Toppurinn þegar 450 manns hlupu á eftir Matt Damon

Hér fyrir neðan má sjá svipmyndir frá einum af tíu tökudögunum hér á landi fyrir nýjustu stórmynd leikstjórans Christopher Nolans. Myndin ríður röftum um þessar mundir og byggir á ritinu Ódysseifskviðu sem er eignað Hómer og er talin hafa verið skrifuð um 700 árum fyrir Krist.

Áhorfendur hafa flykkst í bíó til að berja myndina augum og hefur hún hlotið mikið lof.

Leifur B. Dagfinnsson, framkvæmdastjóri True North, sem sinnti framleiðslu myndarinnar hér á landi, segir um frábæra landkynningu að ræða fyrir Ísland.

„Að verkefninu komu líklega hátt í þúsund manns þegar hæst lét, af því voru kannski 200 Íslendingar sem sköpuðu fimmtán til sextán þúsund dagsstörf. 450 aukaleikarar og áhættuleikarar. Eins og sést af endurgreiðslunni voru þetta ágætar tölur sem komu inn í þjóðarbúið.“

Tökur fóru meðal annars fram við Markarfljót og Syðra-Skógarnesi á Snæfellsnesi.

Ströndin við Hjörleifshöfða er sögusvið Heljar, heimili Hadesar, í kvikmyndinni en þar komu rúmlega 400 íslenskir aukaleikarar saman til að glæða senuna lífi.

„Af þessum 450 þá duttu aðeins þrír út yfir þessa fimm daga sem þeir voru að vinna. Það eru ótrúlegar tölur. Þeir stóðu sig alveg eins og hetjur, gistu í tjöldum eða skólum og bara í svona svefnpokaplássum. Þetta voru mjög langir dagar hjá þeim, þetta voru svona 18 til 20 tíma dagar með förðun og búningum og öðru sem þurfti að standsetja.“

Fjallað var um hálfgert neyðarástand í íslenska kvikmyndageiranum á dögunum þar sem fá erlend verkefni voru á dagskrá. Leifur segir Ódysseifskviðu vekja töluverða athygli á landinu sem tökustað.

„Ég myndi telja það, klárlega, þegar að Christopher Nolan er að mynda þá spyrst það út um allan heim. Enda er hann á toppnum í þessum bransa, það er frábært og við þurfum á því að halda. Ég er þegar búinn að fá mikið af skilaboðum alls staðar að úr heiminum sem segja hvað Ísland komi vel út.

Hver var mest krefjandi áskorunin í ferlinu?

„Það var að setja saman þetta skip sem var notað. Það kom hingað í bútum og að koma því aftur saman og koma í jökulá við strönd var mjög mikil áskorun. Síðan að ferja skipið landleiðina frá Markarfljóti og á Snæfellsnesið. Það var mjög mikið dæmi og tók langan tíma. Við unnum mjög vel með lögreglunni og það gekk yfir og skipið komst á sinn stað. Það var mesta þrekvirkið.“