Við megum ekki gefa eftir

Í dag fylkja þúsundir Íslendinga sér undir regnbogann í gleðigöngu til stuðnings réttindum hinsegin fólks í miðborg Reykjavíkur.

Gleðigangan er fyrst og fremst gleðidagur og hátíð en hún er um leið mikilvæg áminning um að réttindi sem hafa unnist með áratugalangri baráttu eru ekki sjálfgefin.

Við sjáum nú því miður alvarlega afturför í réttindum hinsegin fólks víða um heim. Fræjum fordóma og jafnvel haturs hefur markvisst verið sáð. Þegar orðræðan færist til breytast mörk um það sem þykir ásættanlegt að segja. Jafnvel hér á Íslandi þarf fólk að upplifa öryggisleysi. Orð skipta máli. Hatursfull og niðrandi orðræða skapar ótta og öryggisleysi og getur lagt grunn að alvarlegri brotum. Tjáningarfrelsi er ein af grunnstoðum lýðræðisins en það takmarkast af réttindum annarra, líkt og önnur mannréttindi.

Stór skref á Íslandi

Með samhentu átaki hefur Ísland stigið stór skref í réttindabaráttu hinsegin fólks á síðustu áratugum. Við erum í fremstu röð á heimsvísu þegar kemur að lagalegum réttindum hinsegin fólks. Það er árangur sem við eigum að vera stolt af. Samfélag sem tekur jafnréttismálum alvarlega er og vill vera í fararbroddi hvað varðar réttindi hinsegin fólks.

Við verðum hins vegar að vera meðvituð um að hinsegin fólk finnur enn fyrir fordómum og verður enn fyrir misrétti. Við það getum við ekki sætt okkur. Og ég tek því sem er að gerast á alþjóðavettvangi hvað varðar réttindi hinsegin fólks alvarlega. Þegar við sjáum afturför víða um heim er enn mikilvægara að spyrna við, standa vörð um það sem hefur áunnist hér heima og halda áfram að sækja fram.

Til hamingju með gleðigönguna

Árangur síðustu áratuga sýnir hvað hægt er að gera þegar samfélag stendur saman. En árangurinn minnir okkur líka á að réttindi eru aldrei sjálfgefin.

Þess vegna er Gleðigangan svo miklu meira en skemmtileg hátíð. Gleðigangan er sýnileg yfirlýsing um að á Íslandi viljum við tryggja að hinsegin fólk geti lifað frjálst, verið það sjálft og notið sömu virðingar, réttinda og öryggis og aðrir.

Það er samfélagið sem við viljum standa fyrir. Og það er markmið stjórnvalda.

Gleðilega gleðigöngu!

Höfundur er dómsmálaráðherra