Afhverju X við P? Unnar Þór Sæmundsson skrifar 16. maí 2026 10:01 Í komandi borgarstjórnarkosningum stendur kjósandi sem lætur sig mannréttindi varða frammi fyrir einfaldri spurningu. Hvar nýtist atkvæðið best til að verja þau gildi sem skipta máli? Svarið er Píratar. Píratar hafa frá stofnun sett mannréttindi, gagnsæi og lýðræði í fyrsta sæti, ekki sem punt í stefnuskrá heldur sem grundvöll allra ákvarðana. Og það sem skiptir mestu máli er að Píratar hafa staðið með mannréttindum líka þegar það hefur verið óvinsælt. Þegar auðveldara hefði verið að þegja og þegar aðrir flokkar töldu kostnaðinn of mikinn þá stóðu Píratar fast á sínu. Þetta sést skýrast í baráttunni fyrir réttindum þeirra sem standa höllum fæti. Börn í viðkvæmri stöðu, börn sem kerfið hefur brugðist, börn sem þurfa raunverulega vernd en ekki bara falleg loforð eiga sér málsvara í Pírötum. Sama gildir um fólk af erlendum uppruna, hvort sem það eru flóttamenn, hælisleitendur eða innflytjendur sem hafa byggt líf sitt hér. Þegar talað hefur verið af hörku gegn þessum hópum, þegar mannúðin hefur verið sett til hliðar, hafa Píratar ekki gefið eftir. Og hinsegin samfélagið. Á tímum þegar bakslagið gegn réttindum hinsegin fólks er orðið áþreifanlegt um alla Evrópu og því miður líka hér heima skiptir máli hverjir standa föst á sínum gildum. Píratar hafa alltaf staðið skilyrðislaust með hinsegin samfélaginu. Þegar aðrir flokkar hafa tiplað á tánum og sumir gert trans fólk að pólitísku umræðuefni, þá hafa Píratar staðið stolt og aldrei gefið afslátt af mannréttindum. Staðfesta Pírata er vegna þess að flokkurinn er byggður upp af grasrót sem tekur ákvarðanir í opnum, lýðræðislegum ferlum. Engin reykfyllt bakherbergi, engin lobbýismi, engir fjársterkir styrktaraðilar sem þarf að þóknast. Þegar Píratar tala fyrir réttindum jaðarsettra hópa er það ekki vegna þess að það er vinsælt heldur vegna þess að það skipti máli. Og þá komum við að kjarna málsins. Samkvæmt nýjustu könnunum standa Píratar tæpt. Samfylkingin, Viðreisn og Vinstrið eru öll örugg inn. Einn fulltrúi til viðbótar hjá flokkum sem þegar standa sterkt breytir litlu um pólitíska litrófið eftir kosningar. Einn, hvað þá tveir Píratar inn í borgarstjórn breytir hins vegar öllu. Það breytir því hver situr við borðið þegar ákvarðanir eru teknar um réttindi barna í skólakerfinu, um aðbúnað og þjónustu við fólk af erlendum uppruna, um réttindi hinsegin fólks í borginni, um húsnæðismál þeirra sem standa höllum fæti. Það breytir því hvort mannréttindi séu rædd af alvöru eða afgreidd sem aukaatriði. Atkvæði til Pírata tryggir að í borgarstjórn Reykjavíkur sitji fulltrúar sem standa fast á mannréttindum, líka þegar það er óþægilegt, líka þegar það kostar. Mannréttindi þarf að verja og það gerist ekki að sjálfum sér og því þurfum við sterka og trúverðuga málsvara þeirra mála í borgarstjórn. Þess vegna mun ég setja X við P. Höfundur skipar 4. sæti á lista Pírata í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Píratar Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Reykjavík Mest lesið Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen Skoðun Skoðun Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Sjá meira
Í komandi borgarstjórnarkosningum stendur kjósandi sem lætur sig mannréttindi varða frammi fyrir einfaldri spurningu. Hvar nýtist atkvæðið best til að verja þau gildi sem skipta máli? Svarið er Píratar. Píratar hafa frá stofnun sett mannréttindi, gagnsæi og lýðræði í fyrsta sæti, ekki sem punt í stefnuskrá heldur sem grundvöll allra ákvarðana. Og það sem skiptir mestu máli er að Píratar hafa staðið með mannréttindum líka þegar það hefur verið óvinsælt. Þegar auðveldara hefði verið að þegja og þegar aðrir flokkar töldu kostnaðinn of mikinn þá stóðu Píratar fast á sínu. Þetta sést skýrast í baráttunni fyrir réttindum þeirra sem standa höllum fæti. Börn í viðkvæmri stöðu, börn sem kerfið hefur brugðist, börn sem þurfa raunverulega vernd en ekki bara falleg loforð eiga sér málsvara í Pírötum. Sama gildir um fólk af erlendum uppruna, hvort sem það eru flóttamenn, hælisleitendur eða innflytjendur sem hafa byggt líf sitt hér. Þegar talað hefur verið af hörku gegn þessum hópum, þegar mannúðin hefur verið sett til hliðar, hafa Píratar ekki gefið eftir. Og hinsegin samfélagið. Á tímum þegar bakslagið gegn réttindum hinsegin fólks er orðið áþreifanlegt um alla Evrópu og því miður líka hér heima skiptir máli hverjir standa föst á sínum gildum. Píratar hafa alltaf staðið skilyrðislaust með hinsegin samfélaginu. Þegar aðrir flokkar hafa tiplað á tánum og sumir gert trans fólk að pólitísku umræðuefni, þá hafa Píratar staðið stolt og aldrei gefið afslátt af mannréttindum. Staðfesta Pírata er vegna þess að flokkurinn er byggður upp af grasrót sem tekur ákvarðanir í opnum, lýðræðislegum ferlum. Engin reykfyllt bakherbergi, engin lobbýismi, engir fjársterkir styrktaraðilar sem þarf að þóknast. Þegar Píratar tala fyrir réttindum jaðarsettra hópa er það ekki vegna þess að það er vinsælt heldur vegna þess að það skipti máli. Og þá komum við að kjarna málsins. Samkvæmt nýjustu könnunum standa Píratar tæpt. Samfylkingin, Viðreisn og Vinstrið eru öll örugg inn. Einn fulltrúi til viðbótar hjá flokkum sem þegar standa sterkt breytir litlu um pólitíska litrófið eftir kosningar. Einn, hvað þá tveir Píratar inn í borgarstjórn breytir hins vegar öllu. Það breytir því hver situr við borðið þegar ákvarðanir eru teknar um réttindi barna í skólakerfinu, um aðbúnað og þjónustu við fólk af erlendum uppruna, um réttindi hinsegin fólks í borginni, um húsnæðismál þeirra sem standa höllum fæti. Það breytir því hvort mannréttindi séu rædd af alvöru eða afgreidd sem aukaatriði. Atkvæði til Pírata tryggir að í borgarstjórn Reykjavíkur sitji fulltrúar sem standa fast á mannréttindum, líka þegar það er óþægilegt, líka þegar það kostar. Mannréttindi þarf að verja og það gerist ekki að sjálfum sér og því þurfum við sterka og trúverðuga málsvara þeirra mála í borgarstjórn. Þess vegna mun ég setja X við P. Höfundur skipar 4. sæti á lista Pírata í Reykjavík.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar