Davíð kvaddur

Það var í byrjun marsmánaðar 1991 að ég hringdi í Davíð Oddsson heim til hans og viðraði við hann þá hugmynd að ég liti til hans á borgarstjóraskrifstofuna, ég væri með dálítið sem mig langað að sýna honum.

Hann hafði þá lýst yfir formannsframboði í Sjálfstæðisflokknum og því ljóst að hann var á leið í landsmálapólitíkina, ef hann næði kjöri á væntanlegum landsfundi sem haldinn yrði þá innan fárra daga.

Davíð tók mér vel og daginn eftir fór ég ásamt vini mínum Sigurði Hlöðverssyni til fundar við hann á skrifstofu hans við Pósthússtræti.

Hafði ég þá meðferðis möppu sem innihélt ritgerð sem Sigurður Líndal lagaprófessor hafði skrifað um hvernig stjórnkerfi landbúnaðarins, sem þá hafði nýlega tekið miklum breytingum, færi í bága við stjórnarskrána. Ritgerðin var í prentun þegar þarna var komið.

Davíð vissi vart hvaðan á hann stóð veðrið þegar hann blaðaði í möppunni og þótti efnið áhugavert.

Ræddum við þetta fram og aftur og vorum sammála um að sterk landsbyggð og bændur í sveitum hefðu mikið vægi í stjórnmálum.

Undir lok samtals okkar hafði ég á orði hve bændur væru í raun ráðandi á landsfundum flokksins. Sjálfstæðisflokkurinn væri í raun fjöldi smárra félaga inn um dali og út um nes út um allt land sem öll ættu fulltrúa á landsfundum og það væru að stórum hluta bændur. - Segðu Davíð eitthvað við þá sem þú heldur að hann vilji heyra og þá mun vel fara. Það varð andartaks þögn áður en við kvöddumst. Við Davíð héldum eftir þetta góðum kunningsskap.

Einu sinni sá ég til ferða hans á gangi ásamt öðru fólki framhjá Bónus á Akureyri og kallaði þá til hans -Þetta átti þá fyrir okkur að liggja, að hittast í Bónus. „ Já svona eru örlögin“ kallaði hann á móti. Við hittumst í nokkur skipti eftir þetta og þá var gjarnan stutt í spaugið.

Davíð skilur eftir sig mikið og varanlegt tómarúm. Andsæðingar hans í pólitík koma nú hver af öðrum fram og bera honum góða sögu.

Davíð Oddsson er tvímælalaust eftirminnilegasti stjórnmálaforingi íslenskrar stjórnmálasögu. Við fráfall hans votta ég fjölskyldu hans og vinum samúð mína.

Ámundi Loftsson fyrrum sjómaður og bóndi.