Má bjóða þér hærri álögur í Reykjavík? Eva Þorsteinsdóttir skrifar 6. maí 2026 15:31 ,,Brýnt er að það náist að mynda meirihluta sem einblínir á ráðdeild í rekstri, að minnka yfirbygginguna og lækka álögur á borgarbúa, ekki síst í ljósi aðstæðna í efnahagslífinu.” Svona hljóðar inngangur leiðara Viðskiptablaðsins þann 3. maí síðastliðinn vegna fyrirsagnar í fréttatilkynningu Reykjavíkurborgar, þar sem slegið var upp fyrirsögninni ,,Áframhaldandi sterk staða Reykjavíkurborgar” vegna rekstrarniðurstöðu borgarinnar fyrir síðasta ár. En er það raunin eða eru þetta bókhaldsbrellur? A-hluti borgarinnar var rekinn með 5,3 milljarða halla í fyrra. Árið áður hafði hann verið rekinn með 4,7 milljarða afgangi og versnaði því afkoman um 10 milljarða milli ára. Í A- og B- hluta saman var rekstrarniðurstaða jákvæð um 8 milljarða. Er það ekki gott mál myndu sumir spyrja og einfalt svar væri, jú vissulega. En ástæðan er ekki svo einföld þegar betur er að gáð. Reykjavíkurborg notar nefnilega virðishækkun á félagslegu íbúðunum sínum til að fegra niðurstöðuna. Hvernig er það gert. Jú með því að uppfæra verðgildi íbúða í félagslega kerfinu sem stendur engan veginn til að selja eins og ef um fjárfestingareign væri um að ræða. Það má einnig taka fram að borgin ætlar sér að fjölga þessum íbúðum talsvert næstu árin og er búin að skuldbinda sig að veita 513 milljónum í eiginfjárframlag á hverju ári næstu 3 árin. Þetta myndi kallast að slá ryki í augu almennings til að líta betur út á pappír. Skuldir hafa vaxið gríðarlega! Undir stjórn Samfylkingarinnar hafa skuldir borgarsjóðs, svokallaðs A-hluta hækkað úr 80 milljörðum í 221 milljarð frá árinu 2015 eða um 78%, þrátt fyrir að tekjur borgarsjóðs hafi vaxið um 47% á raunvirði þennan sama tíma. Vandinn virðist því vera rekstrarvandi en ekki tekjuvandi. Að forgangsraða peningum í ákveðin gæluverkefni til að geta dyggðarflaggað sjálfum sér á kostnað þeirra forgangsverkefna að sinna grunnskyldum sínum gagnvart borgarbúum. Vissulega er ekki eins ,,sexý” að sópa götur eða ryðja, lagfæra gangstéttar eða skipta út ljósaperum eins og að kaupa kynlífstækjabúð á yfirverði og breyta í leikskóla. Leikskóla sem kostar borgarbúa nú orðið 4 milljarða og er enn ekki kominn í notkun. Orkuveitan, mjólkurkú Samfylkingarinnar Borgin hefur iðullega líka sótt sér arð í borgarfyrirtækin. Þessar upphæðir nema um 41,5 milljarð frá árunum 2015-2025. Orkuveitan hefur gefið mest, eða um 37,8 milljarða króna. Á sama tíma hafa skuldir Orkuveitunnar hækkað um 55 milljarða, sem þýðir í praktík að Orkuveitan er búin að vera að taka lán fyrir arðgreiðslum borgarinnar! Á sama tíma er Orkuveitan komin í mikla innviðaskuld og þarf á næstu árum að ráðast í kostnaðarsamar fjárfestingar og framkvæmdir til að svara vaxandi þörf samfélagsins. Það verður gert með gjaldskrárhækkunum á neytendur næstu misserin. Er þetta það sem borgarbúar kalla eftir, eða vilja þeir breytingar á rekstri? Í Sveitastjórnarkosningum 16. maí hefur þú kjósandi góður val um hverja þú vilt fá til að stjórna borginni betur. Viltu að útsvarið þitt fari í að gera borgina betri í rekstri, eða halda áfram að sturta peningum í verkefni sem gagnast fáum ef nokkrum, og hækka álögur á sjálfan þig í leiðinni? Tækifærið er núna. Miðflokkurinn ætlar að bjarga borginni fyrir þig og er með hæfasta manninn í verkið til að snúa við þessu við. Ari Edwald hefur sýnt það í sínum fyrri störfum að hann kann að reka stórfyrirtæki vel,og veit hvað þarf til í þeim efnum. Ætlunin er að lækka útsvar á borgarbúa, ekki að hækka það! Höfundur er frambjóðandi Miðflokksins í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Miðflokkurinn Mest lesið Þess vegna já Arnór Sighvatsson Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson Skoðun Skoðun Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson skrifar Skoðun Smá standard, takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Upplýst lýðræði - Lærdómurinn af einni leiðréttingu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fullyrðingar utanríkisráðherra um samningssvigrúm Íslands Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þreifað á „pakkanum“ Hlín Leifsdóttir skrifar Skoðun Er Ísland Manchester City og ESB Sheffield United Gauti Eggertsson skrifar Skoðun Varanlegar undanþágur eru möguleiki Per Ekström skrifar Skoðun Hvernig lögum við vanstillt stjórnmál? Gunnar Már Gunnarsson skrifar Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Einfaldasta sagan er ekki alltaf sú sanna Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver fer í slíkar „samningaviðræður“? Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sættum okkur ekki við atvinnuleysi Illugi Gunnarsson,Ragnhildur Björt Björnsdóttir skrifar Skoðun Íslenskir vefir á faraldsfæti Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Ég er ekki Evrópusinni Óðinn Freyr Baldursson skrifar Skoðun Hjarðarbólsoddi Oddur Sigurðsson skrifar Skoðun Þetta snýst um aðild Gunnar Bragi Sveinsson skrifar Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir skrifar Sjá meira
,,Brýnt er að það náist að mynda meirihluta sem einblínir á ráðdeild í rekstri, að minnka yfirbygginguna og lækka álögur á borgarbúa, ekki síst í ljósi aðstæðna í efnahagslífinu.” Svona hljóðar inngangur leiðara Viðskiptablaðsins þann 3. maí síðastliðinn vegna fyrirsagnar í fréttatilkynningu Reykjavíkurborgar, þar sem slegið var upp fyrirsögninni ,,Áframhaldandi sterk staða Reykjavíkurborgar” vegna rekstrarniðurstöðu borgarinnar fyrir síðasta ár. En er það raunin eða eru þetta bókhaldsbrellur? A-hluti borgarinnar var rekinn með 5,3 milljarða halla í fyrra. Árið áður hafði hann verið rekinn með 4,7 milljarða afgangi og versnaði því afkoman um 10 milljarða milli ára. Í A- og B- hluta saman var rekstrarniðurstaða jákvæð um 8 milljarða. Er það ekki gott mál myndu sumir spyrja og einfalt svar væri, jú vissulega. En ástæðan er ekki svo einföld þegar betur er að gáð. Reykjavíkurborg notar nefnilega virðishækkun á félagslegu íbúðunum sínum til að fegra niðurstöðuna. Hvernig er það gert. Jú með því að uppfæra verðgildi íbúða í félagslega kerfinu sem stendur engan veginn til að selja eins og ef um fjárfestingareign væri um að ræða. Það má einnig taka fram að borgin ætlar sér að fjölga þessum íbúðum talsvert næstu árin og er búin að skuldbinda sig að veita 513 milljónum í eiginfjárframlag á hverju ári næstu 3 árin. Þetta myndi kallast að slá ryki í augu almennings til að líta betur út á pappír. Skuldir hafa vaxið gríðarlega! Undir stjórn Samfylkingarinnar hafa skuldir borgarsjóðs, svokallaðs A-hluta hækkað úr 80 milljörðum í 221 milljarð frá árinu 2015 eða um 78%, þrátt fyrir að tekjur borgarsjóðs hafi vaxið um 47% á raunvirði þennan sama tíma. Vandinn virðist því vera rekstrarvandi en ekki tekjuvandi. Að forgangsraða peningum í ákveðin gæluverkefni til að geta dyggðarflaggað sjálfum sér á kostnað þeirra forgangsverkefna að sinna grunnskyldum sínum gagnvart borgarbúum. Vissulega er ekki eins ,,sexý” að sópa götur eða ryðja, lagfæra gangstéttar eða skipta út ljósaperum eins og að kaupa kynlífstækjabúð á yfirverði og breyta í leikskóla. Leikskóla sem kostar borgarbúa nú orðið 4 milljarða og er enn ekki kominn í notkun. Orkuveitan, mjólkurkú Samfylkingarinnar Borgin hefur iðullega líka sótt sér arð í borgarfyrirtækin. Þessar upphæðir nema um 41,5 milljarð frá árunum 2015-2025. Orkuveitan hefur gefið mest, eða um 37,8 milljarða króna. Á sama tíma hafa skuldir Orkuveitunnar hækkað um 55 milljarða, sem þýðir í praktík að Orkuveitan er búin að vera að taka lán fyrir arðgreiðslum borgarinnar! Á sama tíma er Orkuveitan komin í mikla innviðaskuld og þarf á næstu árum að ráðast í kostnaðarsamar fjárfestingar og framkvæmdir til að svara vaxandi þörf samfélagsins. Það verður gert með gjaldskrárhækkunum á neytendur næstu misserin. Er þetta það sem borgarbúar kalla eftir, eða vilja þeir breytingar á rekstri? Í Sveitastjórnarkosningum 16. maí hefur þú kjósandi góður val um hverja þú vilt fá til að stjórna borginni betur. Viltu að útsvarið þitt fari í að gera borgina betri í rekstri, eða halda áfram að sturta peningum í verkefni sem gagnast fáum ef nokkrum, og hækka álögur á sjálfan þig í leiðinni? Tækifærið er núna. Miðflokkurinn ætlar að bjarga borginni fyrir þig og er með hæfasta manninn í verkið til að snúa við þessu við. Ari Edwald hefur sýnt það í sínum fyrri störfum að hann kann að reka stórfyrirtæki vel,og veit hvað þarf til í þeim efnum. Ætlunin er að lækka útsvar á borgarbúa, ekki að hækka það! Höfundur er frambjóðandi Miðflokksins í Reykjavík.
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar
Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar
Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir skrifar