Opið bréf til heilbrigðisráðherra Adda Sigurjónsdóttir skrifar 29. ágúst 2019 13:35 Snemma í vor, löngu eftir að samningstíma milli sjálfstætt starfandi sjúkraþjálfara og Sjúkratrygginga Íslands var lokið var samninganefnd sjúkraþjálfara loksins boðuð á langumbeðinn fund með samninganefnd Sjúkratrygginga. Þar var þeim tilkynnt að ekki yrði áfram samið við sjúkraþjálfara um þessa þjónustu og með það fór samninganefndin furðulostin og beiðni hennar um fund með ráðherra var árangurslaus fyrir utan eitt skipti en þá var fundurinn afboðaður með hálftíma fyrirvara. Ekki þarf að útskýra að fáir sjúkraþjálfarar hafa tekið sumarleyfi í þessu frábæra sumri vegna óvissu. Eftir langt sumar þar sem sjúkraþjálfarar sem starfa sjálfstætt á Íslandi hafa beðið eftir einhverjum svörum um hvað Heilbrigðisráðherra ætli sér varðandi framtíð þeirra kemur nú síðsumars auglýsing frá Sjúkratryggingum Íslands um að ætlunin sé að bjóða út sjúkraþjálfun á evrópska efnahagssvæðinu. Þeir voru svo elskulegir að taka fram að: „Þar sem um umtalsverða breytingu er að ræða fyrir sjálfstætt starfandi sjúkraþálfara er mikilvægt að þeir kynni sér í tíma innkaupaferlið á vef Ríkiskaupa.“ Ég tek það fram að ég myndi gjarnan vilja kynna mér útboðsgögnin en þau eru þegar þetta er ritað ekki komin á vefinn þrátt fyrir að ég megi vinna eftir útrunnum samningi einungis til 1. október. Ég geri mér fulla grein fyrir því að Ráðherra og ríkisstjórn geti og eigi að setja stefnumótun í heilbrigðiskerfinu en á dauða mínum átti ég von frekar en að hún myndi byrja á að laga það sem ekki er brotið.Ég hef hingað til ekki talið ráðherra sérstakan áhugaaðila á frjálsum útboðum í heilbrigðiskerfinu. En ef hún hefur séð ljósið hefði ég frekar búist við því að hún myndi bjóða út nokkur hundruð hnéskiptaaðgerðir, nokkur hundruð aðgerðir á augasteinum, myndi vilja taka svo kallað „overflow“ á góðu verði hjá einkaaðilum áður en hún réðist á heildarkerfi sjúkraþjálfara. Mér hefði einnig fundist vel til fundið að bjóða út rekstur endurhæfingarstöðvar fyrir unga fíkla, gæðaeftirlit með starfsemi heilbrigðisstofnana og þeirrar þjónustu sem þar er veittur óháð hvort starfsemin er opinber eða einkarekin. Mér finnst líka að ef breyta eigi í grundvallaratriðum starfi og framtíð sjúkraþjálfunar og sérhæfðra starfsmanna innan hennar til langframa hefði verið gott ráð að hafa samráð við téða stétt. Hver er tilgangur þessa útboðs? Hann er samkvæmt auglýsingunni:„Þjónustan skal miða að því að bæta/viðhalda sjálfsbjargargetu einstaklinga með það að markmiði að einstaklingar geti stundað atvinnu og/eða nám og að aldraðir og fólk með færniskerðingar geti búið í sjálfstæðri búsetu sem allra stærstan hluta ævi sinnar og þurfi sem minnst að dvelja á sjúkrahúsi eða dvalarstofnun.“ Ég er með frétt til ráðherra. Þetta hefur verið stefna sjúkraþjálfara frá byrjun. Einnig höfum við forgangsraðað inn á okkur sjúklingum eftir bestu getu en við erum allir sjúkraþjálfararnir að drukkna í sjúklingum á biðlistum. Hvernig væri að byrja á að laga kerfið þar sem það þarfnast lagfæringar? Laga hluti eins og þá staðreynd að aldrei hafa meiri fjármunum verið varið í heilbrigðiskerfið en samt fækkar aðgerðum, biðlistar lengjast og ekki eru næg hjúkrunarrými. Laga hluti eins og þá staðreynd að maki MND sjúklings fær umönnunarbætur þar til hann sjálfur verður 67 ára en þá verði hann að taka umönnuna að sér sem áhugamál? Þetta útspil ráðherra vekur einnig upp aðrar spurningar eins og hvað á að verða um öll þau fyrirtæki sjúkraþjálfara sem ekki bjóða í verkið eða þá þjálfara sem ekki fá að vinna í kerfinu áfram? Hver á að sinna þeim sjúklingum sem hafa verið hjá þessum sjúkraþjálfurum eða þeim sjúklingum sem eru hundruðum saman á biðlistum þessara fyrirtækja? Hvernig eiga sjúkrahúsin að útskrifa sjúklinga í endurhæfingu á heimasvæði? Hvernig ætlar hún sér að láta eitt fyrirtæki sjúkraþjálfara sjá um alla sjúkraþjálfun á höfuðborgarsvæðinu þegar þær stofur sem fyrir eru eru með hundruði á biðlista? Eru útboð ekki ætluð til að fá hagkvæmt verð í ákveðin verk en ekki til útrýmingar á heilli starfstétt og eyðileggingar á gríðarlegri langtíma uppbyggingu? Er þetta ósmekkleg aðferð til að loka á aðgengi sjúklinga til endurhæfingar? Hvað ætlar ráðherra að gera ef engar stöðvar bjóða í verkið eða allar stöðvarnar bjóða mjög hátt verð í verkið? Sjúkraþjálfarar eru að framkvæma verk sín á mjög hagkvæman hátt fyrir ríkið og mikil ánægja hefur verið með verk þeirra samkvæmt könnunum. Ég tala fyrir mig en ég mun alvarlega hugsa mig um hvort ég vilji starfa áfram í minni starfsgrein eftir þessa blautu síðsumarstusku. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Heilbrigðismál Mest lesið Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson Skoðun Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Skoðun Að semja gegn sjálfum sér Gísli Hjálmtýsson skrifar Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson skrifar Skoðun Heimurinn brennur minna – en það er aðeins hálf sagan sögð hjá Lomborg Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ég ætla að treysta komandi kynslóðum Margrét Sveinsdóttir skrifar Skoðun Hvernig er að eiga sæti við borðið Ásta Guðrún Helgadóttir skrifar Skoðun Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson skrifar Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Pólitískir vindhanar sem vilja nú hafa afstöðu af þjóð Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun „Við hefðum aldrei átt að ganga í ESB,“ sagði engin þjóð aldrei Eiríkur Ragnarsson skrifar Skoðun Bandaríkin Gunnar Björgvinsson skrifar Skoðun Bollaleggingar Sigurður Kári Kristjánsson skrifar Skoðun Höggdeyfir fyrir hverja? Jóhann Páll Jóhannsson skrifar Skoðun Ísland, já takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Já-sjá leiðir til Já-já Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Hvernig tryggjum við börnum okkar framtíð á Íslandi? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Sjá meira
Snemma í vor, löngu eftir að samningstíma milli sjálfstætt starfandi sjúkraþjálfara og Sjúkratrygginga Íslands var lokið var samninganefnd sjúkraþjálfara loksins boðuð á langumbeðinn fund með samninganefnd Sjúkratrygginga. Þar var þeim tilkynnt að ekki yrði áfram samið við sjúkraþjálfara um þessa þjónustu og með það fór samninganefndin furðulostin og beiðni hennar um fund með ráðherra var árangurslaus fyrir utan eitt skipti en þá var fundurinn afboðaður með hálftíma fyrirvara. Ekki þarf að útskýra að fáir sjúkraþjálfarar hafa tekið sumarleyfi í þessu frábæra sumri vegna óvissu. Eftir langt sumar þar sem sjúkraþjálfarar sem starfa sjálfstætt á Íslandi hafa beðið eftir einhverjum svörum um hvað Heilbrigðisráðherra ætli sér varðandi framtíð þeirra kemur nú síðsumars auglýsing frá Sjúkratryggingum Íslands um að ætlunin sé að bjóða út sjúkraþjálfun á evrópska efnahagssvæðinu. Þeir voru svo elskulegir að taka fram að: „Þar sem um umtalsverða breytingu er að ræða fyrir sjálfstætt starfandi sjúkraþálfara er mikilvægt að þeir kynni sér í tíma innkaupaferlið á vef Ríkiskaupa.“ Ég tek það fram að ég myndi gjarnan vilja kynna mér útboðsgögnin en þau eru þegar þetta er ritað ekki komin á vefinn þrátt fyrir að ég megi vinna eftir útrunnum samningi einungis til 1. október. Ég geri mér fulla grein fyrir því að Ráðherra og ríkisstjórn geti og eigi að setja stefnumótun í heilbrigðiskerfinu en á dauða mínum átti ég von frekar en að hún myndi byrja á að laga það sem ekki er brotið.Ég hef hingað til ekki talið ráðherra sérstakan áhugaaðila á frjálsum útboðum í heilbrigðiskerfinu. En ef hún hefur séð ljósið hefði ég frekar búist við því að hún myndi bjóða út nokkur hundruð hnéskiptaaðgerðir, nokkur hundruð aðgerðir á augasteinum, myndi vilja taka svo kallað „overflow“ á góðu verði hjá einkaaðilum áður en hún réðist á heildarkerfi sjúkraþjálfara. Mér hefði einnig fundist vel til fundið að bjóða út rekstur endurhæfingarstöðvar fyrir unga fíkla, gæðaeftirlit með starfsemi heilbrigðisstofnana og þeirrar þjónustu sem þar er veittur óháð hvort starfsemin er opinber eða einkarekin. Mér finnst líka að ef breyta eigi í grundvallaratriðum starfi og framtíð sjúkraþjálfunar og sérhæfðra starfsmanna innan hennar til langframa hefði verið gott ráð að hafa samráð við téða stétt. Hver er tilgangur þessa útboðs? Hann er samkvæmt auglýsingunni:„Þjónustan skal miða að því að bæta/viðhalda sjálfsbjargargetu einstaklinga með það að markmiði að einstaklingar geti stundað atvinnu og/eða nám og að aldraðir og fólk með færniskerðingar geti búið í sjálfstæðri búsetu sem allra stærstan hluta ævi sinnar og þurfi sem minnst að dvelja á sjúkrahúsi eða dvalarstofnun.“ Ég er með frétt til ráðherra. Þetta hefur verið stefna sjúkraþjálfara frá byrjun. Einnig höfum við forgangsraðað inn á okkur sjúklingum eftir bestu getu en við erum allir sjúkraþjálfararnir að drukkna í sjúklingum á biðlistum. Hvernig væri að byrja á að laga kerfið þar sem það þarfnast lagfæringar? Laga hluti eins og þá staðreynd að aldrei hafa meiri fjármunum verið varið í heilbrigðiskerfið en samt fækkar aðgerðum, biðlistar lengjast og ekki eru næg hjúkrunarrými. Laga hluti eins og þá staðreynd að maki MND sjúklings fær umönnunarbætur þar til hann sjálfur verður 67 ára en þá verði hann að taka umönnuna að sér sem áhugamál? Þetta útspil ráðherra vekur einnig upp aðrar spurningar eins og hvað á að verða um öll þau fyrirtæki sjúkraþjálfara sem ekki bjóða í verkið eða þá þjálfara sem ekki fá að vinna í kerfinu áfram? Hver á að sinna þeim sjúklingum sem hafa verið hjá þessum sjúkraþjálfurum eða þeim sjúklingum sem eru hundruðum saman á biðlistum þessara fyrirtækja? Hvernig eiga sjúkrahúsin að útskrifa sjúklinga í endurhæfingu á heimasvæði? Hvernig ætlar hún sér að láta eitt fyrirtæki sjúkraþjálfara sjá um alla sjúkraþjálfun á höfuðborgarsvæðinu þegar þær stofur sem fyrir eru eru með hundruði á biðlista? Eru útboð ekki ætluð til að fá hagkvæmt verð í ákveðin verk en ekki til útrýmingar á heilli starfstétt og eyðileggingar á gríðarlegri langtíma uppbyggingu? Er þetta ósmekkleg aðferð til að loka á aðgengi sjúklinga til endurhæfingar? Hvað ætlar ráðherra að gera ef engar stöðvar bjóða í verkið eða allar stöðvarnar bjóða mjög hátt verð í verkið? Sjúkraþjálfarar eru að framkvæma verk sín á mjög hagkvæman hátt fyrir ríkið og mikil ánægja hefur verið með verk þeirra samkvæmt könnunum. Ég tala fyrir mig en ég mun alvarlega hugsa mig um hvort ég vilji starfa áfram í minni starfsgrein eftir þessa blautu síðsumarstusku.
Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson Skoðun
Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson Skoðun
Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson Skoðun
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar
Skoðun Heimurinn brennur minna – en það er aðeins hálf sagan sögð hjá Lomborg Haukur Logi Jóhannsson skrifar
Skoðun Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson skrifar
Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson Skoðun
Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson Skoðun
Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson Skoðun