Hrönn og Jón hafna helstu á­virðingum á RIFF

Hrönn Marinós­dóttir, stofnandi og stjórnandi Alþjóð­legu kvik­mynda­hátíðarinnar í Reykja­vík, og Þórir Ólafs­son, stjórnar­for­maður, segja í yfir­lýsingu ýmis­legt hafa komið fram í Þetta helst þann 4. mars sem gefi ýmist ranga eða villandi mynd af starf­semi RIFF.

„ Þegar al­var­legar full­yrðingar eru settar fram opin­ber­lega verður að gera kröfu um að þær séu studdar gögnum og settar fram af ábyrgð.“ Þau geri því „al­var­legar at­huga­semdir“ við nokkur at­riði og að þeim hefði þótt eðli­legt, með vísan til vinnu­reglna RÚV um „vandaðan og mál­efna­legan“ frétta­flutning, að til haga hefði verið haldið upp­lýsingum og gögnum sem fyrir liggja um starf­semi hátíðarinnar.

Enginn undir lág­marks­launum

Þau byrja síðan á því að hafna full­yrðingum um að RIFF hafi greitt starfs­fólki laun undir lág­marks­töxtum. Farið hafi verið eftir gildandi kjara­samningum.

Einnig vísa þau því á bug að RIFF hafi mis­notað úrræði Vinnumála­stofnunar og segja stofnunina hafa farið yfir alla ráðninga­samninga og kjör áður en ráðningar­styrkir voru samþykktir.

RIFF hafi ekki fengið neinar at­huga­semdir frá VMST sem jafn­framt hafi stað­fest að álag eða mann­eklu­vandi hafi ekki leitt til þess að gerðar hafi verið undan­tekningar frá því verk­lagi.

Viðmælandi á „góðum launum“

Hvað þessar ávirðingar varðar vilja þau Hrönn og Jón halda því til haga að viðmælandi þáttarins, Þor­björg Jóhanns­dóttir, hafi í fyrra verið starfs­manna­stjóri hjá RIFF á góðum launum.

„Engar upp­lýsingar bárust frá henni meðan hún var við störf hjá hátíðinni vegna þeirra at­riða sem hún ræddi í þættinum.“ Þá bæta þau við að Þor­björg hafi lýst vilja til að halda áfram störfum fyrir RIFF en fjár­skortur hafi meðal annars orðið til þess að ekkert varð úr því.

Í Þetta helst sagði Þor­björg fimm mánaða starfstíma sinn hjá RIFF hafa verið „skelfi­legan“ og lýsti ámælis­verðri með­ferð á því opin­bera fé sem RIFF þiggur, meðal annars frá Reykja­víkur­borg og ríkinu.

Tor­tryggi­leg ráðdeild

Ekki vilja Jón og Hrönn þó kannast við neitt mis­jafnt í fjár­málum hátíðarinnar, með­ferð styrkja og opin­bers fjár. Þau benda í þessu sam­bandi á út­tekt sem KPMG gerði í fyrra á starf­semi og fjár­málum hátíðarinnar.

Niður­stöðurnar hafi ekki sýnt fram á neitt mis­jafnt í sam­bandi við „fjár­mál, mis­notkun styrkja eða óeðli­lega með­ferð fjár­muna. Þvert á móti liggur fyrir að rekstur hátíðarinnar hefur farið fram við krefjandi aðstæður, með tak­mörkuðum fyrir­sjáan­leika í styrk­veitingum, án þess að safna skuldum eða byggja nokkru sinni reksturinn á yfir­drætti eða bankalánum.“

Hrönn og Jón furða sig jafn­framt á því að í þættinum sé það gert „ eitt­hvað at­hugunar­vert“ að RIFF hafi gengið harka­lega eftir af­sláttum. Fjárráð RIFF séu tak­mörkuð og því jafnan leitast „við að gera góða samninga og fá þá af­slætti sem mögu­legt er.“ Við þetta bæta þau að gott „væri ef þetta gilti al­mennt við með­ferð opin­bers fjár og ekki væri verið að gera það tor­tryggi­legt í út­varpi allra lands­manna.“

Áhersla á menningar­legt mikilvægi

Jón og Hrönn ljúka yfir­lýsingu sinni með því að reifa mikilvægt kvik­mynda­menningar­legt hlut­verk RIFF. Hátíðin laði að „ sér er­lenda gesti, fjölmiðla og fag­fólk, skapar störf og veitir fjölmörgum tækifæri til þátt­töku á hverju ári.“

Þau segja al­vana­legt að alþjóð­legar kvik­mynda­hátíðir og aðrir menningar­viðburðir af sama tagi byggi starf­semi sína ýmist á „fastráðnu starfs­fólki, verktökum, starfs­nemum og sjálf­boða­liðum, allt eftir eðli verk­efna og ár­stíða­sveiflu í starfinu.“