Samtalið er hafið – farsældarráðin eru lykillinn Arna Ír Gunnarsdóttir, Bára Daðadóttir, Erna Lea Bergsteinsdóttir, Hanna Borg Jónsdóttir, Hjördís Eva Þórðardóttir, Nína Hrönn Gunnarsdóttir, Sara Björk Þorsteinsdóttir og Þorleifur Kr. Níelsson skrifa 29. janúar 2026 18:32 Undanfarið hafa málefni barna og ungmenna verið mikið til umræðu í samfélaginu. Áhyggjur af líðan, frammistöðu í skóla, ofbeldi og félagslegri einangrun hafa kallað fram háværar raddir um að eitthvað þurfi að breytast. Í umræðunni er ítrekað kallað eftir auknu samstarfi innan kerfisins og að ólíkar fagstéttir, foreldrar og ungt fólk leggist saman á árarnar við að móta lausnir og raunhæfar aðgerðir. Inga Sæland, nýskipaður mennta- og barnamálaráðherra og Magnús Þór Jónsson formaður Kennarasambands Íslands ræddu einmitt þetta í Sprengisandi á Bylgjunni þann 25. janúar síðastliðinn. Þar var lögð áhersla á mikilvægi samtals og samvinnu á milli fagfólks og ólíkra þjónustukerfa. Þessi skilaboð eru mikilvæg og tímabær. Samstarf þvert á kerfi er þegar hafið Með nýstofnuðum farsældarráðum í öllum landshlutum hefur þegar verið skapaður formlegur og lögbundinn vettvangur fyrir samstarf þeirra sem koma að farsæld og velferð barna og fjölskyldna þeirra. Í farsældarráðum koma saman fulltrúar sveitarfélaga í skóla- og velferðarþjónustu, framhaldsskóla, heilbrigðisþjónustu, löggæslu, íþrótta og tómstunda, foreldra, ungmenna auk annarra hagaðila. Þessir fulltrúar hafa það markmið að tryggja snemmtæka íhlutun og öflugt samstarf þvert á þjónustukerfin. Nú þegar fer fram mikil og markviss vinna í farsældarráðunum við að greina stöðuna í hverjum landshluta og móta sameiginlegar lausnir sem taka mið af raunverulegum aðstæðum barna, fjölskyldna og fagfólks. Lausnin er nær en við höldum Farsældarráðin eru ekki lengur hugmynd á teikniborðinu heldur lifandi vettvangur fyrir samtal, samhæfingu og aðgerðir. Til þess að ná árangri í málefnum barna og ungmenna þurfum við ekki alltaf að finna upp hjólið, heldur nýta betur það sem þegar hefur verið sett á laggir og tengja kerfin okkar saman. Með því að styrkja farsældarráðin, hlusta á þau og virkja þau enn frekar í stefnumótun og ákvarðanatöku er hægt að dýpka þann samstarfsvettvang sem svo oft hefur verið kallað eftir. Breytum kerfinu – nú er tækifærið Lausnin felst í sameiginlegri ábyrgð. Farsæld barna er ekki verkefni eins kerfis eða eins hóps, hún er samfélagslegt verkefni okkar allra. Undirrituð fagna því að mennta- og barnamálaráðherra skuli leggja áherslu á mikilvægi samtals og samvinnu. Farsældarráðin eru mikilvægur hlekkur hvað varðar áframhaldandi og aukið samstarf milli allra þeirra sem koma að málefnum barna. Nú er tækifærið - nýtum það. Arna Ír Gunnarsdóttir, verkefnastjóri farsældarráðs Suðurlands Bára Daðadóttir, verkefnastjóri farsældarráðs Vesturlands Erna Lea Bergsteinsdóttir, verkefnastjóri farsældarráðs Vestfjarða Hanna Borg Jónsdóttir, verkefnastjóri farsældarráðs höfuðborgarsvæðisins Hjördís Eva Þórðardóttir, verkefnastjóri farsældarráðs Suðurnesja Nína Hrönn Gunnarsdóttir, verkefnastjóri farsældarráðs Austurlands Sara Björk Þorsteinsdóttir, verkefnastjóri farsældarráðs Norðurlands vestra Þorleifur Kr. Níelsson, verkefnastjóri farsældarráðs Norðurlands eystra Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skóla- og menntamál Mest lesið Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson Skoðun Halldór 26.09.2026 Halldór Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson Skoðun Skoðun Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson skrifar Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun KEMUR TÓLFAN? Hilmar Jökull Stefánsson skrifar Skoðun Ábyrgðinni má ekki útvista til tækninnar Karen Ósk Nielsen Björnsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin kaupir ekki það sem hún skilur ekki Jens Gunnarsson skrifar Skoðun Fólkið á bak við öruggt flug Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Skoðun Fjöldi opinberra starfsmanna - deilt um keisarans skegg Ingvar Freyr Ingvarsson skrifar Skoðun Stafrænt heilbrigðiskerfið byggt á skilvirkni Hilmar Ingimundarson skrifar Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Reykjalundur endurhæfir – Endurhæfum Reykjalund Svana Helen Björnsdóttir skrifar Skoðun Að ganga út eða ganga inn Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar Skoðun Aðgerðaáætlunin er til, en hvar stöndum við? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af indíánum og kúrekum Guðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Icelandair: Hver á flugfélagið og hver vill kaupa það? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Áskorun til heilbrigðisráðherra Ásgrímur Grétar Jörundsson skrifar Skoðun Samræðusiðfræði og sálgæsla Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Þegar landsframleiðsla dugar ekki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fáfræði, fordómar og fimm flokkar Hjálmtýs Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Þegar sjálfboðaliðar borga með sér Hildur Dís Jónsdóttir skrifar Skoðun Sleggjan fundin Dofri Hermannsson skrifar Skoðun Að vaxa út úr vandanum Runólfur Ágústsson skrifar Skoðun Tuttugu ár frá brottför varnarliðsins – úr áfalli í uppbyggingu Árni Sigfússon skrifar Sjá meira
Undanfarið hafa málefni barna og ungmenna verið mikið til umræðu í samfélaginu. Áhyggjur af líðan, frammistöðu í skóla, ofbeldi og félagslegri einangrun hafa kallað fram háværar raddir um að eitthvað þurfi að breytast. Í umræðunni er ítrekað kallað eftir auknu samstarfi innan kerfisins og að ólíkar fagstéttir, foreldrar og ungt fólk leggist saman á árarnar við að móta lausnir og raunhæfar aðgerðir. Inga Sæland, nýskipaður mennta- og barnamálaráðherra og Magnús Þór Jónsson formaður Kennarasambands Íslands ræddu einmitt þetta í Sprengisandi á Bylgjunni þann 25. janúar síðastliðinn. Þar var lögð áhersla á mikilvægi samtals og samvinnu á milli fagfólks og ólíkra þjónustukerfa. Þessi skilaboð eru mikilvæg og tímabær. Samstarf þvert á kerfi er þegar hafið Með nýstofnuðum farsældarráðum í öllum landshlutum hefur þegar verið skapaður formlegur og lögbundinn vettvangur fyrir samstarf þeirra sem koma að farsæld og velferð barna og fjölskyldna þeirra. Í farsældarráðum koma saman fulltrúar sveitarfélaga í skóla- og velferðarþjónustu, framhaldsskóla, heilbrigðisþjónustu, löggæslu, íþrótta og tómstunda, foreldra, ungmenna auk annarra hagaðila. Þessir fulltrúar hafa það markmið að tryggja snemmtæka íhlutun og öflugt samstarf þvert á þjónustukerfin. Nú þegar fer fram mikil og markviss vinna í farsældarráðunum við að greina stöðuna í hverjum landshluta og móta sameiginlegar lausnir sem taka mið af raunverulegum aðstæðum barna, fjölskyldna og fagfólks. Lausnin er nær en við höldum Farsældarráðin eru ekki lengur hugmynd á teikniborðinu heldur lifandi vettvangur fyrir samtal, samhæfingu og aðgerðir. Til þess að ná árangri í málefnum barna og ungmenna þurfum við ekki alltaf að finna upp hjólið, heldur nýta betur það sem þegar hefur verið sett á laggir og tengja kerfin okkar saman. Með því að styrkja farsældarráðin, hlusta á þau og virkja þau enn frekar í stefnumótun og ákvarðanatöku er hægt að dýpka þann samstarfsvettvang sem svo oft hefur verið kallað eftir. Breytum kerfinu – nú er tækifærið Lausnin felst í sameiginlegri ábyrgð. Farsæld barna er ekki verkefni eins kerfis eða eins hóps, hún er samfélagslegt verkefni okkar allra. Undirrituð fagna því að mennta- og barnamálaráðherra skuli leggja áherslu á mikilvægi samtals og samvinnu. Farsældarráðin eru mikilvægur hlekkur hvað varðar áframhaldandi og aukið samstarf milli allra þeirra sem koma að málefnum barna. Nú er tækifærið - nýtum það. Arna Ír Gunnarsdóttir, verkefnastjóri farsældarráðs Suðurlands Bára Daðadóttir, verkefnastjóri farsældarráðs Vesturlands Erna Lea Bergsteinsdóttir, verkefnastjóri farsældarráðs Vestfjarða Hanna Borg Jónsdóttir, verkefnastjóri farsældarráðs höfuðborgarsvæðisins Hjördís Eva Þórðardóttir, verkefnastjóri farsældarráðs Suðurnesja Nína Hrönn Gunnarsdóttir, verkefnastjóri farsældarráðs Austurlands Sara Björk Þorsteinsdóttir, verkefnastjóri farsældarráðs Norðurlands vestra Þorleifur Kr. Níelsson, verkefnastjóri farsældarráðs Norðurlands eystra
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar
Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar
Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar