Mismunum grunnskólabarna í sumarfrístundakerfi Reykjavíkurborgar Guðrún Sif Friðriksdóttir skrifar 7. maí 2026 10:10 Nú nálgast sumarið með björtum nóttum, hlýnandi veðri (vonandi) og fyrir fjölmarga foreldra grunnskólabarna yngstu bekkja í grunnskóla, stressi og fjárútlátum. Einnig nálgast sveitastjórnakosningar og því er tilvalið fyrir borgarfulltrúa eða tilvonandi borgarfulltrúa að sýna það í verki að þeir geti gert einfaldar og sjálfsagðar breytingar til að bæta þjónustu við borgarbúa. Grunnskólar Reykjavíkur eru ekki starfandi frá 10. júní til 24. ágúst, mun lengra tímabil en foreldrar geta tekið sér frí og því þarf að hafa einhverja starfsemi fyrir börn hluta af þessu tímabili. Yfir veturinn starfrækir Reykjavíkurborg frístundastarf fyrir grunnskólanema þar sem flest börn fyrstu bekkja grunnskóla dvelja eftir að skóla lýkur. Reynsla minnar fjölskyldu af þessu starfi er afar jákvæð. Starfið er vandað og þar vinnur metnaðarfullt starfsfólk sem heldur uppi mjög fjölbreyttu starfi sem bæði barn og foreldar eru afar ánægð með. En nú er að koma sumar. Frístundaheimilin starfrækja vissulega sumarnámskeið frá 8.30-16.30 alla virka daga í sex og hálfa viku yfir sumartímann. En sá er galli á gjöf Njarðar að frístundaheimilin fá einungis fjármagn til að sinna um helmingi af eftirspurninni og færri komast að en vilja. Í velferðarþjóðfélagi myndi maður ætla að hægt væri að fjármagna þetta starf svo að öll börn komist að. Frístundin er ekki starfrækt í 4 vikur í júlí svo ætla má að nánast allir foreldrar hafi þörf fyrir allar vikurnar sem eru í boði og best væri að börn gætu verið á sínu hefðbundna frístundaheimili, nálægt heimili sínu. Fyrst starfið er ekki nægilega fjármagnað og því um takmörkuð gæði að ræða mætti ætla að borgin myndi allavega skipta þessum gæðum á réttlátan hátt. En það er fjarri lagi. Opnað er fyrir umsóknir á tilteknum degi og tíma á vorin. Þeir foreldrar sem vita hvernig kerfið virkar sitja tilbúnir við tölvuna og skrá sitt barn á allar þær vikur sem þeir óska eftir. Reglan við inntöku er: Fyrstur kemur, fyrstur fær. Þau sem eru fyrst til að skrá sín börn fá því pláss í allar þær vikur sem þau óska eftir, en þau sem á eftir koma fá kannski ekkert. Engin önnur viðmið eru við inntöku, hvorki félagsleg eða efnahagsleg staða foreldra né annað sem getur veitt börnum forgang. Þau sem sækja um á slaginu kl. 10 fá allt á meðan þau sem sækja um fimm mínútum seinna fá ekkert. Um er að ræða niðurgreidda þjónustu á vegum borgarinnar sem kostuð er með útsvari sem við borgarbúar greiðum í sameiningu til samreksturs samfélagsins okkar. Þetta ósanngjarna kerfi bitnar í fyrsta lagi á börnunum sjálfum sem mörg hver vilja helst vera í sumarfrístund með bekkjarfélögum sínum. Í öðru lagi snýr óréttlætið að foreldrum í efnahagslegu tilliti því hér er um mikla mismunun að ræða hvað varðar skiptingu á almannagæðum. Hver vika í sumarfrístund kostar um 16.000 krónur en til samanburðar eru flest önnur úrræði, svo sem sumarnámskeið fyrir börn á vegum íþróttafélaga eða annarra, tvisvar sinnum dýrari. Það getur því munað miklu í kostnaði fyrir þá foreldra sem neyðast til að kaupa námskeið annars staðar allt sumarið. Þá er fyrirkomulag af þessu tagi, sem krefst þekkingar á kerfishlið umsóknar, til þess fallið að mismuna börnum innflytjenda og annarra nýrra Íslendinga sem ekki tala íslensku sem fyrsta mál og búa að smærra tengslaneti. Slíkir hópar mega síst við því að verða af þjónustu á borð við sumarfrístund. Foreldrar sem sinna grunn- og bráðaþjónustu, til dæmis heilbrigðisstarfsfólk, hafa sömuleiðis síðri tök á því að vakta umsóknarglugga klukkan 10 að morgni. Þá geta veikindi einnig valdið því að ekki sé hægt að vakta gluggann. Það er erfitt að ímynda sér að nokkur starfsmaður né borgarfulltrúi Reykjavíkurborgar telji að núverandi kerfi sé sanngjarnt eða í lagi. Fyrstur kemur, fyrstur fær sem í praxís þýðir allt eða ekkert, allt fyrir börn foreldra sem hafa gott aðgengi að interneti á sérstökum tíma dags og ná að komast fyrst inn í kerfið og ekkert fyrir hin, er algjörlega óásættanlegt. Ég spyr því: Hvaða stjórnmálaflokkur ætlar að breyta þessu? Höfundur er móðir grunnskólabarns í Reykjavík Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Hverjir unnu þorskastríðin? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Sá maður sem ég sá á skjánum var ekki ég Gísli Hrafn Gunnarsson Skoðun Hvaða löggjöf verður áfram í höndum Alþingis ef til aðildar að ESB kemur? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Excel-heilafúinn í Ráðhúsinu: Þegar tónlistarnám varð munaðarvara Jónas Sen Skoðun Við erum að selja loftslagsmálin vitlaust Haukur Logi Jóhannsson Skoðun Dánaraðstoð snýst ekki aðeins um lækna heldur líka um sjúklinga Ingrid Kuhlman Skoðun Þjóðargrafreitur sem ekki varð Sigurður Helgi Pálmason Skoðun Ég vel hattana sjálf Berglind Guðmundsdóttir Skoðun Andleg heilsa ungs fólks Héðinn Unnsteinsson Skoðun Að leita langt yfir skammt Ingibjörg Isaksen Skoðun Skoðun Skoðun Eftirlit Alþingismanna með ráðuneytunum Pétur Halldórsson skrifar Skoðun Hvaða löggjöf verður áfram í höndum Alþingis ef til aðildar að ESB kemur? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Kári beislaður við Vaðöldu Sigurður Friðleifsson skrifar Skoðun Það vantar ekki enn eitt átakið – það vantar aðgerðir Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Að leita langt yfir skammt Ingibjörg Isaksen skrifar Skoðun Framkvæmd skólastefnu fær falleinkunn Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Slönguspilið og svikamyllan Teitur Atlason skrifar Skoðun Þetta er algjört möst í fríið Hildur Vattnes Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Ég vel hattana sjálf Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Við erum að selja loftslagsmálin vitlaust Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Hin meinta lýðræðisveisla Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Excel-heilafúinn í Ráðhúsinu: Þegar tónlistarnám varð munaðarvara Jónas Sen skrifar Skoðun Andleg heilsa ungs fólks Héðinn Unnsteinsson skrifar Skoðun Sá maður sem ég sá á skjánum var ekki ég Gísli Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Orðið í strætinu: Hræðsla og yfirlæti orðin helstu vopn já-liða – hroki bætist við þegar rökin vantar Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Um fáránleika þess að raska grafarró þjóðskáldsins Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Leggjum niður framtíðina Kristinn Jón Ólafsson skrifar Skoðun Þegar umræðan og staðreyndirnar fara ekki saman Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Gervigreindin lýgur að þér – og það er nákvæmlega það sem þú baðst um Björgmundur Örn Guðmundsson skrifar Skoðun Hverjir unnu þorskastríðin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Dánaraðstoð snýst ekki aðeins um lækna heldur líka um sjúklinga Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Fyrirtæki sem læra hægt munu deyja hægt Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Þjóðargrafreitur sem ekki varð Sigurður Helgi Pálmason skrifar Skoðun Skutlið að sliga margar fjölskyldur Kolbrún Baldursdóttir skrifar Skoðun Bætt aðgengi að nýjum lyfjum skilar víðtækum ávinningi fyrir samfélagið Ragnhildur Reynisdóttir, Pétur Magnússon skrifar Skoðun Háskólar falla á prófi í samkeppnisrétti Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Jarðhiti sem samkeppnisforskot Helga Kristín Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Ef fyrirtæki nota AI til að fækka fólki, eru þau að hugsa of smátt Vaka Ágústsdóttir skrifar Skoðun Hugleiðingar flugmanns Sara Hlín Sigurðardóttir skrifar Skoðun Mygluna burt úr Laugalækjarskóla Stefán Steingrímur Bergsson skrifar Sjá meira
Nú nálgast sumarið með björtum nóttum, hlýnandi veðri (vonandi) og fyrir fjölmarga foreldra grunnskólabarna yngstu bekkja í grunnskóla, stressi og fjárútlátum. Einnig nálgast sveitastjórnakosningar og því er tilvalið fyrir borgarfulltrúa eða tilvonandi borgarfulltrúa að sýna það í verki að þeir geti gert einfaldar og sjálfsagðar breytingar til að bæta þjónustu við borgarbúa. Grunnskólar Reykjavíkur eru ekki starfandi frá 10. júní til 24. ágúst, mun lengra tímabil en foreldrar geta tekið sér frí og því þarf að hafa einhverja starfsemi fyrir börn hluta af þessu tímabili. Yfir veturinn starfrækir Reykjavíkurborg frístundastarf fyrir grunnskólanema þar sem flest börn fyrstu bekkja grunnskóla dvelja eftir að skóla lýkur. Reynsla minnar fjölskyldu af þessu starfi er afar jákvæð. Starfið er vandað og þar vinnur metnaðarfullt starfsfólk sem heldur uppi mjög fjölbreyttu starfi sem bæði barn og foreldar eru afar ánægð með. En nú er að koma sumar. Frístundaheimilin starfrækja vissulega sumarnámskeið frá 8.30-16.30 alla virka daga í sex og hálfa viku yfir sumartímann. En sá er galli á gjöf Njarðar að frístundaheimilin fá einungis fjármagn til að sinna um helmingi af eftirspurninni og færri komast að en vilja. Í velferðarþjóðfélagi myndi maður ætla að hægt væri að fjármagna þetta starf svo að öll börn komist að. Frístundin er ekki starfrækt í 4 vikur í júlí svo ætla má að nánast allir foreldrar hafi þörf fyrir allar vikurnar sem eru í boði og best væri að börn gætu verið á sínu hefðbundna frístundaheimili, nálægt heimili sínu. Fyrst starfið er ekki nægilega fjármagnað og því um takmörkuð gæði að ræða mætti ætla að borgin myndi allavega skipta þessum gæðum á réttlátan hátt. En það er fjarri lagi. Opnað er fyrir umsóknir á tilteknum degi og tíma á vorin. Þeir foreldrar sem vita hvernig kerfið virkar sitja tilbúnir við tölvuna og skrá sitt barn á allar þær vikur sem þeir óska eftir. Reglan við inntöku er: Fyrstur kemur, fyrstur fær. Þau sem eru fyrst til að skrá sín börn fá því pláss í allar þær vikur sem þau óska eftir, en þau sem á eftir koma fá kannski ekkert. Engin önnur viðmið eru við inntöku, hvorki félagsleg eða efnahagsleg staða foreldra né annað sem getur veitt börnum forgang. Þau sem sækja um á slaginu kl. 10 fá allt á meðan þau sem sækja um fimm mínútum seinna fá ekkert. Um er að ræða niðurgreidda þjónustu á vegum borgarinnar sem kostuð er með útsvari sem við borgarbúar greiðum í sameiningu til samreksturs samfélagsins okkar. Þetta ósanngjarna kerfi bitnar í fyrsta lagi á börnunum sjálfum sem mörg hver vilja helst vera í sumarfrístund með bekkjarfélögum sínum. Í öðru lagi snýr óréttlætið að foreldrum í efnahagslegu tilliti því hér er um mikla mismunun að ræða hvað varðar skiptingu á almannagæðum. Hver vika í sumarfrístund kostar um 16.000 krónur en til samanburðar eru flest önnur úrræði, svo sem sumarnámskeið fyrir börn á vegum íþróttafélaga eða annarra, tvisvar sinnum dýrari. Það getur því munað miklu í kostnaði fyrir þá foreldra sem neyðast til að kaupa námskeið annars staðar allt sumarið. Þá er fyrirkomulag af þessu tagi, sem krefst þekkingar á kerfishlið umsóknar, til þess fallið að mismuna börnum innflytjenda og annarra nýrra Íslendinga sem ekki tala íslensku sem fyrsta mál og búa að smærra tengslaneti. Slíkir hópar mega síst við því að verða af þjónustu á borð við sumarfrístund. Foreldrar sem sinna grunn- og bráðaþjónustu, til dæmis heilbrigðisstarfsfólk, hafa sömuleiðis síðri tök á því að vakta umsóknarglugga klukkan 10 að morgni. Þá geta veikindi einnig valdið því að ekki sé hægt að vakta gluggann. Það er erfitt að ímynda sér að nokkur starfsmaður né borgarfulltrúi Reykjavíkurborgar telji að núverandi kerfi sé sanngjarnt eða í lagi. Fyrstur kemur, fyrstur fær sem í praxís þýðir allt eða ekkert, allt fyrir börn foreldra sem hafa gott aðgengi að interneti á sérstökum tíma dags og ná að komast fyrst inn í kerfið og ekkert fyrir hin, er algjörlega óásættanlegt. Ég spyr því: Hvaða stjórnmálaflokkur ætlar að breyta þessu? Höfundur er móðir grunnskólabarns í Reykjavík
Hvaða löggjöf verður áfram í höndum Alþingis ef til aðildar að ESB kemur? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun
Skoðun Hvaða löggjöf verður áfram í höndum Alþingis ef til aðildar að ESB kemur? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Orðið í strætinu: Hræðsla og yfirlæti orðin helstu vopn já-liða – hroki bætist við þegar rökin vantar Gunnar Ármannsson skrifar
Skoðun Gervigreindin lýgur að þér – og það er nákvæmlega það sem þú baðst um Björgmundur Örn Guðmundsson skrifar
Skoðun Bætt aðgengi að nýjum lyfjum skilar víðtækum ávinningi fyrir samfélagið Ragnhildur Reynisdóttir, Pétur Magnússon skrifar
Hvaða löggjöf verður áfram í höndum Alþingis ef til aðildar að ESB kemur? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun