Skólamál á Seltjarnarnesi í fyrsta sæti Áslaug Eva Björnsdóttir skrifar 12. maí 2026 10:02 Á Seltjarnarnesi á skólasamfélagið að vera öruggt, framsækið og manneskjulegt. Það krefst heilnæms húsnæðis, skýrrar sýnar, snemmtæks stuðnings og sveitarfélags sem setur hagsmuni barna ofar bið, vanhaldi og síhækkandi álögum á fjölskyldur. Það er ekkert verkefni mikilvægara en að tryggja börnum öryggi, menntun og aðstæður til að vaxa og dafna. Þar ræðst ekki aðeins líðan barna í núinu heldur líka framtíð samfélagsins. Þess vegna skiptir máli að tala skýrt: skólamál eru ekki málaflokkur sem má reka á hálfum afköstum, með sífelldum töfum, óvissu og viðbragðsstjórnun. Heilnæmt húsnæði er lágmark, ekki lúxus Mikið verk er enn óunnið þegar kemur að heilnæmu skólahúsnæði á Seltjarnarnesi. Unnið hefur verið að því að bregðast við myglu og vanhaldi, en það dugar ekki að hálfklára verkefnin með tilheyrandi óvissu. Börn og starfsfólk eiga að geta treyst því að umhverfið sem þau dvelja í daglega sé heilnæmt, öruggt og vel við haldið. Við viljum því ráðast í heildstæðar endurbætur á öllu skólahúsnæði með tímasettri og birtri framkvæmdaáætlun svo allir geti séð hvað á að gera, hvenær það gerist og hvernig framkvæmdum vindur fram. Slík áætlun á að vera aðgengileg íbúum og henni á að fylgja eftir af festu. Gagnsæi er ekki aukaatriði þegar traust hefur beðið hnekki. Það er forsenda þess að foreldrar og starfsfólk geti treyst því að við tökum verkefnið alvarlega. Við viljum einnig flýta endurbótum á skólalóðum í virku samráði við nemendur, starfsfólk og foreldra. Skólalóðir eru ekki aukahlutur heldur hluti af daglegu lærdóms- og félagsumhverfi barna. Þær eiga að vera öruggar, aðgengilegar, upplífgandi og hvetjandi, ekki vanrækt jaðarsvæði sem bíða betri tíma. Öflugt fagfólk er lykillinn að öflugum skólum og farsæld barna Farsæld barna ræðst af því hvort þau fá nauðsynlegan stuðning, þegar á reynir. Strax og fyrstu vísbendingar koma fram um mögulegan vanda barns skiptir tíminn máli. Seinkun getur þýtt að vandinn verði þyngri bæði fyrir barnið, fjölskylduna og skólakerfið og slíkt er ekki ásættanlegt. Við leggjum því áherslu á snemmtæka íhlutun og öfluga lágþröskuldaþjónustu. Við viljum stytta viðbragðstíma og bæta aðgengi starfsfólks skóla að ráðgjöf og stuðningi með beinum boðleiðum til fagaðila. Fyrir þau börn sem glíma við stærri áskoranir viljum við tryggja aðgengi að öflugum stuðningi fagfólks, eins og sérkennurum og sálfræðingum og nauðsynlegum úrræðum eins og geðheilbrigðisteymi barna. Á það ekki aðeins við börn í leik- og grunnskólum bæjarins heldur einnig við ungmenni á fyrstu árum framhaldsskólans. Enda hefur verið sýnt fram á að slík nálgun á farsæld fækki þeim sem þurfi á aðstoð félagsþjónustu að halda síðar á lífsleiðinni eða þjónustu heilbrigðisstofnana. Enginn skóli verður þó betri en það fagfólk sem þar starfar. Þess vegna verður að skapa starfsumhverfi þar sem kennarar og annað fagfólk fær svigrúm, stuðning og raunveruleg tækifæri til að þróast í starfi. Það er ekki nóg að tala um mikilvægi kennara og fagfólks, það þarf að fjárfesta í þeim, hlusta á þá og skapa aðstæður sem gera þeim kleift að sinna starfi sínu af metnaði og öryggi. Þar verður ekki slakað á. Skólinn á að draga úr streitu, ekki auka hana Daglegt skipulag skiptir miklu meira máli en oft er viðurkennt. Það á sérstaklega við um barnafjölskyldur þar sem hver morgunn getur verið viðkvæmur tími. Við viljum því seinka upphafi skóladags um 20 mínútur og endurvekja morgunstund með hafragraut fyrir nemendur og foreldra. Slík breyting kann að virðast lítil á blaði, en hún getur skipt miklu máli í daglegu lífi. Hún dregur úr streitu og stuðlar að rólegri byrjun dagsins fyrir alla aðila. Sveitarfélagið á að horfa til lausna sem bæta raunverulega upplifun barna af skólanum, ekki aðeins formlega umgjörð. Umferðaröryggi skólabarna þarf einnig að vera forgangsmál. Foreldrar eiga ekki að þurfa að senda börn sín af stað með áhyggjur af hraðakstri, ófullnægjandi gönguleiðum eða hættulegum gatnamótum. Við viljum ráðast í markvissar aðgerðir til að auka umferðaröryggi barna og bæta leiðir þeirra til og frá skóla meðal annars með því að draga úr umferðarhraða við leiðir til og frá skóla. Brúum bilið fyrir barnafjölskyldur Eitt af því sem veldur fjölskyldum hvað mestri streitu er óvissan á milli fæðingarorlofs og leikskóla. Þessi óvissa hefur raunveruleg áhrif á fjárhag, skipulag og andlega líðan foreldra. En það dugir ekki bara að slökkva elda. Sveitarfélag sem vill vera fjölskylduvænt í verki verður að bregðast við þessu með skýrum og fyrirsjáanlegum lausnum. Við viljum einsetja okkur brúa bilið milli fæðingarorlofs og leikskóla með kerfisbundinni inntöku barna í leikskóla tvisvar á ári, í september og janúar. Með því skapast meiri fyrirsjáanleiki, minna álag og betri yfirsýn fyrir fjölskyldur sem þurfa að skipuleggja líf sitt langt fram í tímann. Við viljum ljúka byggingu nýs leikskóla og hefjast handa við að móta framtíðarsýn fyrir uppbyggingu og starfsemi Mánabrekku og Sólbrekku til að mæta þörfum til lengri framtíðar. Samhliða því viljum við leggja mat á ný leikskólamódel með árangur að leiðarljósi, þar sem hagsmunir barna, foreldra og starfsfólks eru settir í forgang. Í slíkri vinnu á ekki að horfa fyrst og fremst á kerfið sjálft, heldur hvort fyrirkomulagið sé í raun að skila betri þjónustu, meiri stöðugleika og bættum lífsgæðum. Að lokum Öruggt og framsækið skólasamfélag verður ekki til af sjálfu sér. Sterkt skólasamfélag byggist á góðu samstarfi milli skóla og foreldra, en það byggist líka á því að fagfólkið finni að sveitarfélagið standi raunverulega með því. Höfundur er ráðgjafi, teymisþjálfi og stjórnarkona UN Women og Klappa grænna lausna. Höfundur er móðir tveggja barna og skipar sjötta sæti á lista Samfylkingar, Viðreisnar og óháðra á Seltjarnarnesi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson Skoðun Múlaþing ber ábyrgð Magnús Guðmundsson Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir Skoðun Stækkum og styrkjum sérsveitina Sólrún H. Guðmundsdóttir Proppé Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir Skoðun Þegar netöryggi verður samfélagsöryggi Margrét V. Helgadóttir Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir Skoðun Hver á að halda í hönd þeirra sem greinast með Alzheimer ? Ásta Kristín Gunnarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Gráðugir hótelgestir sem borða rafmagn Freyja Þórisdóttir skrifar Skoðun Skattahækkanir sem beinast gegn Suðurlandi Ásta Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hvað myndi ég ráðleggja átján ára ungmenni í dag? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Þegar netöryggi verður samfélagsöryggi Margrét V. Helgadóttir skrifar Skoðun Skráum hjartastuðtækin því hver mínúta skiptir máli! Alma D. Möller skrifar Skoðun Er gervigreind til góðs eða bara á blaði? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hver á að halda í hönd þeirra sem greinast með Alzheimer ? Ásta Kristín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Múlaþing ber ábyrgð Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Aldrei fullmótaður Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar Skoðun Hver á að fá tímann sem gervigreindin sparar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors skrifar Skoðun Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson skrifar Skoðun Mennskan í umróti felst í vönduðum vinnubrögðum Berglind Björk Hreinsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Stækkum og styrkjum sérsveitina Sólrún H. Guðmundsdóttir Proppé skrifar Skoðun Í Singapúr dugði eitt orð Margrét Reynisdóttir skrifar Skoðun Drónar: vinur eða óvinur? Sunna Gunnars Marteinsdóttir skrifar Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Réttindabarátta og réttindagæsla í 50 ár Halldór Gunnarsson skrifar Skoðun Hvenær mun Alþingi setja þegna sína í forgrunn? Sunna Arnardóttir skrifar Skoðun Hugmynd skapar atvinnu Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af hverju verður allt að eins þyngra í skammdeginu? Guðjón Ágústsson skrifar Skoðun Gæði hjúkrunarheimila eru mælikvarði á velmegun Ingibjörg Isaksen skrifar Skoðun Trump og Pútín gegn Úkraínu Arnór Sigurjónsson skrifar Sjá meira
Á Seltjarnarnesi á skólasamfélagið að vera öruggt, framsækið og manneskjulegt. Það krefst heilnæms húsnæðis, skýrrar sýnar, snemmtæks stuðnings og sveitarfélags sem setur hagsmuni barna ofar bið, vanhaldi og síhækkandi álögum á fjölskyldur. Það er ekkert verkefni mikilvægara en að tryggja börnum öryggi, menntun og aðstæður til að vaxa og dafna. Þar ræðst ekki aðeins líðan barna í núinu heldur líka framtíð samfélagsins. Þess vegna skiptir máli að tala skýrt: skólamál eru ekki málaflokkur sem má reka á hálfum afköstum, með sífelldum töfum, óvissu og viðbragðsstjórnun. Heilnæmt húsnæði er lágmark, ekki lúxus Mikið verk er enn óunnið þegar kemur að heilnæmu skólahúsnæði á Seltjarnarnesi. Unnið hefur verið að því að bregðast við myglu og vanhaldi, en það dugar ekki að hálfklára verkefnin með tilheyrandi óvissu. Börn og starfsfólk eiga að geta treyst því að umhverfið sem þau dvelja í daglega sé heilnæmt, öruggt og vel við haldið. Við viljum því ráðast í heildstæðar endurbætur á öllu skólahúsnæði með tímasettri og birtri framkvæmdaáætlun svo allir geti séð hvað á að gera, hvenær það gerist og hvernig framkvæmdum vindur fram. Slík áætlun á að vera aðgengileg íbúum og henni á að fylgja eftir af festu. Gagnsæi er ekki aukaatriði þegar traust hefur beðið hnekki. Það er forsenda þess að foreldrar og starfsfólk geti treyst því að við tökum verkefnið alvarlega. Við viljum einnig flýta endurbótum á skólalóðum í virku samráði við nemendur, starfsfólk og foreldra. Skólalóðir eru ekki aukahlutur heldur hluti af daglegu lærdóms- og félagsumhverfi barna. Þær eiga að vera öruggar, aðgengilegar, upplífgandi og hvetjandi, ekki vanrækt jaðarsvæði sem bíða betri tíma. Öflugt fagfólk er lykillinn að öflugum skólum og farsæld barna Farsæld barna ræðst af því hvort þau fá nauðsynlegan stuðning, þegar á reynir. Strax og fyrstu vísbendingar koma fram um mögulegan vanda barns skiptir tíminn máli. Seinkun getur þýtt að vandinn verði þyngri bæði fyrir barnið, fjölskylduna og skólakerfið og slíkt er ekki ásættanlegt. Við leggjum því áherslu á snemmtæka íhlutun og öfluga lágþröskuldaþjónustu. Við viljum stytta viðbragðstíma og bæta aðgengi starfsfólks skóla að ráðgjöf og stuðningi með beinum boðleiðum til fagaðila. Fyrir þau börn sem glíma við stærri áskoranir viljum við tryggja aðgengi að öflugum stuðningi fagfólks, eins og sérkennurum og sálfræðingum og nauðsynlegum úrræðum eins og geðheilbrigðisteymi barna. Á það ekki aðeins við börn í leik- og grunnskólum bæjarins heldur einnig við ungmenni á fyrstu árum framhaldsskólans. Enda hefur verið sýnt fram á að slík nálgun á farsæld fækki þeim sem þurfi á aðstoð félagsþjónustu að halda síðar á lífsleiðinni eða þjónustu heilbrigðisstofnana. Enginn skóli verður þó betri en það fagfólk sem þar starfar. Þess vegna verður að skapa starfsumhverfi þar sem kennarar og annað fagfólk fær svigrúm, stuðning og raunveruleg tækifæri til að þróast í starfi. Það er ekki nóg að tala um mikilvægi kennara og fagfólks, það þarf að fjárfesta í þeim, hlusta á þá og skapa aðstæður sem gera þeim kleift að sinna starfi sínu af metnaði og öryggi. Þar verður ekki slakað á. Skólinn á að draga úr streitu, ekki auka hana Daglegt skipulag skiptir miklu meira máli en oft er viðurkennt. Það á sérstaklega við um barnafjölskyldur þar sem hver morgunn getur verið viðkvæmur tími. Við viljum því seinka upphafi skóladags um 20 mínútur og endurvekja morgunstund með hafragraut fyrir nemendur og foreldra. Slík breyting kann að virðast lítil á blaði, en hún getur skipt miklu máli í daglegu lífi. Hún dregur úr streitu og stuðlar að rólegri byrjun dagsins fyrir alla aðila. Sveitarfélagið á að horfa til lausna sem bæta raunverulega upplifun barna af skólanum, ekki aðeins formlega umgjörð. Umferðaröryggi skólabarna þarf einnig að vera forgangsmál. Foreldrar eiga ekki að þurfa að senda börn sín af stað með áhyggjur af hraðakstri, ófullnægjandi gönguleiðum eða hættulegum gatnamótum. Við viljum ráðast í markvissar aðgerðir til að auka umferðaröryggi barna og bæta leiðir þeirra til og frá skóla meðal annars með því að draga úr umferðarhraða við leiðir til og frá skóla. Brúum bilið fyrir barnafjölskyldur Eitt af því sem veldur fjölskyldum hvað mestri streitu er óvissan á milli fæðingarorlofs og leikskóla. Þessi óvissa hefur raunveruleg áhrif á fjárhag, skipulag og andlega líðan foreldra. En það dugir ekki bara að slökkva elda. Sveitarfélag sem vill vera fjölskylduvænt í verki verður að bregðast við þessu með skýrum og fyrirsjáanlegum lausnum. Við viljum einsetja okkur brúa bilið milli fæðingarorlofs og leikskóla með kerfisbundinni inntöku barna í leikskóla tvisvar á ári, í september og janúar. Með því skapast meiri fyrirsjáanleiki, minna álag og betri yfirsýn fyrir fjölskyldur sem þurfa að skipuleggja líf sitt langt fram í tímann. Við viljum ljúka byggingu nýs leikskóla og hefjast handa við að móta framtíðarsýn fyrir uppbyggingu og starfsemi Mánabrekku og Sólbrekku til að mæta þörfum til lengri framtíðar. Samhliða því viljum við leggja mat á ný leikskólamódel með árangur að leiðarljósi, þar sem hagsmunir barna, foreldra og starfsfólks eru settir í forgang. Í slíkri vinnu á ekki að horfa fyrst og fremst á kerfið sjálft, heldur hvort fyrirkomulagið sé í raun að skila betri þjónustu, meiri stöðugleika og bættum lífsgæðum. Að lokum Öruggt og framsækið skólasamfélag verður ekki til af sjálfu sér. Sterkt skólasamfélag byggist á góðu samstarfi milli skóla og foreldra, en það byggist líka á því að fagfólkið finni að sveitarfélagið standi raunverulega með því. Höfundur er ráðgjafi, teymisþjálfi og stjórnarkona UN Women og Klappa grænna lausna. Höfundur er móðir tveggja barna og skipar sjötta sæti á lista Samfylkingar, Viðreisnar og óháðra á Seltjarnarnesi.
Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir Skoðun
Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir Skoðun
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun
Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar
Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar
Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar
Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar
Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar
Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar
Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir Skoðun
Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir Skoðun
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun