Á tali í Garðabæ Hreiðar Jónsson skrifar 12. maí 2026 10:50 Það er ótrúlegt hvað maður kemst nær samfélaginu með því að taka þátt í sveitarstjórnarkosningum. Samtöl við unga sem aldna Garðbæinga hafa opnað augu mín fyrir hlutum sem maður annað hvort sá ekki áður eða gaf sér ekki tíma til að staldra við. Úr þessum samtölum kvikna nýjar hugmyndir. Samtal sem kveikti nýja hugsun Kveikjan að þessari grein varð í Krónunni á Akrabraut þar sem ég var að ræða við íbúa um það sem þeim liggur á hjarta fyrir kosningar. Þar hitti ég góða konu sem hafði lesið grein eftir mig undir yfirskriftinni Gaman að vera gamall í Garðabæ. Í greininni ræddi ég meðal annars um mikilvægi þess að ná til eldra fólks sem er félagslega einangrað. Þar var lagt upp með að stundum geti eitt símtal eða einföld heimsókn verið nóg til að hjálpa fólki inn í það félagsstarf sem Garðabær hefur upp á að bjóða. En þessi kona benti mér á eitthvað mikilvægt. Það eru ekki bara eldri borgarar sem upplifa einmanaleika eða þurfa stuðning. Fólk á öllum aldri getur lent í áföllum, misst fótfestuna tímabundið eða einfaldlega þurft einhvern til að tala við og leiðbeina sér áfram. Hún velti því upp hvort kirkjan, heilsugæslan eða Garðabær sjálfur ættu að stíga meira inn í það hlutverk. Fyrirbyggjandi þjónusta skiptir máli Þarna áttaði ég mig á því að ég hafði hugsað þetta of þröngt. Ég var fyrst og fremst að hugsa um eldri íbúa sem þurfa smá hvatningu til að tengjast samfélaginu á ný. En sama hugsun á auðvitað við miklu víðar. Fyrir einstakling sem gengur í gegnum sorg, skilnað, veikindi eða annað áfall getur eitt símtal, reglulegt utanumhald eða aðgengi að ráðgjöf skipt sköpum. Við sjáum víða góð dæmi um slíka nálgun. Hjá Viðreisn í Mosfellsbæ hefur verið lögð áhersla á stuðning við börn og fjölskyldur, meðal annars með ráðgjafarþjónustu fyrir foreldra. Slík þjónusta hefur reynst vel og sýnir að fyrirbyggjandi stuðningur skilar árangri. Fjárfesting í sterkara samfélagi Garðabær hefur alla burði til að vera leiðandi þegar kemur að mannlegri og fyrirbyggjandi þjónustu við íbúa. Með því að grípa fólk fyrr getum við dregið úr félagslegri einangrun, bætt líðan og jafnvel komið í veg fyrir þyngri og kostnaðarsamari úrræði síðar meir. Áföll gera ekki boð á undan sér. Þau geta komið fyrir okkur öll óháð aldri, stétt eða stöðu. Rannsóknir sýna líka aukna unglingadrykkju með tilheyrandi vandamálum sem þarf að grípa. Gerum Garðabæ að samfélagi þar sem fólk finnur að það sé séð, hlustað á það og gripið þegar á þarf að halda. Slík þjónusta er ekki kostnaður. Hún er fjárfesting í sterkari samfélagi. Vinnum saman og hugsum í lausnum. Settu X við C. Höfundur skipar 5. sæti á lista Viðreisnar í Garðabæ. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Saga frá Svíþjóð - Lífskjör mælast ekki í vaxtaprósentum Berglind Ragnarsdóttir Skoðun Björgum okkur frá þeim sem ætla að bjarga þjóðinni frá sjálfri sér Þórður Snær Júlíusson Skoðun Forréttindafólk sem segir nei Margrét Guðmundsdóttir Skoðun Ekki nóg að telja milljarðana: Árangur verður að mælast Eyþór Eðvarðsson Skoðun Frekjukallar fyrr og nú Arnar Sigurðsson Skoðun Kristján Loftsson og stalínistarnir Arngrímur Stefánsson Skoðun Getur Evrópusinni af hugsjón sannfært hrædda þjóð? Sigurjón Ólafsson Skoðun Þegar skattfé velur búsetu Hjálmar Bogi Hafliðason Skoðun Kynslóðaskipti í ferðaþjónustu: Ástríða dugar ekki ein og sér. Díana Mjöll Sveinsdóttir,Sveinn Sigurbjarnarson Skoðun Að þýða texta er ekki það sama og að búa til námsefni Bogi Ragnarsson Skoðun Skoðun Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Getur Evrópusinni af hugsjón sannfært hrædda þjóð? Sigurjón Ólafsson skrifar Skoðun Frekjukallar fyrr og nú Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Forréttindafólk sem segir nei Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Saga frá Svíþjóð - Lífskjör mælast ekki í vaxtaprósentum Berglind Ragnarsdóttir skrifar Skoðun Ekki nóg að telja milljarðana: Árangur verður að mælast Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Ljósmyndarinn á öld gervigreindar Kristján Logason skrifar Skoðun Þegar skattfé velur búsetu Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Afmarkað vald er ekki endilega lítið vald Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Suðurland í sókn en Vegagerðin sker niður landsbyggðarstrætó skrifar Skoðun Þjóðarsjóðurinn okkar heitir Landsvirkjun. Erum við að ávaxta hann? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Björgum okkur frá þeim sem ætla að bjarga þjóðinni frá sjálfri sér Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Kristján Loftsson og stalínistarnir Arngrímur Stefánsson skrifar Skoðun Ríkisstjórnir og fjölmiðlar Evrópu – sameinaðir í stuðningi við þjóðarmorð Hlynur Már Ragnheiðarson skrifar Skoðun Að þýða texta er ekki það sama og að búa til námsefni Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Ólafur Ragnar Grímsson og Cherry-picking Sigurður Kristinn Pálsson skrifar Skoðun Pílagrímaganga fyrir líkama og sál Sr. Arna Grétarsdóttir skrifar Skoðun Hatursorðræða á ekki heima í íþrótta- og æskulýðsstarfi Þóra Sigfríður Einarsdóttir,Kristín Skjaldardóttir,Eygló Ósk Gústafsdóttir skrifar Skoðun Lögreglan auglýsir eftir vilja löggjafans Elías Blöndal Guðjónsson skrifar Skoðun Kynslóðaskipti í ferðaþjónustu: Ástríða dugar ekki ein og sér. Díana Mjöll Sveinsdóttir,Sveinn Sigurbjarnarson skrifar Skoðun Kveðum niður gyðingahatur Guðmundur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Almyrkvinn 2026 – besta áhorfssvæðið gæti verið heima hjá þér Dagbjartur Kr. Brynjarsson skrifar Skoðun Hvalfjarðarsveit kallar eftir samtali við Vegagerðina um umferðaröryggi Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar Skoðun Tæknin kemur hratt - en ávinningurinn ekki sjálfkrafa Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Óafsakanlegt, en ekki óleysanlegt Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Ofveiðin í ESB fyrir 500 árum Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Getum við gert betur fyrir íslensk heimili? Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun FIFA skapar nýja skúrka Bragi V. Bergmann skrifar Skoðun Vangaveltur Hörður Torfason skrifar Sjá meira
Það er ótrúlegt hvað maður kemst nær samfélaginu með því að taka þátt í sveitarstjórnarkosningum. Samtöl við unga sem aldna Garðbæinga hafa opnað augu mín fyrir hlutum sem maður annað hvort sá ekki áður eða gaf sér ekki tíma til að staldra við. Úr þessum samtölum kvikna nýjar hugmyndir. Samtal sem kveikti nýja hugsun Kveikjan að þessari grein varð í Krónunni á Akrabraut þar sem ég var að ræða við íbúa um það sem þeim liggur á hjarta fyrir kosningar. Þar hitti ég góða konu sem hafði lesið grein eftir mig undir yfirskriftinni Gaman að vera gamall í Garðabæ. Í greininni ræddi ég meðal annars um mikilvægi þess að ná til eldra fólks sem er félagslega einangrað. Þar var lagt upp með að stundum geti eitt símtal eða einföld heimsókn verið nóg til að hjálpa fólki inn í það félagsstarf sem Garðabær hefur upp á að bjóða. En þessi kona benti mér á eitthvað mikilvægt. Það eru ekki bara eldri borgarar sem upplifa einmanaleika eða þurfa stuðning. Fólk á öllum aldri getur lent í áföllum, misst fótfestuna tímabundið eða einfaldlega þurft einhvern til að tala við og leiðbeina sér áfram. Hún velti því upp hvort kirkjan, heilsugæslan eða Garðabær sjálfur ættu að stíga meira inn í það hlutverk. Fyrirbyggjandi þjónusta skiptir máli Þarna áttaði ég mig á því að ég hafði hugsað þetta of þröngt. Ég var fyrst og fremst að hugsa um eldri íbúa sem þurfa smá hvatningu til að tengjast samfélaginu á ný. En sama hugsun á auðvitað við miklu víðar. Fyrir einstakling sem gengur í gegnum sorg, skilnað, veikindi eða annað áfall getur eitt símtal, reglulegt utanumhald eða aðgengi að ráðgjöf skipt sköpum. Við sjáum víða góð dæmi um slíka nálgun. Hjá Viðreisn í Mosfellsbæ hefur verið lögð áhersla á stuðning við börn og fjölskyldur, meðal annars með ráðgjafarþjónustu fyrir foreldra. Slík þjónusta hefur reynst vel og sýnir að fyrirbyggjandi stuðningur skilar árangri. Fjárfesting í sterkara samfélagi Garðabær hefur alla burði til að vera leiðandi þegar kemur að mannlegri og fyrirbyggjandi þjónustu við íbúa. Með því að grípa fólk fyrr getum við dregið úr félagslegri einangrun, bætt líðan og jafnvel komið í veg fyrir þyngri og kostnaðarsamari úrræði síðar meir. Áföll gera ekki boð á undan sér. Þau geta komið fyrir okkur öll óháð aldri, stétt eða stöðu. Rannsóknir sýna líka aukna unglingadrykkju með tilheyrandi vandamálum sem þarf að grípa. Gerum Garðabæ að samfélagi þar sem fólk finnur að það sé séð, hlustað á það og gripið þegar á þarf að halda. Slík þjónusta er ekki kostnaður. Hún er fjárfesting í sterkari samfélagi. Vinnum saman og hugsum í lausnum. Settu X við C. Höfundur skipar 5. sæti á lista Viðreisnar í Garðabæ.
Kynslóðaskipti í ferðaþjónustu: Ástríða dugar ekki ein og sér. Díana Mjöll Sveinsdóttir,Sveinn Sigurbjarnarson Skoðun
Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Þjóðarsjóðurinn okkar heitir Landsvirkjun. Erum við að ávaxta hann? Sigvaldi Einarsson skrifar
Skoðun Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Björgum okkur frá þeim sem ætla að bjarga þjóðinni frá sjálfri sér Þórður Snær Júlíusson skrifar
Skoðun Ríkisstjórnir og fjölmiðlar Evrópu – sameinaðir í stuðningi við þjóðarmorð Hlynur Már Ragnheiðarson skrifar
Skoðun Hatursorðræða á ekki heima í íþrótta- og æskulýðsstarfi Þóra Sigfríður Einarsdóttir,Kristín Skjaldardóttir,Eygló Ósk Gústafsdóttir skrifar
Skoðun Kynslóðaskipti í ferðaþjónustu: Ástríða dugar ekki ein og sér. Díana Mjöll Sveinsdóttir,Sveinn Sigurbjarnarson skrifar
Skoðun Almyrkvinn 2026 – besta áhorfssvæðið gæti verið heima hjá þér Dagbjartur Kr. Brynjarsson skrifar
Skoðun Hvalfjarðarsveit kallar eftir samtali við Vegagerðina um umferðaröryggi Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar
Kynslóðaskipti í ferðaþjónustu: Ástríða dugar ekki ein og sér. Díana Mjöll Sveinsdóttir,Sveinn Sigurbjarnarson Skoðun