Hesturinn í umferðinni Ólafur Gestur Arnalds skrifar 13. mars 2026 13:30 Þegar bíll situr pikkfastur í forarpytti er um að gera að stíga inngjöfina í botn og reyna að komast dýpra út í fenið. Eða hvað? Þegar stór hluti þjóðarinnar situr fastur í umferðarteppu daginn langan, þá er náttúrulega um að gera að fjölga bara bílum í umferðinni. Með svona 70-100 bílum á viku eins og nú er. Og lengja hinar yndislegu stundir í þvögunni – taka slökunaræfingar, jógaöndun og hlusta á spekingana í útvarpinu úthúða áætlunum um bættar almenningssamgöngur. Borgarlínu. Náttúruheimspekingurinn Edward Abbey skilgreindi kúreka sem mann sem situr á hesti og horfir á afturendann á beljum allan daginn. Hann sá ekkert rómantískt við það. Bílar hafa verið hluti af lífinu alla mína tíð. En mér finnst betra að bíllinn hreyfist – það er eiginlega hugmyndin á bak við þá ágætu uppfinningu, bifreiðina. Að sitja lengi starandi á afturendann á næsta bíl í umferðarþvögu, ja – það er eins og þetta með kúrekann. Ekki heillandi hugmynd. Það er annars merkilegt hvað Íslendingar eru fundvísir á að apa upp mistök annarra þjóða en horfa fram hjá því sem vel er gert. Almenningssamgöngur eru víðast taldar meðal mikilvægustu lífsgæðanna í borgum Evrópu. En við viljum náttúrulega ekki svona lausnir, vitum betur, þar sem við sitjum föst í bílahrúgunni, gott ef sjáum ekki í hyllingum hestvagna og hrossaskít á drullufor gatnakerfisins um þarsíðustu aldamót. Já, það er þetta með „hestinn“... Ég er búinn að hlakka lengi til að fá góðar almenningssamgöngur. En hef nú tekið þann pól í hæðina að nenna ekki lengur að ræða Borgarlínuna og allt það. Þið sem viljið horfa á afturljósin á næsta bíl allan daginn: verði ykkur að góðu. Það er hópur fólks, aðallega eldra karlar á atkvæðaveiðum, sem hefur trumpað umræðu um betri samgöngur og látið skynsemina lönd og leið, enda er hún ekki vænlegur útgangspunktur í stjórnmálum nútímans. Við kjósum yfir okkur það fólk sem við eigum skilið. En „hesturinn“ er ekki minn kostur. Ég keypti rafmagnshjól í gær. Höfundur er fyrrverandi prófessor og áhugamaður um bættar almenningssamgöngur. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson Skoðun Gervigreindarskrif Halldórs Jörgen Olesen Hjörvar Sigurðsson Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson Skoðun Skoðun Skoðun Litblindur á fótboltavellinum Ingunn Eir Andrésdóttir skrifar Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindarskrif Halldórs Jörgen Olesen Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson skrifar Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Kíkt í pakkann Júlíus Valsson skrifar Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvað kostar léleg umsýsla ríkissjóðs okkur í raun? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þegar gróðureldar verða að samfélagsógn Snorri Birgisson skrifar Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir skrifar Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson skrifar Skoðun Smá standard, takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen skrifar Sjá meira
Þegar bíll situr pikkfastur í forarpytti er um að gera að stíga inngjöfina í botn og reyna að komast dýpra út í fenið. Eða hvað? Þegar stór hluti þjóðarinnar situr fastur í umferðarteppu daginn langan, þá er náttúrulega um að gera að fjölga bara bílum í umferðinni. Með svona 70-100 bílum á viku eins og nú er. Og lengja hinar yndislegu stundir í þvögunni – taka slökunaræfingar, jógaöndun og hlusta á spekingana í útvarpinu úthúða áætlunum um bættar almenningssamgöngur. Borgarlínu. Náttúruheimspekingurinn Edward Abbey skilgreindi kúreka sem mann sem situr á hesti og horfir á afturendann á beljum allan daginn. Hann sá ekkert rómantískt við það. Bílar hafa verið hluti af lífinu alla mína tíð. En mér finnst betra að bíllinn hreyfist – það er eiginlega hugmyndin á bak við þá ágætu uppfinningu, bifreiðina. Að sitja lengi starandi á afturendann á næsta bíl í umferðarþvögu, ja – það er eins og þetta með kúrekann. Ekki heillandi hugmynd. Það er annars merkilegt hvað Íslendingar eru fundvísir á að apa upp mistök annarra þjóða en horfa fram hjá því sem vel er gert. Almenningssamgöngur eru víðast taldar meðal mikilvægustu lífsgæðanna í borgum Evrópu. En við viljum náttúrulega ekki svona lausnir, vitum betur, þar sem við sitjum föst í bílahrúgunni, gott ef sjáum ekki í hyllingum hestvagna og hrossaskít á drullufor gatnakerfisins um þarsíðustu aldamót. Já, það er þetta með „hestinn“... Ég er búinn að hlakka lengi til að fá góðar almenningssamgöngur. En hef nú tekið þann pól í hæðina að nenna ekki lengur að ræða Borgarlínuna og allt það. Þið sem viljið horfa á afturljósin á næsta bíl allan daginn: verði ykkur að góðu. Það er hópur fólks, aðallega eldra karlar á atkvæðaveiðum, sem hefur trumpað umræðu um betri samgöngur og látið skynsemina lönd og leið, enda er hún ekki vænlegur útgangspunktur í stjórnmálum nútímans. Við kjósum yfir okkur það fólk sem við eigum skilið. En „hesturinn“ er ekki minn kostur. Ég keypti rafmagnshjól í gær. Höfundur er fyrrverandi prófessor og áhugamaður um bættar almenningssamgöngur.
Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar
Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar