Fjörður fyrir fólk Árni Stefán Guðjónson skrifar 1. maí 2026 10:03 Miðbær Hafnarfjarðar er einstakur á landsvísu. Hér mætast timburhúsin, hraunið og hafið í lifandi sögulegu umhverfi sem á fáa sína líka. Þetta er ekki bara fallegur staður, þetta er það sem veitir bænum okkar sérstöðu. En þessi sérstaða er ekki sjálfgefin. Á undanförnum árum hefur uppbygging miðbæjarins verið brotakennd. Verkefni hafa komið og farið, en heildarsýn hefur vantað. Niðurstaðan er sú að möguleikarnir eru miklir, en þeir eru ekki nýttir til fulls. Þessu vill Viðreisn breyta. Skýr framtíðarsýn en ekki tilviljanir Miðbær á ekki að þróast reit fyrir reit, eftir því sem einstök verkefni detta inn. Hann þarf skýra stefnu og framtíðarsýn. Við í Viðreisn viljum sjá opna og metnaðarfulla hugmyndasamkeppni um framtíð miðbæjar Hafnarfjarðar. Slík samkeppni á að byggja á traustum grunni: Skýru mati á verndargildi eldri byggðar, greiningu á stöðu verslunar og þjónustu og raunhæfu mati á samgöngum og almenningsrýmum. Útkoman á að vera metnaðarfull en raunhæf framtíðarsýn. Skýr stefna sem myndar grunn að miðbæ framtíðarinnar, án þess þó að takmarka hugmyndir sem kunna að vakna upp í ferlinu. Þróun í skrefum en í rétta átt Sterkir miðbæir byggjast ekki á einni stórri framkvæmd. Þeir vaxa í áföngum. En lykilatriðið er þetta: Skrefin skipta máli, en hvert við stefnum skiptir meira máli. Við viljum sjá miðbæinn þróast í smærri, raunhæfum áföngum, í takt við eftirspurn og mannlíf en þó ávallt innan skýrrar framtíðarsýnar. Þannig má byggja upp án þess að taka óþarfa áhættu eða raska þeirri sérstöðu sem gerir svæðið einstakt. Lifandi miðbær allan daginn Miðbæir lifa ekki á kaffihúsum einum saman. Þeir þurfa jafnvægi. Íbúðir, störf og þjónusta þurfa að fara saman. Ef einn þátt vantar, deyr lífið út hluta dags. Viðreisn vill efla atvinnulíf í miðbænum og auka fjölbreytni í notkun húsnæðis. Það þýðir meðal annars að nýta betur efri hæðir, skapa rými fyrir smærri fyrirtæki og frumkvöðla og stuðla að því að fleiri störf verði til staðar í miðbænum sjálfum. Bærinn getur sjálfur gengið á undan með góðu fordæmi, til dæmis með því að staðsetja hluta starfsemi sinnar í miðbænum og styðja þannig við daglegt mannlíf. Þá er rétt að skoða frekari uppbyggingu hótels í miðbænum sem styrkir verslun, veitingahús og líf á svæðinu allt árið um kring. Markmiðið er einfalt: Að í miðbænum sé fólk og að hann sé lifandi allan daginn. Aðgengi fyrir alla Miðbæir eru til fyrir fólk og því þurfum við að hanna miðbæinn okkar fyrir fólk. Það þýðir betri gönguleiðir, öruggari og hlýrri almenningsrými, og skýrari forgangsröðun í samgöngum. Borgarlínan þarf að styðja við þetta hlutverk en ekki vinna gegn því. Á sama tíma þarf að leysa bílastæðamál með skynsamlegum hætti, til dæmis með bílakjöllurum og bílastæðahúsum þar sem það á við. Niðurstaðan er skýr Miðbær Hafnarfjarðar er ekki verkefni heldur er hann tækifæri. En tækifæri verða ekki að veruleika af sjálfu sér. Þau krefjast skýrrar stefnu, aga og vilja til að horfa til lengri tíma. Við eigum ekki að láta miðbæinn þróast tilviljanakennt. Við eigum að rækta hann markvisst í sameiningu. Fjörðurinn á að vera fyrir fólk. Höfundur er áfangastjóri við Flensborgarskólann og skipar 2. sæti á lista Viðreisnar í Hafnarfirði Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Uppnám í Uppsveitum Sigurður Ingi Jóhannsson Skoðun Gráðugir hótelgestir sem borða rafmagn Björg Eva Erlendsdóttir Skoðun Hvers vegna starfa 632 starfsmenn ríkisins við að selja áfengi fyrir Ölgerðina? Lúðvík Bergvinsson Skoðun Bannað að gagnrýna konur – það er kvenfyrirlitning Íris Erlingsdóttir Skoðun Halldór 17.10.2026 Halldór Darwin og samkynhneigðin Ásgeir M Rudolfsson Skoðun Upprætum fátækt á Íslandi! Anna Margrét Bjarnadóttir,Steinunn Þóra Árnadóttir Skoðun Verjum það sem við höfum – byggjum upp það sem þarf Guðmundur Haukur Jakobsson Skoðun Styðjum Kúbu, verjum byltinguna, Bandaríkin burt með krumlurnar! Gylfi Páll Hersir Skoðun EES-samningurinn: Tími til kominn að endurmeta stöðu Íslands? Eggert Guðmundsson Skoðun Skoðun Skoðun Ríkisstjórnin sker niður þjónustu við börn Lilja Dögg Alfreðsdóttir skrifar Skoðun Vill fólk að allir leikir skipti máli? Jón Fannar Árnason skrifar Skoðun Bannað að gagnrýna konur – það er kvenfyrirlitning Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Mannleg reisn á ekki að vera munaður – um aðstæður fólks sem leitar eftir mataraðstoð Sunna Lind Adessa skrifar Skoðun Styðjum Kúbu, verjum byltinguna, Bandaríkin burt með krumlurnar! Gylfi Páll Hersir skrifar Skoðun Þjóðaröryggi, fæðuöryggi og almannahagsmunir Ingibjörg Davíðsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna starfa 632 starfsmenn ríkisins við að selja áfengi fyrir Ölgerðina? Lúðvík Bergvinsson skrifar Skoðun Darwin og samkynhneigðin Ásgeir M Rudolfsson skrifar Skoðun Upprætum fátækt á Íslandi! Anna Margrét Bjarnadóttir,Steinunn Þóra Árnadóttir skrifar Skoðun Uppnám í Uppsveitum Sigurður Ingi Jóhannsson skrifar Skoðun Bætur fyrir lögregluaðgerðir lítið kynntar Bjarni Þór Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Verjum það sem við höfum – byggjum upp það sem þarf Guðmundur Haukur Jakobsson skrifar Skoðun EES-samningurinn: Tími til kominn að endurmeta stöðu Íslands? Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Yfirfærslan 2011 – horft yfir veginn Gerður Aagot Árnadóttir skrifar Skoðun Gervigreind skýrsla gervigreindrar ríkisstjórnar Kristján Logason skrifar Skoðun Gráðugir hótelgestir sem borða rafmagn Björg Eva Erlendsdóttir skrifar Skoðun Skattahækkanir sem beinast gegn Suðurlandi Ásta Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hvað myndi ég ráðleggja átján ára ungmenni í dag? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Þegar netöryggi verður samfélagsöryggi Margrét V. Helgadóttir skrifar Skoðun Skráum hjartastuðtækin því hver mínúta skiptir máli! Alma D. Möller skrifar Skoðun Er gervigreind til góðs eða bara á blaði? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hver á að halda í hönd þeirra sem greinast með Alzheimer ? Ásta Kristín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Múlaþing ber ábyrgð Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Aldrei fullmótaður Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar Skoðun Hver á að fá tímann sem gervigreindin sparar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors skrifar Skoðun Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir skrifar Sjá meira
Miðbær Hafnarfjarðar er einstakur á landsvísu. Hér mætast timburhúsin, hraunið og hafið í lifandi sögulegu umhverfi sem á fáa sína líka. Þetta er ekki bara fallegur staður, þetta er það sem veitir bænum okkar sérstöðu. En þessi sérstaða er ekki sjálfgefin. Á undanförnum árum hefur uppbygging miðbæjarins verið brotakennd. Verkefni hafa komið og farið, en heildarsýn hefur vantað. Niðurstaðan er sú að möguleikarnir eru miklir, en þeir eru ekki nýttir til fulls. Þessu vill Viðreisn breyta. Skýr framtíðarsýn en ekki tilviljanir Miðbær á ekki að þróast reit fyrir reit, eftir því sem einstök verkefni detta inn. Hann þarf skýra stefnu og framtíðarsýn. Við í Viðreisn viljum sjá opna og metnaðarfulla hugmyndasamkeppni um framtíð miðbæjar Hafnarfjarðar. Slík samkeppni á að byggja á traustum grunni: Skýru mati á verndargildi eldri byggðar, greiningu á stöðu verslunar og þjónustu og raunhæfu mati á samgöngum og almenningsrýmum. Útkoman á að vera metnaðarfull en raunhæf framtíðarsýn. Skýr stefna sem myndar grunn að miðbæ framtíðarinnar, án þess þó að takmarka hugmyndir sem kunna að vakna upp í ferlinu. Þróun í skrefum en í rétta átt Sterkir miðbæir byggjast ekki á einni stórri framkvæmd. Þeir vaxa í áföngum. En lykilatriðið er þetta: Skrefin skipta máli, en hvert við stefnum skiptir meira máli. Við viljum sjá miðbæinn þróast í smærri, raunhæfum áföngum, í takt við eftirspurn og mannlíf en þó ávallt innan skýrrar framtíðarsýnar. Þannig má byggja upp án þess að taka óþarfa áhættu eða raska þeirri sérstöðu sem gerir svæðið einstakt. Lifandi miðbær allan daginn Miðbæir lifa ekki á kaffihúsum einum saman. Þeir þurfa jafnvægi. Íbúðir, störf og þjónusta þurfa að fara saman. Ef einn þátt vantar, deyr lífið út hluta dags. Viðreisn vill efla atvinnulíf í miðbænum og auka fjölbreytni í notkun húsnæðis. Það þýðir meðal annars að nýta betur efri hæðir, skapa rými fyrir smærri fyrirtæki og frumkvöðla og stuðla að því að fleiri störf verði til staðar í miðbænum sjálfum. Bærinn getur sjálfur gengið á undan með góðu fordæmi, til dæmis með því að staðsetja hluta starfsemi sinnar í miðbænum og styðja þannig við daglegt mannlíf. Þá er rétt að skoða frekari uppbyggingu hótels í miðbænum sem styrkir verslun, veitingahús og líf á svæðinu allt árið um kring. Markmiðið er einfalt: Að í miðbænum sé fólk og að hann sé lifandi allan daginn. Aðgengi fyrir alla Miðbæir eru til fyrir fólk og því þurfum við að hanna miðbæinn okkar fyrir fólk. Það þýðir betri gönguleiðir, öruggari og hlýrri almenningsrými, og skýrari forgangsröðun í samgöngum. Borgarlínan þarf að styðja við þetta hlutverk en ekki vinna gegn því. Á sama tíma þarf að leysa bílastæðamál með skynsamlegum hætti, til dæmis með bílakjöllurum og bílastæðahúsum þar sem það á við. Niðurstaðan er skýr Miðbær Hafnarfjarðar er ekki verkefni heldur er hann tækifæri. En tækifæri verða ekki að veruleika af sjálfu sér. Þau krefjast skýrrar stefnu, aga og vilja til að horfa til lengri tíma. Við eigum ekki að láta miðbæinn þróast tilviljanakennt. Við eigum að rækta hann markvisst í sameiningu. Fjörðurinn á að vera fyrir fólk. Höfundur er áfangastjóri við Flensborgarskólann og skipar 2. sæti á lista Viðreisnar í Hafnarfirði
Hvers vegna starfa 632 starfsmenn ríkisins við að selja áfengi fyrir Ölgerðina? Lúðvík Bergvinsson Skoðun
Skoðun Mannleg reisn á ekki að vera munaður – um aðstæður fólks sem leitar eftir mataraðstoð Sunna Lind Adessa skrifar
Skoðun Hvers vegna starfa 632 starfsmenn ríkisins við að selja áfengi fyrir Ölgerðina? Lúðvík Bergvinsson skrifar
Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar
Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar
Hvers vegna starfa 632 starfsmenn ríkisins við að selja áfengi fyrir Ölgerðina? Lúðvík Bergvinsson Skoðun