Sem tveggja barna móðir Sigríður Þóra Ásgeirsdóttir skrifar 15. maí 2026 07:42 Sem tveggja barna móðir í Garðabær er öryggi eitt af því sem skiptir mig mestu máli. Ég vil að börnin mín séu örugg í skólanum, í íþróttum og tómstundum og þegar þau ferðast hér um bæinn. Það á við hvort sem er í frístundabíl, gangandi, hjólandi eða á milli hverfa til vina sinna og vinkvenna. Ég vil líka að þau séu örugg sem ungmenni, hafi staði til að koma saman og vera á og þar sem þeim líður vel og upplifi stuðning og tilheyri samfélagi. Eftir að ég eignaðist börnin mín fóru innviðir bæjarins og umhverfi barna að skipta mig miklu máli. Ég tók þátt í foreldrafélagi leikskóla sonar míns og hef síðan verið virk í foreldrafélögum bæði leikskóla og grunnskóla barna minna. Þar hef ég séð hversu mikilvægt það er að foreldrar hafi rödd og að bærinn hlusti. Það er ein stærsta ástæða þess að ég tók sæti á lista Viðreisnar í Garðabæ fyrir sveitastjórnarkosningarnar nú á laugardag. Eitt af þeim málum sem við í foreldrafélögum skóla barna minna höfum ítrekað bent á er öryggi við skóla þeirra. Lýsing á bílastæðum hefur verið stórlega ábótavant, gönguleiðir ófullnægjandi og enn vantar öruggan göngustíg fyrir börn frá bílastæði að skólahúsnæði. Það var ekki fyrr en eftir persónulegan fund með bæjarstjóra að nokkrir nýir ljósastaurar voru settir upp. Göngustígurinn er þó enn ekki kominn. Annað sem hefur verið bent á, og nú síðustu daga sterkt á íbúasíðum Garðabæjar, er öryggi barna um borð í frístundabílum. Margir foreldrar hafa lýst yfir áhyggjum af aðstæðum barna sinna og sjálf á ég barn sem ekki vill fara í frístundabílinn vegna neikvæðrar upplifunar. Börn eru mikilvægir íbúar Garðabæjar og bæjarfélagið getur ekki firrt sig ábyrgð þegar kemur að öryggi þeirra með því að vísa einfaldlega á þjónustuaðila sem sinna verkefnum innan bæjarins. Þar þarf bærinn sjálfur að axla ábyrgð, fylgja málum eftir og tryggja að öryggi barna sé alltaf í forgangi. Öryggi er einnig stór hluti af forvörnum og þegar kemur að að öryggi og forvörnum skiptir snemmtæk íhlutun, ábyrgt eftirlit og sterkt foreldrasamstarf sköpum. Samfélagið hefur breyst hratt, veruleiki barna og ungmenna er annar en áður og áhrif samfélagsmiðla, skjánotkunar og hraðra samfélagsbreytinga eru meiri en nokkru sinni fyrr. Þess vegna þurfum við líka að þróa og uppfæra íslenska forvarnarmódelið í takt við tímann og þann veruleika sem börnin okkar búa við í dag. Við þurfum líka að nálgast ólíka hópa í fjölbreyttara samfélagi með fjölbreyttari hætti. Fyrir um tveimur árum síðan bauð ég mig fram til að vera fulltrúi í Grunnstoð þar sem foreldrar, sem fulltrúar fyrir hönd allra grunnskóla Garðabæjar, komu saman og lögðu fram tillögur um það sem betur mætti fara í öryggis-, umhverfis og almennum skólamálum barna. Þetta var mikilvægur vettvangur sem lagðist því miður af þegar foreldrar upplifðu að lítið væri hlustað og of fá mál færðust áfram. Það er miður, því bærinn þarf að hlusta betur á foreldra og gætu með vinnu sjálfboðaliða Grunnstoðar haft skýrari yfirsýn yfir stöðu barna í bænum. Það sem mér finnst þó einnig áhyggjuefni er að bærinn hafi ekki kallað eftir því að halda þessum vettvangi áfram. Ekki kallað eftir rödd foreldra. Sjálf er ég svo heppin að vera hluti af sterku foreldrasamfélagi. Foreldrar vina barnanna minna eru orðnir góðir vinir mínir og ég tel þessi tengsl vera eina sterkustu forvörn sem við eigum. En slíkt samfélag verður ekki til af sjálfu sér. Það krefst tíma, frumkvæðis og vilja til að mæta, taka þátt og skapa tækifæri fyrir fólk til að tengjast. Við í mínum hóp höfum farið saman í útilegur, átt samverustundir og byggt upp traust sem ég trúi að muni skipta enn meira máli þegar börnin okkar eldast. Hér getur bærinn einnig haft áhrif með því að stuðla að og skapa aðstæður og hvata fyrir foreldra til að hittast, kynnast og styrkja tengsl sín og þannig foreldrasamfélagið sem heldur utan um börnin okkar. Því í öryggi felst svo margt. Það snýst ekki aðeins um líkamlegt öryggi heldur líka andlega heilsu og vellíðan — bæði barna og foreldra. Þegar börn eru örugg og þeim líður vel, þá finna foreldrar og samfélagið einnig fyrir öryggi. Þetta eru mál sem ég brenn fyrir og mun halda áfram að tala fyrir og berjast fyrir. Fái Viðreisn gott brautargengi í komandi kosningum munum við tryggja að rödd foreldra heyrist — hátt og skýrt. Setjið X við C. Höfundur er tveggja barna móðir í Garðabæ og skipar 4. sæti á lista Viðreisnar í Garðabæ. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Viðreisn Garðabær Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Reykjavík sem gerir okkur stolt Pétur Marteinsson Skoðun Kynslóðaskipti í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir Skoðun Óvenju mikið í húfi Skúli Helgason Skoðun Má bjóða þér nokkra milljarða? Róbert Ragnarsson Skoðun Veljum samfélag þar sem enginn er skilinn eftir Sindri S. Kristjánsson Skoðun Hvernig samfélag er Kópavogur? Jónas Már Torfason Skoðun Ekki kjósa Björgu, konuna mína Tryggvi Hilmarsson Skoðun Bílastæði fá meira pláss en börnin Unnar Sæmundsson Skoðun Umferðinni beint inn í Laugardal og Háaleiti Friðjón R. Friðjónsson Skoðun Reykjavík þarf Regínu Alma D. Möller Skoðun Skoðun Skoðun Rannsókn staðfestir fúsk Seðlabanka Íslands Örn Karlsson skrifar Skoðun Hversu lengi nennir þú að bíða? Alma Ýr Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Meira af íþróttum fyrir alla í Múlaþingi Ævar Orri Eðvaldsson skrifar Skoðun Gefum íbúum rödd í Fjarðabyggð Hjördís Helga Seljan skrifar Skoðun Fréttaflutningur RÚV um „óháða“ skýrslu ísraelsks rannsóknarhóps Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Fjölskyldan í forgang Svanfríður Guðrún Bergvinsdóttir skrifar Skoðun Bílastæði fá meira pláss en börnin Unnar Sæmundsson skrifar Skoðun Þarf alltaf að vera að sekta fatlað fólk? Bergur Þorri Benjamínsson,Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar Skoðun Reykjavík - Menningarborg á heimsmælikvarða Rúnar Freyr Gíslason skrifar Skoðun Á kjördag er líka kosið um frelsi fatlaðs fólks Rúnar Björn Herrera Þorkelsson skrifar Skoðun Óraunhæft endurkaupaverð ógnar framtíð Grindavíkur Telma Sif Reynisdóttir skrifar Skoðun Vaxtarmörk Samfylkingarinnar Orri Björnsson skrifar Skoðun Tölurnar tala sínu máli Guðmundur Claxton skrifar Skoðun Var orðalag spurningarinnar mótað í Brussel? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Um menningarstefnur og borgarpólitík Anna Hildur Hildibrandsdóttir skrifar Skoðun Veljum samfélag þar sem enginn er skilinn eftir Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Á bak við heimilisleysi eru einstaklingar með sögu Viðar Gunnarsson skrifar Skoðun Við erum lið Bjarni Fritzson skrifar Skoðun Er Borgarlínan óþörf og illa hugsuð framkvæmd á tíma tækni og breytinga? Sigfús Aðalsteinsson skrifar Skoðun Bónda í Húsdýragarðinn Herdís Magna Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Það þarf heilt þorp til að ala upp barn, en þorpið er vanfjármagnað Björn Rúnar Guðmundsson skrifar Skoðun Botnvarpan, kórallarnir og þögn Hafró Þórólfur Júlían Dagsson skrifar Skoðun Pissandi kýr og hörmungar – Nakba í 78 ár Viðar Hreinsson skrifar Skoðun Til varnar Gísla Marteini og Borgarlínu Ingólfur Harri Hermannsson skrifar Skoðun Fæði, klæði, húsnæði Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Umferðinni beint inn í Laugardal og Háaleiti Friðjón R. Friðjónsson skrifar Skoðun Ekki kjósa Björgu, konuna mína Tryggvi Hilmarsson skrifar Skoðun Kynslóðaskipti í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir skrifar Skoðun Garðabær má ekki staðna Viðar Kristinsson skrifar Skoðun Takk Reykvíkingar – stolt af því sem við áorkuðum saman Ellen Calmon skrifar Sjá meira
Sem tveggja barna móðir í Garðabær er öryggi eitt af því sem skiptir mig mestu máli. Ég vil að börnin mín séu örugg í skólanum, í íþróttum og tómstundum og þegar þau ferðast hér um bæinn. Það á við hvort sem er í frístundabíl, gangandi, hjólandi eða á milli hverfa til vina sinna og vinkvenna. Ég vil líka að þau séu örugg sem ungmenni, hafi staði til að koma saman og vera á og þar sem þeim líður vel og upplifi stuðning og tilheyri samfélagi. Eftir að ég eignaðist börnin mín fóru innviðir bæjarins og umhverfi barna að skipta mig miklu máli. Ég tók þátt í foreldrafélagi leikskóla sonar míns og hef síðan verið virk í foreldrafélögum bæði leikskóla og grunnskóla barna minna. Þar hef ég séð hversu mikilvægt það er að foreldrar hafi rödd og að bærinn hlusti. Það er ein stærsta ástæða þess að ég tók sæti á lista Viðreisnar í Garðabæ fyrir sveitastjórnarkosningarnar nú á laugardag. Eitt af þeim málum sem við í foreldrafélögum skóla barna minna höfum ítrekað bent á er öryggi við skóla þeirra. Lýsing á bílastæðum hefur verið stórlega ábótavant, gönguleiðir ófullnægjandi og enn vantar öruggan göngustíg fyrir börn frá bílastæði að skólahúsnæði. Það var ekki fyrr en eftir persónulegan fund með bæjarstjóra að nokkrir nýir ljósastaurar voru settir upp. Göngustígurinn er þó enn ekki kominn. Annað sem hefur verið bent á, og nú síðustu daga sterkt á íbúasíðum Garðabæjar, er öryggi barna um borð í frístundabílum. Margir foreldrar hafa lýst yfir áhyggjum af aðstæðum barna sinna og sjálf á ég barn sem ekki vill fara í frístundabílinn vegna neikvæðrar upplifunar. Börn eru mikilvægir íbúar Garðabæjar og bæjarfélagið getur ekki firrt sig ábyrgð þegar kemur að öryggi þeirra með því að vísa einfaldlega á þjónustuaðila sem sinna verkefnum innan bæjarins. Þar þarf bærinn sjálfur að axla ábyrgð, fylgja málum eftir og tryggja að öryggi barna sé alltaf í forgangi. Öryggi er einnig stór hluti af forvörnum og þegar kemur að að öryggi og forvörnum skiptir snemmtæk íhlutun, ábyrgt eftirlit og sterkt foreldrasamstarf sköpum. Samfélagið hefur breyst hratt, veruleiki barna og ungmenna er annar en áður og áhrif samfélagsmiðla, skjánotkunar og hraðra samfélagsbreytinga eru meiri en nokkru sinni fyrr. Þess vegna þurfum við líka að þróa og uppfæra íslenska forvarnarmódelið í takt við tímann og þann veruleika sem börnin okkar búa við í dag. Við þurfum líka að nálgast ólíka hópa í fjölbreyttara samfélagi með fjölbreyttari hætti. Fyrir um tveimur árum síðan bauð ég mig fram til að vera fulltrúi í Grunnstoð þar sem foreldrar, sem fulltrúar fyrir hönd allra grunnskóla Garðabæjar, komu saman og lögðu fram tillögur um það sem betur mætti fara í öryggis-, umhverfis og almennum skólamálum barna. Þetta var mikilvægur vettvangur sem lagðist því miður af þegar foreldrar upplifðu að lítið væri hlustað og of fá mál færðust áfram. Það er miður, því bærinn þarf að hlusta betur á foreldra og gætu með vinnu sjálfboðaliða Grunnstoðar haft skýrari yfirsýn yfir stöðu barna í bænum. Það sem mér finnst þó einnig áhyggjuefni er að bærinn hafi ekki kallað eftir því að halda þessum vettvangi áfram. Ekki kallað eftir rödd foreldra. Sjálf er ég svo heppin að vera hluti af sterku foreldrasamfélagi. Foreldrar vina barnanna minna eru orðnir góðir vinir mínir og ég tel þessi tengsl vera eina sterkustu forvörn sem við eigum. En slíkt samfélag verður ekki til af sjálfu sér. Það krefst tíma, frumkvæðis og vilja til að mæta, taka þátt og skapa tækifæri fyrir fólk til að tengjast. Við í mínum hóp höfum farið saman í útilegur, átt samverustundir og byggt upp traust sem ég trúi að muni skipta enn meira máli þegar börnin okkar eldast. Hér getur bærinn einnig haft áhrif með því að stuðla að og skapa aðstæður og hvata fyrir foreldra til að hittast, kynnast og styrkja tengsl sín og þannig foreldrasamfélagið sem heldur utan um börnin okkar. Því í öryggi felst svo margt. Það snýst ekki aðeins um líkamlegt öryggi heldur líka andlega heilsu og vellíðan — bæði barna og foreldra. Þegar börn eru örugg og þeim líður vel, þá finna foreldrar og samfélagið einnig fyrir öryggi. Þetta eru mál sem ég brenn fyrir og mun halda áfram að tala fyrir og berjast fyrir. Fái Viðreisn gott brautargengi í komandi kosningum munum við tryggja að rödd foreldra heyrist — hátt og skýrt. Setjið X við C. Höfundur er tveggja barna móðir í Garðabæ og skipar 4. sæti á lista Viðreisnar í Garðabæ.
Skoðun Þarf alltaf að vera að sekta fatlað fólk? Bergur Þorri Benjamínsson,Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Er Borgarlínan óþörf og illa hugsuð framkvæmd á tíma tækni og breytinga? Sigfús Aðalsteinsson skrifar
Skoðun Það þarf heilt þorp til að ala upp barn, en þorpið er vanfjármagnað Björn Rúnar Guðmundsson skrifar