Hvernig stenzt þetta skoðun, Dagur? Hjörtur J. Guðmundsson skrifar 19. apríl 2026 07:00 Fullyrðingar um að samið hafi verið um það við Evrópusambandið, þegar umsóknarferlið að sambandinu var í gangi á sínum tíma, að ekki þyrfti að koma til aðlögunar að regluverki þess fyrr en eftir þjóðaratkvæði um samning standast ekki skoðun. Hafi sú hins vegar verið raunin má ljóst vera af gögnum Evrópusambandsins í tengslum við umsóknina að ekki hafi verið farið eftir því enda liggur fyrir samkvæmt þeim að krafa hafi verið gerð um slíka aðlögun allt fram undir það síðasta. Dagur B. Eggertsson, þingmaður Samfylkingarinnar, hélt þessu fram í grein á Vísi fyrir helgi. Vísaði hann til skýrslu Össurar Skarphéðinssonar, þáverandi utanríkisráðherra, í apríl 2013 þess efnis að slíkt samkomulag hefði verið gert. „Samningsaðilar náðu saman um að Ísland myndi ekki ráðast í breytingar á stofnunum eða löggjöf fyrr en að lokinni þjóðaratkvæðagreiðslu,“ segir þannig í henni. Síðar segir að samkomulagið hafi náðst „tiltölulega snemma í ferlinu“ sem hófst 2009. Hins vegar segir til að mynda í fréttatilkynningu frá Evrópusambandinu dagsettri 18. desember 2012 vegna opnunar sex nýrra kafla umsóknarferlisins, skömmu áður en Össur setti það á ís í aðdraganda þingkosninganna þá um vorið, að Ísland „þurfi að halda áfram að skila árangri í aðlögun að og innleiðingu regluverksins í þessum köflum“. Síðan er rætt um ýmis skilyrði fyrir opnun kaflanna sem yfirleitt snerust um aðlögun en í sumum tilfellum tímasetta áætlun vegna aðlögunar. Flestir kaflarnir sem rætt er um í fréttatilkynningunni falla ekki undir EES-samninginn. Þar á meðal skattamál, byggðamál, peningamál og utanríkistengsl. Þá kemur fram í henni að Össur hafi farið fyrir íslenzku sendinefndinni á fundinum. Hvernig stenzt þetta og fleira í gögnum Evrópusambandsins fullyrðingu Dags þess efnis að samkomulag hafi legið fyrir, og það tiltölulega snemma í ferlinu, um að Ísland þyrfti einungis að aðlagast sambandinu eftir þjóðaratkvæðið? Fram kemur beinlínis í greinargerðinni með þingsályktunartillögu Þorgerðar Katrínar Gunnarsdóttur utanríkisráðherra um þjóðaratkvæðið í lok sumars, sem væntanlega var samin í utanríkisráðuneytinu, að viðræður um inngöngu í Evrópusambandið snúist um aðlögun: „Á það er gjarnan bent að aðildarviðræður við ESB snúist um að ný aðildarríki lagi sig að reglum sambandsins. Má þetta til sanns vegar færa, enda væri Ísland að ganga í ríkjabandalag með fyrirliggjandi reglum.“ Haft var enn fremur eftir skrifstofustjóra þáverandi stækkunarráðherra Evrópusambandsins og embættismönnum utanríkisráðuneytisins í skýrslu Alþjóðamálastofnunar um umsóknarferlið frá 2015 að Ísland hafi getað samið um það „hvenær aðlögun í ákveðnum málaflokkum eigi sér stað.“ Ákveðnum málaflokkum. Ekki öllum. Enda kemur fram í gögnum sambandsins að í sumum tilfellum hafi verið talið nóg að leggja fram tímaáætlun um aðlögun. Í öðrum hins vegar ekki. Höfundur er sagnfræðingur og alþjóðastjórnmálafræðingur (MA í alþjóðasamskiptum) og heldur úti vefsíðunni Stjornmalin.is. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir Skoðun Þegar hagsmunir á hundruðum milljarða mæta lýðræðinu Sigurður Sigurðsson Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Sverð Íslands og skjöldur Daði Már Kristófersson Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun Skoðun Skoðun Sverð Íslands og skjöldur Daði Már Kristófersson skrifar Skoðun Þegar hagsmunir á hundruðum milljarða mæta lýðræðinu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Europe’s Second Soul Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Sjá meira
Fullyrðingar um að samið hafi verið um það við Evrópusambandið, þegar umsóknarferlið að sambandinu var í gangi á sínum tíma, að ekki þyrfti að koma til aðlögunar að regluverki þess fyrr en eftir þjóðaratkvæði um samning standast ekki skoðun. Hafi sú hins vegar verið raunin má ljóst vera af gögnum Evrópusambandsins í tengslum við umsóknina að ekki hafi verið farið eftir því enda liggur fyrir samkvæmt þeim að krafa hafi verið gerð um slíka aðlögun allt fram undir það síðasta. Dagur B. Eggertsson, þingmaður Samfylkingarinnar, hélt þessu fram í grein á Vísi fyrir helgi. Vísaði hann til skýrslu Össurar Skarphéðinssonar, þáverandi utanríkisráðherra, í apríl 2013 þess efnis að slíkt samkomulag hefði verið gert. „Samningsaðilar náðu saman um að Ísland myndi ekki ráðast í breytingar á stofnunum eða löggjöf fyrr en að lokinni þjóðaratkvæðagreiðslu,“ segir þannig í henni. Síðar segir að samkomulagið hafi náðst „tiltölulega snemma í ferlinu“ sem hófst 2009. Hins vegar segir til að mynda í fréttatilkynningu frá Evrópusambandinu dagsettri 18. desember 2012 vegna opnunar sex nýrra kafla umsóknarferlisins, skömmu áður en Össur setti það á ís í aðdraganda þingkosninganna þá um vorið, að Ísland „þurfi að halda áfram að skila árangri í aðlögun að og innleiðingu regluverksins í þessum köflum“. Síðan er rætt um ýmis skilyrði fyrir opnun kaflanna sem yfirleitt snerust um aðlögun en í sumum tilfellum tímasetta áætlun vegna aðlögunar. Flestir kaflarnir sem rætt er um í fréttatilkynningunni falla ekki undir EES-samninginn. Þar á meðal skattamál, byggðamál, peningamál og utanríkistengsl. Þá kemur fram í henni að Össur hafi farið fyrir íslenzku sendinefndinni á fundinum. Hvernig stenzt þetta og fleira í gögnum Evrópusambandsins fullyrðingu Dags þess efnis að samkomulag hafi legið fyrir, og það tiltölulega snemma í ferlinu, um að Ísland þyrfti einungis að aðlagast sambandinu eftir þjóðaratkvæðið? Fram kemur beinlínis í greinargerðinni með þingsályktunartillögu Þorgerðar Katrínar Gunnarsdóttur utanríkisráðherra um þjóðaratkvæðið í lok sumars, sem væntanlega var samin í utanríkisráðuneytinu, að viðræður um inngöngu í Evrópusambandið snúist um aðlögun: „Á það er gjarnan bent að aðildarviðræður við ESB snúist um að ný aðildarríki lagi sig að reglum sambandsins. Má þetta til sanns vegar færa, enda væri Ísland að ganga í ríkjabandalag með fyrirliggjandi reglum.“ Haft var enn fremur eftir skrifstofustjóra þáverandi stækkunarráðherra Evrópusambandsins og embættismönnum utanríkisráðuneytisins í skýrslu Alþjóðamálastofnunar um umsóknarferlið frá 2015 að Ísland hafi getað samið um það „hvenær aðlögun í ákveðnum málaflokkum eigi sér stað.“ Ákveðnum málaflokkum. Ekki öllum. Enda kemur fram í gögnum sambandsins að í sumum tilfellum hafi verið talið nóg að leggja fram tímaáætlun um aðlögun. Í öðrum hins vegar ekki. Höfundur er sagnfræðingur og alþjóðastjórnmálafræðingur (MA í alþjóðasamskiptum) og heldur úti vefsíðunni Stjornmalin.is.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar