Á tali í Garðabæ Hreiðar Jónsson skrifar 12. maí 2026 10:50 Það er ótrúlegt hvað maður kemst nær samfélaginu með því að taka þátt í sveitarstjórnarkosningum. Samtöl við unga sem aldna Garðbæinga hafa opnað augu mín fyrir hlutum sem maður annað hvort sá ekki áður eða gaf sér ekki tíma til að staldra við. Úr þessum samtölum kvikna nýjar hugmyndir. Samtal sem kveikti nýja hugsun Kveikjan að þessari grein varð í Krónunni á Akrabraut þar sem ég var að ræða við íbúa um það sem þeim liggur á hjarta fyrir kosningar. Þar hitti ég góða konu sem hafði lesið grein eftir mig undir yfirskriftinni Gaman að vera gamall í Garðabæ. Í greininni ræddi ég meðal annars um mikilvægi þess að ná til eldra fólks sem er félagslega einangrað. Þar var lagt upp með að stundum geti eitt símtal eða einföld heimsókn verið nóg til að hjálpa fólki inn í það félagsstarf sem Garðabær hefur upp á að bjóða. En þessi kona benti mér á eitthvað mikilvægt. Það eru ekki bara eldri borgarar sem upplifa einmanaleika eða þurfa stuðning. Fólk á öllum aldri getur lent í áföllum, misst fótfestuna tímabundið eða einfaldlega þurft einhvern til að tala við og leiðbeina sér áfram. Hún velti því upp hvort kirkjan, heilsugæslan eða Garðabær sjálfur ættu að stíga meira inn í það hlutverk. Fyrirbyggjandi þjónusta skiptir máli Þarna áttaði ég mig á því að ég hafði hugsað þetta of þröngt. Ég var fyrst og fremst að hugsa um eldri íbúa sem þurfa smá hvatningu til að tengjast samfélaginu á ný. En sama hugsun á auðvitað við miklu víðar. Fyrir einstakling sem gengur í gegnum sorg, skilnað, veikindi eða annað áfall getur eitt símtal, reglulegt utanumhald eða aðgengi að ráðgjöf skipt sköpum. Við sjáum víða góð dæmi um slíka nálgun. Hjá Viðreisn í Mosfellsbæ hefur verið lögð áhersla á stuðning við börn og fjölskyldur, meðal annars með ráðgjafarþjónustu fyrir foreldra. Slík þjónusta hefur reynst vel og sýnir að fyrirbyggjandi stuðningur skilar árangri. Fjárfesting í sterkara samfélagi Garðabær hefur alla burði til að vera leiðandi þegar kemur að mannlegri og fyrirbyggjandi þjónustu við íbúa. Með því að grípa fólk fyrr getum við dregið úr félagslegri einangrun, bætt líðan og jafnvel komið í veg fyrir þyngri og kostnaðarsamari úrræði síðar meir. Áföll gera ekki boð á undan sér. Þau geta komið fyrir okkur öll óháð aldri, stétt eða stöðu. Rannsóknir sýna líka aukna unglingadrykkju með tilheyrandi vandamálum sem þarf að grípa. Gerum Garðabæ að samfélagi þar sem fólk finnur að það sé séð, hlustað á það og gripið þegar á þarf að halda. Slík þjónusta er ekki kostnaður. Hún er fjárfesting í sterkari samfélagi. Vinnum saman og hugsum í lausnum. Settu X við C. Höfundur skipar 5. sæti á lista Viðreisnar í Garðabæ. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Halldór 26.09.2026 Halldór Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland Skoðun Fjöldi opinberra starfsmanna - deilt um keisarans skegg Ingvar Freyr Ingvarsson Skoðun Skoðun Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson skrifar Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun KEMUR TÓLFAN? Hilmar Jökull Stefánsson skrifar Skoðun Ábyrgðinni má ekki útvista til tækninnar Karen Ósk Nielsen Björnsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin kaupir ekki það sem hún skilur ekki Jens Gunnarsson skrifar Skoðun Fólkið á bak við öruggt flug Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Skoðun Fjöldi opinberra starfsmanna - deilt um keisarans skegg Ingvar Freyr Ingvarsson skrifar Skoðun Stafrænt heilbrigðiskerfið byggt á skilvirkni Hilmar Ingimundarson skrifar Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Reykjalundur endurhæfir – Endurhæfum Reykjalund Svana Helen Björnsdóttir skrifar Skoðun Að ganga út eða ganga inn Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar Skoðun Aðgerðaáætlunin er til, en hvar stöndum við? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af indíánum og kúrekum Guðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Icelandair: Hver á flugfélagið og hver vill kaupa það? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Áskorun til heilbrigðisráðherra Ásgrímur Grétar Jörundsson skrifar Skoðun Samræðusiðfræði og sálgæsla Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Þegar landsframleiðsla dugar ekki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fáfræði, fordómar og fimm flokkar Hjálmtýs Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Þegar sjálfboðaliðar borga með sér Hildur Dís Jónsdóttir skrifar Skoðun Sleggjan fundin Dofri Hermannsson skrifar Skoðun Að vaxa út úr vandanum Runólfur Ágústsson skrifar Skoðun Tuttugu ár frá brottför varnarliðsins – úr áfalli í uppbyggingu Árni Sigfússon skrifar Sjá meira
Það er ótrúlegt hvað maður kemst nær samfélaginu með því að taka þátt í sveitarstjórnarkosningum. Samtöl við unga sem aldna Garðbæinga hafa opnað augu mín fyrir hlutum sem maður annað hvort sá ekki áður eða gaf sér ekki tíma til að staldra við. Úr þessum samtölum kvikna nýjar hugmyndir. Samtal sem kveikti nýja hugsun Kveikjan að þessari grein varð í Krónunni á Akrabraut þar sem ég var að ræða við íbúa um það sem þeim liggur á hjarta fyrir kosningar. Þar hitti ég góða konu sem hafði lesið grein eftir mig undir yfirskriftinni Gaman að vera gamall í Garðabæ. Í greininni ræddi ég meðal annars um mikilvægi þess að ná til eldra fólks sem er félagslega einangrað. Þar var lagt upp með að stundum geti eitt símtal eða einföld heimsókn verið nóg til að hjálpa fólki inn í það félagsstarf sem Garðabær hefur upp á að bjóða. En þessi kona benti mér á eitthvað mikilvægt. Það eru ekki bara eldri borgarar sem upplifa einmanaleika eða þurfa stuðning. Fólk á öllum aldri getur lent í áföllum, misst fótfestuna tímabundið eða einfaldlega þurft einhvern til að tala við og leiðbeina sér áfram. Hún velti því upp hvort kirkjan, heilsugæslan eða Garðabær sjálfur ættu að stíga meira inn í það hlutverk. Fyrirbyggjandi þjónusta skiptir máli Þarna áttaði ég mig á því að ég hafði hugsað þetta of þröngt. Ég var fyrst og fremst að hugsa um eldri íbúa sem þurfa smá hvatningu til að tengjast samfélaginu á ný. En sama hugsun á auðvitað við miklu víðar. Fyrir einstakling sem gengur í gegnum sorg, skilnað, veikindi eða annað áfall getur eitt símtal, reglulegt utanumhald eða aðgengi að ráðgjöf skipt sköpum. Við sjáum víða góð dæmi um slíka nálgun. Hjá Viðreisn í Mosfellsbæ hefur verið lögð áhersla á stuðning við börn og fjölskyldur, meðal annars með ráðgjafarþjónustu fyrir foreldra. Slík þjónusta hefur reynst vel og sýnir að fyrirbyggjandi stuðningur skilar árangri. Fjárfesting í sterkara samfélagi Garðabær hefur alla burði til að vera leiðandi þegar kemur að mannlegri og fyrirbyggjandi þjónustu við íbúa. Með því að grípa fólk fyrr getum við dregið úr félagslegri einangrun, bætt líðan og jafnvel komið í veg fyrir þyngri og kostnaðarsamari úrræði síðar meir. Áföll gera ekki boð á undan sér. Þau geta komið fyrir okkur öll óháð aldri, stétt eða stöðu. Rannsóknir sýna líka aukna unglingadrykkju með tilheyrandi vandamálum sem þarf að grípa. Gerum Garðabæ að samfélagi þar sem fólk finnur að það sé séð, hlustað á það og gripið þegar á þarf að halda. Slík þjónusta er ekki kostnaður. Hún er fjárfesting í sterkari samfélagi. Vinnum saman og hugsum í lausnum. Settu X við C. Höfundur skipar 5. sæti á lista Viðreisnar í Garðabæ.
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar
Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar
Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar