Seltjarnarnes og fjárhagurinn – viðvarandi hallarekstur Sigurþóra Bergsdóttir skrifar 19. janúar 2026 13:30 Seltjarnarnes er gott samfélag með mikla kosti. Hér er sterk samfélagsvitund, öflugt skóla- og íþróttastarf og gott mannlíf. Þetta er bær sem margir velja sér vegna lífsgæða og halda tryggð við. En jafnvel sterk samfélög verða ekki rekin til lengdar án traustra fjármála. Undanfarin ár hefur fjárhagsstaða Seltjarnarness versnað jafnt og þétt. Bærinn hefur rekið sig með halla ár eftir ár. Hallarekstur þýðir einfaldlega að útgjöld eru meiri en tekjur, og sá munur þarf annaðhvort að vera fjármagnaður með lánum, sölu eigna eða með því að ganga á veltufé og varasjóði. Stakt ár með halla getur verið eðlilegt, til dæmis vegna stórra framkvæmda eða óvæntra áfalla. Vandinn skapast þegar hallinn verður viðvarandi. Tölurnar segja sína sögu Uppsafnaður halli A hluta bæjarsjóðs á þessu kjörtímabili nemur um 2,3 milljörðum króna. Samtals halli A- og B hluta er um 1,6 milljarðar króna. Fyrir árið 2026 er gert ráð fyrir 117 milljóna króna halla á A hluta. Sé þessi þróun sett í samhengi við tekjur kemur í ljós að rekstur bæjarins hefur verið með 8–10% halla af heildartekjum yfir tímabilið. Til samanburðar grípa flest sveitarfélög til aðgerða þegar halli fer yfir 2–3%. Við erum því komin langt út fyrir þau mörk sem teljast ásættanleg. Afleiðingar sem sjást í daglegu lífi Hallarekstur er ekki óhlutbundið bókhaldsatriði. Þegar tekjur duga ekki lengur til daglegs reksturs neyðist sveitarfélag til að: fresta viðhaldi, taka lán, ganga á veltufé, eða draga úr þjónustu. Þetta gerist sjaldan allt í einu. Afleiðingarnar koma smám saman. Við sjáum þær í skólakerfinu, þar sem frestað viðhald hefur leitt til alvarlegra vandamála. Við sjáum stöðnun í uppbyggingu, verri ásýnd bæjarins og aukið álag á starfsfólk. Börn, ungt fólk og eldra fólk finna fyrst fyrir þessari þróun. Þegar hallarekstur varir lengi myndast vítahringur: lakari innviðir kalla á hærri kostnað síðar, sem aftur veikir fjárhag bæjarins enn frekar. Áhætta fyrir sjálfstæði bæjarins Viðvarandi hallarekstur snýst ekki aðeins um þjónustu, heldur einnig um sjálfstæði sveitarfélagsins. Seltjarnarnes hefur þegar verið varað við af eftirlitsnefnd sveitafélaga vegna frávika frá jafnvægisreglu og lykilviðmiðum. Ef ekkert er gert eykst hættan á aukinni yfirstjórn, skerðingu á fjárhagslegu sjálfsforræði eða utanaðkomandi íhlutun. Reynsla annarra sveitarfélaga sýnir að slík þróun getur í versta falli leitt til sameiningarþrýstings eða stjórnunar utan frá. Hversu lengi höfum við? Miðað við stærð hallans og þróun síðustu ára er svarið einfalt, þó óþægilegt: ekki lengi. Viðvarandi halli af þessari stærðargráðu er yfirleitt þolanlegur í 1–3 ár í viðbót, nema gripið verði strax til raunverulegra aðgerða. Þetta er ekki pólitísk afstaða heldur stærðfræði. Valið sem blasir við Staðan er alvarleg en hún er leysanleg. Með raunhæfri áætlanagerð, skýrri forgangsröðun, endurskoðun á tekjumódeli og bættri stjórnun samninga og fjárfestinga er hægt að snúa þessari þróun við. En því lengur sem beðið er, þeim mun erfiðari og sársaukafyllri verða aðgerðirnar. Spurningin sem við stöndum frammi fyrir er því ekki hvort bregðast eigi við, heldur hvenær. Seltjarnarnes er gott samfélag. Einmitt þess vegna ber okkur skylda til að verja það – með ábyrgum fjármálum, upplýstri umræðu og ákvörðunum sem tryggja framtíð bæjarins. Höfundur er bæjarfulltrúi Samfylkingar og óháðra í bæjarstjórn Seltjanarness. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sigurþóra Bergsdóttir Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Opið bréf til Ingu Sæland Skoðun Hálfsannleikur og ósannindi Magnúsar Árna Skjaldar Magnússonar Hjörvar Sigurðsson Skoðun Dánaraðstoð snýst ekki um val milli lífs og dauða heldur um það hvernig við hlúum að fólki í lok lífs Ingrid Kuhlman Skoðun Fjármálaáætlun - satíriskt leikrit í óteljandi þáttum Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Þöggun - Okkar Borg Sigfús Aðalsteinsson ,Baldur Borgþóirsson Skoðun Ógnir núna ekkert á við áhættu framtíðar Jóhanna Hlín Auðunsdóttir Skoðun Ísland í Evrópusambandinu Jón Frímann Jónsson Skoðun Þau sem töluðu um hvalrekaskatt og hin sem þora að leggja hann á Þórður Snær Júlíusson Skoðun Mikið vona ég að þetta sé ekki rétt Jón Pétur Zimsen Skoðun Meira er ekki alltaf betra í skólastarfi Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Skoðun Skoðun Skoðun Læra nemendur meira ef skóladögum fjölgar? Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Ísland í Evrópusambandinu Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Ógnir núna ekkert á við áhættu framtíðar Jóhanna Hlín Auðunsdóttir skrifar Skoðun Opið bréf til Ingu Sæland skrifar Skoðun Dánaraðstoð snýst ekki um val milli lífs og dauða heldur um það hvernig við hlúum að fólki í lok lífs Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Fjármálaáætlun - satíriskt leikrit í óteljandi þáttum Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Hálfsannleikur og ósannindi Magnúsar Árna Skjaldar Magnússonar Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Píslargangan gleymd – og börnin bera afleiðingarnar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Trump, Íran, Úkraína og NATO Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Þöggun - Okkar Borg Sigfús Aðalsteinsson ,Baldur Borgþóirsson skrifar Skoðun Meira er ekki alltaf betra í skólastarfi Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Um Ketilsbraut 7-9 – Stjórnsýsluhús Norðurþings Rúnar Traustason skrifar Skoðun Frá hásæti orkudrottningar Kristín Linda Árnadóttir skrifar Skoðun Að hafna viðræðum er að hafna upplýsingum Magnús Árni Skjöld Magnússon skrifar Skoðun Einn mánuður af átökum: Börn gjalda mest fyrir stríðið í Mið-Austurlöndum Tótla I. Sæmundsdóttir skrifar Skoðun Þau sem töluðu um hvalrekaskatt og hin sem þora að leggja hann á Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Mikið vona ég að þetta sé ekki rétt Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Veldur hver á heldur! Andrés Pétursson skrifar Skoðun Gott samfélag verður ekki til af sjálfu sér Marta Rut Ólafsdóttir skrifar Skoðun Gerðir samningar sviknir af ESB Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Við getum ekki byggt vernd barna á tilviljunum! Arnrún María Magnúsdóttir skrifar Skoðun Ekki minn kaffibolli Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Sniðgöngum ísraelska lyfjarisann Teva eins og Rapyd Björn B Björnsson skrifar Skoðun Tveggja ára reynsla af samkeppnisundanþágum á kjötmarkaði Breki Karlsson, Ólafur Stephense skrifar Skoðun Erindislaus meirihluti leggur á flótta Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun Bókasafnið mitt - Heimili að heiman Lísa Z. Valdimarsdóttir skrifar Skoðun Útvistun, Minna gott, meira vont Halldór Ólafsson skrifar Skoðun Afhverju skiptir tilfinningin um að tilheyra meira máli en Instagram? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Suðurnesin bíða ekki, við verðum að fylgja eftir Fida Abu Libdeh skrifar Skoðun Ég var rekinn Daði Már Kristófersson skrifar Sjá meira
Seltjarnarnes er gott samfélag með mikla kosti. Hér er sterk samfélagsvitund, öflugt skóla- og íþróttastarf og gott mannlíf. Þetta er bær sem margir velja sér vegna lífsgæða og halda tryggð við. En jafnvel sterk samfélög verða ekki rekin til lengdar án traustra fjármála. Undanfarin ár hefur fjárhagsstaða Seltjarnarness versnað jafnt og þétt. Bærinn hefur rekið sig með halla ár eftir ár. Hallarekstur þýðir einfaldlega að útgjöld eru meiri en tekjur, og sá munur þarf annaðhvort að vera fjármagnaður með lánum, sölu eigna eða með því að ganga á veltufé og varasjóði. Stakt ár með halla getur verið eðlilegt, til dæmis vegna stórra framkvæmda eða óvæntra áfalla. Vandinn skapast þegar hallinn verður viðvarandi. Tölurnar segja sína sögu Uppsafnaður halli A hluta bæjarsjóðs á þessu kjörtímabili nemur um 2,3 milljörðum króna. Samtals halli A- og B hluta er um 1,6 milljarðar króna. Fyrir árið 2026 er gert ráð fyrir 117 milljóna króna halla á A hluta. Sé þessi þróun sett í samhengi við tekjur kemur í ljós að rekstur bæjarins hefur verið með 8–10% halla af heildartekjum yfir tímabilið. Til samanburðar grípa flest sveitarfélög til aðgerða þegar halli fer yfir 2–3%. Við erum því komin langt út fyrir þau mörk sem teljast ásættanleg. Afleiðingar sem sjást í daglegu lífi Hallarekstur er ekki óhlutbundið bókhaldsatriði. Þegar tekjur duga ekki lengur til daglegs reksturs neyðist sveitarfélag til að: fresta viðhaldi, taka lán, ganga á veltufé, eða draga úr þjónustu. Þetta gerist sjaldan allt í einu. Afleiðingarnar koma smám saman. Við sjáum þær í skólakerfinu, þar sem frestað viðhald hefur leitt til alvarlegra vandamála. Við sjáum stöðnun í uppbyggingu, verri ásýnd bæjarins og aukið álag á starfsfólk. Börn, ungt fólk og eldra fólk finna fyrst fyrir þessari þróun. Þegar hallarekstur varir lengi myndast vítahringur: lakari innviðir kalla á hærri kostnað síðar, sem aftur veikir fjárhag bæjarins enn frekar. Áhætta fyrir sjálfstæði bæjarins Viðvarandi hallarekstur snýst ekki aðeins um þjónustu, heldur einnig um sjálfstæði sveitarfélagsins. Seltjarnarnes hefur þegar verið varað við af eftirlitsnefnd sveitafélaga vegna frávika frá jafnvægisreglu og lykilviðmiðum. Ef ekkert er gert eykst hættan á aukinni yfirstjórn, skerðingu á fjárhagslegu sjálfsforræði eða utanaðkomandi íhlutun. Reynsla annarra sveitarfélaga sýnir að slík þróun getur í versta falli leitt til sameiningarþrýstings eða stjórnunar utan frá. Hversu lengi höfum við? Miðað við stærð hallans og þróun síðustu ára er svarið einfalt, þó óþægilegt: ekki lengi. Viðvarandi halli af þessari stærðargráðu er yfirleitt þolanlegur í 1–3 ár í viðbót, nema gripið verði strax til raunverulegra aðgerða. Þetta er ekki pólitísk afstaða heldur stærðfræði. Valið sem blasir við Staðan er alvarleg en hún er leysanleg. Með raunhæfri áætlanagerð, skýrri forgangsröðun, endurskoðun á tekjumódeli og bættri stjórnun samninga og fjárfestinga er hægt að snúa þessari þróun við. En því lengur sem beðið er, þeim mun erfiðari og sársaukafyllri verða aðgerðirnar. Spurningin sem við stöndum frammi fyrir er því ekki hvort bregðast eigi við, heldur hvenær. Seltjarnarnes er gott samfélag. Einmitt þess vegna ber okkur skylda til að verja það – með ábyrgum fjármálum, upplýstri umræðu og ákvörðunum sem tryggja framtíð bæjarins. Höfundur er bæjarfulltrúi Samfylkingar og óháðra í bæjarstjórn Seltjanarness.
Dánaraðstoð snýst ekki um val milli lífs og dauða heldur um það hvernig við hlúum að fólki í lok lífs Ingrid Kuhlman Skoðun
Skoðun Dánaraðstoð snýst ekki um val milli lífs og dauða heldur um það hvernig við hlúum að fólki í lok lífs Ingrid Kuhlman skrifar
Skoðun Einn mánuður af átökum: Börn gjalda mest fyrir stríðið í Mið-Austurlöndum Tótla I. Sæmundsdóttir skrifar
Skoðun Þau sem töluðu um hvalrekaskatt og hin sem þora að leggja hann á Þórður Snær Júlíusson skrifar
Skoðun Tveggja ára reynsla af samkeppnisundanþágum á kjötmarkaði Breki Karlsson, Ólafur Stephense skrifar
Skoðun Afhverju skiptir tilfinningin um að tilheyra meira máli en Instagram? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar
Dánaraðstoð snýst ekki um val milli lífs og dauða heldur um það hvernig við hlúum að fólki í lok lífs Ingrid Kuhlman Skoðun