Uppbygging Hveragerðis og þróun innviða Birgitta Ragnarsdóttir skrifar 26. mars 2026 15:31 Þegar ég og maðurinn minn tókum þá ákvörðun að flytja í Hveragerði kom það á óvart hjá okkar nánustu. Staðan á fasteignamarkaðinum var einfaldlega þannig að fjögurra manna fjölskylda átti erfitt með að standast greiðslumat fyrir fasteign á höfuðborgarsvæðinu. Við leituðum því nýrra leiða og fundum framtíðarheimili í Hveragerði. Sjálf er ég að mestu alin upp í Vesturbæ Reykjavíkur og maðurinn minn í Seljahverfinu í Breiðholti. Bæði höfum við þó alltaf sótt í útiveru, ég í hestamennsku og hann í jeppaferðir. Það heillaði okkur því strax að vera svona nálægt náttúrunni, með fjöllin, dalina og kyrrðina innan seilingar. Eitt af því sem við heyrðum oft áður en við fluttum austur fyrir fjall var spurningin: „Verður ekki erfitt að vera svona langt frá baklandinu?“ En reynslan hefur verið þveröfug því í Hveragerði eignuðumst við okkar eigið bakland. Hér er öflugt samfélag fólks sem margt hvert hefur flust hingað ekki alls fyrir löngu og margir sækja vinnu út fyrir bæinn. Það hefur skapað einstaka samkennd, félagsleg tengsl og bakland þar sem vel er tekið á móti nýjum íbúum. Ég hefði ekki trúað því að á fullorðinsárum myndi ég kynnast fólki sem yrðu mínir nánustu vinir, eða að félagslíf mitt gæti orðið jafn ríkt og raun ber vitni. Það er eitthvað sérstakt við lífið í litlu samfélagi þar sem fólk fylgist hvert með öðru og veitir alltaf stuðning þegar á þarf að halda. Lífsgæðin sem fylgja því að búa í Hveragerði eru ómetanleg. Hér er minna álag, minni umferð og meiri tími fyrir allt það helsta sem skiptir máli í lífinu. En þessi lífsgæði eru ekki sjálfgefin – þau byggjast á því að við tökum meðvitaðar ákvarðanir um það hvernig við viljum sjá bæinn okkar þróast. Uppbygging þarf að vera í takt við þróun innviða Hveragerði hefur vaxið hratt á undanförnum árum og mun væntanlega gera það áfram. Sá vöxtur getur skapað ýmis tækifæri en aðeins ef við stöndum rétt að málum. Það skiptir sköpum að uppbygging sé alltaf í takt við þróun innviða. Grunnskólar, leikskólar, velferðar- og heilbrigðisþjónusta, samgöngumannvirki og aðstaða til íþrótta og tómstunda þurfa að haldast í hendur við fjölgun íbúa. Annars er hætt við að grafið verði undan þeim lífsgæðum sem hafa laðað fólk til bæjarins. Á sama tíma megum við aldrei missa sjónar á því sem gerir Hveragerði að fyrirmyndarsamfélagi þar sem fólki finnst gott að búa. Náttúruperlur allt í kring eru ekki aðeins sjálfsagður bakgrunnur, sem umvefur okkur íbúa, heldur mikilvægur hluti af sjálfsmynd bæjarfélagsins. Gönguleiðirnar, gróðurinn, jarðhitinn og nálægðin við ósnortna náttúru eru verðmæti sem ekki er auðveldlega hægt að endurskapa ef þau tapast. Þess vegna þarf allt skipulag og uppbygging í bænum að taka mið af verndun á þeim ómetanlegu náttúruperlum sem höfum svo greiðan aðgang að, ekki aðeins til skamms tíma heldur fyrir komandi kynslóðir. Við megum aldrei fórna því sem skiptir máli þegar ákvarðanir eru teknar í uppbyggingu og skipulagsmálum Hveragerðis. Er tilbúin að leggja mitt af mörkum Það sem fram hefur komið hér að framan er einmitt ástæða þess að ég hef ákveðið að bjóða mig fram fyrir S-listann í sveitarstjórnarkosningunum 16. maí næstkomandi. Ég er tilbúin að leggja mitt af mörkum til að tryggja að uppbygging Hveragerðis verði alltaf á skynsamlegum nótum. Það er best gert með því að setja mikilvæga innviði í forgang og hlúa stöðugt að náttúrunni sem gerir bæinn okkar svo einstakan. Ég vil vinna að því að Hveragerði verði áfram fallegur og vinalegur bær þar sem íbúar á öllum aldri geta átt gott líf. Höfundur er oddviti S-listans í Hveragerði. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Hveragerði Mest lesið Þess vegna já Arnór Sighvatsson Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson Skoðun Upplýst lýðræði - Lærdómurinn af einni leiðréttingu Sigurður Sigurðsson Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson Skoðun Skoðun Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson skrifar Skoðun Smá standard, takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Upplýst lýðræði - Lærdómurinn af einni leiðréttingu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fullyrðingar utanríkisráðherra um samningssvigrúm Íslands Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þreifað á „pakkanum“ Hlín Leifsdóttir skrifar Skoðun Er Ísland Manchester City og ESB Sheffield United Gauti Eggertsson skrifar Skoðun Varanlegar undanþágur eru möguleiki Per Ekström skrifar Skoðun Hvernig lögum við vanstillt stjórnmál? Gunnar Már Gunnarsson skrifar Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Einfaldasta sagan er ekki alltaf sú sanna Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver fer í slíkar „samningaviðræður“? Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sættum okkur ekki við atvinnuleysi Illugi Gunnarsson,Ragnhildur Björt Björnsdóttir skrifar Skoðun Íslenskir vefir á faraldsfæti Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Ég er ekki Evrópusinni Óðinn Freyr Baldursson skrifar Skoðun Hjarðarbólsoddi Oddur Sigurðsson skrifar Skoðun Þetta snýst um aðild Gunnar Bragi Sveinsson skrifar Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir skrifar Sjá meira
Þegar ég og maðurinn minn tókum þá ákvörðun að flytja í Hveragerði kom það á óvart hjá okkar nánustu. Staðan á fasteignamarkaðinum var einfaldlega þannig að fjögurra manna fjölskylda átti erfitt með að standast greiðslumat fyrir fasteign á höfuðborgarsvæðinu. Við leituðum því nýrra leiða og fundum framtíðarheimili í Hveragerði. Sjálf er ég að mestu alin upp í Vesturbæ Reykjavíkur og maðurinn minn í Seljahverfinu í Breiðholti. Bæði höfum við þó alltaf sótt í útiveru, ég í hestamennsku og hann í jeppaferðir. Það heillaði okkur því strax að vera svona nálægt náttúrunni, með fjöllin, dalina og kyrrðina innan seilingar. Eitt af því sem við heyrðum oft áður en við fluttum austur fyrir fjall var spurningin: „Verður ekki erfitt að vera svona langt frá baklandinu?“ En reynslan hefur verið þveröfug því í Hveragerði eignuðumst við okkar eigið bakland. Hér er öflugt samfélag fólks sem margt hvert hefur flust hingað ekki alls fyrir löngu og margir sækja vinnu út fyrir bæinn. Það hefur skapað einstaka samkennd, félagsleg tengsl og bakland þar sem vel er tekið á móti nýjum íbúum. Ég hefði ekki trúað því að á fullorðinsárum myndi ég kynnast fólki sem yrðu mínir nánustu vinir, eða að félagslíf mitt gæti orðið jafn ríkt og raun ber vitni. Það er eitthvað sérstakt við lífið í litlu samfélagi þar sem fólk fylgist hvert með öðru og veitir alltaf stuðning þegar á þarf að halda. Lífsgæðin sem fylgja því að búa í Hveragerði eru ómetanleg. Hér er minna álag, minni umferð og meiri tími fyrir allt það helsta sem skiptir máli í lífinu. En þessi lífsgæði eru ekki sjálfgefin – þau byggjast á því að við tökum meðvitaðar ákvarðanir um það hvernig við viljum sjá bæinn okkar þróast. Uppbygging þarf að vera í takt við þróun innviða Hveragerði hefur vaxið hratt á undanförnum árum og mun væntanlega gera það áfram. Sá vöxtur getur skapað ýmis tækifæri en aðeins ef við stöndum rétt að málum. Það skiptir sköpum að uppbygging sé alltaf í takt við þróun innviða. Grunnskólar, leikskólar, velferðar- og heilbrigðisþjónusta, samgöngumannvirki og aðstaða til íþrótta og tómstunda þurfa að haldast í hendur við fjölgun íbúa. Annars er hætt við að grafið verði undan þeim lífsgæðum sem hafa laðað fólk til bæjarins. Á sama tíma megum við aldrei missa sjónar á því sem gerir Hveragerði að fyrirmyndarsamfélagi þar sem fólki finnst gott að búa. Náttúruperlur allt í kring eru ekki aðeins sjálfsagður bakgrunnur, sem umvefur okkur íbúa, heldur mikilvægur hluti af sjálfsmynd bæjarfélagsins. Gönguleiðirnar, gróðurinn, jarðhitinn og nálægðin við ósnortna náttúru eru verðmæti sem ekki er auðveldlega hægt að endurskapa ef þau tapast. Þess vegna þarf allt skipulag og uppbygging í bænum að taka mið af verndun á þeim ómetanlegu náttúruperlum sem höfum svo greiðan aðgang að, ekki aðeins til skamms tíma heldur fyrir komandi kynslóðir. Við megum aldrei fórna því sem skiptir máli þegar ákvarðanir eru teknar í uppbyggingu og skipulagsmálum Hveragerðis. Er tilbúin að leggja mitt af mörkum Það sem fram hefur komið hér að framan er einmitt ástæða þess að ég hef ákveðið að bjóða mig fram fyrir S-listann í sveitarstjórnarkosningunum 16. maí næstkomandi. Ég er tilbúin að leggja mitt af mörkum til að tryggja að uppbygging Hveragerðis verði alltaf á skynsamlegum nótum. Það er best gert með því að setja mikilvæga innviði í forgang og hlúa stöðugt að náttúrunni sem gerir bæinn okkar svo einstakan. Ég vil vinna að því að Hveragerði verði áfram fallegur og vinalegur bær þar sem íbúar á öllum aldri geta átt gott líf. Höfundur er oddviti S-listans í Hveragerði.
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar
Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar
Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir skrifar