Krefja Ingu svara við leikskólaá­formum Sam­fylkingarinnar

Það var Bryndís Haraldsdóttir þingmaður Sjálfstæðisflokksins sem vildi spyrja Ingu nánar út í þetta mál. Hún sagði að einhverra hluta vegna væru það ekki oddvitar flokksins í sveitarstjórnarmálum sem kynntu málið heldur forsætisráðherra, sem alls ekki er í framboði til sveitarstjórnar.

„Það furðulegasta við þessa uppákomu var hins vegar hvorki staðsetningin né kynnirinn, heldur að útspil Samfylkingarinnar fyrir sveitarstjórnarkosningar væru lagabreytingar, sem er ekki á forræði sveitarfélaga að gera, og að breytingar séu þess utan á málefnasviði ráðherra annarra flokka,“ sagði Bryndís.

Vilja vita hvort allir ráðherrar séu sér meðvitaðir um útgjöldin

Áður hafði Guðrún Hafsteinsdóttir verið á svipuðum miðum þegar hún spurði Þorgerði Katrínu Gunnarsdóttur utanríkisráðherra hvort hún væri meðvituð um þetta loforð?

„Í dag er skýrt viðmið í leikskólum að tveir þriðju starfsmanna skuli vera fagmenntaðir. Flest sveitarfélög eru langt undir því marki. Ef á að lögfesta leikskólavist við 12 mánaða aldur blasir við að ráða þarf um 2.400 faglærða kennara auk rúmlega 600 nýrra stöðugilda. Þar að auki er kostnaðurinn metinn á að minnsta kosti um 15 milljarða króna á ári, áður en húsnæðisþörf er talin með,“ sagði Guðrún. 

Hennar spurning var hvort Þorgerður Katrín hefði verið upplýst um þessi „loforð Samfylkingarinnar“, hvort hún væri þeim samþykk og hvort henni þætti það ábyrg fjármálastjórn að lofa útgjöldum af þessari stærðargráðu, það í miðri kosningabaráttu og nota ríkissjóð eins og kosningasjóð Samfylkingarinnar?

Flokkur fólksins með allt aðra stefnu í leikskólamálum en Samfylkingin

Bryndís hélt því fram að Samfylkingin hefði lofað því að lögfesta leikskólavist um leið og fæðingarorlofi lýkur og þaki á leikskólagjöld. En þessi málaflokkur heyrir undir barna- og menntamálaráðherra og vildi Bryndís meina að nær hefði verið ef Inga hefði staðið þarna á bílaplaninu en ekki Kristrún, til að kynna þetta útspil Samfylkingarinnar.

„Því vil ég spyrja hæstvirtan barna- og menntamálaráðherra í fyrsta lagi hvort breytingar á lögum um leikskóla í samræmi við útspil Samfylkingarinnar hafi verið ræddar í ríkisstjórn. Í öðru lagi vil ég spyrja hvort slíkar breytingar séu í vinnslu í ráðuneyti hennar. Í þriðja lagi vil ég spyrja hvenær má vænta þess að ráðherra framkvæmi þetta útspil Samfylkingarinnar? Í fjórða lagi hvernig á að fjármagna þetta útspil Samfylkingarinnar? Verður það með skattahækkunum eða niðurskurði?“

Inga Sæland sagðist vilja taka undir það sem Þorgerður Katrín hefði sagt, það hlytu allir að fagna því að bilið milli fæðingarorlofs og leikskóla yrði brúað. En hvernig Samfylkingin kýs að haga sinni kosningabaráttu sé nokkuð sem hún vilji ekki skipta sér af. Flokkur fólksins sé með aðrar áherslur, hann vilji koma á heimagreiðslum til foreldra sem vilja vera heima, þau vilji gera fyrirtækjum það gerlegt að stofna leikskóla og svo framvegis. „Við erum ekki einn og sami flokkurinn,“ sagði Inga. Og að ríkisstjórnin myndi gera það sem þurfa þætti til að brúa þetta bil. Hún kannaðist hins vegar ekki við að til þessa hefði verið gert ráð fyrir 15 milljörðum árlega.

 „Nei, hún Kristrún var ekki að plata“

Bryndís taldi þetta til stórtíðinda og þakkaði Ingu hreinskilið svar. Hún taldi þá liggja fyrir að þær Inga og Þorgerður Katrín gefi lítið fyrir kosningaplön Samfylkingarinnar. Svör Ingu væru þó skýrari, að ekkert væri fyrirliggjandi um þær upphæðir sem ætla mætti í þetta verkefni? „Var forsætisráðherra bara að plata eða er verið að vinna að þessum lagabreytingum?

Inga sagði nei, hún Kristrún væri sko ekki að plata. Hún hefði hug og hjarta til að fylgja sínum stefnumálum. Þá fannst henni það sérkennilegt að fólk væri að velta því fyrir sér hvar Kristrún hefði komið fram. „Í Kópavogi? Ég gæti allt eins birst á Austurvelli! Það er ekkert sem segir að við getum ekki hjálpast að en ég bendi á að stefna Samfylkingar og Flokks fólksins er ekki sú sama,“ sagði Inga Sæland.