Áheyrn og árangur í skólamálum í Hveragerði Halldóra Jóna Guðmundsdóttir skrifar 15. maí 2026 19:12 Síðustu vikurnar hafa framboð í sveitarstjórnarkosningunum í Hveragerði kynnt sína stefnu fyrir bæjarbúum. Það málefni sem brennur mest á mér eru skólamál. Við getum líklega öll verið sammála um að við viljum gera betur fyrir börnin okkar og tryggja að þeim líði vel í leik og námi. Börnin okkar eiga skilið skólaumhverfi þar sem þeim líður vel og þau fá að blómstra. Ég hef sjálf fundið fyrir þeim breytingum sem hafa orðið í grunnskólanum síðastliðin fjögur ár. Í dag upplifi ég jákvæðara viðhorf gagnvart því að takast á við verkefni og áskoranir, stór sem smá. Meiri og ríkari áhersla er lögð á samtal, lausnir og velferð nemenda. Ég sé það bæði á mínum drengjum að þeim líður betur og þeir hafa sjálfir tjáð okkur foreldrunum það. Áður fyrr upplifðum bæði ég og synir mínir að ekki væri nægilega vel hlustað á okkur og að mál sem kæmu upp fengju ekki alltaf þann farveg sem þau þyrftu. Við höfum verið afar heppin með umsjónarkennara í gegnum tíðina, en það eitt og sér dugar ekki til. Skólarnir þurfa að styðja vel við kennara sína og bæjaryfirvöld þurfa að standa þétt við bakið á skólunum. Það er lykilatriði að allir vinni saman með velferð barnanna að leiðarljósi. Rödd hvers barns skiptir máli Börn tjá sig á fjölbreyttan hátt, meðal annars með hegðun sinni, óháð aldri. Það er mikilvægt að við, sem fullorðin erum, séum næm á það sem þau reyna að segja okkur, hvort sem það kemur fram í orðum, líðan eða hegðun. Börn þurfa að upplifa að á þau sé hlustað og rödd þeirra hafi raunverulegt vægi þegar ákvarðanir sem snerta þau eru teknar. Ég á barn sem hefur þurft á stuðningi að halda í skólanum. Fyrir nokkrum árum gekk skólagangan mjög erfiðlega þrátt fyrir að barnið væri sterkt námslega. Endurteknir árekstrar í samskiptum við önnur börn og starfsfólk höfðu mikil áhrif á líðan þess og skólaumhverfið varð oft krefjandi. Það skipti sköpum þegar námsverið var opnað og barnið mitt fékk þar aðgang að stuðningi eftir þörfum. Þar starfa fagmenntaðir aðilar sem hafa skapað umhverfi þar sem börn geta fengið aukinn stuðning, ró og leiðsögn þegar á þarf að halda. Munurinn á síðasta skólaári og því skólaári sem nú er að líða er gríðarlegur. Ástæðan er einföld: barnið fékk það svigrúm, þann skilning og þann stuðning sem það þurfti. Í dag þarf það síður að nýta sér námsverið en áður, en öryggið felst í því að vita að úrræðið er alltaf til staðar ef þörf krefur. Þessi reynsla hefur sýnt mér hversu mikilvægt það er að grípa börn snemma, hlusta á þarfir þeirra og mæta þeim af skilningi og fagmennsku. Nemendur sem glíma við námsörðugleika, félagslega eða tilfinningalega erfiðleika, fötlun eða aðrar áskoranir eiga lögum samkvæmt rétt á viðeigandi stuðningi innan skólans. Þessi réttur er síður en svo nýr af nálinni en sem foreldri hef ég fyrst á allra síðustu árum fundið fyrir því að þessi áhersla sé farin að skila sér með markvissum hætti inn í skólastarfið. Það sem skiptir mestu máli núna og í framhaldinu er að ekki sé slegið slöku við. Foreldrar, börn og starfsfólk skólans finna öll að þjónustan hefur tekið jákvæðum breytingum og að stuðningurinn skilar árangri. Nú þarf að halda áfram á þeirri braut, efla þjónustuna enn frekar, klára að fylla upp í þörf stöðugildi fagaðila og tryggja að öll börn fái nauðsynlegan stuðning í takt við þeirra þarfir og hann sé veittur á réttum tíma. Börnin okkar eiga skilið að við séum til staðar fyrir þau, hlustum á þau og byggjum áfram upp skólaumhverfi þar sem velferð þeirra er alltaf í forgrunni. Höfundur skipar 10. sæti á lista Okkar Hveragerðis 2026. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Hveragerði Mest lesið Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson Skoðun Múlaþing ber ábyrgð Magnús Guðmundsson Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir Skoðun Stækkum og styrkjum sérsveitina Sólrún H. Guðmundsdóttir Proppé Skoðun Þegar netöryggi verður samfélagsöryggi Margrét V. Helgadóttir Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir Skoðun Hver á að halda í hönd þeirra sem greinast með Alzheimer ? Ásta Kristín Gunnarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Yfirfærslan 2011 – horft yfir veginn Gerður Aagot Árnadóttir skrifar Skoðun Gervigreind skýrsla gervigreindrar ríkisstjórnar Kristján Logason skrifar Skoðun Gráðugir hótelgestir sem borða rafmagn Freyja Þórisdóttir skrifar Skoðun Skattahækkanir sem beinast gegn Suðurlandi Ásta Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hvað myndi ég ráðleggja átján ára ungmenni í dag? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Þegar netöryggi verður samfélagsöryggi Margrét V. Helgadóttir skrifar Skoðun Skráum hjartastuðtækin því hver mínúta skiptir máli! Alma D. Möller skrifar Skoðun Er gervigreind til góðs eða bara á blaði? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hver á að halda í hönd þeirra sem greinast með Alzheimer ? Ásta Kristín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Múlaþing ber ábyrgð Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Aldrei fullmótaður Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar Skoðun Hver á að fá tímann sem gervigreindin sparar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors skrifar Skoðun Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson skrifar Skoðun Mennskan í umróti felst í vönduðum vinnubrögðum Berglind Björk Hreinsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Stækkum og styrkjum sérsveitina Sólrún H. Guðmundsdóttir Proppé skrifar Skoðun Í Singapúr dugði eitt orð Margrét Reynisdóttir skrifar Skoðun Drónar: vinur eða óvinur? Sunna Gunnars Marteinsdóttir skrifar Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Réttindabarátta og réttindagæsla í 50 ár Halldór Gunnarsson skrifar Skoðun Hvenær mun Alþingi setja þegna sína í forgrunn? Sunna Arnardóttir skrifar Skoðun Hugmynd skapar atvinnu Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af hverju verður allt að eins þyngra í skammdeginu? Guðjón Ágústsson skrifar Sjá meira
Síðustu vikurnar hafa framboð í sveitarstjórnarkosningunum í Hveragerði kynnt sína stefnu fyrir bæjarbúum. Það málefni sem brennur mest á mér eru skólamál. Við getum líklega öll verið sammála um að við viljum gera betur fyrir börnin okkar og tryggja að þeim líði vel í leik og námi. Börnin okkar eiga skilið skólaumhverfi þar sem þeim líður vel og þau fá að blómstra. Ég hef sjálf fundið fyrir þeim breytingum sem hafa orðið í grunnskólanum síðastliðin fjögur ár. Í dag upplifi ég jákvæðara viðhorf gagnvart því að takast á við verkefni og áskoranir, stór sem smá. Meiri og ríkari áhersla er lögð á samtal, lausnir og velferð nemenda. Ég sé það bæði á mínum drengjum að þeim líður betur og þeir hafa sjálfir tjáð okkur foreldrunum það. Áður fyrr upplifðum bæði ég og synir mínir að ekki væri nægilega vel hlustað á okkur og að mál sem kæmu upp fengju ekki alltaf þann farveg sem þau þyrftu. Við höfum verið afar heppin með umsjónarkennara í gegnum tíðina, en það eitt og sér dugar ekki til. Skólarnir þurfa að styðja vel við kennara sína og bæjaryfirvöld þurfa að standa þétt við bakið á skólunum. Það er lykilatriði að allir vinni saman með velferð barnanna að leiðarljósi. Rödd hvers barns skiptir máli Börn tjá sig á fjölbreyttan hátt, meðal annars með hegðun sinni, óháð aldri. Það er mikilvægt að við, sem fullorðin erum, séum næm á það sem þau reyna að segja okkur, hvort sem það kemur fram í orðum, líðan eða hegðun. Börn þurfa að upplifa að á þau sé hlustað og rödd þeirra hafi raunverulegt vægi þegar ákvarðanir sem snerta þau eru teknar. Ég á barn sem hefur þurft á stuðningi að halda í skólanum. Fyrir nokkrum árum gekk skólagangan mjög erfiðlega þrátt fyrir að barnið væri sterkt námslega. Endurteknir árekstrar í samskiptum við önnur börn og starfsfólk höfðu mikil áhrif á líðan þess og skólaumhverfið varð oft krefjandi. Það skipti sköpum þegar námsverið var opnað og barnið mitt fékk þar aðgang að stuðningi eftir þörfum. Þar starfa fagmenntaðir aðilar sem hafa skapað umhverfi þar sem börn geta fengið aukinn stuðning, ró og leiðsögn þegar á þarf að halda. Munurinn á síðasta skólaári og því skólaári sem nú er að líða er gríðarlegur. Ástæðan er einföld: barnið fékk það svigrúm, þann skilning og þann stuðning sem það þurfti. Í dag þarf það síður að nýta sér námsverið en áður, en öryggið felst í því að vita að úrræðið er alltaf til staðar ef þörf krefur. Þessi reynsla hefur sýnt mér hversu mikilvægt það er að grípa börn snemma, hlusta á þarfir þeirra og mæta þeim af skilningi og fagmennsku. Nemendur sem glíma við námsörðugleika, félagslega eða tilfinningalega erfiðleika, fötlun eða aðrar áskoranir eiga lögum samkvæmt rétt á viðeigandi stuðningi innan skólans. Þessi réttur er síður en svo nýr af nálinni en sem foreldri hef ég fyrst á allra síðustu árum fundið fyrir því að þessi áhersla sé farin að skila sér með markvissum hætti inn í skólastarfið. Það sem skiptir mestu máli núna og í framhaldinu er að ekki sé slegið slöku við. Foreldrar, börn og starfsfólk skólans finna öll að þjónustan hefur tekið jákvæðum breytingum og að stuðningurinn skilar árangri. Nú þarf að halda áfram á þeirri braut, efla þjónustuna enn frekar, klára að fylla upp í þörf stöðugildi fagaðila og tryggja að öll börn fái nauðsynlegan stuðning í takt við þeirra þarfir og hann sé veittur á réttum tíma. Börnin okkar eiga skilið að við séum til staðar fyrir þau, hlustum á þau og byggjum áfram upp skólaumhverfi þar sem velferð þeirra er alltaf í forgrunni. Höfundur skipar 10. sæti á lista Okkar Hveragerðis 2026.
Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir Skoðun
Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir Skoðun
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun
Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar
Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar
Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar
Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar
Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar
Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar
Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir Skoðun
Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir Skoðun
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun