Fleiri fána! Guðmundur Edgarsson skrifar 4. maí 2026 06:15 Orð Snorra Mássonar þingmanns fyrir nokkru um notkun hins litskrúðuga fjölbreytileikafána í skólum landsins vöktu sterk viðbrögð víða í samfélaginu. Fánanum er reglulega flaggað við skóla, sem og hjá ýmsum stofnunum og fyrirtækjum. Sumir töldu að með ummælum sínum hefði Snorri sýnt fordóma í garð hinsegin fólks, en aðrir lásu þau sem gagnrýni á undirliggjandi vinstri-vók hugmyndafræði sem beint sé að nemendum. Snorri hefur jafnframt bent á að íslenska fánanum sé ekki flaggað nægilega oft, sjónarmið sem margir hafa tekið undir. Þá eru einnig þeir sem kalla eftir fánum sem endurspegla önnur gildi en fjölbreytileikafáninn og íslenski fáninn, til dæmis grænfána sem tákn umhverfisverndar. Ljóst er að skiptar skoðanir ríkja um þetta fánamál. En til allrar hamingju er til lausn. Stóraukum fjölbreytileikann í fánaflórunni! Til viðbótar við íslenska fánann, grænfánann og fjölbreytileikafánann mætti til dæmis flagga fánum friðar, kærleika og málfrelsis. Friðarfáni myndi senda skýr skilaboð um að skólinn sé öruggur griðarstaður þar sem ofbeldi og ófriður eru ekki liðin. Fáni kærleikans undirstrikaði gildi umhyggju, velvildar og virðingar, svo nemendur væru í engum vafa um mikilvægi þeirra. Málfrelsisfáni myndi minna á að nemendur geti – innan marka velsæmis – tjáð skoðanir sínar frjálslega og óttalaust. Skólinn á jú að hvetja til opinnar og gagnrýninnar umræðu sem stuðlar að þroska nemenda. Og þannig mætti halda áfram: fánar samheldni, sköpunar og hamingju, sem dæmi. Best væri að flagga sem flestum slíkum fánum við skóla landsins allt árið um kring. Þannig fengju flestir fána að eigin skapi. Þá fyrst nyti fjölbreytileikinn sín í allri sinni dýrð! Höfundur er kennari Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Íslenski fáninn Hinsegin Mest lesið Þjóðarmorð? Finnur Th. Eiríksson Skoðun Heimilislæknar og reglugerðardrög Alma D. Möller Skoðun Traust á lögmönnum er ekki einkamál lögmanna Vilbert Gústafsson Skoðun Þeir seldu áhættuna sem tækifæri — og sendu þjóðinni reikninginn Baldur Pétursson Skoðun Einstaklingurinn og fullveldið Signý Sigurðardóttir Skoðun Sterkari skólar fyrir öll börn Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Skoðun Skilvirk núna en ekki ef við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Upplýsingar eru ekki ógn, þær eru forsenda Halldór Jörgen Olesen Skoðun Það sem við gefum áfram Sigurður Árni Reynisson Skoðun Breyttar áherslur í borgarskipulagi Þórarinn Hjaltason Skoðun Skoðun Skoðun Nýsköpunin sem hverfur inn í skýið Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Þegar kaffið rennur upp á við í Undralandi íslenskrar orðræðu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þeir seldu áhættuna sem tækifæri — og sendu þjóðinni reikninginn Baldur Pétursson skrifar Skoðun Traust á lögmönnum er ekki einkamál lögmanna Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Upplýsingar eru ekki ógn, þær eru forsenda Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Heimilislæknar og reglugerðardrög Alma D. Möller skrifar Skoðun Einstaklingurinn og fullveldið Signý Sigurðardóttir skrifar Skoðun Skilvirk núna en ekki ef við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sterkari skólar fyrir öll börn Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Ég hef líka trú á Ögmundi Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun „Áður en við segjum já eða nei“ Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Þjóðarmorð? Finnur Th. Eiríksson skrifar Skoðun Breyttar áherslur í borgarskipulagi Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Hernaðarbrölt Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Það sem við gefum áfram Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Ríkið má ekki skorast undan Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Gjaldtaka hins opinbera þarf að vera fyrirsjáanleg Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Bandaríkin 250 ára: frelsi, stjórnarskrá og lærdómur fyrir Ísland Júlíus Valsson skrifar Skoðun Getum við gert enn betur? Já í ágúst Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Húsnæðiskaupmáttur Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Hef trú á Arnari Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Börn eiga ekki að bíða meðan kerfið rífst Guðmundur Ármann skrifar Skoðun Júlí - mánuður fötlunarstolts Freyja Haraldsdóttir ,Jana Birta Björnsdóttir skrifar Skoðun Níutíu ár af sameiginlegu öryggi Ragnar Þór Ingólfsson skrifar Skoðun Var þetta sýndarsamráð? Sigurborg Kr. Hannesdóttir skrifar Skoðun Hvað vitum við í ágúst? Staðreyndir og möguleikar Íslands Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Töpum við fullveldinu ef við göngum í ESB? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Samningurinn sem allir hafa lesið skrifar Skoðun UT-mál Reykjavíkurborgar Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Er Ísland tilbúið fyrir dánaraðstoð? Ingrid Kuhlman skrifar Sjá meira
Orð Snorra Mássonar þingmanns fyrir nokkru um notkun hins litskrúðuga fjölbreytileikafána í skólum landsins vöktu sterk viðbrögð víða í samfélaginu. Fánanum er reglulega flaggað við skóla, sem og hjá ýmsum stofnunum og fyrirtækjum. Sumir töldu að með ummælum sínum hefði Snorri sýnt fordóma í garð hinsegin fólks, en aðrir lásu þau sem gagnrýni á undirliggjandi vinstri-vók hugmyndafræði sem beint sé að nemendum. Snorri hefur jafnframt bent á að íslenska fánanum sé ekki flaggað nægilega oft, sjónarmið sem margir hafa tekið undir. Þá eru einnig þeir sem kalla eftir fánum sem endurspegla önnur gildi en fjölbreytileikafáninn og íslenski fáninn, til dæmis grænfána sem tákn umhverfisverndar. Ljóst er að skiptar skoðanir ríkja um þetta fánamál. En til allrar hamingju er til lausn. Stóraukum fjölbreytileikann í fánaflórunni! Til viðbótar við íslenska fánann, grænfánann og fjölbreytileikafánann mætti til dæmis flagga fánum friðar, kærleika og málfrelsis. Friðarfáni myndi senda skýr skilaboð um að skólinn sé öruggur griðarstaður þar sem ofbeldi og ófriður eru ekki liðin. Fáni kærleikans undirstrikaði gildi umhyggju, velvildar og virðingar, svo nemendur væru í engum vafa um mikilvægi þeirra. Málfrelsisfáni myndi minna á að nemendur geti – innan marka velsæmis – tjáð skoðanir sínar frjálslega og óttalaust. Skólinn á jú að hvetja til opinnar og gagnrýninnar umræðu sem stuðlar að þroska nemenda. Og þannig mætti halda áfram: fánar samheldni, sköpunar og hamingju, sem dæmi. Best væri að flagga sem flestum slíkum fánum við skóla landsins allt árið um kring. Þannig fengju flestir fána að eigin skapi. Þá fyrst nyti fjölbreytileikinn sín í allri sinni dýrð! Höfundur er kennari