Kjósum raunverulega breytingu á forystu Framsóknarflokksins Steinar Óli Sigfússon skrifar 13. febrúar 2026 11:45 Undanfarin ár höfum við í Framsóknarflokknum þurft að horfast í augu við að ákveðin lægð hefur gengið yfir starf okkar. Umræðan hefur víða orðið óskýrari og margir flokksmenn upplifað að stefna okkar og framtíðarsýn hafi hvorki verið nægilega skýr né sannfærandi. Þetta er ekki óyfirstíganlegt ástand, en það kallar á heiðarlega sjálfsskoðun og raunverulegan vilja til breytinga. Ég er skynsemishyggjumaður í eðli mínu og af þeim sökum hef ég fundið mér farveg innan Framsóknarflokksins – flokks sem er byggður á jafnvægi, ábyrgð og raunhæfum lausnum. Nú stöndum við hins vegar á tímamótum þegar við kjósum nýjan formann á flokksþingi um komandi helgi. Á slíkum stundum þarf að staldra við og spyrja hvert við ætlum og hver sé best til þess fallinn að leiða okkur þangað? Ég er flokksmaður sem kallar eftir forystu sem er tilbúin til að leiða flokkinn inn í framtíðina með skýrri stefnu, metnaðarfullum markmiðum og óþreytandi elju sér að vopni. Ákall hefur verið innan flokksins um hressilega innspýtingu; raunverulega nýja forystu sem skerpir á stefnumálum, dragi aftur fram kjarna framsóknarstefnunnar og veki starf flokksins til lífsins á ný. Í Ingibjörgu Isaksen sé ég þann leiðtoga sem flokkurinn þarfnast nú. Hún er hinn klassíski framsóknarmaður af því tagi sem við erum flest. Keppniskona af bestu gerð, með skýra sýn, mikinn metnað og óþreytandi til verka. Hún er talsmaður komandi kynslóða og skilur að Framsóknarflokkurinn á ekki að sætta sig við neitt annað en forystu sem getur gert betur. Betur í stefnumótun, betur í innleiðingu þeirrar stefnu og betur í að leiða flokkinn af festu og sannfæringu inn í framtíðina. Þess vegna styð ég Ingibjörgu heilshugar til formennsku í Framsóknarflokknum. Höfundur er háskólanemi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Framsóknarflokkurinn Flokksþing Framsóknar 2026 Mest lesið Þess vegna já Arnór Sighvatsson Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman Skoðun Hvað kostar léleg umsýsla ríkissjóðs okkur í raun? Sigurður Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Kíkt í pakkann Júlíus Valsson skrifar Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvað kostar léleg umsýsla ríkissjóðs okkur í raun? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þegar gróðureldar verða að samfélagsógn Snorri Birgisson skrifar Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir skrifar Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson skrifar Skoðun Smá standard, takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Upplýst lýðræði - Lærdómurinn af einni leiðréttingu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fullyrðingar utanríkisráðherra um samningssvigrúm Íslands Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þreifað á „pakkanum“ Hlín Leifsdóttir skrifar Skoðun Er Ísland Manchester City og ESB Sheffield United Gauti Eggertsson skrifar Sjá meira
Undanfarin ár höfum við í Framsóknarflokknum þurft að horfast í augu við að ákveðin lægð hefur gengið yfir starf okkar. Umræðan hefur víða orðið óskýrari og margir flokksmenn upplifað að stefna okkar og framtíðarsýn hafi hvorki verið nægilega skýr né sannfærandi. Þetta er ekki óyfirstíganlegt ástand, en það kallar á heiðarlega sjálfsskoðun og raunverulegan vilja til breytinga. Ég er skynsemishyggjumaður í eðli mínu og af þeim sökum hef ég fundið mér farveg innan Framsóknarflokksins – flokks sem er byggður á jafnvægi, ábyrgð og raunhæfum lausnum. Nú stöndum við hins vegar á tímamótum þegar við kjósum nýjan formann á flokksþingi um komandi helgi. Á slíkum stundum þarf að staldra við og spyrja hvert við ætlum og hver sé best til þess fallinn að leiða okkur þangað? Ég er flokksmaður sem kallar eftir forystu sem er tilbúin til að leiða flokkinn inn í framtíðina með skýrri stefnu, metnaðarfullum markmiðum og óþreytandi elju sér að vopni. Ákall hefur verið innan flokksins um hressilega innspýtingu; raunverulega nýja forystu sem skerpir á stefnumálum, dragi aftur fram kjarna framsóknarstefnunnar og veki starf flokksins til lífsins á ný. Í Ingibjörgu Isaksen sé ég þann leiðtoga sem flokkurinn þarfnast nú. Hún er hinn klassíski framsóknarmaður af því tagi sem við erum flest. Keppniskona af bestu gerð, með skýra sýn, mikinn metnað og óþreytandi til verka. Hún er talsmaður komandi kynslóða og skilur að Framsóknarflokkurinn á ekki að sætta sig við neitt annað en forystu sem getur gert betur. Betur í stefnumótun, betur í innleiðingu þeirrar stefnu og betur í að leiða flokkinn af festu og sannfæringu inn í framtíðina. Þess vegna styð ég Ingibjörgu heilshugar til formennsku í Framsóknarflokknum. Höfundur er háskólanemi.
Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar