Setjum við Ísland í fyrsta sæti? Júlíus Valsson skrifar 13. desember 2025 14:32 …eða setjum við súrefnisgrímuna fyrst á aðra?Ný þjóðaröryggisstefna Bandaríkjanna Með nýrri þjóðaröryggisstefnu Bandaríkjanna (National Security Strategy, NSS), gefinni út 4. desember 2025 eru bandaríska þjóðin og hagsmunir hennar sett í forgang („America First“). Öryggi borgaranna er tryggt með áherslu á fullveldi, öfluga landamæravörslu og eflingu innviða, tækni og innlendrar iðnaðarframleiðslu frekar en með beinum afskiptum af öðrum ríkjum. Bandaríkin eru ekki lengur „alheimslöggan“ Helstu markmið stefnunnar eru vernd landsins og þjóðaröryggi í víðum skilningi (hernaðarlegum, efnahagslegum, menningarlegum og félagslegum) og að tryggja öryggi borgaranna gegn öllum ytri ógnum, þar á meðal ólöglegum innflutningi og öðrum skaðlegum áhrifum.Hver er óvinur?Athygli vekur, að Rússland er ekki lengur skilgreint sem „óvinur“ Bandaríkjanna og að alþjóðlegar stofnanir, einkum Evrópusambandið (ESB), eru harðlega gagnrýndar fyrir aðgerðir sem beinlínis grafa undan stjórnmálum og löggjöf aðildarríkja og annarra tengdra ríkja (svo sem ríkja innan EES). Innflytjendastefnu ESB er lýst sem útsmoginni tilraun til að „breyta álfunni og skapa átök“. Lýðræðið, málfrelsi og tjáningarfrelsi í Evrópu hafi stórlega dvínað og siðmenningin hrakað: „Evrópa hefur tapað hlutfallslegri hlutdeild sinni í vergri landsframleiðslu, sem fór úr 25% árið 1990 í 14% árið 2025, að hluta til vegna innlendra og alþjóðlegra reglugerða sem hamla allri sköpunargáfu og frumkvæði. Þó efnahagslægðin sé alvarleg, varpa auknar líkur á hnignun siðmenningar enn stærri skugga á hana. Meðal stærstu áskorana sem Evrópa stendur frammi fyrir er starfsemi Evrópusambandsins og annarra alþjóðastofnana, sem rýra stjórnmálafrelsi og fullveldi, álfunni og veldur ágreiningi, innflytjendastefna sem umbreytir álfunni og stuðlar að ágreiningi, ritskoðun sem bælir niður stjórnmálaandstöðu auk lækkandi fæðingartíðni, hnignandi þjóðernisvitundar og minnkandi sjálfstrausts.“ (þýðing undirritaðs) Ísland í fyrsta sæti? Endurnýjaðar hótanir ríkistjórnarinnar um aðlögun Íslands að regluverki og lögum ESB hafa vakið upp ýmsa drauga og tilgangurinn virðist vera að „breyta þjóðríkinu og skapa átök“. Umræðan og hótanirnar hafa einnig vakið upp landvættina, sem betur fer, sem áður hafa staðið þétt með þjóðinni gegn landsölu, yfirráðum yfir landhelginni og landráðum. Getum við dregið lærdóm af nýrri stefnu Bandaríkjanna? Spurningin vaknar þá hvort Íslendingar eigi að setja eigið land og þjóð í forgang eða hagsmuni annarra? Hvaða heilvita manni dettur í hug að beygja land og þjóð undir yfirráð erlends ríkis eða ríkjasambands? Er það ekki algerlega fráleitt? ESB-sinnar, með tvo utanríkisráðherra og einn borgarstjóra í fararbroddi, rembast nú eins og rjúpan við staur við að sannfæra Íslendinga um að innganga í ESB tryggi „öryggi Íslands gegn innrás Rússa“. Hvað ef Rússland er ekki lengur skilgreint sem óvinur Bandaríkjanna? Hverjar eru þá líkur á því að Rússar ráðist á einn helsta bandamann Bandaríkjanna og aðildarríki NATO á þeirra eigin yfirráðasvæði? Svarið liggur í augum uppi.Eins og flugfreyjan orðar það gjarnan: „Settu súrefnisgrímuna fyrst á sjálfan þig áður en þú aðstoðar aðra.“ Höfundur er læknir og fullveldissinni Heimildir https://www.whitehouse.gov/wp-content/uploads/2025/12/2025-National-Security-Strategy.pdf https://vardberg.is/oflokkad/ny-thjodaroryggisstefna-trumps-nyir-timar-nyjar-askoranir-fyrir-bandamenn/ Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Júlíus Valsson Mest lesið Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Framtíð heilbrigðisþjónustu á Akureyri er í sjónmáli Sindri S. Kristjánsson Skoðun Skoðun Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Framtíð heilbrigðisþjónustu á Akureyri er í sjónmáli Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun Þegar orðaslagurinn stríðir við þjóðarsálina Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir skrifar Skoðun 19. júní í skugga bakslags: Jafnrétti er ekki sjálfgefið Martha Lilja Olsen skrifar Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson skrifar Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Sjá meira
…eða setjum við súrefnisgrímuna fyrst á aðra?Ný þjóðaröryggisstefna Bandaríkjanna Með nýrri þjóðaröryggisstefnu Bandaríkjanna (National Security Strategy, NSS), gefinni út 4. desember 2025 eru bandaríska þjóðin og hagsmunir hennar sett í forgang („America First“). Öryggi borgaranna er tryggt með áherslu á fullveldi, öfluga landamæravörslu og eflingu innviða, tækni og innlendrar iðnaðarframleiðslu frekar en með beinum afskiptum af öðrum ríkjum. Bandaríkin eru ekki lengur „alheimslöggan“ Helstu markmið stefnunnar eru vernd landsins og þjóðaröryggi í víðum skilningi (hernaðarlegum, efnahagslegum, menningarlegum og félagslegum) og að tryggja öryggi borgaranna gegn öllum ytri ógnum, þar á meðal ólöglegum innflutningi og öðrum skaðlegum áhrifum.Hver er óvinur?Athygli vekur, að Rússland er ekki lengur skilgreint sem „óvinur“ Bandaríkjanna og að alþjóðlegar stofnanir, einkum Evrópusambandið (ESB), eru harðlega gagnrýndar fyrir aðgerðir sem beinlínis grafa undan stjórnmálum og löggjöf aðildarríkja og annarra tengdra ríkja (svo sem ríkja innan EES). Innflytjendastefnu ESB er lýst sem útsmoginni tilraun til að „breyta álfunni og skapa átök“. Lýðræðið, málfrelsi og tjáningarfrelsi í Evrópu hafi stórlega dvínað og siðmenningin hrakað: „Evrópa hefur tapað hlutfallslegri hlutdeild sinni í vergri landsframleiðslu, sem fór úr 25% árið 1990 í 14% árið 2025, að hluta til vegna innlendra og alþjóðlegra reglugerða sem hamla allri sköpunargáfu og frumkvæði. Þó efnahagslægðin sé alvarleg, varpa auknar líkur á hnignun siðmenningar enn stærri skugga á hana. Meðal stærstu áskorana sem Evrópa stendur frammi fyrir er starfsemi Evrópusambandsins og annarra alþjóðastofnana, sem rýra stjórnmálafrelsi og fullveldi, álfunni og veldur ágreiningi, innflytjendastefna sem umbreytir álfunni og stuðlar að ágreiningi, ritskoðun sem bælir niður stjórnmálaandstöðu auk lækkandi fæðingartíðni, hnignandi þjóðernisvitundar og minnkandi sjálfstrausts.“ (þýðing undirritaðs) Ísland í fyrsta sæti? Endurnýjaðar hótanir ríkistjórnarinnar um aðlögun Íslands að regluverki og lögum ESB hafa vakið upp ýmsa drauga og tilgangurinn virðist vera að „breyta þjóðríkinu og skapa átök“. Umræðan og hótanirnar hafa einnig vakið upp landvættina, sem betur fer, sem áður hafa staðið þétt með þjóðinni gegn landsölu, yfirráðum yfir landhelginni og landráðum. Getum við dregið lærdóm af nýrri stefnu Bandaríkjanna? Spurningin vaknar þá hvort Íslendingar eigi að setja eigið land og þjóð í forgang eða hagsmuni annarra? Hvaða heilvita manni dettur í hug að beygja land og þjóð undir yfirráð erlends ríkis eða ríkjasambands? Er það ekki algerlega fráleitt? ESB-sinnar, með tvo utanríkisráðherra og einn borgarstjóra í fararbroddi, rembast nú eins og rjúpan við staur við að sannfæra Íslendinga um að innganga í ESB tryggi „öryggi Íslands gegn innrás Rússa“. Hvað ef Rússland er ekki lengur skilgreint sem óvinur Bandaríkjanna? Hverjar eru þá líkur á því að Rússar ráðist á einn helsta bandamann Bandaríkjanna og aðildarríki NATO á þeirra eigin yfirráðasvæði? Svarið liggur í augum uppi.Eins og flugfreyjan orðar það gjarnan: „Settu súrefnisgrímuna fyrst á sjálfan þig áður en þú aðstoðar aðra.“ Höfundur er læknir og fullveldissinni Heimildir https://www.whitehouse.gov/wp-content/uploads/2025/12/2025-National-Security-Strategy.pdf https://vardberg.is/oflokkad/ny-thjodaroryggisstefna-trumps-nyir-timar-nyjar-askoranir-fyrir-bandamenn/
Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar
Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar