Stjórn­mála­maður metinn að verð­leikum

Samfylkingarfólk í Reykjavík stendur nú frammi fyrir áhugaverðu vali þar sem tveir frambjóðendur keppa um oddvitasætið.

Báðir kandídatar eru í fyrsta sinn að sækjast eftir að leiða framboðslista Samfylkingarinnar. Það er nefnilega þannig, að þó að Heiða Björg búi yfir mikilli reynslu í borgarmálunum, er hún nýr leiðtogi jafnaðarfólks á því sviði.

Ferill Heiðu sem stjórnmálamanns er reyndar dálítið merkilegur, og athygli verður. Heiða er eiginlega andstæðan við það sem stundum er kallað ,,lukkuriddarar” í pólitík. Hún varð formaður framkvæmdastjórnar og síðar varaformaður Samfylkingarinnar á einstaklega krefjandi tímum fyrir flokkinn, sem þá var hvorki líklegt til vinsælda né þæginda. Traust samflokkssystkina sinna sem hún vann sér inn fyrir þau störf var innsiglað með sannfærandi sigri í varaformannskjöri.

Í borgarpólitíkinni vann Heiða sig smám saman til meiri metorða og varð óskoraður leiðtogi í velferðarmálum borgarinnar. Þar hefur hún einnig unnið ötullega að málaflokkum sem ekki endilega tryggja vinsældaratkvæði, svo sem uppbyggingu á þjónustu og úrræðum fyrir fólk sem glímir við fíknisjúkdóma og heimilisleysi. Á meðan hún sinnti þeim málum þurfti Heiða reglulega að verja stöðu sína í prófkjörum flokksins - og alltaf haft sigur.

Þegar Dagur B. Eggertsson færði sig yfir í landsmálin varð Heiða að leiðtoga Samfylkingarinnar í borginni - og, samkvæmt samkomulagi, varð Einar Þorsteinsson á sama tíma borgarstjóri. Einari nægði það þó greinilega ekki og ætlaði með refskák að stokka upp meirihlutann og mynda nýjan til hægri. Sýndi sig þá hve mikilhæfur stjórnmálamaður Heiða er, sem skaut refskák Einars ref fyrir rass og myndaði nýjan meirihluta frá miðju til vinstri. Það hefði enginn annar geta gert við þessar aðstæður, enda Heiða vel tengd þvert á flokka og nýtur trausts þeirra sem unnið hafa með henni. Frekari sönnur þess er sigur Heiðu í kjöri til formanns Sambands íslenskra sveitarfélaga - embætti sem Sjálfstæðisflokkurinn hefur getað gengið að vísu um áratugaskeið. Sömuleiðis leiddi Heiða stjórnmálakonur þvert á flokka til að stíga fram undir merkjum #metoo, merkisframlag til kvenréttindabaráttu síðari ára.

Þessi reynsla, saga og eiginleikar benda líka til þess að Heiða, framar öðrum, er líkleg til að hafa pólitíska nefið, traustið og tengslin til að geta myndað meirihluta að borgarstjórnarkosningum loknum.

Heiða er stjórnmálamaður af þeirri gerð sem að mest eftirspurn ætti að vera eftir: Berst ekki óþarflega á, vinnuþjarkur sem kemur málefnum sínum til framkvæmda og sigrar þá pólitísku slagi sem að höndum ber án þess að leita þá uppi.

Það á vissulega enginn neitt í pólitík, svo að sá þreytti frasi sé rifjaður upp. En það er samt skynsamlegt að meta fólk að verðleikum og sögu þeirra. Sé það gert er augljóst að Heiða er rétta manneskjan til að leiða Samfylkinguna í borgarstjórnarkosningum í vor. Ég vona og treysti að jafnaðarfélagar mínir í Reykjavík tryggi það í prófkjöri vikunnar.

Höfundur er stjórnmálafræðingur og fyrrverandi ritari Samfylkingarinnar.