Leðurblökur í ráðhúsinu Elías Blöndal Guðjónsson skrifar 7. maí 2026 11:32 Það er athyglisvert að fylgjast með vorverkunum í ráðhúsinu í ár. Þar er nú unnið hörðum höndum að því að mála nýjar myndir af gömlum flokkum vegna sveitarstjórnarkosninga sem eru í nánd. En þrátt fyrir lipur tilþrif nýrra oddvita reynist erfitt að flýja undan eigin skugga. Breytingar á eigin verkum Nýjasta útspil Viðreisnar er áhugavert í rökfræðilegu tilliti. Í miðri auglýsingaherferð flokksins birtast frambjóðendur nú á hvolfi eins og leðurblökur í ráðhúsinu undir slagorðinu ,,Snúum borginni við”. Svo virðist sem flokkurinn geti illa stært sig af eigin verkum síðustu átta ára og hafi því ákveðið að boða breytingar á nákvæmlega þeim verkum sem hann hefur sjálfur tekið fullan þátt í að framkvæma. Ef borgin er á hvolfi í dag þá er það jú undir þeirra stjórn sem það gerðist. Það krefst tilþrifa í pólitískum loftfimleikum að ætla að selja kjósendum þá hugmynd að sá sem hvolfdi málunum sé best til þess fallinn að rétta þau af. En nýr oddviti flokksins gekk enn lengra og fullyrti í nýlegri grein að „borgin hefði hætt að hlusta“ á íbúa fyrir um áratug síðan. Þetta er ótrúlegt dæmi um gleymsku sem ef til vill má rekja til þess að viðkomandi hefur hangið á hvolfi of lengi. Viðreisn hefur nefnilega verið hluti af borgarstjórn nánast allan þann tíma sem oddvitinn telur að borgarfulltrúar hafi eingöngu hlustað á sig sjálfa. Maður spyr sig hversu mikið blóð þarf að renna til höfuðsins á almannatenglum til að þeim finnist það góð hugmynd að auglýsa eigin árangur með því að sýna að hlutirnir snúi allir vitlaust og viðurkenna um leið að flokkurinn hafi hreinlega ekkert verið að hlusta á borgarbúa síðustu tvö kjörtímabil - í átta ár. Rauði dregillinn tekinn úr geymslunni Samfylkingin vildi ekki láta slá sér við í þessari keppni um furðuleg útspil. Þar á bæ var kynntur til leiks nýr oddviti sem mætti með áhugaverða blöndu af loforðum. Annars vegar ætlar hann loksins að „rúlla út rauða dreglinum“ fyrir atvinnulífið. Þessi dregill hefur sjálfsagt verið í læstri geymslu í ráðhúsinu síðan 2010. Á sama tíma hefur hann hins vegar miklar áhyggjur af „tvöföldu kerfi“ leikskólanna – þar sem átt er við einkarekin fyrirtæki sem redda málunum á meðan borgarkerfið skilar auðu. Mega semsagt bara sum fyrirtæki ganga á þessum rauða dregli? Til að tækla þennan sjálfskapaða vanda lofar oddvitinn nú „dúndurfókus“ á leikskólamálin til að leysa þau í eitt skipti fyrir öll. Það fær mann óneitanlega til að spyrja sig hvers konar fókus hefur verið á leikskólamálunum hjá flokknum síðustu sextán árin - fjögur kjörtímabil í röð? Gleymdist kannski að taka linsulokið af? Það krefst hugrekkis að boða nýja tíma með rauðum dregli þegar maður hefur stýrt borginni óslitið í tæpa tvo áratugi. Samfylkingin er arkitektinn að því kerfi sem nú er í gildi og því er þessi nýfundni áhugi á því að gera sér dælt við atvinnulífið og foreldra leikskólabarna í besta falli ótrúverðugur. Góður hugur á hvolfi Enginn dregur í efa að frambjóðendurnir eru prýðisfólk sem mætir til leiks með góðan ásetning. En góður hugur dugar skammt þegar fyrri verk eru lögð í dóm kjósenda. Það er hægt að vera með hjartað á réttum stað þótt maður hangi á hvolfi og það er hægt að meina vel þótt maður þurfi að nota gamla dregla til að breiða yfir eigin slóð. Málið snýst nefnilega ekki um persónur og leikendur heldur trúverðugleika sögunnar sem verið er að segja. Kjósendur kaupa ekki ,,nýtt upphaf” af flokkum sem hafa borið ábyrgð á kerfinu síðustu tvo áratugi. Sviðsljósið og skuggarnir Vandamálið við að flýja undan eigin skugga er að það er ekki hægt - sérstaklega ekki í sviðsljósi kosningabaráttunnar. Það skiptir ekki máli hvort þú hangir á hvolfi eða reynir að breiða yfir vandamálin með rauðum dregli - skugginn fylgir þér alltaf. Vandinn í málefnum borgarinnar er raunverulegur en lausn meirihlutans eru sjónhverfingar. Með því að snúa myndinni á hvolf og rúlla út dreglum er reynt að fela staðreyndirnar. Þau treysta því að ef umbúðirnar eru nógu glæsilegar þá muni kjósendur gleyma því að innihaldið er nákvæmlega það sama og áður. Höfundur skipar 22. sæti á framboðslista Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Elías Blöndal Guðjónsson Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson Skoðun Sjö algengar ranghugmyndir um hvali og hvalveiðar Eyþór Eðvarðsson Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon Skoðun Almyrkvi á sólu 12.ágúst 2026: Gagnlegar upplýsingar Runólfur Þórhallsson Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon Skoðun Að hafa rétt eftir Ingólfur Sverrisson Skoðun Ný greining: Hvað myndu húsnæðisvextir lækka með ESB og evru? Dagur B. Eggertsson Skoðun Krónuhagkerfið og kostnaður heimilanna Sigurður Kristinn Pálsson Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson Skoðun Skoðun Skoðun Af hverju „Nei“ 29. ágúst? Alfreð Sturla Böðvarsson skrifar Skoðun Að hafa rétt eftir Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Almyrkvi á sólu 12.ágúst 2026: Gagnlegar upplýsingar Runólfur Þórhallsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson skrifar Skoðun Krónuhagkerfið og kostnaður heimilanna Sigurður Kristinn Pálsson skrifar Skoðun Litir, form og staðarandi Þórður Már Sigfússon skrifar Skoðun Brexit ekki orsök efnahagsáskorana Breta Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Jörðin er dómkirkjan okkar. Geimurinn er verkstæðið okkar. Árni Sigurðsson skrifar Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar Skoðun Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Viðvörunarljós um farsæld barna má ekki hunsa Steinunn Bergmann skrifar Skoðun Sjö algengar ranghugmyndir um hvali og hvalveiðar Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Ný greining: Hvað myndu húsnæðisvextir lækka með ESB og evru? Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hvað er í pakkanum? Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Nýsköpunin sem hverfur inn í skýið Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Þegar kaffið rennur upp á við í Undralandi íslenskrar orðræðu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þeir seldu áhættuna sem tækifæri — og sendu þjóðinni reikninginn Baldur Pétursson skrifar Skoðun Traust á lögmönnum er ekki einkamál lögmanna Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Upplýsingar eru ekki ógn, þær eru forsenda Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Heimilislæknar og reglugerðardrög Alma D. Möller skrifar Skoðun Einstaklingurinn og fullveldið Signý Sigurðardóttir skrifar Skoðun Skilvirk núna en ekki ef við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sterkari skólar fyrir öll börn Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Ég hef líka trú á Ögmundi Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun „Áður en við segjum já eða nei“ Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Þjóðarmorð? Finnur Th. Eiríksson skrifar Sjá meira
Það er athyglisvert að fylgjast með vorverkunum í ráðhúsinu í ár. Þar er nú unnið hörðum höndum að því að mála nýjar myndir af gömlum flokkum vegna sveitarstjórnarkosninga sem eru í nánd. En þrátt fyrir lipur tilþrif nýrra oddvita reynist erfitt að flýja undan eigin skugga. Breytingar á eigin verkum Nýjasta útspil Viðreisnar er áhugavert í rökfræðilegu tilliti. Í miðri auglýsingaherferð flokksins birtast frambjóðendur nú á hvolfi eins og leðurblökur í ráðhúsinu undir slagorðinu ,,Snúum borginni við”. Svo virðist sem flokkurinn geti illa stært sig af eigin verkum síðustu átta ára og hafi því ákveðið að boða breytingar á nákvæmlega þeim verkum sem hann hefur sjálfur tekið fullan þátt í að framkvæma. Ef borgin er á hvolfi í dag þá er það jú undir þeirra stjórn sem það gerðist. Það krefst tilþrifa í pólitískum loftfimleikum að ætla að selja kjósendum þá hugmynd að sá sem hvolfdi málunum sé best til þess fallinn að rétta þau af. En nýr oddviti flokksins gekk enn lengra og fullyrti í nýlegri grein að „borgin hefði hætt að hlusta“ á íbúa fyrir um áratug síðan. Þetta er ótrúlegt dæmi um gleymsku sem ef til vill má rekja til þess að viðkomandi hefur hangið á hvolfi of lengi. Viðreisn hefur nefnilega verið hluti af borgarstjórn nánast allan þann tíma sem oddvitinn telur að borgarfulltrúar hafi eingöngu hlustað á sig sjálfa. Maður spyr sig hversu mikið blóð þarf að renna til höfuðsins á almannatenglum til að þeim finnist það góð hugmynd að auglýsa eigin árangur með því að sýna að hlutirnir snúi allir vitlaust og viðurkenna um leið að flokkurinn hafi hreinlega ekkert verið að hlusta á borgarbúa síðustu tvö kjörtímabil - í átta ár. Rauði dregillinn tekinn úr geymslunni Samfylkingin vildi ekki láta slá sér við í þessari keppni um furðuleg útspil. Þar á bæ var kynntur til leiks nýr oddviti sem mætti með áhugaverða blöndu af loforðum. Annars vegar ætlar hann loksins að „rúlla út rauða dreglinum“ fyrir atvinnulífið. Þessi dregill hefur sjálfsagt verið í læstri geymslu í ráðhúsinu síðan 2010. Á sama tíma hefur hann hins vegar miklar áhyggjur af „tvöföldu kerfi“ leikskólanna – þar sem átt er við einkarekin fyrirtæki sem redda málunum á meðan borgarkerfið skilar auðu. Mega semsagt bara sum fyrirtæki ganga á þessum rauða dregli? Til að tækla þennan sjálfskapaða vanda lofar oddvitinn nú „dúndurfókus“ á leikskólamálin til að leysa þau í eitt skipti fyrir öll. Það fær mann óneitanlega til að spyrja sig hvers konar fókus hefur verið á leikskólamálunum hjá flokknum síðustu sextán árin - fjögur kjörtímabil í röð? Gleymdist kannski að taka linsulokið af? Það krefst hugrekkis að boða nýja tíma með rauðum dregli þegar maður hefur stýrt borginni óslitið í tæpa tvo áratugi. Samfylkingin er arkitektinn að því kerfi sem nú er í gildi og því er þessi nýfundni áhugi á því að gera sér dælt við atvinnulífið og foreldra leikskólabarna í besta falli ótrúverðugur. Góður hugur á hvolfi Enginn dregur í efa að frambjóðendurnir eru prýðisfólk sem mætir til leiks með góðan ásetning. En góður hugur dugar skammt þegar fyrri verk eru lögð í dóm kjósenda. Það er hægt að vera með hjartað á réttum stað þótt maður hangi á hvolfi og það er hægt að meina vel þótt maður þurfi að nota gamla dregla til að breiða yfir eigin slóð. Málið snýst nefnilega ekki um persónur og leikendur heldur trúverðugleika sögunnar sem verið er að segja. Kjósendur kaupa ekki ,,nýtt upphaf” af flokkum sem hafa borið ábyrgð á kerfinu síðustu tvo áratugi. Sviðsljósið og skuggarnir Vandamálið við að flýja undan eigin skugga er að það er ekki hægt - sérstaklega ekki í sviðsljósi kosningabaráttunnar. Það skiptir ekki máli hvort þú hangir á hvolfi eða reynir að breiða yfir vandamálin með rauðum dregli - skugginn fylgir þér alltaf. Vandinn í málefnum borgarinnar er raunverulegur en lausn meirihlutans eru sjónhverfingar. Með því að snúa myndinni á hvolf og rúlla út dreglum er reynt að fela staðreyndirnar. Þau treysta því að ef umbúðirnar eru nógu glæsilegar þá muni kjósendur gleyma því að innihaldið er nákvæmlega það sama og áður. Höfundur skipar 22. sæti á framboðslista Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík.
Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson Skoðun
Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar
Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar
Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson Skoðun