Innlent

Af­salar sér verð­launum fyrir Sykur­bað

Þórarinn Þórarinsson skrifar
Ásta Kristín er sú fyrsta í sögu Íslensku tónlistarverðlaunanna sem afsalar sér verðlaunum og fyrri tilnefningum.
Ásta Kristín er sú fyrsta í sögu Íslensku tónlistarverðlaunanna sem afsalar sér verðlaunum og fyrri tilnefningum.

„Ég hef tekið þá ákvörðun að af­sala mér Ís­lensku tón­listar­verð­laununum og öllum þeim til­nefningum sem ég hef hlotið,“ segir tón­listar­konan Ásta Kristín Pjeturs­dóttir og þar með hafi hún sagt sitt síðasta í málinu sem hófst með „til- og frá­nefningu“ hennar til verð­launanna í ár.

„Eftir at­burði undan­farinna tveggja vikna er varða til- og frá­nefningu mína til Ís­lensku tón­listar­verð­launanna og eftir­mála þess, hef ég ákveðið að slíta allri tengingu minni við verð­launin og af­sala mér þeim verð­launum sem ég hlaut í mars árið 2020 fyrir plötu ársins,“ segir Ásta Kristín í til­kynningu.

Platan Sykur­bað kom út 2019 en auk verð­launanna sem besta platan í flokki þjóðlagatón­listar skilaði hún Ástu Kristínu til­nefningum til Ís­lensku tón­listar­verð­launanna 2020 sem söng­kona ársins og fyrir lag ársins, Sykur­bað.

Ásta Kristín lætur þess jafn­framt getið í til­kynningu sinni að auk þess sem hún af­sali sér verð­laununum hafi hún „óskað eftir því að nafn hennar verði fjar­lægt af lista yfir þær til­nefningar sem hún hefur hlotið í gegnum tíðina.“

Mælirinn fullur

Ásta er söng­kona, laga­höfundur og víólu­leikari, sem hefur tekið virkan þátt í ís­lensku tón­listar­lífi um ára­bil, og segist ekki taka þessa ákvörðun í neinu óða­goti heldur eftir tveggja vikna stopul sam­skipti við „ ábyrgðaraðila hátíðarinnar“ og að hennar mati ófullnægjandi svör við spurningum hennar um hvað varð til þess að henni barst til­kynning um til­nefningu sem skömmu síðar var aftur­kölluð.

Hún segir í sam­tali við Vísi að mælirinn hafi verið fullur á mánu­daginn eftir árangurs­lausar til­raunir til að ná sím­sam­bandi við Kristján Frey Halldórs­son, fram­kvæmda­stjóra Ís­lensku tón­listar­verðaunanna, og Guðrúnu Björk Bjarna­dóttur, fram­kvæmda­stjóra Samtóns.

Þá hafi hún ákveðið að af­sala sér verð­laununum frá 2020 og slíta á öll sín tengsl við Ís­lensku tón­listar­verð­launin og upp­lýst þau Kristján og Guðrúnu um það með tölvupósti.

Nú­mer sex af fimm

Í kjölfarið hafi hún heyrt frá þeim, hvoru í sínu lagi, og Kristján Freyr hafi þá „eftir allan þennan tíma“ tjáð henni að hún hafi verið á lista yfir „topp 6“ til­nefndra sem flytjandi ársins og að „dóm­nefnd hafi láðst að fjar­lægja nafnið mitt“ þar sem aðeins fimm til­nefningum er til að dreifa.

Þá hafi Kristján beðið hana að endur­skoða ákvörðun sína og ítrekað af­sökunar­beiðni vegna þeirra mis­taka sem settu þessa leiðin­legu at­burðarás af stað. „En ég full­vissaði hann um það að ég væri búin að taka þessa ákvörðun vegna þess að mér líður ekki vel með þetta allt saman og að það sé minn vilji að taka skref í burtu frá Ís­lensku tón­listar­verð­laununum.“

Kristján Freyr er framkvæmdastjóri Íslensku tónlistarverðlaunanna.Vísir/Einar

Guðrún Björk hafi síðan svarað henni með tölvupósti þar sem hún segir að sér þyki leitt að Ásta Kristín hafi komist að þessari niður­stöðu en bendi henni síðan á að ef hún vilji geti hún skilað verð­launa­gripnum á skrif­stofu STEFs.

„Ég hugsa að ég komi bara við á skrif­stofu STEFs í minni næstu Reykja­víkur­ferð og skili verð­launa­gripnum til þeirra í eigin persónu,“ segir Ásta Kristín, sem býr á Ísafirði, þegar hún er spurð hvort og þá hvernig hún hyggist skila verð­launa­gripnum.

Hún bætir jafn­framt við að málinu og skeyta­sendingum vegna þess sé hér með lokið af hennar hálfu. „ Ég hef sagt allt mitt í þessu máli.“

Þetta mun vera fyrsta og eina skiptið í sögu Ís­lensku tón­listar­verð­launanna sem lista­maður af­salar sér verð­launum og fyrri til­nefningum en Ásta Kristín gerir nokkuð ítar­lega grein fyrir ástæðum sínum í yfir­lýsingu sem fylgir með til­kynningu hennar:

Yfir­lýsing Ástu Kristínar

Þessi ákvörðun er ekki tekin í neinu óða­goti, heldur er þetta vel ígrunduð ákvörðun sem hefur mótast innra með mér með hverri slæmri ákvörðun sem ábyrgðaraðilar Ís­lensku tón­listar­verð­launanna hafa tekið í þessu ferli.

Reynsla mín í ár af sam­skiptum við ábyrgðaraðila Ís­lensku tón­listar­verð­launanna er sú að reynt hafi verið að hylma yfir spillingu í stað þess að mæta mér með heiðar­leika. Slík hegðun leiðir alltaf af sér ógagnsæi. Það er ekkert sem segir mér að vinnu­brögðin hafi ekki verið þau sömu árið 2020 þegar ég hlaut mín verð­laun, og það er eitt­hvað sem mér líður ekki vel með. Ég get ekki með góðri sam­visku haldið í verð­laun sem byggja á ferli sem ég ber van­traust til.

Ég er full­meðvituð um að ég get ekki endur­skrifað söguna: vissu­lega hlaut platan mín, Sykur­bað, Ís­lensku tón­listar­verð­launin fyrir plötu ársins í flokki þjóðlagatón­listar árið 2019 og því verður ekki breytt. Einnig hef ég hlotið fleiri til­nefningar og því verður heldur ekki breytt - þær stað­reyndir verða alltaf partur af sögunni.

Hins vegar er þetta prinsipp­mál. Því ég veit hvers virði ég er sem manneskja og ég veit hvers virði ég er sem lista­maður. Ég veit hvar mín mörk liggja, en yfir þau hafa ábyrgðaraðilar Ís­lensku tón­listar­verð­launanna ítrekað stigið yfir í öllu þessu ferli. Gildi hátíðar­haldara stangast greini­lega á við mín eigin og þar af leiðandi kæri ég mig ekki um að vera hluti af þessu batterýi sem kallar sig Ís­lensku tón­listar­verð­launin. Einnig kæri ég mig ekki um að undir nokkrum kringumstæðum geti Ís­lensku tón­listar­verð­launin notað mitt nafn og mína tón­list sem skraut­fjöður í sinn hatt.

Mér er gróf­lega mis­boðið eftir sam­skipti mín við ábyrgðaraðila Ís­lensku tón­listar­verð­launanna, Kristján Frey Halldórs­son og Guðrúnu Björk Bjarna­dóttur. Þau hafa ekki gefið mér skýr og gagnsæ svör við spurningum mínum er varða hvað olli því að ég var til­nefnd og síðan frá­nefnd til Ís­lensku tón­listar­verð­launanna. Þess þá heldur hafa þau valið að hunsa mig, gaslýsa mig og boðist til að borga mér pening í þeirri von að sú gjörð sópi þessum skan­dal undir teppið. Þeim hefur ekki borið gæfa til þess að taka betri ákvarðanir en þessar, og er það miður. Þessi fram­koma af þeirra hálfu er ekki bara van­virðing við mig, heldur van­virðing við stétt ís­lenskra tón­listar­manna í heild sinni.

Það er ein­hver þarna úti sem veit hvað gerðist, en ljóst er að ein­beittur brota­vilji er innan stjórnar Samtóns og verk­stjórnar Ís­lensku tón­listar­verð­launanna að beita þöggun og kaffæra sann­leikann. Eðli sann­leikans er að hann vill alltaf leita upp á yfir­borðið. En á meðan ábyrgðaraðilar verð­launanna rembast við að halda sann­leikanum á bólakafi þá get ég ekki annað en snið­gengið Ís­lensku tón­listar­verð­launin héðan í frá og af­salað mér þeim verð­launum sem ég hlaut árið 2020 ásamt öllum til­nefningum.




Fleiri fréttir

Sjá meira


×