„Vita þau ekki að þetta er skólinn minn?“

Í pontu sagðist Jón Pétur vera forseti nemendafélagsins og æðislegur. Hann sagðist búinn að fá nóg af hinum krökkunum í skólanum. Þau væru pirrandi.

„Vita þau ekki að þetta er skólinn minn? Sumir segja að ég sé stjórnlyndur en, með leyfi virðulegs forseta: Döh. Það er ekki mér að kenna að ég viti allt miklu betur en þið, ég meina, ég var yfir sjoppunni á böllum í grunnskóla,“ sagði Jón Pétur.

Hann sagðist meðvitaður um að hann hefði ætlað að bjóða krökkunum upp á fría ávexti í frímínútum og lækka verð á böll. Hann vissi þó ekki hvernig það ætti að ganga eftir.

„Þetta kostar allt peninga. Ég vissi það ekkert. Ég er með plan og það mun ganga.“

Jón Pétur sagði þá að hinir nemendurnir ættu að vita að planið yrði erfitt fyrir hann en enn erfiðara fyrir þá.

„Þið verðið bara að skilja það. Hvers vegna komið þið ekki bara með ávexti sjálf ef þið viljið þá svona mikið? Ég vissi ekkert að það kostar heilmikið að halda ball. Þetta er ykkar skemmtun. Þið borgið.“

Hann sagði alla fyrri forseta nemendafélagsins hafa verið ömurlega. Þeir hafi ekki einu sinni kunnað að birta sjálfur á Instagram eða nota ný flott orð.

„Ég er t.d. yfirburðagáfusjarmi. Jörð til allra. Halló! Ég er orðinn pirripú. Þið viljið ekki hafa mig þannig, trúið mér.“