Minnir á kafla úr bók Franz Kafka

Að öskra uppí vindinn er góð útrás en lægir ekki norðanáttina. Náttúrulögmál veðra og vinda, strauma hafsins og sigling milli skers og báru er sjófarendum eilíft verkefni. Af auðmýkt og æðruleysi verðum við sjómenn að tileinka okkur þessi lögmál með góða skapið í farteskinu, það hefur reynslan kennt okkur.

Mínu góða skapi var kippt úr sambandi í síðustu viku, en ekki af náttúruöflunum, því fyrir þeim ber ég virðinu. Ég er trillukarl og er nú í sumar á strandveiðum og nýt þess að vera út á sjó í góðu veðri og helst í ágætu fiskeríi. Í vor þegar minn ágæti skipaskoðunarmaður var að skoða bát og búnað, benti hann mér á að ein athugasemd væri frá samgöngustofu um að ,,öryggislit” vantaði á bátinn og ég hefði frest til 12. júlí til að kippa því í lag.

Þá mundi ég eftir símhringingu sem ég fékk síðla vetrar frá eftirlitsmanni frá samgöngustofu sem hafði gert skyndi skoðun á bátnum án minnar vitundar. Hann sagði að ég mundi fá tölvupóst um að öryggislitinn vantaði. Aldrei kom póstur en samt kom þessi athugasemd í vor. Allt í góðu og fjárfest var í viðurkenndum skærrauðum límborða sem límdur var á bátinn svo hann sæist betur út á hafinu bláa.

Ég sendi myndir af bátnum á minn skoðunarmann sem kom þeim áfram inná samgöngustofu í síðustu viku. Á fimmtudag hringdi hann í mig og sagðist engin viðbrögð fá frá samgöngustofu. Þeir sem gætu tekið þessa athugasem út væru í sumarfríi!

Allann fimmtudaginn og föstudaginn var leitaði allra leiða til að ná sambandi en fengum þau svör að þeir sem væru í ,,sumarfíi” væru þeir einu sem ,,MÆTTU” afgreiða málið. Þetta þýðir að báturinn

missir hafærniskírteynið á morgun 12. júlí og við komumst ekki á sjó eftir helgi. Ekki þýðir að öskra uppí norðanáttina því hann blæs að vestan. Ég tek því út reiði mín á lyklaborðinu og sendi þessa grein á visir.is

Ég spyr, er engin sem leysir af þegar menn fara í sumafrí?

Þarf í að bíða eftir að úr leysist þegar sumarfríi þessara mann líkur?

Hver ber ábyrgð á svona forkastanlegum vinnubrögðum?

Að öðru leiti er ég góður.

Höfundur er trillukarl og fyrrverandi þingmaður