„Ég er að heiðra litla Aron“

Tíu ár í leiknum

Aron tók sér nauðsynlega pásu frá tónlistinni eftir að heilsa hans krafðist þess en hann hefur verið einhver frægasti tónlistarmaður landsins í tíu ár, frá því hann var sextán ára.

Nú er hann kominn aftur inn í tónlistarsenuna öflugri en nokkru sinni fyrr og stendur fyrir stærstu tónleikum ferilsins í haust. 

Aron ræddi á einlægan máta við blaðamann um heilsuna, ferilinn, upphafið, fjölskyldulífið, jafnvægið og óbilandi ástríðu fyrir tónlistinni.

Aron Can er fæddur árið 1999 og skaust upp á stjörnuhimininn árið 2016, þá sextán ára gamall. Hann hefur verið í sviðsljósinu allar götur síðan og þjóðin fylgst með honum þroskast bæði í list og lífi. 

Samhliða því er hann mikill athafnamaður, rekur salt- og steinefnavörumerkið R8iant og stundar íþróttir af krafti.

Hunsaði viðvörunabjöllur líkamans

Í sumar var eins og Aron hafi skollið á vegg. Heilsan var farin að gefa honum merki um að hann þyrfti að hægja á sér og hann fékk flog á miðjum tónleikum.

„Ég var klárlega búinn að fá merki um að ég þyrfti aðeins að hægja á mér og staldra við. Líkaminn sagði bara: „Gamli, slakaðu á“. 

En svo er svo gaman alltaf, maður er á milljón, ástríðan alltaf til staðar og maður spottar þetta ekki almennilega. Á meðan er kerfið bara: „Gaur núna áttu ekki séns“. Og maður krassar.“

Hann hafi fundið fyrir mikilli þreytu daginn sem flogið kom en ekkert kippt sér of mikið upp við það.

„Um morguninn hringi ég í Ernu konuna mína þar sem ég er í Krónunni að fylla á R8iant vörurnar og ég sagði við hana að ég bara gæti ekki lengur talið, það væri eitthvað í gangi. 

Hún spyr hvort ég sé búinn að borða sem ég var ekki búinn að gera þannig ég fer heim, fæ mér að borða og legg mig aðeins. 

Svo vakna ég bara mjög ferskur og bruna á gigg peppaður. Svo bara búmm, ég fæ flogakast.  

Eftir á að hyggja sé ég að ég var búinn að fá einhverja viðvörun frá líkamanum eins og heilaþoku en ég hunsaði það algjörlega.“

„Hvað meiniði að þetta hafi þurft að gerast hér?“

Aron er sömuleiðis í gríðarlega góðu formi og leggur upp úr heilsusamlegum lífsstíl.

„Ég er búinn að vera að æfa mikið síðustu ár og mér fannst ég passa upp á að halda mér í góðri rútínu og passa upp á svefninn. 

Mér finnst ég aldrei hafa verið hraustari en svo var bara þessi rosalega keyrsla þar sem ég var með alla bolta á lofti sem að lokum náði mér þarna.“

View this post on Instagram

A post shared by Aron Can Gultekin (@aroncang)

Það var svolítið mikið áfall að þurfa algjörlega að gefa eftir og hlusta á líkamann.

„Kerfið bara krassar algjörlega og líkaminn krefst þess að þú slakir á. Þetta var svo mikið reality check, bara fokk hvað var að gerast? 

Þegar sjúkrabíllinn mætti sagði ég bara: Gleymiði hugmyndinni, ég ætla að keyra heim. Mér fannst þetta svo pirrandi og ég bara skildi ekki neitt hvernig þetta gerðist. 

Bara hvað meiniði, afhverju þurfti þetta að gerast yfir höfuð og afhverju í þessu aðstæðum, uppi á sviði?“

Á svið fyrir sextán þúsund áhorfendum viku seinna

Aron fór þó í massíva berskjöldunaraðferð til þess að halda áfram. Hann var bókaður á Þjóðhátíð rúmri viku síðar og tók ekki í mál að hætta við stærsta gigg ársins heldur demdi sér í dýpstu laugina.

View this post on Instagram

A post shared by Aron Can Gultekin (@aroncang)

„Ég fann bara að ég varð að taka þetta gigg, það var ekki fræðilegur að ég ætlaði að hætta við það. 

Viku seinna er ég mættur í Dalinn og sviðsmenn fara að spyrja hvort ég megi við því að hafa öll ljósin og eldinn á sviðinu ef ske kynni að það triggeri flog. Ég svaraði bara: Það er ein leið til að finna út úr því.

Setjum öll ljósin og eldinn og allt í gang. Ef þetta er eitthvað sem triggerast þegar ég er að spila þá þarf ég bara að vita það strax.“

Þannig Aron lét á það reyna fyrir framan sextán þúsund manns og giggið gekk eins og í sögu.

„Þetta var bara eina leiðin til þess að komast að þessu.“

Allt að sex gigg í viku í tæp tíu ár

Hugur Arons hafði löngum hallast að því að hann vildi taka sér svolítið frí frá giggum eftir að hafa varla átt frítt kvöld um helgi frá sextán ára aldri. 

Það hefur mikið vatn runnið til sjávar frá því hann byrjaði í senunni, hann er með Ernu sinni sem er flugfreyja hjá Icelandair en hjúin hafa reyndar verið par frá því hann var nýbyrjaður í tónlistinni.

View this post on Instagram

A post shared by Aron Can Gultekin (@aroncang)

Í dag eiga þau soninn Theo og hugmyndir um að geta átt notalegar helgar heima heilluðu.

„Ég var búinn að vera í alveg tvö ár að hugsa að það væri gott að taka bara smá pásu. Ég var búinn að vera að spila tvisvar til jafnvel sex sinnum í viku frá því ég var sextán ára sem er sjúklega langur tími. 

Svo var R8iant auðvitað stöðugt að stækka og ástríðan mikil fyrir því verkefni þannig mig langaði að leyfa mér að setja orkuna mína meira í það. En svo fær maður fyrirspurnir um gigg sem maður heldur áfram að taka. 

Eftir þetta ákvað ég samt að klára Þjóðhátíð og svo einfaldlega hlusta á líkamann. Ég augljóslega þurfti að gera það. 

Það var líka góð tilfinning að klára stærsta gigg ársins, finna að ég gat vel farið upp á svið og vitandi að ég gæti komið aftur eftir pásu. 

Ég veit ekki hvað triggerar þetta hjá mér en það var gott að finna að giggið gerði það ekki.“

Allt annað gleymist þegar hann stígur á svið

Hræðslan gerði ekkert vart við sig hjá Aroni dagana sem liðu upp að Þjóðhátíð.

„Mér leið bara vel fyrir sviðið en aðrir voru kannski stressaðri, segir Aron og bætir við að Erna konan hans hafi átt aðeins erfiðara með þetta þar sem hún stóð á hliðarlínu sviðsins þegar hann steig á svið.

Nokkrum dögum fyrir sagði ég samt við Ernu: Pældu í því ef þetta myndi gerast aftur. En svo fór ég upp á svið og þegar ég byrja þá gleymist allt, þá er ég í algjöru núi og tónlistin tekur yfir.“

Aldrei hugmynd að hætta

Aron segir að það hafi aldrei einu sinni verið hugmynd að hætta í tónlistinni, hann hafi einfaldlega viljað hlaða batteríin og setja fókusinn annað líka.

„Það var alveg sjúklega gott fyrir mig. Að slaka á um helgar og bara prófa aðeins öðruvísi nálgun. 

Ég fór líka í gegnum svo margar tilfinningar, ég saknaði þess að koma fram og fannst það á sama tíma líka næs. 

Það var verðmætt að ná að setja svona mikla orku í R8iant og ég hefði aldrei náð því á svona hátt plan ef ég hefði stanslaust verið að jöggla öllu. 

Ég er ótrúlega stoltur af því hvernig ég hef náð að þróa það. Sama með lífið sjálft. 

Tíminn manns er verðmætur og auðvitað tók tónlistin mestan hluta lífsins, fyrir utan giggin var maður flest kvöld í stúdíóinu að semja. Þannig þessi pása var nauðsynleg í alla staði.“

View this post on Instagram

A post shared by Aron Can Gultekin (@aroncang)

Gaman að næra aðrar hliðar en ekki bara starfið

Þá segir hann margt skýrast hjá manni við það að hægja á sér.

„Ég held líka bara að svo lengi hef ég alfarið verið skilgreindur sem tónlistarmaður en auðvitað er maður alls konar og maður er ekki bara vinnan sín. 

Mörkin voru orðin svolítið óljós og mér fannst ég fá tækifæri til þess að vera bara ég hverju sinni. 

Og núna get ég bókstaflega ekki beðið eftir að stíga á svið. Ég hlakka svo til og það er svo geggjað að nálgast tónlistina aftur. 

Ég fór í stúdíóið með Þormóði um daginn og fann bara já auðvitað, þetta er það skemmtilegasta sem ég geri í lífinu. 

Að mæta að skapa og það er ekkert stress. Þetta er svo stór hluti af hjarta mínu.“

Vildi varla fara af sviðinu

Samhliða öllu er Aron auðvitað meðlimur stærsta strákabands landsins, IceGuys, og kom fram með þeim á þónokkrum tónleikum fyrir troðfullri Laugardalshöll í desember.

View this post on Instagram

A post shared by Aron Can Gultekin (@aroncang)

„Við byrjuðum allir með sóló tónleika og mig langaði bara ekki af sviðinu, það var svo gaman. Þessi pása lét mig bara elska tónlistina meira og ég saknaði hennar, sem er svo geggjað. 

Það er svo gott að hafa náð að einblína á aðra hluti í lífinu og gefa þeim meira vægi og koma til baka í betra jafnvægi. Fjölskyldan, bisnessið og R8iant og tónlistin.“

Falleg vegferð og væntumþykja stendur upp úr

Nú er liðinn heill áratugur frá því platan Þekkir Stráginn kom út og lífið varð aldrei eins hjá Aroni. 

Stjarna var fædd og í tilefni af tímamótunum ætlar Aron Can að halda tónlistarveislu í Laugardalshöll 26. september, þar sem öll helstu lög hans fá að njóta sín. 

Hér má nálgast nánari upplýsingar um tónleikana og miðasölu sem hefst klukkan tíu í dag, föstudag.

„Það er óraunverulegt að það sé bara komið að tíu ára tónlistarafmælinu og líka að þessi tímamót séu akkúrat núna. 

Það er svo fallegt og ég er líka búinn að hlakka til að fagna þessum áfanga í nokkur ár,“ segir Aron og bætir við hve súrrealískt það sé að hugsa til baka til ársins 2016.

View this post on Instagram

A post shared by Aron Can Gultekin (@aroncang)

„Við erum búin að vera að plana, gera og græja fyrir tónleikana og það felur í sér að fara vel í gegnum allt sem maður er búinn að gera á ferlinum, hlusta á gömul lög, horfa á myndböndin og fara yfir gamla tíma. 

Að sjá mig sextán ára, þessi litli gaur sem hélt svo sannarlega ekki að hann væri lítill. Ég var svo ungur en svo mikið tilbúinn að fara alla leið, stöðugt að leika mér að búa til tónlist og hér er ég enn og aftur að leika mér að búa til tónlist.

Ég er líka að heiðra litla Aron með þessu öllu og mér þykir vænt um það.“

Tónlistin aldrei nokkurn tíma byrði

Jafnvægið er klárlega eitthvað sem Aron ætlar að tileinka sér en tónlistin heldur áfram að næra hann.

„Tónlistin hefur aldrei nokkurn tíma verið einhver byrði á mér. Hún hefur aldrei verið einhver griðarstaður, þar sem ég finn fyrir einhverri innri ró og hún mun aldrei vera byrði. 

Sköpunin hefur aldrei snúst um að ég ætli eða verði að semja eitthvað sem er nett sem mig langar að öllum finnist nett,“ segir Aron yfirvegur en ákveðinn.

Í spilaranum hér að neðan má sjá sextán ára gamlan Aron Can syngja Engan Móral: 

„Þegar ég er að semja snýst þetta alltaf bara algjörlega um eitthvað hér og nú, að gera bara eitthvað í mómentinu, kveikja á míkrafóninum og flæða. 

Eftir pásuna finn ég fyrir dýpra þakklæti fyrir þessu. Það er líka auðvelt að verða samdauna því sem er í gangi og þá er svo gott að geta bakkað aðeins til að sjá hvað maður er heppinn að geta gert þetta. 

Ég er löngu búinn að finna mitt dæmi og það er sturlað að geta starfað við það. Þetta er og hefur alltaf verið staðurinn þar sem ég er í algjöru núi og allar áhyggjur fara eitthvað annað,“ bætir hann við.

Sturluð upplifun

Það sé svo einfaldlega sturlað að fá að gera síðustu tíu ár svona upp í Höllinni. 

„Tilfinningin að syngja Rúllupp eða Þekkir Stráginn fyrir fullum sal er engri lík. 

Fólkið sem hefur verið að hlusta frá upphafi hefur líka þroskast svo mikið og á sínar minningar af því að hafa verið ungt að hlusta á þessi lög á ákveðnum stað í lífinu. 

Ég hlakka svo mikið til að eiga þetta kvöld með þeim öllum,“ segir Aron Can brosandi að lokum.