Er Vestfjarðavegur (60) í gegnum Dalina afgangsstærð? 6. maí 2026 12:17 Maí árið 2026 er runninn upp og stærstu framkvæmdamánuðir ársins í vegagerð framundan. Vegagerðin hefur þegar boðið út ýmis verkefni sem ráðist verður í á þessu ári víða um land. Enn eru þó mikilvæg verkefni sem bíða þess að komast í útboð – þar á meðal einn versti og hættulegasti vegakafli Vestfjarðavegar (60) í gegnum Dalina, á milli Erpsstaða og Haukadalsár. Sá vegkafli er löngu kominn fram yfir eðlileg öryggismörk. Vegurinn er víða sprunginn, holóttur og mjór og stenst engan veginn þær kröfur sem gera verður til þjóðvega árið 2026. Þetta er ekki aðeins spurning um óþægindi fyrir vegfarendur heldur fyrst og fremst alvarlegt umferðaröryggismál. Umferð um Vestfjarðaveg í gegnum Dalina hefur aukist hratt á síðustu árum. Þar fara daglega heimamenn, atvinnubifreiðar, ferðamenn og fjölmargir aðrir vegfarendur sem margir hverjir eru lítt vanir íslenskum vegaaðstæðum. Það segir sig sjálft að þegar sívaxandi umferð verður á vegi sem er bæði mjór, verulega laskaður og þar með hættulegur að skapist aðstæður sem ekki verða réttlættar til lengdar. Íbúar í Dölum hafa um árabil kallað eftir raunverulegum úrbótum. Dalamenn hafa sýnt þolinmæði og skilning, jafnvel þegar framkvæmdir hafa tafist eða verið færðar til í tíma. Nú hlýtur hins vegar að vera komið að því að efndir fylgi orðum. Ítrekað hefur verið rætt um mikilvægi áframhaldandi uppbyggingar á Vestfjarðavegi og að framkvæmdir í Dölum væru hluti af þeirri vegferð að bæta samgöngur og auka öryggi á þessari mikilvægu samgönguæð. Það vekur því eðlilega spurningar hvort Dalirnir séu orðnir einhvers konar afgangsstærð í vegakerfinu. Þegar önnur verkefni á öðrum svæðum hljóta framgang en varasamir kaflar sem þessi kaflar bíða áfram verður erfitt fyrir heimafólk að skilja forgangsröðunina. Á sama tíma hafa stjórnvöld sjálf undirstrikað mikilvægi Vestfjarðavegar. Nýlega komu fram jákvæðar tillögur frá starfshópi á vegum innviðaráðuneytisins um að Vestfjarðavegur nr. 60 í gegnum Dalina verði skilgreindur sem hluti af þjóðvegi 1. Slík skilgreining hlýtur að fela í sér auknar kröfur um gæði, öryggi og uppbyggingu. Það verður því að fylgja þeirri stefnumótun eftir í verki en ekki aðeins á blaði. Það er því full ástæða til að hvetja bæði ráðherra samgöngumála og Vegagerðina til að bjóða hið snarasta út framkvæmdir á kaflanum milli Erpsstaða og Haukadalsár og standa þannig við þau fyrirheit sem gefin hafa verið um áframhaldandi uppbyggingu Vestfjarðavegar í Dölum. Vegamál snúast ekki aðeins um að gefa fögur fyrirheit, þau snúast í grunninn um öryggi fólks, jafnræði byggða og trúverðugleika stjórnvalda gagnvart landsbyggðinni. Dalirnir eiga ekki að þurfa að bíða lengur eftir því sem ætti löngu að vera sjálfsagt. Höfundur er sveitarstjóri Dalabyggðar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Björn Bjarki Þorsteinsson Dalabyggð Vegagerð Mest lesið Gráðugir hótelgestir sem borða rafmagn Björg Eva Erlendsdóttir Skoðun Halldór 17.10.2026 Halldór Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson Skoðun Múlaþing ber ábyrgð Magnús Guðmundsson Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir Skoðun Stækkum og styrkjum sérsveitina Sólrún H. Guðmundsdóttir Proppé Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors Skoðun Gervigreind skýrsla gervigreindrar ríkisstjórnar Kristján Logason Skoðun Þegar netöryggi verður samfélagsöryggi Margrét V. Helgadóttir Skoðun EES-samningurinn: Tími til kominn að endurmeta stöðu Íslands? Eggert Guðmundsson Skoðun Skoðun Skoðun Upprætum fátækt á Íslandi! Anna Margrét Bjarnadóttir,Steinunn Þóra Árnadóttir skrifar Skoðun Uppnám í Uppsveitum Sigurður Ingi Jóhannsson skrifar Skoðun Bætur fyrir lögregluaðgerðir lítið kynntar Bjarni Þór Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Verjum það sem við höfum – byggjum upp það sem þarf Guðmundur Haukur Jakobsson skrifar Skoðun EES-samningurinn: Tími til kominn að endurmeta stöðu Íslands? Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Yfirfærslan 2011 – horft yfir veginn Gerður Aagot Árnadóttir skrifar Skoðun Gervigreind skýrsla gervigreindrar ríkisstjórnar Kristján Logason skrifar Skoðun Gráðugir hótelgestir sem borða rafmagn Björg Eva Erlendsdóttir skrifar Skoðun Skattahækkanir sem beinast gegn Suðurlandi Ásta Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hvað myndi ég ráðleggja átján ára ungmenni í dag? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Þegar netöryggi verður samfélagsöryggi Margrét V. Helgadóttir skrifar Skoðun Skráum hjartastuðtækin því hver mínúta skiptir máli! Alma D. Möller skrifar Skoðun Er gervigreind til góðs eða bara á blaði? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hver á að halda í hönd þeirra sem greinast með Alzheimer ? Ásta Kristín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Múlaþing ber ábyrgð Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Aldrei fullmótaður Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar Skoðun Hver á að fá tímann sem gervigreindin sparar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors skrifar Skoðun Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson skrifar Skoðun Mennskan í umróti felst í vönduðum vinnubrögðum Berglind Björk Hreinsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Stækkum og styrkjum sérsveitina Sólrún H. Guðmundsdóttir Proppé skrifar Skoðun Í Singapúr dugði eitt orð Margrét Reynisdóttir skrifar Skoðun Drónar: vinur eða óvinur? Sunna Gunnars Marteinsdóttir skrifar Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar Sjá meira
Maí árið 2026 er runninn upp og stærstu framkvæmdamánuðir ársins í vegagerð framundan. Vegagerðin hefur þegar boðið út ýmis verkefni sem ráðist verður í á þessu ári víða um land. Enn eru þó mikilvæg verkefni sem bíða þess að komast í útboð – þar á meðal einn versti og hættulegasti vegakafli Vestfjarðavegar (60) í gegnum Dalina, á milli Erpsstaða og Haukadalsár. Sá vegkafli er löngu kominn fram yfir eðlileg öryggismörk. Vegurinn er víða sprunginn, holóttur og mjór og stenst engan veginn þær kröfur sem gera verður til þjóðvega árið 2026. Þetta er ekki aðeins spurning um óþægindi fyrir vegfarendur heldur fyrst og fremst alvarlegt umferðaröryggismál. Umferð um Vestfjarðaveg í gegnum Dalina hefur aukist hratt á síðustu árum. Þar fara daglega heimamenn, atvinnubifreiðar, ferðamenn og fjölmargir aðrir vegfarendur sem margir hverjir eru lítt vanir íslenskum vegaaðstæðum. Það segir sig sjálft að þegar sívaxandi umferð verður á vegi sem er bæði mjór, verulega laskaður og þar með hættulegur að skapist aðstæður sem ekki verða réttlættar til lengdar. Íbúar í Dölum hafa um árabil kallað eftir raunverulegum úrbótum. Dalamenn hafa sýnt þolinmæði og skilning, jafnvel þegar framkvæmdir hafa tafist eða verið færðar til í tíma. Nú hlýtur hins vegar að vera komið að því að efndir fylgi orðum. Ítrekað hefur verið rætt um mikilvægi áframhaldandi uppbyggingar á Vestfjarðavegi og að framkvæmdir í Dölum væru hluti af þeirri vegferð að bæta samgöngur og auka öryggi á þessari mikilvægu samgönguæð. Það vekur því eðlilega spurningar hvort Dalirnir séu orðnir einhvers konar afgangsstærð í vegakerfinu. Þegar önnur verkefni á öðrum svæðum hljóta framgang en varasamir kaflar sem þessi kaflar bíða áfram verður erfitt fyrir heimafólk að skilja forgangsröðunina. Á sama tíma hafa stjórnvöld sjálf undirstrikað mikilvægi Vestfjarðavegar. Nýlega komu fram jákvæðar tillögur frá starfshópi á vegum innviðaráðuneytisins um að Vestfjarðavegur nr. 60 í gegnum Dalina verði skilgreindur sem hluti af þjóðvegi 1. Slík skilgreining hlýtur að fela í sér auknar kröfur um gæði, öryggi og uppbyggingu. Það verður því að fylgja þeirri stefnumótun eftir í verki en ekki aðeins á blaði. Það er því full ástæða til að hvetja bæði ráðherra samgöngumála og Vegagerðina til að bjóða hið snarasta út framkvæmdir á kaflanum milli Erpsstaða og Haukadalsár og standa þannig við þau fyrirheit sem gefin hafa verið um áframhaldandi uppbyggingu Vestfjarðavegar í Dölum. Vegamál snúast ekki aðeins um að gefa fögur fyrirheit, þau snúast í grunninn um öryggi fólks, jafnræði byggða og trúverðugleika stjórnvalda gagnvart landsbyggðinni. Dalirnir eiga ekki að þurfa að bíða lengur eftir því sem ætti löngu að vera sjálfsagt. Höfundur er sveitarstjóri Dalabyggðar.
Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir Skoðun
Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar
Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar
Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar
Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar
Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar
Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir Skoðun