Kominn tími til í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir skrifar 17. apríl 2026 06:30 „Ég þarf bara einhvern þangað inn sem hlustar á bæjarbúa og gengur í verkin.“ Þetta heyri ég aftur og aftur í samtölum við Kópavogsbúa. Skilaboðin eru skýr: fólk vill bæjarfulltrúa sem hlusta - og ganga í verkin. Það er kjarninn í því sem Viðreisn í Kópavogi vill gera. Við viljum betra bæjarfélag þar sem almannahagsmunir ráða ferðinni, ekki sérhagsmunir. Of margir í Kópavogi upplifa að ákvarðanir séu teknar langt frá fólkinu. Foreldrar bíða eftir þjónustu. Ungar fjölskyldur flytja úr bænum. Kennarar starfa undir sívaxandi álagi og skorti á líkamlegu öryggi. Íbúar upplifa að skipulagsmál séu keyrð áfram án raunverulegs samráðs. Börn eiga ekki heima á biðlistum Börn eiga rétt á þjónustu þegar þörfin verður til. Sveitarfélag sem bregst of seint við er að velta kostnaði og álagi yfir á aðra, ekki bara foreldra heldur allt þeirra bakland og atvinnurekendur. Viðreisn vill grípa börnin snemma. Það léttir á fjölskyldum og gerir kennurum kleift að einbeita sér að kennslu. Þannig styttum við biðlista og verndum börnin. Leikskólar og almannahagsmunir Kópavogsmódelið þykir mörgum ágætt, svo langt sem það nær. Markmiðin eru góð, en framkvæmdin hefur stóra galla. Við innleiðingu þess var gripið til fjárhagslegra þvingunaraðgerða gagnvart barnafjölskyldum. Gjaldskrárhækkanir og skilyrði sem henta ekki öllum hafa leitt til þess að stór hópur foreldra upplifir sig ekki njóta góðs af breytingunum, þrátt fyrir að bera kostnaðinn. Það er ekki ásættanlegt að fjármagna umbætur í kerfinu með auknu álagi á barnafjölskyldur án raunverulegrar umræðu um áhrifin. Enn síður er ásættanlegt að líta fram hjá gagnrýni þeirra sem standa frammi fyrir afleiðingunum í daglegu lífi. Viðreisn vill viðhalda bættu starfsumhverfi og auknum stöðugleika í rekstri – og standa vörð um það sem hefur sannað sig. Hins vegar leggjum við áherslu á að leiðrétta það sem ekki virkar. Við boðum sanngjarnari gjaldtöku, meiri fyrirsjáanleika og raunverulegan vilja til að hlusta og bregðast við. Sterkt skólasamfélag Kennarar í Kópavogi hafa talað skýrt: álagið er of mikið og stuðningur ekki nægur. Hluti vandans er að börn með fjölþættan vanda fá ekki alltaf þau úrræði sem þau þurfa á réttum tíma. Of oft lenda þau á gráu svæði þar sem hvorki almennir skólar né núverandi stuðningskerfi ná að mæta þörfum þeirra. Þessu þarf að breyta. Við viljum tryggja aðgengi að sérskóla eða sértækum úrræðum í Kópavogi fyrir þennan hóp. Með því sláum við nokkrar flugur í einu höggi: styðjum betur við börnin sem þurfa aukna þjónustu, léttum álagi af kennurum og sköpum betra jafnvægi í skólastofum fyrir aðra nemendur. Samráð sem skiptir máli Samráð á ekki bara að vera samráðsins vegna. Það á ekki að vera friðþæging eða sýndarsamráð. Samráð á að vera leið fyrir bæjarbúa til að taka þátt fyrr í ferlinu og hafa raunveruleg áhrif á sitt nærumhverfi með opnum íbúafundum, kynningu mála á fyrri stigum og skýrum svörum við athugasemdum áður en endanlegar ákvarðanir eru teknar. Kópavogur er öflugt sveitarfélag með mikla möguleika. En til þess að nýta þá þarf betri vinnubrögð, minni hægagang og meiri fagmennsku. Kópavogur þarf ekki fleiri loforð. Kópavogur þarf fólk sem hlustar - og gengur í verkin. Höfundur er oddviti Viðreisnar í Kópavogi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Viðreisn Kópavogur Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Tvær þjóðir í sama landi? Þorvaldur Lúðvík Sigurjónsson Skoðun Hafrannsóknarstofnun á villigötum Gunnlaugur Stefánsson Skoðun Þegar smiðirnir sjálfir biðja um að hægja á vélinni Sigvaldi Einarsson Skoðun Það sem ég vildi að foreldrar mínir vissu… Aðalheiður Ásdís Boutaayacht Skoðun Erlendi ferðamaðurinn - einn besti skattgreiðandi landsins? Þórir Garðarsson Skoðun Af hverju talarðu ensku við mig þegar ég tala íslensku? Valerio Gargiulo Skoðun Bókin er betri! Sigþrúður Gunnarsdóttir Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer Skoðun Betri borg fyrir börn Bára Birgisdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hvað hefur presturinn að segja yfir gröfinni? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Erum við í hættu? Ólgan kringum gervigreind Marín Jónsdóttir skrifar Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer skrifar Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Það sem ég vildi að foreldrar mínir vissu… Aðalheiður Ásdís Boutaayacht skrifar Skoðun Í sporum kindarinnar Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þurfum við að óttast gervigreind? Óttar G. Birgisson skrifar Skoðun Skattgreiðendur á TikTok Jens Garðar Helgason skrifar Skoðun Betri borg fyrir börn Bára Birgisdóttir skrifar Skoðun Bókin er betri! Sigþrúður Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Tvær þjóðir í sama landi? Þorvaldur Lúðvík Sigurjónsson skrifar Skoðun Börnin eru þrautseig. Kerfið hefur brugðist grunnfærninni Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hafrannsóknarstofnun á villigötum Gunnlaugur Stefánsson skrifar Skoðun Af hverju talarðu ensku við mig þegar ég tala íslensku? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Þegar smiðirnir sjálfir biðja um að hægja á vélinni Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Viltu vita hvað virkar? Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlendi ferðamaðurinn - einn besti skattgreiðandi landsins? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Hvaða lærdóm má draga af ferðavenjukönnun 2025? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Þversögn íslenskra varna Arnór SIgurjónsson skrifar Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson skrifar Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson skrifar Skoðun DARVO: Sálfélagslegur glundroði Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvað er til ráða? Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Þegar andstæðingum eru eignuð orð Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir skrifar Sjá meira
„Ég þarf bara einhvern þangað inn sem hlustar á bæjarbúa og gengur í verkin.“ Þetta heyri ég aftur og aftur í samtölum við Kópavogsbúa. Skilaboðin eru skýr: fólk vill bæjarfulltrúa sem hlusta - og ganga í verkin. Það er kjarninn í því sem Viðreisn í Kópavogi vill gera. Við viljum betra bæjarfélag þar sem almannahagsmunir ráða ferðinni, ekki sérhagsmunir. Of margir í Kópavogi upplifa að ákvarðanir séu teknar langt frá fólkinu. Foreldrar bíða eftir þjónustu. Ungar fjölskyldur flytja úr bænum. Kennarar starfa undir sívaxandi álagi og skorti á líkamlegu öryggi. Íbúar upplifa að skipulagsmál séu keyrð áfram án raunverulegs samráðs. Börn eiga ekki heima á biðlistum Börn eiga rétt á þjónustu þegar þörfin verður til. Sveitarfélag sem bregst of seint við er að velta kostnaði og álagi yfir á aðra, ekki bara foreldra heldur allt þeirra bakland og atvinnurekendur. Viðreisn vill grípa börnin snemma. Það léttir á fjölskyldum og gerir kennurum kleift að einbeita sér að kennslu. Þannig styttum við biðlista og verndum börnin. Leikskólar og almannahagsmunir Kópavogsmódelið þykir mörgum ágætt, svo langt sem það nær. Markmiðin eru góð, en framkvæmdin hefur stóra galla. Við innleiðingu þess var gripið til fjárhagslegra þvingunaraðgerða gagnvart barnafjölskyldum. Gjaldskrárhækkanir og skilyrði sem henta ekki öllum hafa leitt til þess að stór hópur foreldra upplifir sig ekki njóta góðs af breytingunum, þrátt fyrir að bera kostnaðinn. Það er ekki ásættanlegt að fjármagna umbætur í kerfinu með auknu álagi á barnafjölskyldur án raunverulegrar umræðu um áhrifin. Enn síður er ásættanlegt að líta fram hjá gagnrýni þeirra sem standa frammi fyrir afleiðingunum í daglegu lífi. Viðreisn vill viðhalda bættu starfsumhverfi og auknum stöðugleika í rekstri – og standa vörð um það sem hefur sannað sig. Hins vegar leggjum við áherslu á að leiðrétta það sem ekki virkar. Við boðum sanngjarnari gjaldtöku, meiri fyrirsjáanleika og raunverulegan vilja til að hlusta og bregðast við. Sterkt skólasamfélag Kennarar í Kópavogi hafa talað skýrt: álagið er of mikið og stuðningur ekki nægur. Hluti vandans er að börn með fjölþættan vanda fá ekki alltaf þau úrræði sem þau þurfa á réttum tíma. Of oft lenda þau á gráu svæði þar sem hvorki almennir skólar né núverandi stuðningskerfi ná að mæta þörfum þeirra. Þessu þarf að breyta. Við viljum tryggja aðgengi að sérskóla eða sértækum úrræðum í Kópavogi fyrir þennan hóp. Með því sláum við nokkrar flugur í einu höggi: styðjum betur við börnin sem þurfa aukna þjónustu, léttum álagi af kennurum og sköpum betra jafnvægi í skólastofum fyrir aðra nemendur. Samráð sem skiptir máli Samráð á ekki bara að vera samráðsins vegna. Það á ekki að vera friðþæging eða sýndarsamráð. Samráð á að vera leið fyrir bæjarbúa til að taka þátt fyrr í ferlinu og hafa raunveruleg áhrif á sitt nærumhverfi með opnum íbúafundum, kynningu mála á fyrri stigum og skýrum svörum við athugasemdum áður en endanlegar ákvarðanir eru teknar. Kópavogur er öflugt sveitarfélag með mikla möguleika. En til þess að nýta þá þarf betri vinnubrögð, minni hægagang og meiri fagmennsku. Kópavogur þarf ekki fleiri loforð. Kópavogur þarf fólk sem hlustar - og gengur í verkin. Höfundur er oddviti Viðreisnar í Kópavogi.
Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer skrifar
Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar