Fæðuöryggi byrjar hér heima Þórarinn Ingi Pétursson skrifar 2. apríl 2026 08:00 Páskarnir eru tími kyrrðar og íhugunar. Tími þegar margir staldra við og horfa fram á veginn. Þess vegna er ekki úr vegi að velta því fyrir sér um páskana hvort fjármálaáætlun ríkisstjórnarinnar gefi raunverulega tilefni til bjartsýni. Svarið, miðað við það sem nú liggur fyrir, er því miður nei. Fjármálaáætlunin var kynnt í síðustu viku og Alþingi mun ræða hana eftir páska. Hún á að vera vegvísir til næstu ára. Hún á að sýna hvernig stjórnvöld ætla að styrkja samfélagið, hvaða málaflokka þau setja í forgang og hvernig þau sjá framtíðina. En þegar áætlunin er lesin með hliðsjón af fæðuöryggi, nýliðun í landbúnaði og byggðastefnu blasir ekki við sérlega björt mynd. Heimurinn er að vakna. En hvað með okkur? Fæðuöryggi er ekki lengur hugtak sem við lesum um í gömlum kennslubókum. Þjóðir um allan heim eru að endurmeta eigin getu til innlendrar matvælaframleiðslu, setja sér skýr markmið og fjárfesta í innviðum og þar með framtíðinni. Ísland er eyþjóð sem reiðir sig að verulegu leyti á innflutt aðföng. Við erum því berskjaldaðri en margir vilja viðurkenna eða átta sig hreinlega á. Aukinn órói í alþjóðamálum og truflanir í aðfangakeðjum undanfarnar vikur og misseri hafa minnt okkur á þá stöðu. Orðasalat í stað aðgerða Í stefnumótun málefnasviðs landbúnaðar í nýrri fjármálaáætlun er að finna heldur bragðlitið orðasalat um verðmætasköpun, auðveldari nýliðun og eflingu fæðuöryggis. Þetta eru falleg orð. En falleg orð tryggja ekki nýliðun og leiða ekki til aukinnar framleiðslu heilbrigðra matvæla ein og sér. Tölurnar segja sína sögu. Fjárheimildir málefnasviðs landbúnaðar dragast saman á tímabilinu, úr 25.872 milljónum króna árið 2027 niður í 25.296 milljónir árið 2031. Þetta er skýrt merki um að ríkisstjórnin taki þennan málaflokk ekki nægilega alvarlega. Hvar eru aðgerðirnar? Stærsti veikleiki áætlunarinnar er að engar raunverulegar aðgerðir eru tilgreindar um nýliðun í landbúnaði eða matvælaframleiðslu. Hvar eru tillögurnar um betra aðgengi frumkvöðla að fjármagni? Hvar er stuðningurinn við ungt fólk sem vill hefja búskap? Hvar er skýr sýn á kynslóðaskipti, svo bændur geti afhent bú rekstrarhæfum arftökum í stað þess að hætta einfaldlega? Nýjar rætur Nýjar rætur er ein af þeim hugmyndum sem Framsókn hefur sett fram til að styðja við nýliðun í matvælaframleiðslu og tengdri nýsköpun. Hugmyndin er sú að nýliði finni jörð eða land sem hentar starfseminni og geri kauptilboð í eignina. Í stað þess að viðkomandi þurfi sjálfur að bera allan kostnaðinn frá fyrsta degi gangi ríkið tímabundið inn í kaupin. Frumkvöðullinn fær þannig svigrúm til að byggja upp rekstur og skapa þekkingu og verðmæti, en hefur síðan kauprétt að eigninni eftir 3–5 ár ef starfsemin hefur gengið upp. Að sjálfsögðu þyrfti að útfæra slíkt fyrirkomulag nánar, meðal annars með skýrum skilyrðum, fyrirvörum og reglum um mat á rekstrarhæfni, tímalengd, áhættudreifingu og réttarstöðu aðila. Takist verkefnið ekki situr ríkið eftir með eign sem hefur sjálfstætt verðmæti og getur vel hækkað í verði með tímanum. Þetta er aðeins ein afmörkuð leið, en hún sýnir hvernig hægt er að auðvelda nýju fólki að hasla sér völl án þess að öll áhættan sé lögð á herðar þess strax í upphafi. Fjárfesting er lykilatriði Að yrkja landið og framleiða mat næstu ár kallar á fjárfestingu í tækni, þekkingu og innviðum. Neytendur gera í auknum mæli kröfur um gæði, rekjanleika og fjölbreytni í vöruframboði. Þessar kröfur munu ekki minnka. Þær munu aukast. Ef við ætlum að mæta þeim með innlendri framleiðslu þarf að efla garðyrkju, kornrækt og aðra akuryrkju og skapa hvata til fjölbreyttari og gæðaríkari framleiðslu. Það þarf stefnu. Það þarf forgangsröðun. Það þarf fjármagn. Rætur þurfa næringu Páskar minna okkur á að ekkert vex af sjálfu sér. Það þarf jarðveg, næringu og umhyggju. Það á jafnt við um fólk, byggðir og matvælaframleiðslu. Ríkisstjórnin hefur lagt á borð bragðdauft orðasalat með núgildandi fjármálaáætlun. En þjóðin á skilið meira en það. Hún á skilið skýrar aðgerðir, raunverulega forgangsröðun og stjórnvöld sem þora að taka fæðuöryggi og nýliðun alvarlega. Framtíðin bíður ekki. Gleðilega páska. Höfundur er þingmaður Framsóknarflokksins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Þórarinn Ingi Pétursson Mest lesið Ríkið vill minnst tvö og hálft ár milli barnanna þinna Karítas Ólafsdóttir Skoðun Eftir Kveiksþátt Anna Björg Jónsdóttir,Hjördís Halldóra Sigurðardóttir Skoðun Menning er ekki bisnessplan Birgir Þórarinsson Skoðun Bakslag fyrir barnafjölskyldur í Hafnarfirði Valdimar Víðisson Skoðun Stríð Rússlands gegn utanríkisviðskiptum Úkraínu er stríð gegn fæðuöryggi heimsins Clara Ganslandt Skoðun Cornell og klefamenning Olga Björt Þórðardóttir Skoðun Þorum við að tala um sorgina? Stefán Már Gunnlaugsson Skoðun Hver stal kökunni úr krúsinni? Gunnar Valur Sveinsson Skoðun Flokkur fólksins tekur í handbremsuna Eyjólfur Ármannsson Skoðun Hverjum er frelsið ætlað? Guðný S. Bjarnadóttir Skoðun Skoðun Skoðun Kostnaðurinn við nei Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Hver stal kökunni úr krúsinni? Gunnar Valur Sveinsson skrifar Skoðun Stríð Rússlands gegn utanríkisviðskiptum Úkraínu er stríð gegn fæðuöryggi heimsins Clara Ganslandt skrifar Skoðun Sjónvarpið 60 ára: Þögnin segir líka sögu Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Takk Hörður Jóhann Páll Jóhannsson skrifar Skoðun Firrur um aflareglu fyrir þorsk Ásgeir Daníelsson skrifar Skoðun EES málið, ESA og fullveldi Íslands og tími komin til varna Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Sýnum viljann í verki Aðalbjörg Stefanía Helgadóttir skrifar Skoðun Bókun 35 – þegar molnar undan stjórnkerfinu Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Pínu sársauki á unga fólkið? Helgi Bárðarson skrifar Skoðun Austurland margborgar sig Ragnar Sigurðsson skrifar Skoðun Þorum við að tala um sorgina? Stefán Már Gunnlaugsson skrifar Skoðun Verklokafælni stjórnvalda Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Við getum gert betur Hulda Brá Magnadóttir skrifar Skoðun Hverjum er frelsið ætlað? Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Skoðun Bakslag fyrir barnafjölskyldur í Hafnarfirði Valdimar Víðisson skrifar Skoðun Þorum við að banna Airbnb eða erum við líka siðferðislegir hugleysingjar? Helen Ólafsdóttir skrifar Skoðun Skattfé er einnota Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Forvarnadagurinn er í dag María Heimisdóttir skrifar Skoðun Af hverju má ég ekki eiga Chihuahua af því að ég bý í húsnæði fyrir fatlað fólk? Ingibjörg Dóra Scheving Bjarnadóttir skrifar Skoðun Réttindi eiga að vera raunveruleg Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Flokkur fólksins tekur í handbremsuna Eyjólfur Ármannsson skrifar Skoðun Áramótaheit ríkisstjórnarinnar Helgi Brynjarsson skrifar Skoðun Menning er ekki bisnessplan Birgir Þórarinsson skrifar Skoðun Þegar allt verður þjónusta Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Ríkið vill minnst tvö og hálft ár milli barnanna þinna Karítas Ólafsdóttir skrifar Skoðun Hvenær eru kjósendur blekktir? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Cornell og klefamenning Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Eftir Kveiksþátt Anna Björg Jónsdóttir,Hjördís Halldóra Sigurðardóttir skrifar Skoðun Almannatryggingar í 90 ár Alma D. Möller skrifar Sjá meira
Páskarnir eru tími kyrrðar og íhugunar. Tími þegar margir staldra við og horfa fram á veginn. Þess vegna er ekki úr vegi að velta því fyrir sér um páskana hvort fjármálaáætlun ríkisstjórnarinnar gefi raunverulega tilefni til bjartsýni. Svarið, miðað við það sem nú liggur fyrir, er því miður nei. Fjármálaáætlunin var kynnt í síðustu viku og Alþingi mun ræða hana eftir páska. Hún á að vera vegvísir til næstu ára. Hún á að sýna hvernig stjórnvöld ætla að styrkja samfélagið, hvaða málaflokka þau setja í forgang og hvernig þau sjá framtíðina. En þegar áætlunin er lesin með hliðsjón af fæðuöryggi, nýliðun í landbúnaði og byggðastefnu blasir ekki við sérlega björt mynd. Heimurinn er að vakna. En hvað með okkur? Fæðuöryggi er ekki lengur hugtak sem við lesum um í gömlum kennslubókum. Þjóðir um allan heim eru að endurmeta eigin getu til innlendrar matvælaframleiðslu, setja sér skýr markmið og fjárfesta í innviðum og þar með framtíðinni. Ísland er eyþjóð sem reiðir sig að verulegu leyti á innflutt aðföng. Við erum því berskjaldaðri en margir vilja viðurkenna eða átta sig hreinlega á. Aukinn órói í alþjóðamálum og truflanir í aðfangakeðjum undanfarnar vikur og misseri hafa minnt okkur á þá stöðu. Orðasalat í stað aðgerða Í stefnumótun málefnasviðs landbúnaðar í nýrri fjármálaáætlun er að finna heldur bragðlitið orðasalat um verðmætasköpun, auðveldari nýliðun og eflingu fæðuöryggis. Þetta eru falleg orð. En falleg orð tryggja ekki nýliðun og leiða ekki til aukinnar framleiðslu heilbrigðra matvæla ein og sér. Tölurnar segja sína sögu. Fjárheimildir málefnasviðs landbúnaðar dragast saman á tímabilinu, úr 25.872 milljónum króna árið 2027 niður í 25.296 milljónir árið 2031. Þetta er skýrt merki um að ríkisstjórnin taki þennan málaflokk ekki nægilega alvarlega. Hvar eru aðgerðirnar? Stærsti veikleiki áætlunarinnar er að engar raunverulegar aðgerðir eru tilgreindar um nýliðun í landbúnaði eða matvælaframleiðslu. Hvar eru tillögurnar um betra aðgengi frumkvöðla að fjármagni? Hvar er stuðningurinn við ungt fólk sem vill hefja búskap? Hvar er skýr sýn á kynslóðaskipti, svo bændur geti afhent bú rekstrarhæfum arftökum í stað þess að hætta einfaldlega? Nýjar rætur Nýjar rætur er ein af þeim hugmyndum sem Framsókn hefur sett fram til að styðja við nýliðun í matvælaframleiðslu og tengdri nýsköpun. Hugmyndin er sú að nýliði finni jörð eða land sem hentar starfseminni og geri kauptilboð í eignina. Í stað þess að viðkomandi þurfi sjálfur að bera allan kostnaðinn frá fyrsta degi gangi ríkið tímabundið inn í kaupin. Frumkvöðullinn fær þannig svigrúm til að byggja upp rekstur og skapa þekkingu og verðmæti, en hefur síðan kauprétt að eigninni eftir 3–5 ár ef starfsemin hefur gengið upp. Að sjálfsögðu þyrfti að útfæra slíkt fyrirkomulag nánar, meðal annars með skýrum skilyrðum, fyrirvörum og reglum um mat á rekstrarhæfni, tímalengd, áhættudreifingu og réttarstöðu aðila. Takist verkefnið ekki situr ríkið eftir með eign sem hefur sjálfstætt verðmæti og getur vel hækkað í verði með tímanum. Þetta er aðeins ein afmörkuð leið, en hún sýnir hvernig hægt er að auðvelda nýju fólki að hasla sér völl án þess að öll áhættan sé lögð á herðar þess strax í upphafi. Fjárfesting er lykilatriði Að yrkja landið og framleiða mat næstu ár kallar á fjárfestingu í tækni, þekkingu og innviðum. Neytendur gera í auknum mæli kröfur um gæði, rekjanleika og fjölbreytni í vöruframboði. Þessar kröfur munu ekki minnka. Þær munu aukast. Ef við ætlum að mæta þeim með innlendri framleiðslu þarf að efla garðyrkju, kornrækt og aðra akuryrkju og skapa hvata til fjölbreyttari og gæðaríkari framleiðslu. Það þarf stefnu. Það þarf forgangsröðun. Það þarf fjármagn. Rætur þurfa næringu Páskar minna okkur á að ekkert vex af sjálfu sér. Það þarf jarðveg, næringu og umhyggju. Það á jafnt við um fólk, byggðir og matvælaframleiðslu. Ríkisstjórnin hefur lagt á borð bragðdauft orðasalat með núgildandi fjármálaáætlun. En þjóðin á skilið meira en það. Hún á skilið skýrar aðgerðir, raunverulega forgangsröðun og stjórnvöld sem þora að taka fæðuöryggi og nýliðun alvarlega. Framtíðin bíður ekki. Gleðilega páska. Höfundur er þingmaður Framsóknarflokksins.
Stríð Rússlands gegn utanríkisviðskiptum Úkraínu er stríð gegn fæðuöryggi heimsins Clara Ganslandt Skoðun
Skoðun Stríð Rússlands gegn utanríkisviðskiptum Úkraínu er stríð gegn fæðuöryggi heimsins Clara Ganslandt skrifar
Skoðun Þorum við að banna Airbnb eða erum við líka siðferðislegir hugleysingjar? Helen Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Af hverju má ég ekki eiga Chihuahua af því að ég bý í húsnæði fyrir fatlað fólk? Ingibjörg Dóra Scheving Bjarnadóttir skrifar
Stríð Rússlands gegn utanríkisviðskiptum Úkraínu er stríð gegn fæðuöryggi heimsins Clara Ganslandt Skoðun