Litblindur á fótboltavellinum Ingunn Eir Andrésdóttir skrifar 29. júlí 2026 09:03 Sonur minn er 16 ára og tók þátt á knattspyrnumótinu Rey Cup um síðustu helgi. Hann er litblindur. Hann fæddist litblindur þar sem hann erfði gallað litsjónargen frá mér, móður sinni. Litblinda getur valdið einstaklingi miklum vandræðum í fótbolta þar sem hraðinn er mikill. Sonur minn sér lítinn sem engan mun á pastellitum og mörgum dökkum litum, eins og svörtum, rauðum, grænum, brúnum, bláum, fjólubláum og vínrauðum. Hann sér hins vegar hvítan og gulan vel og því geta hvít eða gul vesti verið einfalt hjálpartæki sem gera honum kleift að greina á milli liðsfélaga og mótherja í hraða leiksins, þegar bæði lið klæðast þessum litum. Myndin sýnir dæmi um hvernig aðstæður á fótboltavelli geta birst litblindum einstaklingi.UEFA Þrátt fyrir þessa einföldu lausn hefur sonur minn lengi verið tregur til að segja frá litblindunni og minna á vestin þegar hann sér lítinn sem engan mun á búningunum. Þeir geta þó virst mjög ólíkir þeim sem eru með eðlilega litsjón. Ég hef oft hvatt hann til að láta þjálfara og dómara vita svo hægt sé að nota vesti þegar þess þarf. Ég hef farið á leiki þar sem hann hefur ítrekað sent boltann á mótherjana því hann gat ekki greint á milli búninganna. Eftir einn slíkan leik ræddum við málið við þjálfarann sem hefur sýnt þessu mikinn skilning og verið duglegur að tryggja að vesti séu notuð þegar þess þarf. UEFA Á Rey Cup skildi ég hins vegar hvers vegna sonur minn hefur síður viljað minna á litblinduna og notkun vesta. Ég varð vitni að skilningsleysi, hneykslun og athugasemdum frá sumum áhorfendum þegar vesti voru notuð. Sumir veltu því jafnvel fyrir sér hvort þetta væri uppspuni eða leið til að skapa forskot í leiknum. Í fjórum af sex leikjum mótsins þurfti að nota vesti þar sem sonur minn sá ekki mun á búningunum. Í þremur þeirra klæddist hans eigið lið vestunum. Vestin eru hjálpartæki sem gera litblindum kleift að sjá það sama og aðrir. Talið er að einn af hverjum tólf körlum sé litblindur. Því er tölfræðilega líklegt að í hverju karlaliði sé að minnsta kosti einn litblindur leikmaður. KSÍ hóf mikilvægt verkefni árið 2020 til að vekja athygli á litblindu í fótbolta. Markmið verkefnisins var að öll knattspyrnuhreyfingin og þeir sem að henni koma yrðu meðvitaðir um litblindu og þær áskoranir sem litblindir leikmenn geta staðið frammi fyrir. Reynsla mín af Rey Cup bendir þó til þess að enn sé þörf á frekari vitundarvakningu um litblindu í fótbolta. Ég vildi því vekja athygli á sýn sonar míns og hvetja til þess að við mætum litblindum leikmönnum af skilningi, umburðarlyndi og virðingu. Höfundur er fótboltamamma. Myndirnar eru úr leiðbeiningabæklingi UEFA, Colour Blindness in Football, sem hefur það markmið að auka vitund um litblindu og bæta upplifun litblindra leikmanna, þjálfara, dómara og áhorfenda. Bæklinginn má nálgast hér: https://editorial.uefa.com/resources/0250-0f842ef99f76-09e0413036be-1000/colour_blindness_in_football_fa_uefa_guidance_booklet.pdf Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Börn og uppeldi ReyCup Mest lesið Halldór 12.09.2026 Halldór Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson Skoðun Síðan hvenær er ég enginn? Sigurður Árni Reynisson Skoðun Hvað verður minna þegar ríkið tekur meira? Íris Ósk Gísladóttir Skoðun Af bíómiðum og baðlónum María Rut Ágústsdóttir Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Áður en við greinum barn þurfum við að skilja allt barnið Tara Khoshkhoo Skoðun Sögulegt skref fyrir dýr í Danmörku Linda Karen Gunnarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Þegar andstæðingum eru eignuð orð Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Síðan hvenær er ég enginn? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Af bíómiðum og baðlónum María Rut Ágústsdóttir skrifar Skoðun Hvað verður minna þegar ríkið tekur meira? Íris Ósk Gísladóttir skrifar Skoðun Hver er okkar Napóleon Bónaparte? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Samfélagsumræðan og nunnan Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun 0,01% er ekki undanþága frá ábyrgð Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Óréttlæti lífeyriskerfisins gagnvart ungu fólki Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Við erum froskar í vatni sem nálgast suðu Isla Sweet,Jóhanna Malen Skúladóttir skrifar Skoðun Sögulegt skref fyrir dýr í Danmörku Linda Karen Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Áður en við greinum barn þurfum við að skilja allt barnið Tara Khoshkhoo skrifar Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar Skoðun Þegar tengsl geta skipt sköpum Steinunn Bergmann,María Björk Ingvadóttir skrifar Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Má þjóðin aðeins fá að anda? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun EES er ekki eina leiðin og kannski ekki sú skynsamlegasta lengur Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hver fær að skilgreina hvað þjóðin sagði? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Fjórfrelsið og EES fyrir Ísland Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Já heilbrigðisráðherra - sóknarfærin eru mörg þegar kemur að lýðheilsu barna Halla Þorvaldsdóttir skrifar Skoðun Að PISA upp í vindinn – getur gervigreind þýtt námsefni fyrir börn? Steinþór Steingrímsson skrifar Skoðun Öldungaráð Reykjavíkurborgar tekið úr sambandi Viðar Eggertsson skrifar Skoðun Stöðugleiki á leigumarkaði Benedikt S. Benediktsson skrifar Skoðun Hálfsársuppgjör staðfestir áhyggjur af fjármálum Seltjarnarness Kristinn Ólafsson skrifar Skoðun 5,2% gjaldahækkanir – skýr skilaboðin inn á vinnumarkaðinn Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Hvað gætum við gert fyrir 112 milljarða? Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hamingjuóskir til allra sem sögðu nei Einar Helgason skrifar Sjá meira
Sonur minn er 16 ára og tók þátt á knattspyrnumótinu Rey Cup um síðustu helgi. Hann er litblindur. Hann fæddist litblindur þar sem hann erfði gallað litsjónargen frá mér, móður sinni. Litblinda getur valdið einstaklingi miklum vandræðum í fótbolta þar sem hraðinn er mikill. Sonur minn sér lítinn sem engan mun á pastellitum og mörgum dökkum litum, eins og svörtum, rauðum, grænum, brúnum, bláum, fjólubláum og vínrauðum. Hann sér hins vegar hvítan og gulan vel og því geta hvít eða gul vesti verið einfalt hjálpartæki sem gera honum kleift að greina á milli liðsfélaga og mótherja í hraða leiksins, þegar bæði lið klæðast þessum litum. Myndin sýnir dæmi um hvernig aðstæður á fótboltavelli geta birst litblindum einstaklingi.UEFA Þrátt fyrir þessa einföldu lausn hefur sonur minn lengi verið tregur til að segja frá litblindunni og minna á vestin þegar hann sér lítinn sem engan mun á búningunum. Þeir geta þó virst mjög ólíkir þeim sem eru með eðlilega litsjón. Ég hef oft hvatt hann til að láta þjálfara og dómara vita svo hægt sé að nota vesti þegar þess þarf. Ég hef farið á leiki þar sem hann hefur ítrekað sent boltann á mótherjana því hann gat ekki greint á milli búninganna. Eftir einn slíkan leik ræddum við málið við þjálfarann sem hefur sýnt þessu mikinn skilning og verið duglegur að tryggja að vesti séu notuð þegar þess þarf. UEFA Á Rey Cup skildi ég hins vegar hvers vegna sonur minn hefur síður viljað minna á litblinduna og notkun vesta. Ég varð vitni að skilningsleysi, hneykslun og athugasemdum frá sumum áhorfendum þegar vesti voru notuð. Sumir veltu því jafnvel fyrir sér hvort þetta væri uppspuni eða leið til að skapa forskot í leiknum. Í fjórum af sex leikjum mótsins þurfti að nota vesti þar sem sonur minn sá ekki mun á búningunum. Í þremur þeirra klæddist hans eigið lið vestunum. Vestin eru hjálpartæki sem gera litblindum kleift að sjá það sama og aðrir. Talið er að einn af hverjum tólf körlum sé litblindur. Því er tölfræðilega líklegt að í hverju karlaliði sé að minnsta kosti einn litblindur leikmaður. KSÍ hóf mikilvægt verkefni árið 2020 til að vekja athygli á litblindu í fótbolta. Markmið verkefnisins var að öll knattspyrnuhreyfingin og þeir sem að henni koma yrðu meðvitaðir um litblindu og þær áskoranir sem litblindir leikmenn geta staðið frammi fyrir. Reynsla mín af Rey Cup bendir þó til þess að enn sé þörf á frekari vitundarvakningu um litblindu í fótbolta. Ég vildi því vekja athygli á sýn sonar míns og hvetja til þess að við mætum litblindum leikmönnum af skilningi, umburðarlyndi og virðingu. Höfundur er fótboltamamma. Myndirnar eru úr leiðbeiningabæklingi UEFA, Colour Blindness in Football, sem hefur það markmið að auka vitund um litblindu og bæta upplifun litblindra leikmanna, þjálfara, dómara og áhorfenda. Bæklinginn má nálgast hér: https://editorial.uefa.com/resources/0250-0f842ef99f76-09e0413036be-1000/colour_blindness_in_football_fa_uefa_guidance_booklet.pdf
Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar
Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar
Skoðun Já heilbrigðisráðherra - sóknarfærin eru mörg þegar kemur að lýðheilsu barna Halla Þorvaldsdóttir skrifar
Skoðun Að PISA upp í vindinn – getur gervigreind þýtt námsefni fyrir börn? Steinþór Steingrímsson skrifar
Skoðun Hálfsársuppgjör staðfestir áhyggjur af fjármálum Seltjarnarness Kristinn Ólafsson skrifar