Hvar er mannúðin? Davíð Sól Pálsson skrifar 5. nóvember 2024 07:47 Útlendingamálin hafa verið mikið til umræðu síðustu mánuðina, fordómar og sterkar skoðanir á aukningu á flóttafólki. Það er mikilvægt að hugsa í allri þessari umræðu að við erum að tala um mannfólk, sem hefur neyðst til þess að flýja sitt heimaland, hefur jafnvel misst allt sitt, það sem bíður þeirra er vonleysi og mikil óvissa. Það getur verið af mörgum ástæðum; stríðum, loftslagsbreytingum, ofsóknum eða öðrum kringumstæðum sem við getum jafnvel ekki gert okkur í hugarlund, svo fjarri er það okkar raunveruleika. Það hefur skapast svo mikil vanvirðing fyrir fólki af erlendum uppruna. Fordómar hafa aukist gífurlega og það er mikið áhyggjuefni. Hvað er raunverulega vandamálið? Það er áhyggjuefni hversu margir íslenskir stjórnmálaflokkar hafa stokkið á þann vagn að það þurfi að herða á útlendingalöggjöf og loka landamærum. Margt stjórnmálafólk taldi áður fyrr að innflytjendur sem komu hingað til þess að vinna væru að stela vinnu frá Íslendingum, vinnu sem fáir Íslendingar vilja vinna en eru samfélagslega mikilvægar. Það sýndi sig vel eftir kreppu þegar margir innflytjendur fluttu aftur til síns heimalands að Íslendingar voru ekki nægilega fjölmennir til þess að fylla upp í þessi störf. Það segir okkur ýmislegt um hversu háð Ísland er erlendu vinnuafli til að láta samfélagið ganga smurt fyrir sig. Eftir að fólk fór að átta sig á hvað við þurfum mikið á erlendu vinnuafl að halda þá fóru fordómar að minnka. Undanfarin ár hefur fjöldi flóttafólks aukist verulega út um allan heim. Flest flóttafólk sækir aðstoð hjá nágrannaþjóðum sínum en sumir fara lengra. Samkvæmt tölum sem Rauði Krossinn gaf út í síðustu viku þá eru 123 milljónir einstaklinga á flótta í heiminum en 22 milljón dvelja í Evrópu, þar með talið á Ísland. Árið 2023 voru 1.972 einstaklingar sem fengu vernd á Íslandi. Þar af voru 1.560 frá Úkraínu. Til samanburðar fluttu um 2.500 Íslendingar af landi brott til að freista gæfunnar annars staðar. Það ætti því gefa auga leið að vandamálið er ekki eins stórt og margir flokkar halda fram. Ef Ísland getur ekki tekið við 2.000 einstaklingum á flótta og leita aðstoðar okkar án þess að innviðir fari á hausinn liggur vandamálið annars staðar. Ríkisstjórn síðustu ára hefur sofnað á verðinum. Velferðarkerfi okkar hefur verið fjársvelt og vanrækt og svo er flóttafólki kennt um þeirra vangetu. Við þurfum að setja hlutina í rétt samhengi og hætta að kenna öðrum um vandamál sem hin blessaða ríkisstjórn ber fulla ábyrgð á. Við þurfum að ráðast að rót vandans með því að byggja gott velferðarkerfi hér á landi sem tekur vel á móti öllum þeim sem hér búa. Óttapólitík Stjórnmálafólk hefur undanfarin ár notað þá tækni að vekja upp ótta hjá fólki, búa til einhvern “óvin” sem fólk verður hrætt við. Svo koma þau með einu lausnina, en til þess að lausnin verði að veruleika þá þarf fólk að kjósa þau og þann flokk sem boðar þessa lausn. Það er því miður hættuleg nálgun og þróun. Með þessum hætti eru stjórnmálaflokkar að búa til ótta hjá fólki, fólk hættir að hugsa hvað er rétt og rangt, það grípur í það sem er auðveldast. Þetta er aðeins gert til þess að fá atkvæði fólks og ná stjórn á fólki. Í dag eru íslenskir stjórnmálaflokkar að nota nákvæmlega þessi bellibrögð og flóttafólkið er orðið að grýlunni. Minnihlutahópar hafa alltaf verið fyrir barðinu Óttapólitík er alls ekki ný af nálinni og því miður eru alltaf jaðarsettir hópar sem verða fyrir barðinu á henni. Það má rifja upp nokkur dæmi: á níunda og tíunda áratug síðustu aldar urðu samkynhneigðir fyrir barðinu á óttapólitík, þegar óttinn við HIV var sem mestur. Reynt var að finna sökudólga fyrir sjúkdómnum og var þá gripið til óttapólitíkur, þar sem skilaboðin voru sú að samkynhneigðir væru óæskilegir og að banna þyrfti samkynhneigð. Annað dæmi er að fatlað fólk og öryrkjar voru lengi álitið byrði á samfélaginu þar sem skattgreiðendur héldu þeim uppi. Transfólk og hinsegin fræðsla þar sem alls kyns ranghugmyndum er haldið á lofti. Eins og sést hefur þetta verið notað lengi til þess að vekja upp ótta hjá fólki og hafa þannig áhrif á það hvernig það kýs. Í umhverfi nútímans, þar sem ranghugmyndir og samsæriskenningar lifa góðu lífi í netheimum sem og annars staðar, hefur aldrei verið mikilvægara að lesa sér vel til og halda sér upplýstum um stöðu mála í stað þess að trúa hverju sem haldið er fram af stjórnmálafólki á atkvæðaveiðum. Verum upplýst og krefjumst réttra upplýsinga og heimilda. Blönduð og fjölbreytt menning Við á Íslandi græðum á fjölbreyttri menningu. Lífið verður mun litríkara og skemmtilegra. Við fáum að njóta góðs að allskyns matar frá öllum heimshornum; Mandí, Ban Thai, Vegan World Peace, American Style, Napoli Pizza og fleira. Ég efast um að það sé einhver þarna sem borðar bara hrútspunga, hákarl, skyr og kjötsúpu í öll mál. Tökum blandaðri menningu fagnandi og reynum að sýna henni skilning með virðingu. Sýnum henni áhuga og reynum að læra betur um fólkið sem vill búa hér og leitar aðstoðar hjá okkur. Við höfum svo gott tækifæri til að fræðast og læra að búa saman í umburðarlyndi og sameiningu. Heimurinn er að breytast og fólkið með, það er hægt að finna innblástur frá annarri menningu hvert sem þú ferð. Hún er allt í kringum okkur. Reynum að njóta. fjölmenningarinnar og tökum henni fagnandi því það gerir lífið mikið skemmtilegra. Kjóstu öðruvísi nálgun, öðruvísi stjórnmál. Kjóstu Pírata. Höfundur er í stjórn Ungra Pírata og er í framboði á Norðvesturlandi fyrir Pírata. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Píratar Skoðun: Alþingiskosningar 2024 Mest lesið Ilmefni í umhverfi barna Harpa Fönn SIgurjónsdóttir Skoðun Kostnaður, kvíði og aðskilnaður Sigdór Yngvi Kristinsson Skoðun Halldór 18.04.2026 Halldór Þegar yfirmaður er skrímslið í okkar lífi Ómar Skapti Gíslason Skoðun Í stuttu máli: Villandi tal um aðlögunarviðræður Dagur B. Eggertsson Skoðun Á leiksviði lífsins Hörður Torfason Skoðun Verða Íslendingar kvaddir í evrópskan her? Steinar Logi Hafsteinsson Skoðun Álag vegna keppnisferða að buga suma foreldra Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir Skoðun Samgöngur til Vestmannaeyja á kostnað annarra landshluta Hildur Sólveig Sigurðardóttir,Viktoría Líf Valdimars Ingibergsdóttir Skoðun Mér er ekki sama Þorkell Daníel Eiríksson Skoðun Skoðun Skoðun Horfum lengra Auður Hrefna Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Ilmefni í umhverfi barna Harpa Fönn SIgurjónsdóttir skrifar Skoðun Í stuttu máli: Villandi tal um aðlögunarviðræður Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Vald í velvild Guðný Sara Birgisdóttir skrifar Skoðun „Hugmyndafræði“ regnbogans Snæbjörn Guðmundsson skrifar Skoðun Álag vegna keppnisferða að buga suma foreldra Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Kostnaður, kvíði og aðskilnaður Sigdór Yngvi Kristinsson skrifar Skoðun Staðfestur kerfisbrestur! Hver ber ábyrgð? Jón Þór Guðjónsson skrifar Skoðun Aðlögun Íslands að ESB: Þrír ólíkir farvegir Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Sanngjörn þjónusta fyrir alla Kópavogsbúa - líka í efri byggðum Örn Arnarson skrifar Skoðun Sjúklingar með langvinna sjúkdóma bera fastan kostnað sem heilbrigðir blessunarlega sleppa við Gestur Andrés Grjetarsson skrifar Skoðun Á leiksviði lífsins Hörður Torfason skrifar Skoðun Ekki nóg að ráða – við þurfum að rækta Ingunn Björk Vilhjálmsdóttir skrifar Skoðun Áratugalöng barátta við sandfok í Þorlákshöfn Páll Marvin Jónsson,Garðar Þorfinnsson,Hreinn Óskarsson,Eva Lind Guðmundsdóttir,Davíð Halldórsson skrifar Skoðun Húsnæði er hluti af grunninnviðum samfélagsins, ekki bara markaðsvara Mikael Snær Gíslason skrifar Skoðun Samgöngur til Vestmannaeyja á kostnað annarra landshluta Hildur Sólveig Sigurðardóttir,Viktoría Líf Valdimars Ingibergsdóttir skrifar Skoðun „Mér finnst, ég ræð!“ – en þannig byggjum við ekki upp skólastarf Lis Ruth Klörudóttir skrifar Skoðun Þegar yfirmaður er skrímslið í okkar lífi Ómar Skapti Gíslason skrifar Skoðun Verða Íslendingar kvaddir í evrópskan her? Steinar Logi Hafsteinsson skrifar Skoðun Þögnin fyrir storminn: Þegar blekkingin brestur og snjóhengjan fellur Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Mér er ekki sama Þorkell Daníel Eiríksson skrifar Skoðun Vaxtarmörk eða valdsmörk sveitarstjórna Orri Björnsson skrifar Skoðun Lýðheilsa og leiðin til Siglufjarðar Pétur Heimisson skrifar Skoðun Sterkur skólabær – vinnum þetta saman Jóhannes Már Pétursson skrifar Skoðun Það sem skiptir raunverulega máli Guðbjörg Ingunn Magnúsdóttir skrifar Skoðun Af hverju eru sum hús full af lífi en önnur tóm? Rannveig Tenchi Ernudóttir skrifar Skoðun STRAX-D Rúnar Freyr Gíslason skrifar Skoðun Tónlistarborgin eflist! Skúli Helgason skrifar Skoðun Kominn tími til í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir skrifar Skoðun Tunglskot og tilraunastofa Ásta Kristín Sigurjónsdóttir skrifar Sjá meira
Útlendingamálin hafa verið mikið til umræðu síðustu mánuðina, fordómar og sterkar skoðanir á aukningu á flóttafólki. Það er mikilvægt að hugsa í allri þessari umræðu að við erum að tala um mannfólk, sem hefur neyðst til þess að flýja sitt heimaland, hefur jafnvel misst allt sitt, það sem bíður þeirra er vonleysi og mikil óvissa. Það getur verið af mörgum ástæðum; stríðum, loftslagsbreytingum, ofsóknum eða öðrum kringumstæðum sem við getum jafnvel ekki gert okkur í hugarlund, svo fjarri er það okkar raunveruleika. Það hefur skapast svo mikil vanvirðing fyrir fólki af erlendum uppruna. Fordómar hafa aukist gífurlega og það er mikið áhyggjuefni. Hvað er raunverulega vandamálið? Það er áhyggjuefni hversu margir íslenskir stjórnmálaflokkar hafa stokkið á þann vagn að það þurfi að herða á útlendingalöggjöf og loka landamærum. Margt stjórnmálafólk taldi áður fyrr að innflytjendur sem komu hingað til þess að vinna væru að stela vinnu frá Íslendingum, vinnu sem fáir Íslendingar vilja vinna en eru samfélagslega mikilvægar. Það sýndi sig vel eftir kreppu þegar margir innflytjendur fluttu aftur til síns heimalands að Íslendingar voru ekki nægilega fjölmennir til þess að fylla upp í þessi störf. Það segir okkur ýmislegt um hversu háð Ísland er erlendu vinnuafli til að láta samfélagið ganga smurt fyrir sig. Eftir að fólk fór að átta sig á hvað við þurfum mikið á erlendu vinnuafl að halda þá fóru fordómar að minnka. Undanfarin ár hefur fjöldi flóttafólks aukist verulega út um allan heim. Flest flóttafólk sækir aðstoð hjá nágrannaþjóðum sínum en sumir fara lengra. Samkvæmt tölum sem Rauði Krossinn gaf út í síðustu viku þá eru 123 milljónir einstaklinga á flótta í heiminum en 22 milljón dvelja í Evrópu, þar með talið á Ísland. Árið 2023 voru 1.972 einstaklingar sem fengu vernd á Íslandi. Þar af voru 1.560 frá Úkraínu. Til samanburðar fluttu um 2.500 Íslendingar af landi brott til að freista gæfunnar annars staðar. Það ætti því gefa auga leið að vandamálið er ekki eins stórt og margir flokkar halda fram. Ef Ísland getur ekki tekið við 2.000 einstaklingum á flótta og leita aðstoðar okkar án þess að innviðir fari á hausinn liggur vandamálið annars staðar. Ríkisstjórn síðustu ára hefur sofnað á verðinum. Velferðarkerfi okkar hefur verið fjársvelt og vanrækt og svo er flóttafólki kennt um þeirra vangetu. Við þurfum að setja hlutina í rétt samhengi og hætta að kenna öðrum um vandamál sem hin blessaða ríkisstjórn ber fulla ábyrgð á. Við þurfum að ráðast að rót vandans með því að byggja gott velferðarkerfi hér á landi sem tekur vel á móti öllum þeim sem hér búa. Óttapólitík Stjórnmálafólk hefur undanfarin ár notað þá tækni að vekja upp ótta hjá fólki, búa til einhvern “óvin” sem fólk verður hrætt við. Svo koma þau með einu lausnina, en til þess að lausnin verði að veruleika þá þarf fólk að kjósa þau og þann flokk sem boðar þessa lausn. Það er því miður hættuleg nálgun og þróun. Með þessum hætti eru stjórnmálaflokkar að búa til ótta hjá fólki, fólk hættir að hugsa hvað er rétt og rangt, það grípur í það sem er auðveldast. Þetta er aðeins gert til þess að fá atkvæði fólks og ná stjórn á fólki. Í dag eru íslenskir stjórnmálaflokkar að nota nákvæmlega þessi bellibrögð og flóttafólkið er orðið að grýlunni. Minnihlutahópar hafa alltaf verið fyrir barðinu Óttapólitík er alls ekki ný af nálinni og því miður eru alltaf jaðarsettir hópar sem verða fyrir barðinu á henni. Það má rifja upp nokkur dæmi: á níunda og tíunda áratug síðustu aldar urðu samkynhneigðir fyrir barðinu á óttapólitík, þegar óttinn við HIV var sem mestur. Reynt var að finna sökudólga fyrir sjúkdómnum og var þá gripið til óttapólitíkur, þar sem skilaboðin voru sú að samkynhneigðir væru óæskilegir og að banna þyrfti samkynhneigð. Annað dæmi er að fatlað fólk og öryrkjar voru lengi álitið byrði á samfélaginu þar sem skattgreiðendur héldu þeim uppi. Transfólk og hinsegin fræðsla þar sem alls kyns ranghugmyndum er haldið á lofti. Eins og sést hefur þetta verið notað lengi til þess að vekja upp ótta hjá fólki og hafa þannig áhrif á það hvernig það kýs. Í umhverfi nútímans, þar sem ranghugmyndir og samsæriskenningar lifa góðu lífi í netheimum sem og annars staðar, hefur aldrei verið mikilvægara að lesa sér vel til og halda sér upplýstum um stöðu mála í stað þess að trúa hverju sem haldið er fram af stjórnmálafólki á atkvæðaveiðum. Verum upplýst og krefjumst réttra upplýsinga og heimilda. Blönduð og fjölbreytt menning Við á Íslandi græðum á fjölbreyttri menningu. Lífið verður mun litríkara og skemmtilegra. Við fáum að njóta góðs að allskyns matar frá öllum heimshornum; Mandí, Ban Thai, Vegan World Peace, American Style, Napoli Pizza og fleira. Ég efast um að það sé einhver þarna sem borðar bara hrútspunga, hákarl, skyr og kjötsúpu í öll mál. Tökum blandaðri menningu fagnandi og reynum að sýna henni skilning með virðingu. Sýnum henni áhuga og reynum að læra betur um fólkið sem vill búa hér og leitar aðstoðar hjá okkur. Við höfum svo gott tækifæri til að fræðast og læra að búa saman í umburðarlyndi og sameiningu. Heimurinn er að breytast og fólkið með, það er hægt að finna innblástur frá annarri menningu hvert sem þú ferð. Hún er allt í kringum okkur. Reynum að njóta. fjölmenningarinnar og tökum henni fagnandi því það gerir lífið mikið skemmtilegra. Kjóstu öðruvísi nálgun, öðruvísi stjórnmál. Kjóstu Pírata. Höfundur er í stjórn Ungra Pírata og er í framboði á Norðvesturlandi fyrir Pírata.
Samgöngur til Vestmannaeyja á kostnað annarra landshluta Hildur Sólveig Sigurðardóttir,Viktoría Líf Valdimars Ingibergsdóttir Skoðun
Skoðun Sjúklingar með langvinna sjúkdóma bera fastan kostnað sem heilbrigðir blessunarlega sleppa við Gestur Andrés Grjetarsson skrifar
Skoðun Áratugalöng barátta við sandfok í Þorlákshöfn Páll Marvin Jónsson,Garðar Þorfinnsson,Hreinn Óskarsson,Eva Lind Guðmundsdóttir,Davíð Halldórsson skrifar
Skoðun Húsnæði er hluti af grunninnviðum samfélagsins, ekki bara markaðsvara Mikael Snær Gíslason skrifar
Skoðun Samgöngur til Vestmannaeyja á kostnað annarra landshluta Hildur Sólveig Sigurðardóttir,Viktoría Líf Valdimars Ingibergsdóttir skrifar
Skoðun „Mér finnst, ég ræð!“ – en þannig byggjum við ekki upp skólastarf Lis Ruth Klörudóttir skrifar
Skoðun Þögnin fyrir storminn: Þegar blekkingin brestur og snjóhengjan fellur Sigurður Sigurðsson skrifar
Samgöngur til Vestmannaeyja á kostnað annarra landshluta Hildur Sólveig Sigurðardóttir,Viktoría Líf Valdimars Ingibergsdóttir Skoðun