Næsti formaður elsta stjórnmálaflokks Íslands – Framsóknarflokksins Þorvaldur Daníelsson skrifar 10. febrúar 2026 08:00 Flokksþing elsta stjórnmálaflokks landsins, Framsóknarflokksins, fer fram um helgina hér í Reykjavík. Þar kemur Framsóknarfólk saman til að móta stefnu flokksins og velja leiðtoga flokksins inn í framtíðina. Tveir öflugir frambjóðendur sækjast eftir formannsembættinu.Það er óhætt að segja að Framsóknarfólk standi frammi fyrir sannkölluðu lúxusvandamáli að þurfa að velja á milli tveggja jafn frambærilegra leiðtoga. Frá því ég fékk kosningarétt hef ég alltaf kosið með hjartanu. Ég hef kosið fólk sem ég treysti til að standa við orð sín. Stundum hefur það gengið eftir, stundum ekki. Ég segi þetta alveg án gríns. Ég held að ég hafi kosið alla flokka nema Samfylkinguna, Miðflokkinn, Flokk fólksins og Viðreisn. Ég hef kosið Alþýðubandalagið, Sjálfstæðisflokkinn, Framsóknarflokkinn, Pírata og náði meira að segja að kjósa Kvennalistann! Árið 2019 átti ég fund með Lilju Dögg Alfreðsdóttur í kjölfar þess að ég hlaut Foreldraverðlaun Heimilis og skóla fyrir verkefnið Hjólakraftur í Norðlingaskóla, sem ég stóð að. Lilja sýndi verkefninu mikinn áhuga, spurði gagnrýninna spurninga og vildi vita meira. Hún minntist á mögulegt framboð síðar meir, en á þeim tímapunkti hafði ég lítinn sem engan áhuga á slíku. Við héldum þó áfram í reglulegu sambandi. Fyrir kosningarnar 2021 hafði Lilja aftur samband og vildi fá mig á lista Framsóknar. Þá var vinna Ásmundar Einars Daðasonar við frumvarp að farsældarlögunum, með aðkomu allra stjórnmálaflokka, fagfólks og hagsmunaaðila, komin vel á veg. Mér fannst Framsóknarflokkurinn, með þetta kraftmikla fólk innanborðs, eiga að leiða samfélagið áfram. Ég sló því til. Mig langaði ekki aðeins að kjósa Framsókn. Ég vildi vinna með Lilju að því að koma hennar málum á dagskrá og keyra þau áfram. Ég fann að í Framsókn átti ég loks pólitískan samastað. Í framhaldi af kosningunum 2021 vildi ég prófa að starfa meira að málefnum nærsamfélagsins í Reykjavík. Lilja hvatti mig til að gefa kost á mér fyrir borgarstjórnarkosningarnar 2022. Þar unnum við stærsta sigur Framsóknar í Reykjavík í sögu flokksins og náðum að snúa 16 milljarða halla borgarinnar í 5 milljarða afgang! En það er þó ekki umfjöllunarefni hér. Lilja Dögg Alfreðsdóttir er Framsókn. Hún þekkir sögu flokksins betur en flestir og hefur tekið þátt í starfi hans frá barnæsku í Breiðholtinu. Hún aðhyllist samvinnustefnuna af heilum hug og trúir því að betri lausnir verði til þegar fólk vinnur saman frekar en að vaða áfram eitt og sér. Hún er afar sterk í efnahagsmálum og sér oft lengra en augað eygir, ekki síst á síðasta ári, þar sem hún hefur ítrekað bent á hvað er yfirvofandi. Það kemur ekki á óvart. Lilja þekkir hagkerfi heimsins eins og lófann á sér. Lilja býr að mínu mati yfir meiri „hestöflum“ en flestir stjórnmálamenn. Hún stendur föst fyrir, lætur ekki slá sig út af laginu, er sáttfús, jákvæð og fagleg. Kannski er besta dæmið um það hvernig hún lét drykkjuraus Klaustursmálsins ekki standa í vegi fyrir faglegu samstarfi í þinginu við þá sem þar áttu hlut að máli, þrátt fyrir að það hafi gengið nærri okkur öllum og einna helst tekið á hana. Ég hlakka til sunnudagsins. Þá fæ ég tækifæri til að kjósa Lilju Dögg Alfreðsdóttur sem næsta formann Framsóknarflokksins. Það tækifæri ætla ég að nýta stoltur og ég hlakka til að vinna með Lilju að undirbúningi sveitarstjórnarkosninganna í vor! Það er akkur fyrir Framsókn að hafa Lilju í sínu liði. Höfundur er fyrsti varaborgarfulltrúi Framsóknar og í framboði á lista Framsóknar til borgarstjórnar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Þorvaldur Daníelsson Framsóknarflokkurinn Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Flokksþing Framsóknar 2026 Mest lesið Þess vegna já Arnór Sighvatsson Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman Skoðun Hvað kostar léleg umsýsla ríkissjóðs okkur í raun? Sigurður Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Kíkt í pakkann Júlíus Valsson skrifar Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvað kostar léleg umsýsla ríkissjóðs okkur í raun? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þegar gróðureldar verða að samfélagsógn Snorri Birgisson skrifar Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir skrifar Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson skrifar Skoðun Smá standard, takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Upplýst lýðræði - Lærdómurinn af einni leiðréttingu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fullyrðingar utanríkisráðherra um samningssvigrúm Íslands Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þreifað á „pakkanum“ Hlín Leifsdóttir skrifar Skoðun Er Ísland Manchester City og ESB Sheffield United Gauti Eggertsson skrifar Sjá meira
Flokksþing elsta stjórnmálaflokks landsins, Framsóknarflokksins, fer fram um helgina hér í Reykjavík. Þar kemur Framsóknarfólk saman til að móta stefnu flokksins og velja leiðtoga flokksins inn í framtíðina. Tveir öflugir frambjóðendur sækjast eftir formannsembættinu.Það er óhætt að segja að Framsóknarfólk standi frammi fyrir sannkölluðu lúxusvandamáli að þurfa að velja á milli tveggja jafn frambærilegra leiðtoga. Frá því ég fékk kosningarétt hef ég alltaf kosið með hjartanu. Ég hef kosið fólk sem ég treysti til að standa við orð sín. Stundum hefur það gengið eftir, stundum ekki. Ég segi þetta alveg án gríns. Ég held að ég hafi kosið alla flokka nema Samfylkinguna, Miðflokkinn, Flokk fólksins og Viðreisn. Ég hef kosið Alþýðubandalagið, Sjálfstæðisflokkinn, Framsóknarflokkinn, Pírata og náði meira að segja að kjósa Kvennalistann! Árið 2019 átti ég fund með Lilju Dögg Alfreðsdóttur í kjölfar þess að ég hlaut Foreldraverðlaun Heimilis og skóla fyrir verkefnið Hjólakraftur í Norðlingaskóla, sem ég stóð að. Lilja sýndi verkefninu mikinn áhuga, spurði gagnrýninna spurninga og vildi vita meira. Hún minntist á mögulegt framboð síðar meir, en á þeim tímapunkti hafði ég lítinn sem engan áhuga á slíku. Við héldum þó áfram í reglulegu sambandi. Fyrir kosningarnar 2021 hafði Lilja aftur samband og vildi fá mig á lista Framsóknar. Þá var vinna Ásmundar Einars Daðasonar við frumvarp að farsældarlögunum, með aðkomu allra stjórnmálaflokka, fagfólks og hagsmunaaðila, komin vel á veg. Mér fannst Framsóknarflokkurinn, með þetta kraftmikla fólk innanborðs, eiga að leiða samfélagið áfram. Ég sló því til. Mig langaði ekki aðeins að kjósa Framsókn. Ég vildi vinna með Lilju að því að koma hennar málum á dagskrá og keyra þau áfram. Ég fann að í Framsókn átti ég loks pólitískan samastað. Í framhaldi af kosningunum 2021 vildi ég prófa að starfa meira að málefnum nærsamfélagsins í Reykjavík. Lilja hvatti mig til að gefa kost á mér fyrir borgarstjórnarkosningarnar 2022. Þar unnum við stærsta sigur Framsóknar í Reykjavík í sögu flokksins og náðum að snúa 16 milljarða halla borgarinnar í 5 milljarða afgang! En það er þó ekki umfjöllunarefni hér. Lilja Dögg Alfreðsdóttir er Framsókn. Hún þekkir sögu flokksins betur en flestir og hefur tekið þátt í starfi hans frá barnæsku í Breiðholtinu. Hún aðhyllist samvinnustefnuna af heilum hug og trúir því að betri lausnir verði til þegar fólk vinnur saman frekar en að vaða áfram eitt og sér. Hún er afar sterk í efnahagsmálum og sér oft lengra en augað eygir, ekki síst á síðasta ári, þar sem hún hefur ítrekað bent á hvað er yfirvofandi. Það kemur ekki á óvart. Lilja þekkir hagkerfi heimsins eins og lófann á sér. Lilja býr að mínu mati yfir meiri „hestöflum“ en flestir stjórnmálamenn. Hún stendur föst fyrir, lætur ekki slá sig út af laginu, er sáttfús, jákvæð og fagleg. Kannski er besta dæmið um það hvernig hún lét drykkjuraus Klaustursmálsins ekki standa í vegi fyrir faglegu samstarfi í þinginu við þá sem þar áttu hlut að máli, þrátt fyrir að það hafi gengið nærri okkur öllum og einna helst tekið á hana. Ég hlakka til sunnudagsins. Þá fæ ég tækifæri til að kjósa Lilju Dögg Alfreðsdóttur sem næsta formann Framsóknarflokksins. Það tækifæri ætla ég að nýta stoltur og ég hlakka til að vinna með Lilju að undirbúningi sveitarstjórnarkosninganna í vor! Það er akkur fyrir Framsókn að hafa Lilju í sínu liði. Höfundur er fyrsti varaborgarfulltrúi Framsóknar og í framboði á lista Framsóknar til borgarstjórnar.
Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar