Garðabær má ekki staðna Viðar Kristinsson skrifar 15. maí 2026 08:33 Í Garðabæ býr samfélag sem vex hratt. Á síðustu árum hefur íbúum bæjarins fjölgað um tæplega 2.400 manns og ljóst er að á næstu árum mun reyna enn meira á getu sveitarfélagsins til að veita góða þjónustu í takt við þessa þróun. Þegar samfélag breytist svona hratt þurfa stjórnvöld að hugsa stórt, horfa fram á við og laga innviði að nýjum veruleika. Þar tel ég að Garðabær hafi of oft setið eftir. Það er einfaldlega hætta á stöðnun þegar sami flokkurinn hefur setið við völd í nærri 60 ár. Við sjáum þetta víða í skipulagi bæjarins og forgangsröðun verkefna. Urriðaholt – tækifæri sem ekki var nýtt Gott dæmi er ný viðbygging við Urriðaholtsskóla. Þar var ráðist í uppbyggingu íþróttahúss og sundlaugar sem er jákvætt í sjálfu sér. En enn og aftur virðist hafa verið hugsað of lítið fyrir samfélagið í heild. Útkoman er mannvirki sem þjónar fyrst og fremst skólanum en nýtist almenningi aðeins að takmörkuðu leyti. Einn lítill heitur pottur og lítil vaðlaug fyrir ört stækkandi hverfi. Þetta er ekki sú framtíðarsýn sem Garðabær þarf árið 2026. Þarna var raunverulegt tækifæri til að byggja upp samfélagsmiðju fyrir fjölskyldur, eldri borgara og íbúa hverfisins alls. Tækifæri til að skapa aðstöðu sem hefði styrkt nærþjónustu, dregið úr akstri milli bæjarhluta og bætt lífsgæði fólks í daglegu lífi. Í staðinn virðist enn einu sinni hafa verið hugsað út frá lágmarkslausn. Fjölskyldur finna fyrir þessu á hverjum degi Afleiðingarnar þekkja fjölskyldur í Garðabæ vel. Foreldrar keyra á milli hverfa með börn í skóla, íþróttir og sund. Eldri borgarar þurfa að ferðast lengra en nauðsynlegt er til að sækja hreyfingu og félagslíf. Umferðin þyngist og innviðirnir ráða síður við álagið. Samhliða þessu sitja mikilvægar samgöngubætur eftir. Tengingar Urriðaholts við Kauptún og áfram út á stofnvegi hafa dregist alltof lengi og það er löngu orðið tímabært að vinna þau mál af meiri krafti í samstarfi við nágrannasveitarfélög og Vegagerðina. Of oft hefur umræðan snúist um hvernig halda megi umferð frá bænum í stað þess að horfa á höfuðborgarsvæðið sem eina heild þar sem fólk býr, vinnur og ferðast á milli sveitarfélaga á hverjum degi. Ábyrgur rekstur snýst líka um forgangsröðun Traustur rekstur sveitarfélagsins skiptir auðvitað máli. Íbúar eiga að geta treyst því að farið sé vel með skattfé og að ákvarðanir séu teknar af ábyrgð. En ábyrg fjármál snúast líka um forgangsröðun. Í Garðabæ starfa um þúsund manns hjá sveitarfélaginu en þar er til dæmis enginn mannauðsstjóri. Á sama tíma eru starfandi nefndir sem margir upplifa sem lítið virkar og hafa skilað takmörkuðum árangri síðustu ár. Það er eðlilegt að spyrja hvort ekki sé kominn tími til að einfalda stjórnsýsluna og beina meira fjármagni í raunverulega innviði og þjónustu við íbúa. Garðabær þarf meiri framtíðarsýn Garðabær hefur alla burði til að vera leiðandi sveitarfélag þegar kemur að fjölskylduvænu umhverfi, góðum innviðum og sterkri samfélagssýn. En þá þarf líka að hugsa lengra en næsta kjörtímabil. Við þurfum betri tengingar milli hverfa, öruggari göngu- og hjólastíga og raunverulega framtíðarsýn í samgöngumálum. Við þurfum líka að hlúa betur að þeim lífsgæðum sem gera Garðabæ að góðum stað til að búa á grænum svæðum, mannlífi og samfélagsanda. Og við þurfum að hætta að mæla árangur sveitarfélags eingöngu í rekstrarafgangi. Samfélag er líka mælt í því hvernig við hlúum að fólkinu okkar. Garðabær hefur setið eftir í menningarmálum Það sést meðal annars í menningarmálum og félagslegum stuðningi þar sem bærinn stendur víða lakar en sambærileg sveitarfélög á höfuðborgarsvæðinu. Þrátt fyrir hraðan vöxt skortir enn raunverulegt menningarhús sem getur sameinað samfélagið, skapað vettvang fyrir listir og viðburði og styrkt bæjarandann. Í öðrum sveitarfélögum eru slíkir staðir orðnir sjálfsagður hluti af samfélaginu. Í Garðabæ hefur þessi uppbygging setið á hakanum alltof lengi. Kjarkur til að hugsa hlutina öðruvísi Eftir nærri 60 ár við völd er eðlilegt að spyrja hvort sami meirihluti hafi einfaldlega misst sjónar á því hvernig samfélagið hefur breyst. Garðabær þarf ferskari sýn, meiri framsýni og skýrari forgangsröðun fyrir fjölskyldur og framtíð bæjarins. Það er kominn tími á breytingar. Höfundur er íbúi í Urriðaholti og skipar 15. sæti á lista Viðreisnar í Garðabæ fyrir komandi sveitarstjórnarkosningar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Viðreisn Garðabær Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Gráðugir hótelgestir sem borða rafmagn Björg Eva Erlendsdóttir Skoðun Halldór 17.10.2026 Halldór Uppnám í Uppsveitum Sigurður Ingi Jóhannsson Skoðun Hvers vegna starfa 632 starfsmenn ríkisins við að selja áfengi fyrir Ölgerðina? Lúðvík Bergvinsson Skoðun EES-samningurinn: Tími til kominn að endurmeta stöðu Íslands? Eggert Guðmundsson Skoðun Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson Skoðun Múlaþing ber ábyrgð Magnús Guðmundsson Skoðun Verjum það sem við höfum – byggjum upp það sem þarf Guðmundur Haukur Jakobsson Skoðun Upprætum fátækt á Íslandi! Anna Margrét Bjarnadóttir,Steinunn Þóra Árnadóttir Skoðun Darwin og samkynhneigðin Ásgeir M Rudolfsson Skoðun Skoðun Skoðun Þjóðaröryggi, fæðuöryggi og almannahagsmunir skrifar Skoðun Hvers vegna starfa 632 starfsmenn ríkisins við að selja áfengi fyrir Ölgerðina? Lúðvík Bergvinsson skrifar Skoðun Darwin og samkynhneigðin Ásgeir M Rudolfsson skrifar Skoðun Upprætum fátækt á Íslandi! Anna Margrét Bjarnadóttir,Steinunn Þóra Árnadóttir skrifar Skoðun Uppnám í Uppsveitum Sigurður Ingi Jóhannsson skrifar Skoðun Bætur fyrir lögregluaðgerðir lítið kynntar Bjarni Þór Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Verjum það sem við höfum – byggjum upp það sem þarf Guðmundur Haukur Jakobsson skrifar Skoðun EES-samningurinn: Tími til kominn að endurmeta stöðu Íslands? Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Yfirfærslan 2011 – horft yfir veginn Gerður Aagot Árnadóttir skrifar Skoðun Gervigreind skýrsla gervigreindrar ríkisstjórnar Kristján Logason skrifar Skoðun Gráðugir hótelgestir sem borða rafmagn Björg Eva Erlendsdóttir skrifar Skoðun Skattahækkanir sem beinast gegn Suðurlandi Ásta Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hvað myndi ég ráðleggja átján ára ungmenni í dag? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Þegar netöryggi verður samfélagsöryggi Margrét V. Helgadóttir skrifar Skoðun Skráum hjartastuðtækin því hver mínúta skiptir máli! Alma D. Möller skrifar Skoðun Er gervigreind til góðs eða bara á blaði? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hver á að halda í hönd þeirra sem greinast með Alzheimer ? Ásta Kristín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Múlaþing ber ábyrgð Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Aldrei fullmótaður Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar Skoðun Hver á að fá tímann sem gervigreindin sparar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors skrifar Skoðun Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson skrifar Skoðun Mennskan í umróti felst í vönduðum vinnubrögðum Berglind Björk Hreinsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Stækkum og styrkjum sérsveitina Sólrún H. Guðmundsdóttir Proppé skrifar Skoðun Í Singapúr dugði eitt orð Margrét Reynisdóttir skrifar Sjá meira
Í Garðabæ býr samfélag sem vex hratt. Á síðustu árum hefur íbúum bæjarins fjölgað um tæplega 2.400 manns og ljóst er að á næstu árum mun reyna enn meira á getu sveitarfélagsins til að veita góða þjónustu í takt við þessa þróun. Þegar samfélag breytist svona hratt þurfa stjórnvöld að hugsa stórt, horfa fram á við og laga innviði að nýjum veruleika. Þar tel ég að Garðabær hafi of oft setið eftir. Það er einfaldlega hætta á stöðnun þegar sami flokkurinn hefur setið við völd í nærri 60 ár. Við sjáum þetta víða í skipulagi bæjarins og forgangsröðun verkefna. Urriðaholt – tækifæri sem ekki var nýtt Gott dæmi er ný viðbygging við Urriðaholtsskóla. Þar var ráðist í uppbyggingu íþróttahúss og sundlaugar sem er jákvætt í sjálfu sér. En enn og aftur virðist hafa verið hugsað of lítið fyrir samfélagið í heild. Útkoman er mannvirki sem þjónar fyrst og fremst skólanum en nýtist almenningi aðeins að takmörkuðu leyti. Einn lítill heitur pottur og lítil vaðlaug fyrir ört stækkandi hverfi. Þetta er ekki sú framtíðarsýn sem Garðabær þarf árið 2026. Þarna var raunverulegt tækifæri til að byggja upp samfélagsmiðju fyrir fjölskyldur, eldri borgara og íbúa hverfisins alls. Tækifæri til að skapa aðstöðu sem hefði styrkt nærþjónustu, dregið úr akstri milli bæjarhluta og bætt lífsgæði fólks í daglegu lífi. Í staðinn virðist enn einu sinni hafa verið hugsað út frá lágmarkslausn. Fjölskyldur finna fyrir þessu á hverjum degi Afleiðingarnar þekkja fjölskyldur í Garðabæ vel. Foreldrar keyra á milli hverfa með börn í skóla, íþróttir og sund. Eldri borgarar þurfa að ferðast lengra en nauðsynlegt er til að sækja hreyfingu og félagslíf. Umferðin þyngist og innviðirnir ráða síður við álagið. Samhliða þessu sitja mikilvægar samgöngubætur eftir. Tengingar Urriðaholts við Kauptún og áfram út á stofnvegi hafa dregist alltof lengi og það er löngu orðið tímabært að vinna þau mál af meiri krafti í samstarfi við nágrannasveitarfélög og Vegagerðina. Of oft hefur umræðan snúist um hvernig halda megi umferð frá bænum í stað þess að horfa á höfuðborgarsvæðið sem eina heild þar sem fólk býr, vinnur og ferðast á milli sveitarfélaga á hverjum degi. Ábyrgur rekstur snýst líka um forgangsröðun Traustur rekstur sveitarfélagsins skiptir auðvitað máli. Íbúar eiga að geta treyst því að farið sé vel með skattfé og að ákvarðanir séu teknar af ábyrgð. En ábyrg fjármál snúast líka um forgangsröðun. Í Garðabæ starfa um þúsund manns hjá sveitarfélaginu en þar er til dæmis enginn mannauðsstjóri. Á sama tíma eru starfandi nefndir sem margir upplifa sem lítið virkar og hafa skilað takmörkuðum árangri síðustu ár. Það er eðlilegt að spyrja hvort ekki sé kominn tími til að einfalda stjórnsýsluna og beina meira fjármagni í raunverulega innviði og þjónustu við íbúa. Garðabær þarf meiri framtíðarsýn Garðabær hefur alla burði til að vera leiðandi sveitarfélag þegar kemur að fjölskylduvænu umhverfi, góðum innviðum og sterkri samfélagssýn. En þá þarf líka að hugsa lengra en næsta kjörtímabil. Við þurfum betri tengingar milli hverfa, öruggari göngu- og hjólastíga og raunverulega framtíðarsýn í samgöngumálum. Við þurfum líka að hlúa betur að þeim lífsgæðum sem gera Garðabæ að góðum stað til að búa á grænum svæðum, mannlífi og samfélagsanda. Og við þurfum að hætta að mæla árangur sveitarfélags eingöngu í rekstrarafgangi. Samfélag er líka mælt í því hvernig við hlúum að fólkinu okkar. Garðabær hefur setið eftir í menningarmálum Það sést meðal annars í menningarmálum og félagslegum stuðningi þar sem bærinn stendur víða lakar en sambærileg sveitarfélög á höfuðborgarsvæðinu. Þrátt fyrir hraðan vöxt skortir enn raunverulegt menningarhús sem getur sameinað samfélagið, skapað vettvang fyrir listir og viðburði og styrkt bæjarandann. Í öðrum sveitarfélögum eru slíkir staðir orðnir sjálfsagður hluti af samfélaginu. Í Garðabæ hefur þessi uppbygging setið á hakanum alltof lengi. Kjarkur til að hugsa hlutina öðruvísi Eftir nærri 60 ár við völd er eðlilegt að spyrja hvort sami meirihluti hafi einfaldlega misst sjónar á því hvernig samfélagið hefur breyst. Garðabær þarf ferskari sýn, meiri framsýni og skýrari forgangsröðun fyrir fjölskyldur og framtíð bæjarins. Það er kominn tími á breytingar. Höfundur er íbúi í Urriðaholti og skipar 15. sæti á lista Viðreisnar í Garðabæ fyrir komandi sveitarstjórnarkosningar.
Hvers vegna starfa 632 starfsmenn ríkisins við að selja áfengi fyrir Ölgerðina? Lúðvík Bergvinsson Skoðun
Skoðun Hvers vegna starfa 632 starfsmenn ríkisins við að selja áfengi fyrir Ölgerðina? Lúðvík Bergvinsson skrifar
Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar
Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar
Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar
Hvers vegna starfa 632 starfsmenn ríkisins við að selja áfengi fyrir Ölgerðina? Lúðvík Bergvinsson Skoðun