Fyrirsjáanleiki í frístundastarfi Róbert Ragnarsson skrifar 12. janúar 2026 06:01 Öruggt og stöðugt starfsumhverfi í frístundastarfi í Reykjavík er forsenda þess að hægt sé að veita faglega þjónustu og byggja upp starfsferil. Þess vegna er óásættanlegt að óvissa um mönnun frístundaheimila skapist ár eftir ár. Foreldrar vita ekki hvort þjónustan verði í boði, börnin finna fyrir óöryggi og starfsfólk býr við hlutastörf og ófyrirsjáanleika. Þetta þarf ekki að vera svona. Fyrir foreldra í Reykjavík skiptir fátt meira máli en að börnin þeirra séu glöð og örugg í daglegu starfi. Skóla- og frístundastarf er hjarta hverfanna – þar sem börn upplifa öryggi, tilheyra samfélagi og byggja upp félagsfærni sem nýtist þeim alla ævi. Sama gildir um starfsfólkið. Sem leiðtogi Viðreisnar í Reykjavík vil ég tryggja að foreldrar geti treyst á frístundaþjónustu og að starfsfólk hafi raunveruleg tækifæri til að byggja upp framtíð í frístundastarfi borgarinnar. Það næst ekki með tímabundnum lausnum og hlutastörfum. Við verðum að bæta starfsaðstæður í félagsmiðstöðvum og á frístundaheimilum, skapa fleiri heilsdagsstörf allt árið og setja starfsþróun í forgang. Það felst meðal annars í því að lögbinda þjónustu frístundastarfs og félagsmiðstöðva. Börn eiga rétt á stöðugu frístundastarfi í sínu hverfi og starfsfólk á skilið að geta byggt upp þekkingu, reynslu og framtíð í starfi. Reykjavíkurborg býr yfir vel menntuðum og öflugum hópi starfsfólks sem við verðum að styðja betur við. Það er lykilatriði í forvörnum, velferð og jöfnum tækifærum barna. Til að frístundastarf skili árangri þarf stöðugleika og fyrirsjáanleika. Of oft er um að ræða vanfjármögnuð og tímabundin verkefni sem framlengd eru frá ári til árs með tilheyrandi óvissu. Úrræði sem hafa sannað gildi sitt eiga að vera varanleg, svo sem Flotinn, Hinsegin félagsmiðstöðin og sértækt hópastarf á vegum félagsmiðstöðva. Einnig þarf að styrkja þjónustu við aldurshópa sem falla milli kerfa. • 16–18 ára ungmenni: Hitt Húsið sinnir þessum hópi að mestu í dag, en það er ekki nægjanlegt. Ungmenni á þessum aldri þurfa fleiri vettvanga og meiri fjölbreytni í sínu nærumhverfi. • 10–12 ára börn: Þjónusta við þennan hóp er mjög takmörkuð þrátt fyrir augljós tækifæri til forvarna. Jafnframt má aldrei bæta þjónustu við yngri börn með því að draga úr starfi fyrir unglinga – það er óásættanlegt. Rannsóknir sýna að skipulagt íþrótta- og tómstundastarf er öflug forvörn. Öflugt og stöðugt frístundastarf er fjárfesting sem borgar sig. Í anda Viðreisnar viljum við tryggja stöðugleika, valkosti og ábyrgð í grunnþjónustu. Reykjavík á að vera borg þar menntun og störf sem tengjast frítíma barna og ungmenna eru metin sem framtíðarstörf – ekki bráðabirgðalausn. Höfundur er stjórnmálafræðingur Msc. og frambjóðandi í 1. sæti í leiðtogavali Viðreisnar í Reykjavík Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Róbert Ragnarsson Frístund barna Reykjavík Mest lesið Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson Skoðun Þversögn íslenskra varna Arnór SIgurjónsson Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson Skoðun Hvaða lærdóm má draga af ferðavenjukönnun 2025? Þórarinn Hjaltason Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir Skoðun Síðan hvenær er ég enginn? Sigurður Árni Reynisson Skoðun Halldór 12.09.2026 Halldór Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvaða lærdóm má draga af ferðavenjukönnun 2025? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Þversögn íslenskra varna Arnór SIgurjónsson skrifar Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson skrifar Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson skrifar Skoðun DARVO: Sálfélagslegur glundroði Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvað er til ráða? Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Þegar andstæðingum eru eignuð orð Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Síðan hvenær er ég enginn? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Af bíómiðum og baðlónum María Rut Ágústsdóttir skrifar Skoðun Hvað verður minna þegar ríkið tekur meira? Íris Ósk Gísladóttir skrifar Skoðun Hver er okkar Napóleon Bónaparte? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Samfélagsumræðan og nunnan Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun 0,01% er ekki undanþága frá ábyrgð Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Óréttlæti lífeyriskerfisins gagnvart ungu fólki Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Við erum froskar í vatni sem nálgast suðu Isla Sweet,Jóhanna Malen Skúladóttir skrifar Skoðun Sögulegt skref fyrir dýr í Danmörku Linda Karen Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Áður en við greinum barn þurfum við að skilja allt barnið Tara Khoshkhoo skrifar Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar Skoðun Þegar tengsl geta skipt sköpum Steinunn Bergmann,María Björk Ingvadóttir skrifar Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Má þjóðin aðeins fá að anda? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun EES er ekki eina leiðin og kannski ekki sú skynsamlegasta lengur Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hver fær að skilgreina hvað þjóðin sagði? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Fjórfrelsið og EES fyrir Ísland Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Sjá meira
Öruggt og stöðugt starfsumhverfi í frístundastarfi í Reykjavík er forsenda þess að hægt sé að veita faglega þjónustu og byggja upp starfsferil. Þess vegna er óásættanlegt að óvissa um mönnun frístundaheimila skapist ár eftir ár. Foreldrar vita ekki hvort þjónustan verði í boði, börnin finna fyrir óöryggi og starfsfólk býr við hlutastörf og ófyrirsjáanleika. Þetta þarf ekki að vera svona. Fyrir foreldra í Reykjavík skiptir fátt meira máli en að börnin þeirra séu glöð og örugg í daglegu starfi. Skóla- og frístundastarf er hjarta hverfanna – þar sem börn upplifa öryggi, tilheyra samfélagi og byggja upp félagsfærni sem nýtist þeim alla ævi. Sama gildir um starfsfólkið. Sem leiðtogi Viðreisnar í Reykjavík vil ég tryggja að foreldrar geti treyst á frístundaþjónustu og að starfsfólk hafi raunveruleg tækifæri til að byggja upp framtíð í frístundastarfi borgarinnar. Það næst ekki með tímabundnum lausnum og hlutastörfum. Við verðum að bæta starfsaðstæður í félagsmiðstöðvum og á frístundaheimilum, skapa fleiri heilsdagsstörf allt árið og setja starfsþróun í forgang. Það felst meðal annars í því að lögbinda þjónustu frístundastarfs og félagsmiðstöðva. Börn eiga rétt á stöðugu frístundastarfi í sínu hverfi og starfsfólk á skilið að geta byggt upp þekkingu, reynslu og framtíð í starfi. Reykjavíkurborg býr yfir vel menntuðum og öflugum hópi starfsfólks sem við verðum að styðja betur við. Það er lykilatriði í forvörnum, velferð og jöfnum tækifærum barna. Til að frístundastarf skili árangri þarf stöðugleika og fyrirsjáanleika. Of oft er um að ræða vanfjármögnuð og tímabundin verkefni sem framlengd eru frá ári til árs með tilheyrandi óvissu. Úrræði sem hafa sannað gildi sitt eiga að vera varanleg, svo sem Flotinn, Hinsegin félagsmiðstöðin og sértækt hópastarf á vegum félagsmiðstöðva. Einnig þarf að styrkja þjónustu við aldurshópa sem falla milli kerfa. • 16–18 ára ungmenni: Hitt Húsið sinnir þessum hópi að mestu í dag, en það er ekki nægjanlegt. Ungmenni á þessum aldri þurfa fleiri vettvanga og meiri fjölbreytni í sínu nærumhverfi. • 10–12 ára börn: Þjónusta við þennan hóp er mjög takmörkuð þrátt fyrir augljós tækifæri til forvarna. Jafnframt má aldrei bæta þjónustu við yngri börn með því að draga úr starfi fyrir unglinga – það er óásættanlegt. Rannsóknir sýna að skipulagt íþrótta- og tómstundastarf er öflug forvörn. Öflugt og stöðugt frístundastarf er fjárfesting sem borgar sig. Í anda Viðreisnar viljum við tryggja stöðugleika, valkosti og ábyrgð í grunnþjónustu. Reykjavík á að vera borg þar menntun og störf sem tengjast frítíma barna og ungmenna eru metin sem framtíðarstörf – ekki bráðabirgðalausn. Höfundur er stjórnmálafræðingur Msc. og frambjóðandi í 1. sæti í leiðtogavali Viðreisnar í Reykjavík
Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar
Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar