Stuðningsfaðir braut kynferðislega gegn fatlaðri konu

Landsréttur staðfest í gær tveggja ára fangelsisdóm fyrir karlmanni sem braut þrisvar sinnum kynferðislega gegn ungri fatlaðri konu sem vart var af barnsaldri.

Maðurinn og þáverandi kona hans voru stuðningsfjölskylda ungu konunnar í tvö ár eða skömmu áður en maðurinn braut á henni í fyrsta sinn. Unga konan var viðloðandi heimilið í hálft annað ár eftir það. Hjá yfirmatsmönnum kom fram að brotaþoli virtist hafa borið traust til hins seka sem uppalanda eða „föðurímyndar“.

Fyrrverandi eiginkonu hins seka og fyrrverandi stuðningsmóður konunnar fór að gruna að ekki væri allt með felldu þegar heimsóknum ungu konunnar tóku að fækka og augljóst var að hún forðaðist manninn. Það var ekki fyrr en fyrrverandi stuðningsmóðirin spurði hana nánar út í fjarveru hennar sem málið komst fyrst upp á yfirborðið.

Unga konan sagði fyrrverandi stuðningsmóður sinni frá öllu en þær eru mjög nánar. Hún hvatti hana til að segja foreldrum sínum frá brotunum og fyrir dómi fullyrti hún að það væri alveg á hreinu að maðurinn vissi að unga konan væri fötluð.

Maðurinn er 36 árum eldri

Maðurinn byggði vörn sína á því að á þessum tíma hefði hann tekið inn lyf við fótaóeirð og að mögulegar aukaverkanir gætu falist hegðun sem væri óvenjuleg, svo sem spilafíkn og aukin kynhvöt.

Maðurinn sem 36 árum eldri en brotaþoli játaði fyrir dómi að hafa haft „kynferðislegt samneyti“ við konuna í þrjú skipti og segir að það hefði verið með samþykki hennar. Hann sagðist ekki draga í efa niðurstöður matsgerðar, yfirmatsgerðar og annarra eldri gagna sem fyrir liggja í málinu um andlega fötlun brotaþola en hann sagðist, þvert á orð fyrrverandi eiginkonu sinnar, ekki hafa verið nægilega kunnugt um andlega annmarka brotaþola. Maðurinn sagðist frekar hafa fundist um hjúskaparbrot að ræða af sinni hálfu og af þeim sökum beðið brotaþola um að halda trúnað um það sem þeim fór á milli.

Fyrir liggur að konan var greind á Greiningar-og ráðgjafarstöð ríkisins árið 2011 og hefur frá þeim tíma notið þjónustu sveitarfélags sem fatlaður einstaklingur.

Í svörum matsmanns kom fram að fötlun ungu konunnar sé augljós þeim sem eigi við hana samskipti. Skilningur hennar á kynferðislegum samskiptum fólks, eins og öðrum samskiptum, sé takmarkaður eins og við megi búast út frá þeirri tvíþættu fötlun sem hún eigi við að stríða. Hún hafi litið á hinn seka sem föður sinn og borið til hans óskorað traust enda hafi hún flust inn á heimili hans á viðkvæmum aldri.

 

Reyndi án árangurs að „hverfa“

Leiða má líkur að því að skilningur konunnar á kynferðislegum samskiptum fólks hafi verið lítill eða sambærilegur við skilning 11-12 ára stúlkubarns samkvæmt matsmanni. Unga konan sagði að henni hefði í öll skiptin þótt þetta mjög óþægilegt, orðið hrædd, lokað augunum og reynt að „hverfa“ en henni hafi ekki tekist það.

Við ákvörðun refsingar verður litið til þess að ákærði braut í þrígang gróflega gegn kynfrelsi og trausti andlega fatlaðrar konu sem vart var af barnsaldri, inni á heimili hans þar sem hún hafði áður búið sem skjólstæðingur hans og mátti telja sig óholta.

Þykir það fullsannað að ákærði hafi bæði misnotað sér andlega fötlun ungu konunnar og beitt hana ólögmætri nauðung með því að nýta sér yfirburðastöðu sína gagnvart henni og traust hennar til hans til að ná fram kynferðislegum samskiptum við hana í þrjú skipti eins og lýst er í ákæru.

Auk tveggja ára fangelsis var maðurinn dæmdur til að greiða konunni eina milljón króna í bætur.