Leikskólamál í Reykjavík – staðreyndir og mögulegar lausnir Baldur Borgþórsson, Hlynur Áskelsson og Sigfús Aðalsteinsson skrifa 10. febrúar 2026 18:00 Börnin eru framtíðin, Leikskólamál í Reykjavík eru í alvarlegum vanda. Vandinn er ekki tímabundinn heldur kerfisbundinn og hefur verið staðfestur ítrekað í gögnum frá Ríkisendurskoðun, Hagstofu Íslands og Sambandi íslenskra sveitarfélaga. Hvað er að? Skortur á menntuðum leikskólakennurum er eitt stærsta vandamálið. Í Reykjavík er hlutfall menntaðs starfsfólks víða langt undir þeim markmiðum sem sett eru í lögum. Þetta leiðir til mikils álags, veikindaforfalla og lokana deilda. Samkvæmt gögnum Hagstofu er stór hluti starfsfólks í leikskólum án kennaramenntunar og er þar um að kenna launum miðað við námskröfur, styttingu vinnuvikunnar án skilnings rekstraraðila og fjárskorts. Það er því rekstrarform borgarinnar sem ýtir undir manneklu. Laun, vaktakerfi og starfsumhverfi standast illa samanburð við aðra opinbera vinnustaði. Afleiðingin er hröð starfsmannavelta og stutt stopp ákveðins kjarna í starfi. Stjórnsýslan er of miðstýrð. Leikskólastjórar hafa takmarkað sjálfstæði yfir ráðningum, skipulagi og daglegum rekstri. Þetta dregur úr faglegri ábyrgð og hægir á lausnum. Foreldrar bera afleiðingarnar. Skertir opnunartímar, sameining deilda og lokanir með skömmum fyrirvara hafa bein áhrif á atvinnuþátttöku og öryggi fjölskyldna. Þetta er viðurkennt vandamál í gögnum Reykjavíkurborgar. Hver er ekki orsökin? Vandinn stafar ekki fyrst og fremst af fjölgun barna, ekki af ófyrirséðum aðstæðum eða tekjuskorti borgarinnar. Hann á rætur í skipulagi, forgangsröðun og ábyrgðarleysi í málefninu sjálfu, rekstraraðilans, stjórnendum borgarinnar. Því er gott að horfa til einkarekna leikskóla sem fæstir standa í slíkum vanda. Hver er lausnin? Leikskólinn þarf að verða raunverulegt fyrsta skólastig með skýrri sameiginlegri ábyrgð ríkis og sveitarfélaga. Starfsumhverfi og kjör þurfa að endurspegla það hlutverk. Leikskólar þurfa meira sjálfstæði í rekstri. Stjórnendur eiga að hafa raunverulegt vald yfir ráðningum, vaktakerfum og nýtingu fjármagns. Meiri ábyrgð skapar meira aðhald og skilning á rekstri leikskólans. Minnka þarf yfirbyggingu og afskipti ófaglegra aðila sem skipa sig í stjórnir og ráð málaflokksins. Nýta þarf einkarekstur og sjálfstæða aðila með skýrum reglum og eftirliti. Reynslan úr öðrum sveitarfélögum sýnir meiri stöðugleika þar sem slíkt samstarf er fyrir hendi. Að lokum þarf að tala skýrt við foreldra. Loforð sem standast ekki grafa undan trausti. Heiðarleg þjónustuviðmið og markviss umbótaleið er lausn til framtíðar. Loforð og plástrar heyra liðinni tíð. Leikskólamál í Reykjavík eru því ekki í vanda vegna skorts á vilja heldur vegna stýringar aðila þar sem enginn ber skýra ábyrgð. Leikskólastjórar og kennarar eiga skilið að sýna getu sína í verki. Börnin og leikskólinn eiga miklu betra skilið, leikskólastjórar, leikskólakennarar sem og aðrir starfsmenn Börn og foreldrar eiga ekki að borga fyrir vanmátt og skipulagsleysi borgarinnar. Höfundar eru ráðgjafi og kennari og eru fyrirsvarsmenn Okkar borg. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Okkar borg Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Leikskólar Mest lesið Þöggun - Okkar Borg Sigfús Aðalsteinsson ,Baldur Borgþóirsson Skoðun Halldór 28.03.2026 Halldór Mikið vona ég að þetta sé ekki rétt Jón Pétur Zimsen Skoðun Þau sem töluðu um hvalrekaskatt og hin sem þora að leggja hann á Þórður Snær Júlíusson Skoðun Að hafna viðræðum er að hafna upplýsingum Magnús Árni Skjöld Magnússon Skoðun Ég var rekinn Daði Már Kristófersson Skoðun Meira er ekki alltaf betra í skólastarfi Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Skoðun Frá hásæti orkudrottningar Kristín Linda Árnadóttir Skoðun Gerðir samningar sviknir af ESB Erna Bjarnadóttir Skoðun Píslargangan gleymd – og börnin bera afleiðingarnar Sigurður Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Píslargangan gleymd – og börnin bera afleiðingarnar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Trump, Íran, Úkraína og NATO Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Þöggun - Okkar Borg Sigfús Aðalsteinsson ,Baldur Borgþóirsson skrifar Skoðun Meira er ekki alltaf betra í skólastarfi Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Um Ketilsbraut 7-9 – Stjórnsýsluhús Norðurþings Rúnar Traustason skrifar Skoðun Frá hásæti orkudrottningar Kristín Linda Árnadóttir skrifar Skoðun Að hafna viðræðum er að hafna upplýsingum Magnús Árni Skjöld Magnússon skrifar Skoðun Einn mánuður af átökum: Börn gjalda mest fyrir stríðið í Mið-Austurlöndum Tótla I. Sæmundsdóttir skrifar Skoðun Þau sem töluðu um hvalrekaskatt og hin sem þora að leggja hann á Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Mikið vona ég að þetta sé ekki rétt Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Veldur hver á heldur! Andrés Pétursson skrifar Skoðun Gott samfélag verður ekki til af sjálfu sér Marta Rut Ólafsdóttir skrifar Skoðun Gerðir samningar sviknir af ESB Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Við getum ekki byggt vernd barna á tilviljunum! Arnrún María Magnúsdóttir skrifar Skoðun Ekki minn kaffibolli Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Sniðgöngum ísraelska lyfjarisann Teva eins og Rapyd Björn B Björnsson skrifar Skoðun Tveggja ára reynsla af samkeppnisundanþágum á kjötmarkaði Breki Karlsson, Ólafur Stephense skrifar Skoðun Erindislaus meirihluti leggur á flótta Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun Bókasafnið mitt - Heimili að heiman Lísa Z. Valdimarsdóttir skrifar Skoðun Útvistun, Minna gott, meira vont Halldór Ólafsson skrifar Skoðun Afhverju skiptir tilfinningin um að tilheyra meira máli en Instagram? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Suðurnesin bíða ekki, við verðum að fylgja eftir Fida Abu Libdeh skrifar Skoðun Ég var rekinn Daði Már Kristófersson skrifar Skoðun Svona stöðvum við hallarekstur ríkisins, loksins Jóhann Páll Jóhannsson skrifar Skoðun Auðveldum kynslóðaskipti bænda Lilja Rafney Magnúsdóttir skrifar Skoðun Aumingja tryggingafélögin Agnar Þór Guðmundsson,Haukur Freyr Axelsson skrifar Skoðun Þarf að kæra íslenska ríkið? Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Ímynd er drifkraftur útflutnings Pétur Þ. Óskarsson skrifar Skoðun Íslenskir sálfræðingar í aldarfjórðung Pétur Maack Þorsteinsson skrifar Skoðun Það sem þingmaður vill segja Sigmar Guðmundsson skrifar Sjá meira
Börnin eru framtíðin, Leikskólamál í Reykjavík eru í alvarlegum vanda. Vandinn er ekki tímabundinn heldur kerfisbundinn og hefur verið staðfestur ítrekað í gögnum frá Ríkisendurskoðun, Hagstofu Íslands og Sambandi íslenskra sveitarfélaga. Hvað er að? Skortur á menntuðum leikskólakennurum er eitt stærsta vandamálið. Í Reykjavík er hlutfall menntaðs starfsfólks víða langt undir þeim markmiðum sem sett eru í lögum. Þetta leiðir til mikils álags, veikindaforfalla og lokana deilda. Samkvæmt gögnum Hagstofu er stór hluti starfsfólks í leikskólum án kennaramenntunar og er þar um að kenna launum miðað við námskröfur, styttingu vinnuvikunnar án skilnings rekstraraðila og fjárskorts. Það er því rekstrarform borgarinnar sem ýtir undir manneklu. Laun, vaktakerfi og starfsumhverfi standast illa samanburð við aðra opinbera vinnustaði. Afleiðingin er hröð starfsmannavelta og stutt stopp ákveðins kjarna í starfi. Stjórnsýslan er of miðstýrð. Leikskólastjórar hafa takmarkað sjálfstæði yfir ráðningum, skipulagi og daglegum rekstri. Þetta dregur úr faglegri ábyrgð og hægir á lausnum. Foreldrar bera afleiðingarnar. Skertir opnunartímar, sameining deilda og lokanir með skömmum fyrirvara hafa bein áhrif á atvinnuþátttöku og öryggi fjölskyldna. Þetta er viðurkennt vandamál í gögnum Reykjavíkurborgar. Hver er ekki orsökin? Vandinn stafar ekki fyrst og fremst af fjölgun barna, ekki af ófyrirséðum aðstæðum eða tekjuskorti borgarinnar. Hann á rætur í skipulagi, forgangsröðun og ábyrgðarleysi í málefninu sjálfu, rekstraraðilans, stjórnendum borgarinnar. Því er gott að horfa til einkarekna leikskóla sem fæstir standa í slíkum vanda. Hver er lausnin? Leikskólinn þarf að verða raunverulegt fyrsta skólastig með skýrri sameiginlegri ábyrgð ríkis og sveitarfélaga. Starfsumhverfi og kjör þurfa að endurspegla það hlutverk. Leikskólar þurfa meira sjálfstæði í rekstri. Stjórnendur eiga að hafa raunverulegt vald yfir ráðningum, vaktakerfum og nýtingu fjármagns. Meiri ábyrgð skapar meira aðhald og skilning á rekstri leikskólans. Minnka þarf yfirbyggingu og afskipti ófaglegra aðila sem skipa sig í stjórnir og ráð málaflokksins. Nýta þarf einkarekstur og sjálfstæða aðila með skýrum reglum og eftirliti. Reynslan úr öðrum sveitarfélögum sýnir meiri stöðugleika þar sem slíkt samstarf er fyrir hendi. Að lokum þarf að tala skýrt við foreldra. Loforð sem standast ekki grafa undan trausti. Heiðarleg þjónustuviðmið og markviss umbótaleið er lausn til framtíðar. Loforð og plástrar heyra liðinni tíð. Leikskólamál í Reykjavík eru því ekki í vanda vegna skorts á vilja heldur vegna stýringar aðila þar sem enginn ber skýra ábyrgð. Leikskólastjórar og kennarar eiga skilið að sýna getu sína í verki. Börnin og leikskólinn eiga miklu betra skilið, leikskólastjórar, leikskólakennarar sem og aðrir starfsmenn Börn og foreldrar eiga ekki að borga fyrir vanmátt og skipulagsleysi borgarinnar. Höfundar eru ráðgjafi og kennari og eru fyrirsvarsmenn Okkar borg.
Skoðun Einn mánuður af átökum: Börn gjalda mest fyrir stríðið í Mið-Austurlöndum Tótla I. Sæmundsdóttir skrifar
Skoðun Þau sem töluðu um hvalrekaskatt og hin sem þora að leggja hann á Þórður Snær Júlíusson skrifar
Skoðun Tveggja ára reynsla af samkeppnisundanþágum á kjötmarkaði Breki Karlsson, Ólafur Stephense skrifar
Skoðun Afhverju skiptir tilfinningin um að tilheyra meira máli en Instagram? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar