Listaverkin sem enginn hefur ánægju af lengur

„Ljóst er að ástand útilistaverka í borginni er orðið mjög slæmt og reglubundnu viðhaldi hefur ekki verið sinnt sem skyldi um árabil. Mörg þessara verka eru hreinlega að grotna niður og sum þeirra jafnvel farin að rifna af undirstöðunum og orðin hættuleg vegfarendum. Nauðsynlegt er að ráðist verði sem fyrst í viðgerðir á þessum verkum,“ segir í bókun fulltrúa Sjálfstæðisflokksins í menningar- og ferðamálaráði á fundi ráðsins í vikunni.

Ólöf Kristín Sigurðardóttir, safnstjóri Listasafns Reykjavíkur, sat fundinn og kynnti ástandið fyrir ráðinu. „Listin er til gleði og ánægju en staðan er sú að við höfum ekki nægt fjármagn til að sinna æskilegu viðhaldi. Það eru ákveðin verk sem, eðli máls samkvæmt, þurfa viðhald. Það var skorið niður fjármagn til viðhalds í hagræðingu árið 2010 og það hefur ekki komið til baka. Það hefur því safnast upp töluverður vandi,“ segir hún.

Ólöf og Listasafnið hafa kortlagt bráðavandann og segir hún að ein milljón króna á ári nægi ekki til að sinna viðhaldi á þeim 148 verkum sem eru á ábyrgð Reykjavíkurborgar. „Við höfum reynt að nýta þessa peninga vel en við náum ekki utan um allt. Við erum tilbúin með áætlun og vonandi fáum við meiri pening til að sinna þessu viðhaldi,“ segir hún. Meðal annars fer þessi eina milljón í að þrífa eftir skemmdarverk og þá hefur megnið farið í garðinn við Ásmundarsafn undanfarin tvö ár.

Þau verk sem þurfa á andlitslyftingu að halda eru meðal annars verkið Hyrningar eftir Hallstein Sigurðsson og stendur á horni Langholtsvegs og Álfheima. Málmskúlptúrinn Sólaraugað eftir Jón Gunnar Árnason sem stendur við Mjódd, Íslandsmerki eftir Sigurjón Ólafsson og stendur við Hagatorg og fleiri. Bronsverk í borginni þarf að þrífa og bóna og viðhalda. Það er því að ýmsu að hyggja. „Við erum að vona að við fáum frekara fjármagn og menningar- og ferðamálaráð hefur sýnt þessu mikinn áhuga.“