Til hamingju, Reykjavík! Einar Bárðarson skrifar 23. febrúar 2026 14:03 Reykjavík hefur á undanförnum árum fest sig í sessi sem áfangastaður fyrir matgæðinga. Veitingamenning borgarinnar er orðin hluti af aðdráttarafli hennar gagnvart erlendum gestum – ekki síður en náttúra landsins. Þar skiptir máli að hér hefur byggst upp faglegur styrkur, metnaður og þekking sem stenst alþjóðlegan samanburð. Ísland státar jafnframt af öflugu kokkalandsliði, Icelandic National Culinary Team, sem hefur skipað sér í fremstu röð á alþjóðlegum vettvangi. Veitingastaðir með Michelin-stjörnur og keppendur á palli í Bocuse d’Or keppninni eru líka staðfesting á metnaði greinarinnar. Þessi árangur endurspeglar þann faglega styrk sem býr í íslenskum veitingageira. Á sama hátt hefur Food & Fun í rúmlega tvo áratugi dregið hingað virt alþjóðlegt fagfólk og styrkt ímynd Reykjavíkur sem metnaðarfullrar matarborgar. Að baki Food and Fun stendur goðsögnin Siggi Hall, ásamt eiginkonu sinni Svölu Ólafsdóttur og fjölskyldu. Þau hafa með þrautseigju og samfellu haldið verkefninu gangandi og skapað vettvang sem nýtur virðingar bæði innanlands og utan. Baldvin Jónsson var lengi samstarfsmaður Sigga og vann hátíðinni brautargengi ásamt markaðsdeild Icelandair sem tók líka þátt í þessu frumkvöðlastarfi með þeim. Hátíð sem þessi – og árangurinn sem var rifjaður upp hér að ofan er gríðarlega mikils virði fyrir Reykjavík sem áfangastað. Allt eru þau skýr skilaboð um gæði, fagmennsku og sköpunarkraft. Borgin hefur stutt við Food & Fun og slíkur stuðningur skiptir máli. En veitingageirinn er ekki aðeins sýnileg hátíð og verðlaun á alþjóðlegum vettvangi. Hann er líka daglegur rekstur hundruða fyrirtækja sem glíma við raunveruleg og hagnýt úrlausnarefni: skort á bílastæðum í miðborginni, þröngt aðgengi að vöruafhendingu, fráflæðisvanda þegar kemur að sorpi og ýmsar skipulagslegar áskoranir sem snerta bæði starfsfólk og gesti. Þegar að því kemur virðist veitingageirinn vera vandamál borgarinnar en er enn ekki stofustáss hennar. Þar virðist stundum vanta heildstætt samtal. Vinstri höndin styður við ímynd og viðburði – en hin vinstri höndin gleymir að hlusta á þarfir daglegs rekstrar. Og það væri sannarlega æskilegt að hægri höndin fyndi sig líka. Ef Reykjavík ætlar að halda áfram að byggja upp orðspor sitt sem matarborg þarf samtalið að vera heildstætt. Stuðningur við hátíðir og alþjóðlegt kynningarstarf er mikilvægur – en jafn mikilvægt er að tryggja að innviðir, skipulag og daglegt starfsumhverfi veitingageirans standist þær væntingar sem við viljum skapa. Food & Fun, Kokkalandsliðið og öflugir veitingastaðir borgarinnar sýna hvað er hægt. Nú þarf að tryggja að umgjörðin haldi í við metnaðinn og ég treysti því að frambjóðendur í næstu borgarstjórnarkosningum komi til með að liðka fyrir umhverfinu okkar. Þangað til fögnum við og óskum Sigga, Svölu og öllum sem koma að Food and Fun með einum eða öðrum hætti til hamingju og þökkum þeim framlag þeirra til menningar og gleði. Höfundur er framkvæmdastjóri Sveit. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Einar Bárðarson Veitingastaðir Food and Fun Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Er íslenskan að verða gestur í eigin landi? Petra María Ingvaldsdóttir Skoðun Hvalir éta frá okkur fiskinn? Valgerður Árnadóttir Skoðun Þegar sorg verður valdatæki Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun Skipti engu nema við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Veist þú hvað „foid“ er? Þorsteinn Siglaugsson Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson Skoðun Eru áfengiskaup verndandi þáttur? Dagbjört Harðardóttir Skoðun Halldór 06.06.26. Halldór Þorgerður leitar ESB-stuðnings úr ótrúlegustu áttum Júlíus Valsson Skoðun Fiskurinn, valdið og tilfinningin fyrir fullveldi Karen María Jónsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Í upphafi skal endinn skoða Íris Eva Gísladóttir,Ársæll Guðmundsson,Jóhanna Stella Oddsdóttir,Simon Cramer Larsen,Helga Þórðardóttir skrifar Skoðun Skilgreiningarvald mennskunnar Erna Mist skrifar Skoðun Dýrasta land heims í nafni sjálfstæðisins Inga Valgerður Henrikssen skrifar Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir skrifar Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Ef þetta væri barnið þitt Arnar Kjartansson skrifar Skoðun Eru áfengiskaup verndandi þáttur? Dagbjört Harðardóttir skrifar Skoðun Hvenær er maður þjófur og hvenær er maður ekki þjófur? Einar Helgason skrifar Skoðun Gerðu það sem ég segi, ekki það sem ég geri! Guðni Freyr Öfjörð skrifar Skoðun Frá fullveldi til Brussel Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Fögnum Heimsdegi hafsins 8. júní Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Er íslenskan að verða gestur í eigin landi? Petra María Ingvaldsdóttir skrifar Skoðun Barátta við náttúru og yfirvald Jón Steinar Sæmundsson skrifar Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Já, ég styð aðildarviðræður Ólafur Margeirsson skrifar Skoðun Veist þú hvað „foid“ er? Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ETS, ESB og EES – Að fá sæti við borðið Dóra Sif Tynes skrifar Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fiskurinn, valdið og tilfinningin fyrir fullveldi Karen María Jónsdóttir skrifar Skoðun Afskipti Rússlands og ESB: tvöfalt siðferði í nafni lýðræðis Júlíus Valsson skrifar Skoðun Gervigreind nýtist best með mannlegri þekkingu og reynslu Ásgeir Þorgeirsson skrifar Skoðun Skipti engu nema við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Svartkimi samfélagsins: Þegar tveir heimar mætast í yfirheyrsluherberginu Davíð Bergmann skrifar Skoðun Þegar sorg verður valdatæki Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Hvalir éta frá okkur fiskinn? Valgerður Árnadóttir skrifar Skoðun Stígum ölduna saman Víglundur Laxdal skrifar Skoðun Þegar líf er í húfi Jón Gunnar Jónsson skrifar Skoðun Hver á að veita þjónustuna? Sandra B. Franks skrifar Skoðun Getum við lært af Bjarti í Sumarhúsum? Berglind Guðmundsdóttir skrifar Sjá meira
Reykjavík hefur á undanförnum árum fest sig í sessi sem áfangastaður fyrir matgæðinga. Veitingamenning borgarinnar er orðin hluti af aðdráttarafli hennar gagnvart erlendum gestum – ekki síður en náttúra landsins. Þar skiptir máli að hér hefur byggst upp faglegur styrkur, metnaður og þekking sem stenst alþjóðlegan samanburð. Ísland státar jafnframt af öflugu kokkalandsliði, Icelandic National Culinary Team, sem hefur skipað sér í fremstu röð á alþjóðlegum vettvangi. Veitingastaðir með Michelin-stjörnur og keppendur á palli í Bocuse d’Or keppninni eru líka staðfesting á metnaði greinarinnar. Þessi árangur endurspeglar þann faglega styrk sem býr í íslenskum veitingageira. Á sama hátt hefur Food & Fun í rúmlega tvo áratugi dregið hingað virt alþjóðlegt fagfólk og styrkt ímynd Reykjavíkur sem metnaðarfullrar matarborgar. Að baki Food and Fun stendur goðsögnin Siggi Hall, ásamt eiginkonu sinni Svölu Ólafsdóttur og fjölskyldu. Þau hafa með þrautseigju og samfellu haldið verkefninu gangandi og skapað vettvang sem nýtur virðingar bæði innanlands og utan. Baldvin Jónsson var lengi samstarfsmaður Sigga og vann hátíðinni brautargengi ásamt markaðsdeild Icelandair sem tók líka þátt í þessu frumkvöðlastarfi með þeim. Hátíð sem þessi – og árangurinn sem var rifjaður upp hér að ofan er gríðarlega mikils virði fyrir Reykjavík sem áfangastað. Allt eru þau skýr skilaboð um gæði, fagmennsku og sköpunarkraft. Borgin hefur stutt við Food & Fun og slíkur stuðningur skiptir máli. En veitingageirinn er ekki aðeins sýnileg hátíð og verðlaun á alþjóðlegum vettvangi. Hann er líka daglegur rekstur hundruða fyrirtækja sem glíma við raunveruleg og hagnýt úrlausnarefni: skort á bílastæðum í miðborginni, þröngt aðgengi að vöruafhendingu, fráflæðisvanda þegar kemur að sorpi og ýmsar skipulagslegar áskoranir sem snerta bæði starfsfólk og gesti. Þegar að því kemur virðist veitingageirinn vera vandamál borgarinnar en er enn ekki stofustáss hennar. Þar virðist stundum vanta heildstætt samtal. Vinstri höndin styður við ímynd og viðburði – en hin vinstri höndin gleymir að hlusta á þarfir daglegs rekstrar. Og það væri sannarlega æskilegt að hægri höndin fyndi sig líka. Ef Reykjavík ætlar að halda áfram að byggja upp orðspor sitt sem matarborg þarf samtalið að vera heildstætt. Stuðningur við hátíðir og alþjóðlegt kynningarstarf er mikilvægur – en jafn mikilvægt er að tryggja að innviðir, skipulag og daglegt starfsumhverfi veitingageirans standist þær væntingar sem við viljum skapa. Food & Fun, Kokkalandsliðið og öflugir veitingastaðir borgarinnar sýna hvað er hægt. Nú þarf að tryggja að umgjörðin haldi í við metnaðinn og ég treysti því að frambjóðendur í næstu borgarstjórnarkosningum komi til með að liðka fyrir umhverfinu okkar. Þangað til fögnum við og óskum Sigga, Svölu og öllum sem koma að Food and Fun með einum eða öðrum hætti til hamingju og þökkum þeim framlag þeirra til menningar og gleði. Höfundur er framkvæmdastjóri Sveit.
Skoðun Í upphafi skal endinn skoða Íris Eva Gísladóttir,Ársæll Guðmundsson,Jóhanna Stella Oddsdóttir,Simon Cramer Larsen,Helga Þórðardóttir skrifar
Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir skrifar
Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar
Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir skrifar
Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar
Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Svartkimi samfélagsins: Þegar tveir heimar mætast í yfirheyrsluherberginu Davíð Bergmann skrifar