Veldu þína leið - vertu kennari! Kolbrún Þ. Pálsdóttir skrifar 10. maí 2026 14:48 Hvaða máli hafa kennarar skipt í þínu lífi, lesandi góður? Ég hef helgað stórum hluta starfsævi minnar á sviði menntavísinda og tekið þátt í að móta framtíðarkennara fyrir íslenskt menntakerfi. Kennaramenntun er í sífelldri þróun og í dag hafa sjaldan verið jafn mörg tækifæri fólgin í kennarastarfinu. Tækniþróun skapar ný og spennandi tækifæri en á sama tíma er enn ríkari þörf á að leggja áherslu á hið mannlega - það sem aðgreinir okkur frá gervigreind - þar á meðal persónuleg og siðferðileg ábyrgð, sjálfstæð og gagnrýnin hugsun, samskipti og tengsl við annað fólk. Hugurinn hvarflar að eigin skólagöngu og minningum um kennara sem mótuðu mitt líf. Sjálf man ég enn daginn sem ég færðist yfir á eldri barna deildina á leikskólanum Hlíðaborg þegar ég var líklega fjögurra ára Reykjavíkurmær. Leikskólakennari, sem þá gekk reyndar undir starfsheitinu fóstra, leiddi mig inn á nýju deildina þar sem allt var svo spennandi og öðruvísi. Að leikskóla loknum lá leiðin í grunnskóla og ýmis minningarbrot lifna við; flúortöflur sem við krakkarnir fengum, leikirnir og fjörið í frímínútum og raðirnar fyrir framan innganginn þegar bjallan hringdi. En best man ég eftir kennurunum mínum, Rósu, hlýja og umhyggjusama kennarann, sem kenndi mér stafina en veiktist alvarlega eftir fyrsta árið. Ég grét mig í svefn vegna hennar. Herdísi sem leiddi mig og samnemendur mína í átta ára bekk inn í undraheim þegar við sköpuðum okkar eigið land, og þar reyndi nú heldur betur á samvinnuhæfni, læsi, tjáningu og sköpun. Tónlistarkennaranum sem kenndi mér að finna og þekkja rytma og takt, með leikjum og söng. Íþróttakennaranum sem kenndi mér að ganga eins og könguló, og síðar, að klifra upp reipi. Og heimilisfræðikennarinn studdi mig með hlýju og velvild í gegnum erfiðan tíma í 9. bekk (núna 10. bekkur). Þá snerist allt um að ganga vel í samræmdu prófunum, jú og reyndar líka að finna sjálfa sig og reyna að fóta sig í flóknu lífinu. Það var síðan þegar í framhaldsskólann var komið sem ég man eftir kennurum sem leiddu mann af alvöru inn í heima ólíkra námsgreina; einn kenndi mér að meta franskar kvikmyndir og frönsk ljóð, annar kenndi okkur að skrifa fyrstu alvöru rannsóknarritgerðina (um frumbyggja Norður-Ameríku). Ég man líka eftir stærðfræðikennara sem notaði líkindareikning til að spila í Lottó hverja helgi. Ég man eftir kennslustund í stjörnufræði þar sem kennarinn sagði okkur að sólin myndi brenna allt vetnið sitt upp á um sex þúsund milljörðum ára og að heimurinn myndi þá farast. Ein skólasystir mín grét sárt við þær fréttir. Á öllum skólastigum kynntist ég eftirminnilegum kennurum sem áttu þátt í að móta hugmyndir mínar um sjálfa mig og veruleikann. Bestu minningarnar tengjast því þegar ég upplifði að kennarinn raunverulega sá okkur nemendur sína, bar virðingu fyrir okkur og brann fyrir því að miðla, leiða, fræða og gefa af sér. Vera góð fyrirmynd í alla staði, sanngjörn, hreinskiptin og góð manneskja. Reynsla mín er á engan hátt einstök, hvorki þá né nú í dag. Íslenska æskulýðsrannsóknin sýnir að stærstur hluti grunnskólanema upplifir góð tengsl og stuðning frá kennurum sínum, og eru ánægð í skólanum. Skólinn er staðurinn þar sem heimurinn opnast á svo margan hátt, en hann er líka staðurinn þar sem ungmenni upplifa áskoranir og takast á við lífið. Það er margþætt verkefni að mennta kennara og í náminu fléttast saman fagleg og fræðileg nálgun. Vettvangsnám er mikilvægur þáttur námsins þar sem kennaranemum gefst kostur að kynnast fjölbreyttu skólastarfi og þjálfa sig undir handleiðslu reyndra kennara. Frá og með hausti 2026 verður lögð rík áhersla á öflugt staðnám í nýju og glæsilegu húsnæði Menntavísindasviðs í Sögu og á sama tíma verður unnið að því að auka gæði fjarnáms fyrir þau sem starfa samhliða námi eða búa á landsbyggðinni. Ég hvet öll þau sem vilja hafa áhrif og vinna með framtíðarborgurum landsins, til að íhuga kennarastarfið sem valkost og taka þátt í að opna heiminn fyrir ungu fólki. Í dag eru margar leiðir inn í kennaranám hjá okkur á Menntavísindasviði Háskóla Íslands og hægt að velja á milli ótal kjörsviða og skólastiga. Veldu þína leið - taktu forystu og vertu kennari! Höfundur er forseti Menntavísindasviðs Háskóla Íslands. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Kolbrún Þ. Pálsdóttir Skóla- og menntamál Mest lesið „Mamma, af hverju viltu láta sprengja Ísland?“ Bryndís Matthíasdóttir Skoðun Hvernig á kynlíf að vera? Eva Pandora Baldursdóttir Skoðun Eru stjórnvöld bundin af niðurstöðu óréttmætrar þjóðaratkvæðagreiðslu? Haukur Arnþórsson Skoðun Hin drepleiðinlega Bókun 35 Helgi Hrafn Gunnarsson Skoðun Pólitísk ábyrgð hlýtur að hafa afleiðingar Erna Bjarnadóttir Skoðun Framtíð lýðveldisins Íslands Snorri Sturluson Skoðun Félagsmiðstöðvar eru haldreipi margra barna Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir Skoðun Eigum við að borga það? Gréta Ingþórsdóttir Skoðun Ný komugjöld: Aukinn kostnaður sjúklinga, sparnaður ríkisins Gunnlaugur Briem Skoðun Hafa íslensku lífeyrissjóðirnir staðið sig nógu vel? Kjartan Björgvinsson Skoðun Skoðun Skoðun Ný komugjöld: Aukinn kostnaður sjúklinga, sparnaður ríkisins Gunnlaugur Briem skrifar Skoðun Stjórnmálin verða að svara þeim sem minnst hafa Björn Snæbjörnsson skrifar Skoðun Framtíð lýðveldisins Íslands Snorri Sturluson skrifar Skoðun Eru stjórnvöld bundin af niðurstöðu óréttmætrar þjóðaratkvæðagreiðslu? Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Hvernig á kynlíf að vera? Eva Pandora Baldursdóttir skrifar Skoðun Hver á að leggja símann frá sér? Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun „Mamma, af hverju viltu láta sprengja Ísland?“ Bryndís Matthíasdóttir skrifar Skoðun Félagsmiðstöðvar eru haldreipi margra barna Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Eigum við að borga það? Gréta Ingþórsdóttir skrifar Skoðun Hafa íslensku lífeyrissjóðirnir staðið sig nógu vel? Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Pólitísk ábyrgð hlýtur að hafa afleiðingar Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar Alþingi er beygt í duftið Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Sammála – leggjum þjóðinni ekki orð í munn Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Goðarnir fóru aldrei – þeir skiptu bara um nafn Ragnar Thorarensen skrifar Skoðun Hin drepleiðinlega Bókun 35 Helgi Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Spírallinn Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun „Að tilheyra“, tækifæri til að styðja fyrr við unga fólkið okkar Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Barnið sem mælikvarðinn sér ekki Rebekka Rafnsdóttir skrifar Skoðun Er landsbyggðin hluti af lausninni? Hildur Sólveig Sigurðardóttir skrifar Skoðun Netöryggi snýst líka um að þora að segja frá Margrét V. Helgadóttir skrifar Skoðun Fortíðin vann Baldur Johnsen skrifar Skoðun Getur maður verið rasisti án þess að gera sér grein fyrir því? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Ekki leggja þjóðinni orð í munn Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Hvernig hefurðu það? Carmen Maja Valencia skrifar Skoðun Minna kerfi, betri þjónusta Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Forstjóri CIA heimsækir Moskvu Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Trump lítið annað en hvíslari í leikritinu Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ísland: Þessi sigur jaðrar við kraftaverk Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Af klósettferðum og frelsinu til að njóta almannarýmis Eva Dögg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvar er eðlilegt að telja atkvæði? (og fleiri góðar samkvæmisvangaveltur) Brynhildur Bolladóttir skrifar Sjá meira
Hvaða máli hafa kennarar skipt í þínu lífi, lesandi góður? Ég hef helgað stórum hluta starfsævi minnar á sviði menntavísinda og tekið þátt í að móta framtíðarkennara fyrir íslenskt menntakerfi. Kennaramenntun er í sífelldri þróun og í dag hafa sjaldan verið jafn mörg tækifæri fólgin í kennarastarfinu. Tækniþróun skapar ný og spennandi tækifæri en á sama tíma er enn ríkari þörf á að leggja áherslu á hið mannlega - það sem aðgreinir okkur frá gervigreind - þar á meðal persónuleg og siðferðileg ábyrgð, sjálfstæð og gagnrýnin hugsun, samskipti og tengsl við annað fólk. Hugurinn hvarflar að eigin skólagöngu og minningum um kennara sem mótuðu mitt líf. Sjálf man ég enn daginn sem ég færðist yfir á eldri barna deildina á leikskólanum Hlíðaborg þegar ég var líklega fjögurra ára Reykjavíkurmær. Leikskólakennari, sem þá gekk reyndar undir starfsheitinu fóstra, leiddi mig inn á nýju deildina þar sem allt var svo spennandi og öðruvísi. Að leikskóla loknum lá leiðin í grunnskóla og ýmis minningarbrot lifna við; flúortöflur sem við krakkarnir fengum, leikirnir og fjörið í frímínútum og raðirnar fyrir framan innganginn þegar bjallan hringdi. En best man ég eftir kennurunum mínum, Rósu, hlýja og umhyggjusama kennarann, sem kenndi mér stafina en veiktist alvarlega eftir fyrsta árið. Ég grét mig í svefn vegna hennar. Herdísi sem leiddi mig og samnemendur mína í átta ára bekk inn í undraheim þegar við sköpuðum okkar eigið land, og þar reyndi nú heldur betur á samvinnuhæfni, læsi, tjáningu og sköpun. Tónlistarkennaranum sem kenndi mér að finna og þekkja rytma og takt, með leikjum og söng. Íþróttakennaranum sem kenndi mér að ganga eins og könguló, og síðar, að klifra upp reipi. Og heimilisfræðikennarinn studdi mig með hlýju og velvild í gegnum erfiðan tíma í 9. bekk (núna 10. bekkur). Þá snerist allt um að ganga vel í samræmdu prófunum, jú og reyndar líka að finna sjálfa sig og reyna að fóta sig í flóknu lífinu. Það var síðan þegar í framhaldsskólann var komið sem ég man eftir kennurum sem leiddu mann af alvöru inn í heima ólíkra námsgreina; einn kenndi mér að meta franskar kvikmyndir og frönsk ljóð, annar kenndi okkur að skrifa fyrstu alvöru rannsóknarritgerðina (um frumbyggja Norður-Ameríku). Ég man líka eftir stærðfræðikennara sem notaði líkindareikning til að spila í Lottó hverja helgi. Ég man eftir kennslustund í stjörnufræði þar sem kennarinn sagði okkur að sólin myndi brenna allt vetnið sitt upp á um sex þúsund milljörðum ára og að heimurinn myndi þá farast. Ein skólasystir mín grét sárt við þær fréttir. Á öllum skólastigum kynntist ég eftirminnilegum kennurum sem áttu þátt í að móta hugmyndir mínar um sjálfa mig og veruleikann. Bestu minningarnar tengjast því þegar ég upplifði að kennarinn raunverulega sá okkur nemendur sína, bar virðingu fyrir okkur og brann fyrir því að miðla, leiða, fræða og gefa af sér. Vera góð fyrirmynd í alla staði, sanngjörn, hreinskiptin og góð manneskja. Reynsla mín er á engan hátt einstök, hvorki þá né nú í dag. Íslenska æskulýðsrannsóknin sýnir að stærstur hluti grunnskólanema upplifir góð tengsl og stuðning frá kennurum sínum, og eru ánægð í skólanum. Skólinn er staðurinn þar sem heimurinn opnast á svo margan hátt, en hann er líka staðurinn þar sem ungmenni upplifa áskoranir og takast á við lífið. Það er margþætt verkefni að mennta kennara og í náminu fléttast saman fagleg og fræðileg nálgun. Vettvangsnám er mikilvægur þáttur námsins þar sem kennaranemum gefst kostur að kynnast fjölbreyttu skólastarfi og þjálfa sig undir handleiðslu reyndra kennara. Frá og með hausti 2026 verður lögð rík áhersla á öflugt staðnám í nýju og glæsilegu húsnæði Menntavísindasviðs í Sögu og á sama tíma verður unnið að því að auka gæði fjarnáms fyrir þau sem starfa samhliða námi eða búa á landsbyggðinni. Ég hvet öll þau sem vilja hafa áhrif og vinna með framtíðarborgurum landsins, til að íhuga kennarastarfið sem valkost og taka þátt í að opna heiminn fyrir ungu fólki. Í dag eru margar leiðir inn í kennaranám hjá okkur á Menntavísindasviði Háskóla Íslands og hægt að velja á milli ótal kjörsviða og skólastiga. Veldu þína leið - taktu forystu og vertu kennari! Höfundur er forseti Menntavísindasviðs Háskóla Íslands.
Eru stjórnvöld bundin af niðurstöðu óréttmætrar þjóðaratkvæðagreiðslu? Haukur Arnþórsson Skoðun
Skoðun Eru stjórnvöld bundin af niðurstöðu óréttmætrar þjóðaratkvæðagreiðslu? Haukur Arnþórsson skrifar
Skoðun „Að tilheyra“, tækifæri til að styðja fyrr við unga fólkið okkar Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar
Skoðun Hvar er eðlilegt að telja atkvæði? (og fleiri góðar samkvæmisvangaveltur) Brynhildur Bolladóttir skrifar
Eru stjórnvöld bundin af niðurstöðu óréttmætrar þjóðaratkvæðagreiðslu? Haukur Arnþórsson Skoðun