Píeta sam­tökin 10 ára – sam­staða um von

Hefur þú einhvern tímann átt samleið með persónu í nauð og vanda þar sem öll von virtist slokknuð? Svo gerðist eitthvað sem varð til þess að vonarneistinn kviknaði. Þú fannst muninn, sást ljós vakna í augum en vissir í raun ekki hvað olli. Samt var allt breytt.

Starf Píeta samtakanna er um þetta.

Það mikilvægasta í lífinu, þættirnir sem úrslitum ráða verða sjaldnast mældir eða skilgreindir. Þráin sem tekur að bylta sér með hækkandi sól. - Getur einhver vigtað hana? Er til mælieining yfir feginleikann sem vaknar í taugakerfi við farfuglasöng að vori? Eða þegar unglingarnir í hverfinu hnappa sig saman í döggvotri kvöldblíðu? Hvernig mætti skilgreina sólsetur, mjúka mosaþembu, þánandi skafl í gili, andardrátt sofandi barns, lækjarnið, jarm í fjarska, ilm af mold?

Starf Píeta samtakanna er um þetta. Vonina sem bærist í brjóstinu þegar við skynjum nánd og samhengi. Þess vegna virka þessi samtök.

Hér sameinast fólk sem er ekki hrætt við að vera hrætt né miður sín að vera miður sín andspænis sjálfsskaða og sjálfsvígsvanda því það kann skil á voninni. Það gengur að henni vísri og miðlar henni hispurslaust og mildilega eins og þegar páskaliljurnar teygja sig upp úr moldinni líkt og ekkert sé sjálfsagðara en sigur lífsins.

Til er listaverk sem í vestrænni samvitund tjáir getu mannsandans til að hopa ekki af hólmi þegar vonin virðist hafa slokknað. Við þekkjum þetta verk þegar við sjáum það; höggmynd Michelangelo hvar María móðir Jesú heldur honum látnum í fangi sér. Ásjóna hennar er stillt, andvana líkaminn liggur á hægri armi en vinstri hönd er útrétt líkt og í spurn. Færri vita þó að þetta höggverk ber nafnið Pieta en af því tóku Píeta samtökin nafn sitt þegar þau voru stofnuð á Írlandi fyrir tuttugu árum.

Í fimm hundruð ár hefur höggmynd Michelangelo tjáð sárasta harm en jafnframt lýst hvernig mannleg reisn ber voninni vitni. Í fimm hundruð ár hefur þessi útrétta móðurhönd borið fram kröfu um merkingu, ákall um mannlega samstöðu.

Píeta er um þetta. Samstaða um von.

Hjálparsími Píeta, 552-2218, er opinn allan sólahringinn, alla daga ársins. Í starfi sínu styðst Píeta á Íslandi við gagnreyndar aðferðir í allri meðferð, reynt fagfólk leiðir hópastarf og fræðslu. Við störfum í Reykjavík, á Akureyri, Ísafirði og Reyðarfirði. Á liðnu ári veittu samtökin um 3000 viðtöl, héldu úti margvíslegu hópastarfi, stóðu fyrir fjölbreyttum viðburðum og fræðslu vítt um land. 85% af allri starfsemi er kostuð með gjafafé og stór hópur sjálfboðaliða er að verki jafnan þegar eitthvað er í gangi.

Glæsilegt dæmi um frumkvæði og þátttöku almennings er hinn árlegi viðburður Hlaupið fyrir Píeta sem nú fer fram sjötta árið í röð þann 11. apríl. Þar munu mörg hjörtu slá örar í þágu samtakanna því á áttunda hundrað hafa þegar skráð sig til leiks um land allt.

Nú fagnar Píeta á Íslandi tíu ára afmæli sínu. Frá upphafi var markið sett á það að þjóðarsálin ætti þessi samtök og samfélagið bæri þau við hjarta sér svo að engin fjölskylda þyrfti að vera ein í angist sjálfsskaðans eða myrkri sjálfsvígsvandans.

Í dag líður okkur eins og sú ósk hafi ræst.

Höfundur er prestur og Píetafélagi.