Hvar er mannúðin? Davíð Sól Pálsson skrifar 5. nóvember 2024 07:47 Útlendingamálin hafa verið mikið til umræðu síðustu mánuðina, fordómar og sterkar skoðanir á aukningu á flóttafólki. Það er mikilvægt að hugsa í allri þessari umræðu að við erum að tala um mannfólk, sem hefur neyðst til þess að flýja sitt heimaland, hefur jafnvel misst allt sitt, það sem bíður þeirra er vonleysi og mikil óvissa. Það getur verið af mörgum ástæðum; stríðum, loftslagsbreytingum, ofsóknum eða öðrum kringumstæðum sem við getum jafnvel ekki gert okkur í hugarlund, svo fjarri er það okkar raunveruleika. Það hefur skapast svo mikil vanvirðing fyrir fólki af erlendum uppruna. Fordómar hafa aukist gífurlega og það er mikið áhyggjuefni. Hvað er raunverulega vandamálið? Það er áhyggjuefni hversu margir íslenskir stjórnmálaflokkar hafa stokkið á þann vagn að það þurfi að herða á útlendingalöggjöf og loka landamærum. Margt stjórnmálafólk taldi áður fyrr að innflytjendur sem komu hingað til þess að vinna væru að stela vinnu frá Íslendingum, vinnu sem fáir Íslendingar vilja vinna en eru samfélagslega mikilvægar. Það sýndi sig vel eftir kreppu þegar margir innflytjendur fluttu aftur til síns heimalands að Íslendingar voru ekki nægilega fjölmennir til þess að fylla upp í þessi störf. Það segir okkur ýmislegt um hversu háð Ísland er erlendu vinnuafli til að láta samfélagið ganga smurt fyrir sig. Eftir að fólk fór að átta sig á hvað við þurfum mikið á erlendu vinnuafl að halda þá fóru fordómar að minnka. Undanfarin ár hefur fjöldi flóttafólks aukist verulega út um allan heim. Flest flóttafólk sækir aðstoð hjá nágrannaþjóðum sínum en sumir fara lengra. Samkvæmt tölum sem Rauði Krossinn gaf út í síðustu viku þá eru 123 milljónir einstaklinga á flótta í heiminum en 22 milljón dvelja í Evrópu, þar með talið á Ísland. Árið 2023 voru 1.972 einstaklingar sem fengu vernd á Íslandi. Þar af voru 1.560 frá Úkraínu. Til samanburðar fluttu um 2.500 Íslendingar af landi brott til að freista gæfunnar annars staðar. Það ætti því gefa auga leið að vandamálið er ekki eins stórt og margir flokkar halda fram. Ef Ísland getur ekki tekið við 2.000 einstaklingum á flótta og leita aðstoðar okkar án þess að innviðir fari á hausinn liggur vandamálið annars staðar. Ríkisstjórn síðustu ára hefur sofnað á verðinum. Velferðarkerfi okkar hefur verið fjársvelt og vanrækt og svo er flóttafólki kennt um þeirra vangetu. Við þurfum að setja hlutina í rétt samhengi og hætta að kenna öðrum um vandamál sem hin blessaða ríkisstjórn ber fulla ábyrgð á. Við þurfum að ráðast að rót vandans með því að byggja gott velferðarkerfi hér á landi sem tekur vel á móti öllum þeim sem hér búa. Óttapólitík Stjórnmálafólk hefur undanfarin ár notað þá tækni að vekja upp ótta hjá fólki, búa til einhvern “óvin” sem fólk verður hrætt við. Svo koma þau með einu lausnina, en til þess að lausnin verði að veruleika þá þarf fólk að kjósa þau og þann flokk sem boðar þessa lausn. Það er því miður hættuleg nálgun og þróun. Með þessum hætti eru stjórnmálaflokkar að búa til ótta hjá fólki, fólk hættir að hugsa hvað er rétt og rangt, það grípur í það sem er auðveldast. Þetta er aðeins gert til þess að fá atkvæði fólks og ná stjórn á fólki. Í dag eru íslenskir stjórnmálaflokkar að nota nákvæmlega þessi bellibrögð og flóttafólkið er orðið að grýlunni. Minnihlutahópar hafa alltaf verið fyrir barðinu Óttapólitík er alls ekki ný af nálinni og því miður eru alltaf jaðarsettir hópar sem verða fyrir barðinu á henni. Það má rifja upp nokkur dæmi: á níunda og tíunda áratug síðustu aldar urðu samkynhneigðir fyrir barðinu á óttapólitík, þegar óttinn við HIV var sem mestur. Reynt var að finna sökudólga fyrir sjúkdómnum og var þá gripið til óttapólitíkur, þar sem skilaboðin voru sú að samkynhneigðir væru óæskilegir og að banna þyrfti samkynhneigð. Annað dæmi er að fatlað fólk og öryrkjar voru lengi álitið byrði á samfélaginu þar sem skattgreiðendur héldu þeim uppi. Transfólk og hinsegin fræðsla þar sem alls kyns ranghugmyndum er haldið á lofti. Eins og sést hefur þetta verið notað lengi til þess að vekja upp ótta hjá fólki og hafa þannig áhrif á það hvernig það kýs. Í umhverfi nútímans, þar sem ranghugmyndir og samsæriskenningar lifa góðu lífi í netheimum sem og annars staðar, hefur aldrei verið mikilvægara að lesa sér vel til og halda sér upplýstum um stöðu mála í stað þess að trúa hverju sem haldið er fram af stjórnmálafólki á atkvæðaveiðum. Verum upplýst og krefjumst réttra upplýsinga og heimilda. Blönduð og fjölbreytt menning Við á Íslandi græðum á fjölbreyttri menningu. Lífið verður mun litríkara og skemmtilegra. Við fáum að njóta góðs að allskyns matar frá öllum heimshornum; Mandí, Ban Thai, Vegan World Peace, American Style, Napoli Pizza og fleira. Ég efast um að það sé einhver þarna sem borðar bara hrútspunga, hákarl, skyr og kjötsúpu í öll mál. Tökum blandaðri menningu fagnandi og reynum að sýna henni skilning með virðingu. Sýnum henni áhuga og reynum að læra betur um fólkið sem vill búa hér og leitar aðstoðar hjá okkur. Við höfum svo gott tækifæri til að fræðast og læra að búa saman í umburðarlyndi og sameiningu. Heimurinn er að breytast og fólkið með, það er hægt að finna innblástur frá annarri menningu hvert sem þú ferð. Hún er allt í kringum okkur. Reynum að njóta. fjölmenningarinnar og tökum henni fagnandi því það gerir lífið mikið skemmtilegra. Kjóstu öðruvísi nálgun, öðruvísi stjórnmál. Kjóstu Pírata. Höfundur er í stjórn Ungra Pírata og er í framboði á Norðvesturlandi fyrir Pírata. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Píratar Skoðun: Alþingiskosningar 2024 Mest lesið Heilbrigðara Ísland Victor Guðmundsson Skoðun Óútskýrð veikindi skipstjóra um nótt Kristinn Hrafnsson Skoðun Lítil skítseiði Hrafn Jónsson Skoðun Reykjavík töluð niður svo hægt sé að selja eignir hennar Bjarnveig Birta Bjarnadóttir Skoðun Excel sér ekki barnið sem bíður Anna Kristín Jensdóttir Skoðun Hvað hefur gerst í leikskólamálum á kjörtímabilinu? Finnbjörn Hermannsson,Sonja Ýr Þorbergsdóttir Skoðun Sjálfstæðisflokkur ver ofurþéttingu við Birkimel Karólína Jónsdóttir Skoðun Er engin fréttamennska í þessu landi lengur? Ragnheiður Stephensen Skoðun Einkabíllinn er mest niðurgreiddi ferðamátinn Guðni Freyr Öfjörð Skoðun Það er ekki spurning hvort – heldur hvenær Arnar Helgi Lárusson Skoðun Skoðun Skoðun Það er og verður gott að búa í Kópavogi Kristinn Jakobsson skrifar Skoðun Sterk velferð fyrir fólk í Kópavogi Björg Baldursdóttir skrifar Skoðun Íþróttahúsið við Strandgötu - hjarta öflugs íþróttastarfs Erla Björg Hafsteinsdóttir skrifar Skoðun Aldursvæn samfélög – verkefni nýrra sveitarstjórna Halldór S. Guðmundsson skrifar Skoðun Það er ekkert „við og þið“, aðeins eitt samfélag Viðar Marinósson skrifar Skoðun Athugasemdir við villandi samanburði Viðskiptaráðs um sorphirðu Guðmundur B. Friðriksson skrifar Skoðun Óútskýrð veikindi skipstjóra um nótt Kristinn Hrafnsson skrifar Skoðun Keldnaland steinsteypt excelskjal Katrín Haukdal Magnúsdóttir skrifar Skoðun Reykjavík getur verið þorpið sem við þurfum öll á að halda Viðar Gunnarsson skrifar Skoðun Hleypum fötluðum börnum inn á völlinn! Stefán Pálsson skrifar Skoðun Excel sér ekki barnið sem bíður Anna Kristín Jensdóttir skrifar Skoðun Sterkur rekstur og skýr sýn Helgi Kjartansson,Stefanía Hákonardóttir skrifar Skoðun Árangur í rekstri á að skila sér til heimila Elísabet Ingunn Einarsdóttir skrifar Skoðun Húsnæði er mannréttindi – Húsnæði fyrst. Enginn á heima á götunni Harpa HIldiberg Böðvarsdóttir skrifar Skoðun Lengi býr að fyrstu gerð: Hvað er opinn leikskóli? Sigurrós Elddís Huldudóttir skrifar Skoðun „Líttu upp Jóhann Páll“ Benedikta Guðrún Svavarsdóttir skrifar Skoðun Reykjavík töluð niður svo hægt sé að selja eignir hennar Bjarnveig Birta Bjarnadóttir skrifar Skoðun Ungmennafélagsandinn í útrýmingarhættu Hjalti Árnason skrifar Skoðun Um rekstur Reykjavíkurborgar 2025 Birgir Björn Sigurjónsson skrifar Skoðun Er engin fréttamennska í þessu landi lengur? Ragnheiður Stephensen skrifar Skoðun Hugleiðing um barnamenningu í Mosfellsbæ í aðdraganda kosninga Guðrún Rútsdóttir skrifar Skoðun Hvað hefur gerst í leikskólamálum á kjörtímabilinu? Finnbjörn Hermannsson,Sonja Ýr Þorbergsdóttir skrifar Skoðun Félagsmiðstöðvar skipta máli Arndís Bára Pétursdóttir skrifar Skoðun Sköpum samfélag í Garðabæ þar sem við erum öll velkomin Harpa Grétarsdóttir skrifar Skoðun Lítil skítseiði Hrafn Jónsson skrifar Skoðun Um hvað snýst þetta allt saman? Fanný Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Styðjum betur við börn í Kópavogi Ester Halldórsdóttir skrifar Skoðun Af hverju Viðreisn 16. maí? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Sjálfstæðisflokkur ver ofurþéttingu við Birkimel Karólína Jónsdóttir skrifar Skoðun Frelsi foreldra og farsæl byrjun – heimgreiðslur til 24 mánaða Birgitta Ragnarsdóttir,María Araceli,Berglind Ósk Guttormsdóttir skrifar Sjá meira
Útlendingamálin hafa verið mikið til umræðu síðustu mánuðina, fordómar og sterkar skoðanir á aukningu á flóttafólki. Það er mikilvægt að hugsa í allri þessari umræðu að við erum að tala um mannfólk, sem hefur neyðst til þess að flýja sitt heimaland, hefur jafnvel misst allt sitt, það sem bíður þeirra er vonleysi og mikil óvissa. Það getur verið af mörgum ástæðum; stríðum, loftslagsbreytingum, ofsóknum eða öðrum kringumstæðum sem við getum jafnvel ekki gert okkur í hugarlund, svo fjarri er það okkar raunveruleika. Það hefur skapast svo mikil vanvirðing fyrir fólki af erlendum uppruna. Fordómar hafa aukist gífurlega og það er mikið áhyggjuefni. Hvað er raunverulega vandamálið? Það er áhyggjuefni hversu margir íslenskir stjórnmálaflokkar hafa stokkið á þann vagn að það þurfi að herða á útlendingalöggjöf og loka landamærum. Margt stjórnmálafólk taldi áður fyrr að innflytjendur sem komu hingað til þess að vinna væru að stela vinnu frá Íslendingum, vinnu sem fáir Íslendingar vilja vinna en eru samfélagslega mikilvægar. Það sýndi sig vel eftir kreppu þegar margir innflytjendur fluttu aftur til síns heimalands að Íslendingar voru ekki nægilega fjölmennir til þess að fylla upp í þessi störf. Það segir okkur ýmislegt um hversu háð Ísland er erlendu vinnuafli til að láta samfélagið ganga smurt fyrir sig. Eftir að fólk fór að átta sig á hvað við þurfum mikið á erlendu vinnuafl að halda þá fóru fordómar að minnka. Undanfarin ár hefur fjöldi flóttafólks aukist verulega út um allan heim. Flest flóttafólk sækir aðstoð hjá nágrannaþjóðum sínum en sumir fara lengra. Samkvæmt tölum sem Rauði Krossinn gaf út í síðustu viku þá eru 123 milljónir einstaklinga á flótta í heiminum en 22 milljón dvelja í Evrópu, þar með talið á Ísland. Árið 2023 voru 1.972 einstaklingar sem fengu vernd á Íslandi. Þar af voru 1.560 frá Úkraínu. Til samanburðar fluttu um 2.500 Íslendingar af landi brott til að freista gæfunnar annars staðar. Það ætti því gefa auga leið að vandamálið er ekki eins stórt og margir flokkar halda fram. Ef Ísland getur ekki tekið við 2.000 einstaklingum á flótta og leita aðstoðar okkar án þess að innviðir fari á hausinn liggur vandamálið annars staðar. Ríkisstjórn síðustu ára hefur sofnað á verðinum. Velferðarkerfi okkar hefur verið fjársvelt og vanrækt og svo er flóttafólki kennt um þeirra vangetu. Við þurfum að setja hlutina í rétt samhengi og hætta að kenna öðrum um vandamál sem hin blessaða ríkisstjórn ber fulla ábyrgð á. Við þurfum að ráðast að rót vandans með því að byggja gott velferðarkerfi hér á landi sem tekur vel á móti öllum þeim sem hér búa. Óttapólitík Stjórnmálafólk hefur undanfarin ár notað þá tækni að vekja upp ótta hjá fólki, búa til einhvern “óvin” sem fólk verður hrætt við. Svo koma þau með einu lausnina, en til þess að lausnin verði að veruleika þá þarf fólk að kjósa þau og þann flokk sem boðar þessa lausn. Það er því miður hættuleg nálgun og þróun. Með þessum hætti eru stjórnmálaflokkar að búa til ótta hjá fólki, fólk hættir að hugsa hvað er rétt og rangt, það grípur í það sem er auðveldast. Þetta er aðeins gert til þess að fá atkvæði fólks og ná stjórn á fólki. Í dag eru íslenskir stjórnmálaflokkar að nota nákvæmlega þessi bellibrögð og flóttafólkið er orðið að grýlunni. Minnihlutahópar hafa alltaf verið fyrir barðinu Óttapólitík er alls ekki ný af nálinni og því miður eru alltaf jaðarsettir hópar sem verða fyrir barðinu á henni. Það má rifja upp nokkur dæmi: á níunda og tíunda áratug síðustu aldar urðu samkynhneigðir fyrir barðinu á óttapólitík, þegar óttinn við HIV var sem mestur. Reynt var að finna sökudólga fyrir sjúkdómnum og var þá gripið til óttapólitíkur, þar sem skilaboðin voru sú að samkynhneigðir væru óæskilegir og að banna þyrfti samkynhneigð. Annað dæmi er að fatlað fólk og öryrkjar voru lengi álitið byrði á samfélaginu þar sem skattgreiðendur héldu þeim uppi. Transfólk og hinsegin fræðsla þar sem alls kyns ranghugmyndum er haldið á lofti. Eins og sést hefur þetta verið notað lengi til þess að vekja upp ótta hjá fólki og hafa þannig áhrif á það hvernig það kýs. Í umhverfi nútímans, þar sem ranghugmyndir og samsæriskenningar lifa góðu lífi í netheimum sem og annars staðar, hefur aldrei verið mikilvægara að lesa sér vel til og halda sér upplýstum um stöðu mála í stað þess að trúa hverju sem haldið er fram af stjórnmálafólki á atkvæðaveiðum. Verum upplýst og krefjumst réttra upplýsinga og heimilda. Blönduð og fjölbreytt menning Við á Íslandi græðum á fjölbreyttri menningu. Lífið verður mun litríkara og skemmtilegra. Við fáum að njóta góðs að allskyns matar frá öllum heimshornum; Mandí, Ban Thai, Vegan World Peace, American Style, Napoli Pizza og fleira. Ég efast um að það sé einhver þarna sem borðar bara hrútspunga, hákarl, skyr og kjötsúpu í öll mál. Tökum blandaðri menningu fagnandi og reynum að sýna henni skilning með virðingu. Sýnum henni áhuga og reynum að læra betur um fólkið sem vill búa hér og leitar aðstoðar hjá okkur. Við höfum svo gott tækifæri til að fræðast og læra að búa saman í umburðarlyndi og sameiningu. Heimurinn er að breytast og fólkið með, það er hægt að finna innblástur frá annarri menningu hvert sem þú ferð. Hún er allt í kringum okkur. Reynum að njóta. fjölmenningarinnar og tökum henni fagnandi því það gerir lífið mikið skemmtilegra. Kjóstu öðruvísi nálgun, öðruvísi stjórnmál. Kjóstu Pírata. Höfundur er í stjórn Ungra Pírata og er í framboði á Norðvesturlandi fyrir Pírata.
Hvað hefur gerst í leikskólamálum á kjörtímabilinu? Finnbjörn Hermannsson,Sonja Ýr Þorbergsdóttir Skoðun
Skoðun Íþróttahúsið við Strandgötu - hjarta öflugs íþróttastarfs Erla Björg Hafsteinsdóttir skrifar
Skoðun Athugasemdir við villandi samanburði Viðskiptaráðs um sorphirðu Guðmundur B. Friðriksson skrifar
Skoðun Húsnæði er mannréttindi – Húsnæði fyrst. Enginn á heima á götunni Harpa HIldiberg Böðvarsdóttir skrifar
Skoðun Reykjavík töluð niður svo hægt sé að selja eignir hennar Bjarnveig Birta Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Hvað hefur gerst í leikskólamálum á kjörtímabilinu? Finnbjörn Hermannsson,Sonja Ýr Þorbergsdóttir skrifar
Skoðun Frelsi foreldra og farsæl byrjun – heimgreiðslur til 24 mánaða Birgitta Ragnarsdóttir,María Araceli,Berglind Ósk Guttormsdóttir skrifar
Hvað hefur gerst í leikskólamálum á kjörtímabilinu? Finnbjörn Hermannsson,Sonja Ýr Þorbergsdóttir Skoðun