Áheyrn og árangur í skólamálum í Hveragerði Halldóra Jóna Guðmundsdóttir skrifar 15. maí 2026 19:12 Síðustu vikurnar hafa framboð í sveitarstjórnarkosningunum í Hveragerði kynnt sína stefnu fyrir bæjarbúum. Það málefni sem brennur mest á mér eru skólamál. Við getum líklega öll verið sammála um að við viljum gera betur fyrir börnin okkar og tryggja að þeim líði vel í leik og námi. Börnin okkar eiga skilið skólaumhverfi þar sem þeim líður vel og þau fá að blómstra. Ég hef sjálf fundið fyrir þeim breytingum sem hafa orðið í grunnskólanum síðastliðin fjögur ár. Í dag upplifi ég jákvæðara viðhorf gagnvart því að takast á við verkefni og áskoranir, stór sem smá. Meiri og ríkari áhersla er lögð á samtal, lausnir og velferð nemenda. Ég sé það bæði á mínum drengjum að þeim líður betur og þeir hafa sjálfir tjáð okkur foreldrunum það. Áður fyrr upplifðum bæði ég og synir mínir að ekki væri nægilega vel hlustað á okkur og að mál sem kæmu upp fengju ekki alltaf þann farveg sem þau þyrftu. Við höfum verið afar heppin með umsjónarkennara í gegnum tíðina, en það eitt og sér dugar ekki til. Skólarnir þurfa að styðja vel við kennara sína og bæjaryfirvöld þurfa að standa þétt við bakið á skólunum. Það er lykilatriði að allir vinni saman með velferð barnanna að leiðarljósi. Rödd hvers barns skiptir máli Börn tjá sig á fjölbreyttan hátt, meðal annars með hegðun sinni, óháð aldri. Það er mikilvægt að við, sem fullorðin erum, séum næm á það sem þau reyna að segja okkur, hvort sem það kemur fram í orðum, líðan eða hegðun. Börn þurfa að upplifa að á þau sé hlustað og rödd þeirra hafi raunverulegt vægi þegar ákvarðanir sem snerta þau eru teknar. Ég á barn sem hefur þurft á stuðningi að halda í skólanum. Fyrir nokkrum árum gekk skólagangan mjög erfiðlega þrátt fyrir að barnið væri sterkt námslega. Endurteknir árekstrar í samskiptum við önnur börn og starfsfólk höfðu mikil áhrif á líðan þess og skólaumhverfið varð oft krefjandi. Það skipti sköpum þegar námsverið var opnað og barnið mitt fékk þar aðgang að stuðningi eftir þörfum. Þar starfa fagmenntaðir aðilar sem hafa skapað umhverfi þar sem börn geta fengið aukinn stuðning, ró og leiðsögn þegar á þarf að halda. Munurinn á síðasta skólaári og því skólaári sem nú er að líða er gríðarlegur. Ástæðan er einföld: barnið fékk það svigrúm, þann skilning og þann stuðning sem það þurfti. Í dag þarf það síður að nýta sér námsverið en áður, en öryggið felst í því að vita að úrræðið er alltaf til staðar ef þörf krefur. Þessi reynsla hefur sýnt mér hversu mikilvægt það er að grípa börn snemma, hlusta á þarfir þeirra og mæta þeim af skilningi og fagmennsku. Nemendur sem glíma við námsörðugleika, félagslega eða tilfinningalega erfiðleika, fötlun eða aðrar áskoranir eiga lögum samkvæmt rétt á viðeigandi stuðningi innan skólans. Þessi réttur er síður en svo nýr af nálinni en sem foreldri hef ég fyrst á allra síðustu árum fundið fyrir því að þessi áhersla sé farin að skila sér með markvissum hætti inn í skólastarfið. Það sem skiptir mestu máli núna og í framhaldinu er að ekki sé slegið slöku við. Foreldrar, börn og starfsfólk skólans finna öll að þjónustan hefur tekið jákvæðum breytingum og að stuðningurinn skilar árangri. Nú þarf að halda áfram á þeirri braut, efla þjónustuna enn frekar, klára að fylla upp í þörf stöðugildi fagaðila og tryggja að öll börn fái nauðsynlegan stuðning í takt við þeirra þarfir og hann sé veittur á réttum tíma. Börnin okkar eiga skilið að við séum til staðar fyrir þau, hlustum á þau og byggjum áfram upp skólaumhverfi þar sem velferð þeirra er alltaf í forgrunni. Höfundur skipar 10. sæti á lista Okkar Hveragerðis 2026. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Hveragerði Mest lesið Reykjavík sem gerir okkur stolt Pétur Marteinsson Skoðun Fráleitar tillögur um að einkavæða orkufyrirtækin okkar Jóhann Páll Jóhannsson Skoðun Kynslóðaskipti í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir Skoðun Óvenju mikið í húfi Skúli Helgason Skoðun Má bjóða þér nokkra milljarða? Róbert Ragnarsson Skoðun Rannsókn staðfestir fúsk Seðlabanka Íslands Örn Karlsson Skoðun Bílastæði fá meira pláss en börnin Unnar Sæmundsson Skoðun Veljum samfélag þar sem enginn er skilinn eftir Sindri S. Kristjánsson Skoðun Hvernig samfélag er Kópavogur? Jónas Már Torfason Skoðun Ekki kjósa Björgu, konuna mína Tryggvi Hilmarsson Skoðun Skoðun Skoðun Hlustið á fólkið! Viktor Orri Valgarðsson skrifar Skoðun Píratar: Rödd mannréttinda í 12 ár Oktavía Hrund Guðrúnar Jóns,Hans Alexander Margrétarson Hansen skrifar Skoðun Veljum að gera betur Ingvar P. Guðbjörnsson skrifar Skoðun Áheyrn og árangur í skólamálum í Hveragerði Halldóra Jóna Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Höfum staðreyndir á hreinu áður en við kjósum Geir Finnsson skrifar Skoðun Northvolt: Þegar „græna byltingin“ bítur í skottið á sér Júlíus Valsson skrifar Skoðun Síðustu hálmstrá ráðhússhersins Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun Geta kosningar verið máttlaus öryggisventill? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Borgarlínan - hvað hefði Guðjón Samúelsson sagt? Þorsteinn Helgason skrifar Skoðun Þegar ekki er mögulegt að fara heim Grímur Sigurðarson skrifar Skoðun Skólastarf til fyrirmyndar skrifar Skoðun Rannsókn staðfestir fúsk Seðlabanka Íslands Örn Karlsson skrifar Skoðun Hversu lengi nennir þú að bíða? Alma Ýr Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Meira af íþróttum fyrir alla í Múlaþingi Ævar Orri Eðvaldsson skrifar Skoðun Gefum íbúum rödd í Fjarðabyggð Hjördís Helga Seljan skrifar Skoðun Fréttaflutningur RÚV um „óháða“ skýrslu ísraelsks rannsóknarhóps Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Fjölskyldan í forgang Svanfríður Guðrún Bergvinsdóttir skrifar Skoðun Bílastæði fá meira pláss en börnin Unnar Sæmundsson skrifar Skoðun Þarf alltaf að vera að sekta fatlað fólk? Bergur Þorri Benjamínsson,Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar Skoðun Reykjavík - Menningarborg á heimsmælikvarða Rúnar Freyr Gíslason skrifar Skoðun Á kjördag er líka kosið um frelsi fatlaðs fólks Rúnar Björn Herrera Þorkelsson skrifar Skoðun Óraunhæft endurkaupaverð ógnar framtíð Grindavíkur Telma Sif Reynisdóttir skrifar Skoðun Vaxtarmörk Samfylkingarinnar Orri Björnsson skrifar Skoðun Tölurnar tala sínu máli Guðmundur Claxton skrifar Skoðun Var orðalag spurningarinnar mótað í Brussel? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Um menningarstefnur og borgarpólitík Anna Hildur Hildibrandsdóttir skrifar Skoðun Veljum samfélag þar sem enginn er skilinn eftir Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Á bak við heimilisleysi eru einstaklingar með sögu Viðar Gunnarsson skrifar Skoðun Við erum lið Bjarni Fritzson skrifar Skoðun Er Borgarlínan óþörf og illa hugsuð framkvæmd á tíma tækni og breytinga? Sigfús Aðalsteinsson skrifar Sjá meira
Síðustu vikurnar hafa framboð í sveitarstjórnarkosningunum í Hveragerði kynnt sína stefnu fyrir bæjarbúum. Það málefni sem brennur mest á mér eru skólamál. Við getum líklega öll verið sammála um að við viljum gera betur fyrir börnin okkar og tryggja að þeim líði vel í leik og námi. Börnin okkar eiga skilið skólaumhverfi þar sem þeim líður vel og þau fá að blómstra. Ég hef sjálf fundið fyrir þeim breytingum sem hafa orðið í grunnskólanum síðastliðin fjögur ár. Í dag upplifi ég jákvæðara viðhorf gagnvart því að takast á við verkefni og áskoranir, stór sem smá. Meiri og ríkari áhersla er lögð á samtal, lausnir og velferð nemenda. Ég sé það bæði á mínum drengjum að þeim líður betur og þeir hafa sjálfir tjáð okkur foreldrunum það. Áður fyrr upplifðum bæði ég og synir mínir að ekki væri nægilega vel hlustað á okkur og að mál sem kæmu upp fengju ekki alltaf þann farveg sem þau þyrftu. Við höfum verið afar heppin með umsjónarkennara í gegnum tíðina, en það eitt og sér dugar ekki til. Skólarnir þurfa að styðja vel við kennara sína og bæjaryfirvöld þurfa að standa þétt við bakið á skólunum. Það er lykilatriði að allir vinni saman með velferð barnanna að leiðarljósi. Rödd hvers barns skiptir máli Börn tjá sig á fjölbreyttan hátt, meðal annars með hegðun sinni, óháð aldri. Það er mikilvægt að við, sem fullorðin erum, séum næm á það sem þau reyna að segja okkur, hvort sem það kemur fram í orðum, líðan eða hegðun. Börn þurfa að upplifa að á þau sé hlustað og rödd þeirra hafi raunverulegt vægi þegar ákvarðanir sem snerta þau eru teknar. Ég á barn sem hefur þurft á stuðningi að halda í skólanum. Fyrir nokkrum árum gekk skólagangan mjög erfiðlega þrátt fyrir að barnið væri sterkt námslega. Endurteknir árekstrar í samskiptum við önnur börn og starfsfólk höfðu mikil áhrif á líðan þess og skólaumhverfið varð oft krefjandi. Það skipti sköpum þegar námsverið var opnað og barnið mitt fékk þar aðgang að stuðningi eftir þörfum. Þar starfa fagmenntaðir aðilar sem hafa skapað umhverfi þar sem börn geta fengið aukinn stuðning, ró og leiðsögn þegar á þarf að halda. Munurinn á síðasta skólaári og því skólaári sem nú er að líða er gríðarlegur. Ástæðan er einföld: barnið fékk það svigrúm, þann skilning og þann stuðning sem það þurfti. Í dag þarf það síður að nýta sér námsverið en áður, en öryggið felst í því að vita að úrræðið er alltaf til staðar ef þörf krefur. Þessi reynsla hefur sýnt mér hversu mikilvægt það er að grípa börn snemma, hlusta á þarfir þeirra og mæta þeim af skilningi og fagmennsku. Nemendur sem glíma við námsörðugleika, félagslega eða tilfinningalega erfiðleika, fötlun eða aðrar áskoranir eiga lögum samkvæmt rétt á viðeigandi stuðningi innan skólans. Þessi réttur er síður en svo nýr af nálinni en sem foreldri hef ég fyrst á allra síðustu árum fundið fyrir því að þessi áhersla sé farin að skila sér með markvissum hætti inn í skólastarfið. Það sem skiptir mestu máli núna og í framhaldinu er að ekki sé slegið slöku við. Foreldrar, börn og starfsfólk skólans finna öll að þjónustan hefur tekið jákvæðum breytingum og að stuðningurinn skilar árangri. Nú þarf að halda áfram á þeirri braut, efla þjónustuna enn frekar, klára að fylla upp í þörf stöðugildi fagaðila og tryggja að öll börn fái nauðsynlegan stuðning í takt við þeirra þarfir og hann sé veittur á réttum tíma. Börnin okkar eiga skilið að við séum til staðar fyrir þau, hlustum á þau og byggjum áfram upp skólaumhverfi þar sem velferð þeirra er alltaf í forgrunni. Höfundur skipar 10. sæti á lista Okkar Hveragerðis 2026.
Skoðun Píratar: Rödd mannréttinda í 12 ár Oktavía Hrund Guðrúnar Jóns,Hans Alexander Margrétarson Hansen skrifar
Skoðun Þarf alltaf að vera að sekta fatlað fólk? Bergur Þorri Benjamínsson,Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Er Borgarlínan óþörf og illa hugsuð framkvæmd á tíma tækni og breytinga? Sigfús Aðalsteinsson skrifar