Draumavinna fatlaðs fólks Atli Már Haraldsson skrifar 2. ágúst 2023 15:01 Það sem ég vil ræða um er atvinnumál fatlaðra. Fatlaðir fá oft ekki draumavinnu sína. Ég vinn sem aðstoðarleiðbeinandi í málefnum fatlaðs fólks hjá Reykjavíkurborg en mig dreymir um að starfa við að gefa hestum að borða, moka skítt hjá hestum og sjá um að þurrka á borðum hjá fjölskyldu og húsdýragarðinum í Reykjavík/SS pylsum og fá laun fyrir það. Ég þarf fylgni vegna fötlunar samkvæmt reglum hjá Reykjavíkurborg. Flestum fyrirtæki eiga að fagna fjölbreytileikanum með jafnrétti að leiðarljósi í. Eins dreymir mig um að starfa sem töframaður ég kann nokkur brögð. Mig dreymir líka um að starfa sem tónlistarmaður. Ég kann á gítar og semja texta. Mig dreymir um að ríkið stofni fréttastofu fatlaðra. Þar vildi ég vinna við lesa auðskildar fréttir á íslensku fyrir fólk með þroskahömlun og skyldar fatlanir. Þar fengu aðeins fatlaðir vinnu en ófatlaðir myndu vinna við að aðstoða fatlað fólk við verkefnið. Þar myndum við bara segja jákvæðar fréttir, ekki viðkvæmar. Höfundur er 29 ára Reykvíkingur. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Málefni fatlaðs fólks Mest lesið Þess vegna já Arnór Sighvatsson Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvað kostar léleg umsýsla ríkissjóðs okkur í raun? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þegar gróðureldar verða að samfélagsógn Snorri Birgisson skrifar Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir skrifar Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson skrifar Skoðun Smá standard, takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Upplýst lýðræði - Lærdómurinn af einni leiðréttingu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fullyrðingar utanríkisráðherra um samningssvigrúm Íslands Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þreifað á „pakkanum“ Hlín Leifsdóttir skrifar Skoðun Er Ísland Manchester City og ESB Sheffield United Gauti Eggertsson skrifar Skoðun Varanlegar undanþágur eru möguleiki Per Ekström skrifar Skoðun Hvernig lögum við vanstillt stjórnmál? Gunnar Már Gunnarsson skrifar Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Einfaldasta sagan er ekki alltaf sú sanna Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar Sjá meira
Það sem ég vil ræða um er atvinnumál fatlaðra. Fatlaðir fá oft ekki draumavinnu sína. Ég vinn sem aðstoðarleiðbeinandi í málefnum fatlaðs fólks hjá Reykjavíkurborg en mig dreymir um að starfa við að gefa hestum að borða, moka skítt hjá hestum og sjá um að þurrka á borðum hjá fjölskyldu og húsdýragarðinum í Reykjavík/SS pylsum og fá laun fyrir það. Ég þarf fylgni vegna fötlunar samkvæmt reglum hjá Reykjavíkurborg. Flestum fyrirtæki eiga að fagna fjölbreytileikanum með jafnrétti að leiðarljósi í. Eins dreymir mig um að starfa sem töframaður ég kann nokkur brögð. Mig dreymir líka um að starfa sem tónlistarmaður. Ég kann á gítar og semja texta. Mig dreymir um að ríkið stofni fréttastofu fatlaðra. Þar vildi ég vinna við lesa auðskildar fréttir á íslensku fyrir fólk með þroskahömlun og skyldar fatlanir. Þar fengu aðeins fatlaðir vinnu en ófatlaðir myndu vinna við að aðstoða fatlað fólk við verkefnið. Þar myndum við bara segja jákvæðar fréttir, ekki viðkvæmar. Höfundur er 29 ára Reykvíkingur.
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar
Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar