„Blóðmassinn svartur sem hel“

„Þetta nýsjálenska lambalæri hefur verið flutt um 18 þúsund kílómetra og er boðið neytendum á niðursettu verði í Costco. Blóðmassinn svartur sem hel. Viðbjóðsleg vara,“ segir Guðni forviða. Hann telur þetta vart boðlegt.

Skammist ykkar gráðugu og ósvífnu menn

„Enginn kaupir þetta nema þá til að setja í sterkt karrí. Í næsta borði var glæsilegt vel framreitt íslenskt lamb, vel merkt og girnilegt. Hvaða aulum dettur þetta í hug, að setja annað eins og þetta inn í þann helgidóm sem er eitt besta lamb heimsins, framleitt með lyng- og villibráðarbragði?“

Guðni spyr áfram: „Hverjum er verið að þjóna og hvert er kolefnissporið? Skammist ykkar gráðugu og ósvífnu menn. Hverjir standa fyrir þessum innflutningi?“

Gefur ekkert fyrir orð Ólafs Stephensen

Guðni hefur upp á síðkastið tekist á við Ólaf Stephensen, framkvæmdastjóra Félags atvinnurekenda, en þeir standa í eins konar ritdeilu á síðum Morgunblaðsins. Guðni segist ætla að svara Ólafi á næstu dögum á þeim vettvangi en í síðustu grein sem Ólafur sendi til birtingar og finna má á síðu Félags atvinnurekenda heldur hann því fram að í síðasta tollkvótaútboði hafi fyrirtækið Háihólmi verið eitt þeirra fyrirtækja sem fengu mestan kvóta til að flytja inn lambakjöt, eða tæplega 93 tonn.

„Það er á almannavitorði að Háihólmi er leppur fyrir Kaupfélag Skagfirðinga. Fyrirtækið skaut upp kollinum í tollkvótauppboðum eftir að aðalfundur KS ályktaði að kaupfélagið og dótturfélög þess ættu ekki að stunda innflutning landbúnaðarafurða. Fyrirtækið er sagt í eigu innkaupastjóra Esju Gæðafæðis, dótturfélags KS,“ segir Ólafur og hann hnýtir við meinlegri athugasemd:

„Það ættu nú að vera hæg heimatökin hjá Guðna að hringja í Þórólf fóstra sinn kaupfélagsstjóra og spyrja hvort hann, af öllum mönnum, sé genginn af trúnni á íslenzka lambið,“ segir Ólafur.

Spurður út í þetta atriði segir Guðni þetta skrök og lygimál sem framkvæmdastjórinn beri á borð.

„Hann er nú ekki betur að sér í guðfræði, kristnum fræðum eða siðfræði en svo að hann reynir að ljúga því á Þórólf kaupfélagsstjóra að hann flytji inn lambakjöt. Hvorki Háihólmi né Esja hafa flutt inn lambakjöt. Þeir njóta þess að selja það íslenska. Þeir hafa aldrei flutt inn lambalæri til Íslands. Þeir sóttu eitt sinn um en þetta er eins og að eiga skammbyssu og hleypa svo aldrei af,“ segir Guðni viss í sinni sök.