Af hverju heldur Gigtarfélagið fjölskylduhátíð? Stefán Magnússon skrifar 26. maí 2026 10:00 Á þriðjudaginn heldur Gigtarfélagið fjölskylduhátíð. Ástæðan er einföld: gigt hefur ekki aðeins áhrif á þann sem greinist heldur alla fjölskylduna. Gigtarsjúkdómar og sjálfsofnæmissjúkdómar geta komið fram á öllum aldri, hjá börnum, ungmennum og fullorðnum og þegar einn einstaklingur innan fjölskyldunnar fær greiningu tekur fjölskyldulífið oft breytingum. Of margir tengja enn gigt við háan aldur og slitna liði. Raunin er þó sú að gigt getur haft áhrif á fólk á öllum aldri. Alvarlegir sjálfsofnæmissjúkdómar leggjast oft þyngst á konur á barneignaraldri, á þeim tíma lífsins þegar fólk er að ala upp börn, byggja upp starfsferil og sinna fjölskyldulífi. Greining kemur því oft þegar verkefnin eru mörg og ábyrgðin mikil. En sjúkdómurinn stöðvar ekki daglegt líf. Það þarf enn að sinna börnum, mæta til vinnu, halda heimili gangandi og takast á við öll þau verkefni sem fylgja fjölskyldulífi. Þegar einstaklingur greinist með gigt breytist lífið því sjaldnast eingöngu fyrir þann sem veikist. Sjúkdómurinn hefur áhrif á allt fjölskyldukerfið. Foreldri sem glímir við verki eða mikla þreytu getur átt erfiðara með að sinna daglegum verkefnum. Barn sem greinist með gigt stendur frammi fyrir áskorunum sem jafnaldrar þess þurfa ekki að takast á við. Maki, systkini og aðrir fjölskyldumeðlimir aðlagast nýjum veruleika þar sem hlutverk og ábyrgð geta breyst og allir þurfa mögulega að færa fórnir. Þær geta falist í því að fjölskyldur geta þurft að hætta við eða breyta skipulögðum ferðum, afmælum eða félagslegum viðburðum þegar veikindi versna skyndilega eða sá veiki á slæma daga. Það getur orðið erfiðara að leyfa börnum að stunda tómstundaiðju annaðhvort vegna kostnaðar eða vegna þess að veika foreldrið hefur ekki kraft til að keyra eða vera viðstatt íþróttaæfingar eða íþróttaleiki, og börn þurfa að sætta sig við að foreldrið getur ekki tekið þátt í leikjum eða útivist eins og það myndi gera ef heilsan væri góð. Heilbrigða foreldrið þarf að taka meiri ábyrgð á heimilinu og hlutverk þess breytist jafnvel í hlutverk umönnunaraðila. Ófyrirsjáanleikinn getur verið einna erfiðastur. Sumir dagar eru góðir en aðrir erfiðari og fjölskyldur þurfa ekki aðeins að takast á við líkamleg áhrif sjúkdómsins heldur einnig andlegar, félagslegar og fjárhagslegar afleiðingar. Sem betur fer hafa orðið miklar framfarir í greiningu og meðferð gigtarsjúkdóma. Hér á Íslandi höfum við öflugt heilbrigðisstarfsfólk og góða möguleika á árangursríkri meðferð. Þegar fólk fær rétta meðferð minnkar oft byrði sjúkdómanna verulega og líðan getur batnað til muna. Meðferð getur skipt sköpum, ekki aðeins fyrir einstaklinginn heldur alla fjölskylduna. Fjölskylduhátíð Gigtarfélagsins er því haldin af ástæðu. Hún er haldin til að vekja athygli á því að gigt hefur áhrif á fólk á öllum aldri og að áhrif hennar ná langt út fyrir þann sem fær greininguna. Hún er áminning um að á bak við hverja greiningu er fjölskylda sem aðlagast, styður og tekst á við breytingar saman. Þegar einn einstaklingur fær gigt verður það sjaldnast verkefni eins einstaklings. Það verður verkefni allrar fjölskyldunnar og þess vegna skiptir skilningur samfélagsins máli. Höfundur er framkvæmdastjóri Gigtarfélags Íslands. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson Skoðun Múlaþing ber ábyrgð Magnús Guðmundsson Skoðun Halldór 17.10.2026 Halldór Gráðugir hótelgestir sem borða rafmagn Freyja Þórisdóttir Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir Skoðun Stækkum og styrkjum sérsveitina Sólrún H. Guðmundsdóttir Proppé Skoðun Þegar netöryggi verður samfélagsöryggi Margrét V. Helgadóttir Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Verjum það sem við höfum – byggjum upp það sem þarf Guðmundur Haukur Jakobsson skrifar Skoðun EES-samningurinn: Tími til kominn að endurmeta stöðu Íslands? Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Yfirfærslan 2011 – horft yfir veginn Gerður Aagot Árnadóttir skrifar Skoðun Gervigreind skýrsla gervigreindrar ríkisstjórnar Kristján Logason skrifar Skoðun Gráðugir hótelgestir sem borða rafmagn Freyja Þórisdóttir skrifar Skoðun Skattahækkanir sem beinast gegn Suðurlandi Ásta Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hvað myndi ég ráðleggja átján ára ungmenni í dag? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Þegar netöryggi verður samfélagsöryggi Margrét V. Helgadóttir skrifar Skoðun Skráum hjartastuðtækin því hver mínúta skiptir máli! Alma D. Möller skrifar Skoðun Er gervigreind til góðs eða bara á blaði? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hver á að halda í hönd þeirra sem greinast með Alzheimer ? Ásta Kristín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Múlaþing ber ábyrgð Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Aldrei fullmótaður Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar Skoðun Hver á að fá tímann sem gervigreindin sparar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors skrifar Skoðun Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson skrifar Skoðun Mennskan í umróti felst í vönduðum vinnubrögðum Berglind Björk Hreinsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Stækkum og styrkjum sérsveitina Sólrún H. Guðmundsdóttir Proppé skrifar Skoðun Í Singapúr dugði eitt orð Margrét Reynisdóttir skrifar Skoðun Drónar: vinur eða óvinur? Sunna Gunnars Marteinsdóttir skrifar Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Réttindabarátta og réttindagæsla í 50 ár Halldór Gunnarsson skrifar Skoðun Hvenær mun Alþingi setja þegna sína í forgrunn? Sunna Arnardóttir skrifar Sjá meira
Á þriðjudaginn heldur Gigtarfélagið fjölskylduhátíð. Ástæðan er einföld: gigt hefur ekki aðeins áhrif á þann sem greinist heldur alla fjölskylduna. Gigtarsjúkdómar og sjálfsofnæmissjúkdómar geta komið fram á öllum aldri, hjá börnum, ungmennum og fullorðnum og þegar einn einstaklingur innan fjölskyldunnar fær greiningu tekur fjölskyldulífið oft breytingum. Of margir tengja enn gigt við háan aldur og slitna liði. Raunin er þó sú að gigt getur haft áhrif á fólk á öllum aldri. Alvarlegir sjálfsofnæmissjúkdómar leggjast oft þyngst á konur á barneignaraldri, á þeim tíma lífsins þegar fólk er að ala upp börn, byggja upp starfsferil og sinna fjölskyldulífi. Greining kemur því oft þegar verkefnin eru mörg og ábyrgðin mikil. En sjúkdómurinn stöðvar ekki daglegt líf. Það þarf enn að sinna börnum, mæta til vinnu, halda heimili gangandi og takast á við öll þau verkefni sem fylgja fjölskyldulífi. Þegar einstaklingur greinist með gigt breytist lífið því sjaldnast eingöngu fyrir þann sem veikist. Sjúkdómurinn hefur áhrif á allt fjölskyldukerfið. Foreldri sem glímir við verki eða mikla þreytu getur átt erfiðara með að sinna daglegum verkefnum. Barn sem greinist með gigt stendur frammi fyrir áskorunum sem jafnaldrar þess þurfa ekki að takast á við. Maki, systkini og aðrir fjölskyldumeðlimir aðlagast nýjum veruleika þar sem hlutverk og ábyrgð geta breyst og allir þurfa mögulega að færa fórnir. Þær geta falist í því að fjölskyldur geta þurft að hætta við eða breyta skipulögðum ferðum, afmælum eða félagslegum viðburðum þegar veikindi versna skyndilega eða sá veiki á slæma daga. Það getur orðið erfiðara að leyfa börnum að stunda tómstundaiðju annaðhvort vegna kostnaðar eða vegna þess að veika foreldrið hefur ekki kraft til að keyra eða vera viðstatt íþróttaæfingar eða íþróttaleiki, og börn þurfa að sætta sig við að foreldrið getur ekki tekið þátt í leikjum eða útivist eins og það myndi gera ef heilsan væri góð. Heilbrigða foreldrið þarf að taka meiri ábyrgð á heimilinu og hlutverk þess breytist jafnvel í hlutverk umönnunaraðila. Ófyrirsjáanleikinn getur verið einna erfiðastur. Sumir dagar eru góðir en aðrir erfiðari og fjölskyldur þurfa ekki aðeins að takast á við líkamleg áhrif sjúkdómsins heldur einnig andlegar, félagslegar og fjárhagslegar afleiðingar. Sem betur fer hafa orðið miklar framfarir í greiningu og meðferð gigtarsjúkdóma. Hér á Íslandi höfum við öflugt heilbrigðisstarfsfólk og góða möguleika á árangursríkri meðferð. Þegar fólk fær rétta meðferð minnkar oft byrði sjúkdómanna verulega og líðan getur batnað til muna. Meðferð getur skipt sköpum, ekki aðeins fyrir einstaklinginn heldur alla fjölskylduna. Fjölskylduhátíð Gigtarfélagsins er því haldin af ástæðu. Hún er haldin til að vekja athygli á því að gigt hefur áhrif á fólk á öllum aldri og að áhrif hennar ná langt út fyrir þann sem fær greininguna. Hún er áminning um að á bak við hverja greiningu er fjölskylda sem aðlagast, styður og tekst á við breytingar saman. Þegar einn einstaklingur fær gigt verður það sjaldnast verkefni eins einstaklings. Það verður verkefni allrar fjölskyldunnar og þess vegna skiptir skilningur samfélagsins máli. Höfundur er framkvæmdastjóri Gigtarfélags Íslands.
Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir Skoðun
Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir Skoðun
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun
Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar
Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar
Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar
Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar
Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar
Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar
Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir Skoðun
Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir Skoðun
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun