Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir og Sædís Ósk Harðardóttir skrifa 11. september 2026 08:00 Ráðherra og ríkisstjórn þurfa að móta menntastefnu í raunverulegu samstarfi við kennara, fagfólk og stéttarfélög þeirra. Þrátt fyrir skýran alþjóðlegan vilja og formlegar skuldbindingar sýna evrópskar rannsóknir að skortur á fjármagni, kennurum og starfsþróun hamlar inngildingu í skólakerfum nútímans. Menntakerfi um alla Evrópu glíma við það flókna verkefni að mæta fjölbreyttum þörfum nemenda á sama tíma og opinber útgjöld til menntamála hafa víða dregist saman. Afleiðingin er sú að skólar á öllum skólastigum standa frammi fyrir sífellt umfangsmeiri áskorunum án þess að hafa aðgang að nægu fagfólki, viðeigandi úrræðum eða nauðsynlegum búnaði. Jafnframt ríkir víða alvarlegur mönnunarvandi í kennarastéttinni. Skortur á fagmenntuðum kennurum og sérhæfðu starfsfólki torveldar skólum að veita nemendum þann stuðning sem þeir þurfa. Þetta eykur álagið á kennara sem fyrir eru, en margir þeirra hafa hvorki fengið næga starfsþróun né þau verkfæri sem þarf til að mæta fjölbreyttum og flóknum stuðningsþörfum í skólastofunni. Rannsóknir sýna að slíkt álag getur haft veruleg neikvæð áhrif á sjálfstraust kennara í starfi, starfsánægju þeirra og andlega heilsu. Inngildandi menntun er ekki aðeins lagaleg skylda. Hún er sameiginleg ábyrgð sem krefst öflugs samfélagslegs samtals, nægs fjármagns og virðingar fyrir fagþekkingu kennara. Lagalegi ramminn er skýr, meðal annars í samningi Sameinuðu þjóðanna um réttindi fatlaðs fólks. Inngilding verður þó aldrei tryggð með lagasetningu einni saman. Hún krefst þess að stjórnvöld, aðilar vinnumarkaðarins, stéttarfélög kennara og vinnuveitendur vinni markvisst saman. Samfélagslegt samtal og kjarasamningar eru meðal mikilvægustu tækjanna til að tryggja fullnægjandi fjármögnun, bæta starfsskilyrði og stuðla að sjálfbærri mönnun skólanna. Rannsóknir sýna jafnframt að árangursrík inngilding er ómöguleg án þess að faglegt sjálfstæði og sérþekking kennara séu virt. Kennarar þekkja nemendur sína, aðstæður þeirra og námsþarfir. Þeir þurfa því að njóta trausts og hafa svigrúm, tíma og umboð til að velja og útfæra þær faglegu aðferðir sem nýtast nemendum best. Því er brýnt að stjórnvöld setji kennarastéttina í miðju allrar menntastefnu. Án fagmenntaðra kennara, viðunandi starfsskilyrða, markvissrar starfsþróunar og nægs stuðnings verður inngildandi menntun aðeins markmið á pappír en ekki raunveruleiki í daglegu skólastarfi. Höfundar eru formaður og varaformaður Félags íslenskra sérkennara og sitja í stjórn Norrænu sérkennarasamtakanna (NFSP) og eiga sæti í Fastanefnd Evrópsku kennarasamtakanna (ETUCE) um jafnréttismál. Þær tóku þátt í evrópska samstarfsverkefninu InclEdu4AllNeeds fyrir hönd Kennarasambands Íslands og hvetja alla hagaðila menntakerfisins til að kynna sér niðurstöður og tillögur verkefnisins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skóla- og menntamál Börn og uppeldi Mest lesið Ættarnöfn í nýju ljósi: álit umboðsmanns Alþingis Marteinn Jónasson Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson Skoðun Íslendingar kusu fátækt og einangrun þann 29. ágúst 2026 Jón Frímann Jónsson Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir Skoðun Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson Skoðun Skoðun Skoðun Sátt um hvað? Ofbeldi er ekki ágreiningur Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Er samþykki skálkaskjól fyrir skepnuskap ? Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir skrifar Skoðun Íslendingar kusu fátækt og einangrun þann 29. ágúst 2026 Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Innviðirnir verða að ráða hraðanum Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Falleinkunn fyrir Heima-dæmi Sigurður Sævarsson skrifar Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir skrifar Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Margt smátt Sigurður Líndal Þórisson skrifar Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Verkin fylgja, varla fé Magnús Magnússon skrifar Skoðun Þrjú lögregluembætti – á hvaða forsendum? Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess Freyja Þórisdóttir skrifar Skoðun Leyndinni loks aflétt Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Vaxtabætur hverfa þegar vextirnir bíta mest Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Þegar unga kynslóðin missir trúna á framtíðina Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Ættarnöfn í nýju ljósi: álit umboðsmanns Alþingis Marteinn Jónasson skrifar Skoðun Hvar var rannsóknarblaðamennskan? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Er náttúrupassinn áhættunnar virði? Valdís María Smáradóttir skrifar Skoðun Keisarinn er ekki í fötum! Hjördís Guðný Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir skrifar Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar Skoðun Hversu marga dökka sérðu á myndinni? Óskar Steinn Ómarsson skrifar Skoðun Ritskoðun fjölmiðlanefndar? Hallmundur Albertsson skrifar Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar Skoðun Fleyg ummæli á Alþingi! Steingrímur Jónsson skrifar Skoðun Leikskóli á að vera réttur allra barna Dagur B. Eggertsson skrifar Sjá meira
Ráðherra og ríkisstjórn þurfa að móta menntastefnu í raunverulegu samstarfi við kennara, fagfólk og stéttarfélög þeirra. Þrátt fyrir skýran alþjóðlegan vilja og formlegar skuldbindingar sýna evrópskar rannsóknir að skortur á fjármagni, kennurum og starfsþróun hamlar inngildingu í skólakerfum nútímans. Menntakerfi um alla Evrópu glíma við það flókna verkefni að mæta fjölbreyttum þörfum nemenda á sama tíma og opinber útgjöld til menntamála hafa víða dregist saman. Afleiðingin er sú að skólar á öllum skólastigum standa frammi fyrir sífellt umfangsmeiri áskorunum án þess að hafa aðgang að nægu fagfólki, viðeigandi úrræðum eða nauðsynlegum búnaði. Jafnframt ríkir víða alvarlegur mönnunarvandi í kennarastéttinni. Skortur á fagmenntuðum kennurum og sérhæfðu starfsfólki torveldar skólum að veita nemendum þann stuðning sem þeir þurfa. Þetta eykur álagið á kennara sem fyrir eru, en margir þeirra hafa hvorki fengið næga starfsþróun né þau verkfæri sem þarf til að mæta fjölbreyttum og flóknum stuðningsþörfum í skólastofunni. Rannsóknir sýna að slíkt álag getur haft veruleg neikvæð áhrif á sjálfstraust kennara í starfi, starfsánægju þeirra og andlega heilsu. Inngildandi menntun er ekki aðeins lagaleg skylda. Hún er sameiginleg ábyrgð sem krefst öflugs samfélagslegs samtals, nægs fjármagns og virðingar fyrir fagþekkingu kennara. Lagalegi ramminn er skýr, meðal annars í samningi Sameinuðu þjóðanna um réttindi fatlaðs fólks. Inngilding verður þó aldrei tryggð með lagasetningu einni saman. Hún krefst þess að stjórnvöld, aðilar vinnumarkaðarins, stéttarfélög kennara og vinnuveitendur vinni markvisst saman. Samfélagslegt samtal og kjarasamningar eru meðal mikilvægustu tækjanna til að tryggja fullnægjandi fjármögnun, bæta starfsskilyrði og stuðla að sjálfbærri mönnun skólanna. Rannsóknir sýna jafnframt að árangursrík inngilding er ómöguleg án þess að faglegt sjálfstæði og sérþekking kennara séu virt. Kennarar þekkja nemendur sína, aðstæður þeirra og námsþarfir. Þeir þurfa því að njóta trausts og hafa svigrúm, tíma og umboð til að velja og útfæra þær faglegu aðferðir sem nýtast nemendum best. Því er brýnt að stjórnvöld setji kennarastéttina í miðju allrar menntastefnu. Án fagmenntaðra kennara, viðunandi starfsskilyrða, markvissrar starfsþróunar og nægs stuðnings verður inngildandi menntun aðeins markmið á pappír en ekki raunveruleiki í daglegu skólastarfi. Höfundar eru formaður og varaformaður Félags íslenskra sérkennara og sitja í stjórn Norrænu sérkennarasamtakanna (NFSP) og eiga sæti í Fastanefnd Evrópsku kennarasamtakanna (ETUCE) um jafnréttismál. Þær tóku þátt í evrópska samstarfsverkefninu InclEdu4AllNeeds fyrir hönd Kennarasambands Íslands og hvetja alla hagaðila menntakerfisins til að kynna sér niðurstöður og tillögur verkefnisins.
Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson Skoðun
Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar
Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar
Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar
Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson Skoðun