Korter í fæðingarþung­lyndi en fór út að hlaupa viku eftir fæðingu

Mari reif sig upp á gátt í Bítinu á Bylgjunni í morgun. Hún er einhver frægasti hlaupagarpur landsins og gerði garðinn frægan með sígarettu í kjaftinum á milli hringja í Bakgarðshlaupinu á sínum tíma, en er nú löngu hætt að reykja. Hún ætlar ekki að keppa í hlaupinu um helgina en ætlar að láta sjá sig og skokka nokkra hringi. Bakgarðshlaupið verður í beinni á Vísi á morgun og hefst klukkan níu í fyrramálið. 

Eins og fram hefur komið eignuðust þau Njörður Lúðvíksson son sinn í byrjun ágúst. Þau hafa rætt opinskátt um tilraunir sínar til barneigna og ræddi Mari í desember 2024 við Vísi þegar hún var nýkomin úr eggheimtu vegna óútskýrðar ófrjósemi. Í Bítinu nú segir hún að það hafi komið henni á óvart hve föst hún hafi verið heima við eftir að sá litli var nýfæddur.

„Fyrstu vikurnar voru svolítið erfiðar andlega en svo bara venst þetta. Ég bjóst kannski ekki við því að vera svona ógeðslega föst. Mér finnst ekkert mál að chilla heima hjá mér og prjóna en ég fékk ekki einu sinni tækifæri til þess,“ segir Mari meðal annars í Bítinu.

„Fyrstu vikurnar þá var ég bara korter í fæðingarþunglyndi. Af því hann var náttúrulega bara fastur á manni og að sjúga allt úr manni sem hægt er að sjúga. Af því að maður sér ekki enda, það er auðvelt fyrir fólk að segja: „Njóttu og starðu á hann“ og blablabla og manni langar bara að berja hausnum í vegginn skilurðu.“

Þú ert ekki eina manneskjan sem hugsar svona?

„Nei og það er nefnilega málið, fólk talar ekki um það og maður bjóst ekki við því að þetta væri svona ógeðslega krefjandi skilurðu. Áður en maður gengur með barnið er maður í eitt og hálft ár í glasameðferð og ég sagði bara við manninn minn í gærkvöldi áður en við fórum að sofa: Æi ég er alltaf með móral, þú verður að vera duglegri líka að fara út af því að núna þarf ég aðeins að auka æfingar og gera eitthvað meira. Og hann bara eitthvað: En þú gekkst líka með hann í níu mánuði. Og ég bara eitthvað: Það er rétt hjá þér!“

Ekki með móral

Mari segir í Bítinu að hún hafi farið aftur af stað út að hlaupa sjö dögum eftir fæðingu. Hana hafi langað að koma út, enda með mikla hreyfiþörf.

„Svo tók ég mér nokkra daga í pásu og svo fór ég aftur af stað og þá var ég bara góð. Þannig líkaminn minn greinilega getur þetta.“

En þú varst að alla meðgönguna?

„Já já ég var rosa dugleg, ég hljóp alltaf með hundinn hvert einasta hádegi og það var svona síðustu tvær vikurnar sem ég labbaði bara, þá var mér orðið svo illt í bumbunni. En ég var aldrei þung á mér.“

En bjóstu ekki við því að eignast einhvern algjöran orkuboltabrjálæðing?

„Jú ég á vinkonu sem er stjörnufræðingur og hann segir að hann sé eldur eldur eldur, þó hann sé rosa vær núna, þá verður heimilið einhver rúst eftir einhverja nokkra mánuði, en það er bara stuð.“

Mari tók svo þátt í Eldslóðinni síðustu helgi, hljóp 29 kílómetra fimm vikum eftir að hafa fætt son sinn. Hún segir að sér hafi liðið ógeðslega vel í hlaupinu og farið það hraðar en hún ætlaði sér, enda hafi kviknað í keppnisskapinu.

„Ég fór bara Eldslóðina og ætlaði fyrst bara stutt en af því að ég er í landsliðinu í október í Bakgarðskeppninni þá var ég svolítið að testa mig, af því nú er svo stutt í það, ég þarf bara að keyra á þetta aðeins ef ég ætla að vera með. Núna er bara venjuleg keppni sem er tvisvar á ári en núna í október er landsliðskeppni sem er alltaf á tveggja ára fresti.“

Þannig þú þarft að fara fljótlega að hlaupa aftur einhvern góðan spöl?

„Jú jú, ég er alveg búin að hlaupa síðan þessa 29 sko, rólegur. Ég hljóp alveg slatta í gær.“

Mig langar þá að vita Mari, munurinn á því að fara út að hlaupa núna og þegar þú varst bara barnlaus og allslaus nánast, er ekkert erfitt að fara frá honum?

„Ég veit ekki hversu ljót ég er að segja það en mér finnst það ekki. Ég var einmitt að tala við vinkonu mína, við erum samferða ein góð vinkona mín sem er algjör ofurkona, hún er ein af fáum sem ég gæti platað með mér í að hlaupa í kringum landið, jafnvel þó hún gæti það ekki þá myndi hún samt segja já. Við vorum að tala um þetta bara í gær og í fyrradag, að ég fæ móral af því ég er of mikið úti kannski gagnvart Njödda en ekki gagnvart Ljónsa. Við köllum hann Ljónsa af því hann er ljón. Ég fæ ekki samviskubit gagnvart honum af því hann er bara með pabba sínum að hafa gaman, það er ekki eins og hann sé að gráta af því að mamma er ekki heima, hann er ekki alveg búinn að átta sig á því í lífinu. Nei, ég er ekki með móral á meðan ég er úti að hlaupa.“

Mari ræddi lífið og tilveruna við Dóru Júlíu í Einkalífinu árið 2024.