Kattahald

Ég er íbúi í gamla hluta Hafnafjarðar.

Bý þar í vinalegu fallegu húsi. Í garðinum og í nálægum görðum trjóna stór og virðuleg greni og barrtré.

Þessir öldungar veita skógar- og svartþröstum skjól, þeir eru þeirra heimili.

Ég er mikill fuglavinur og gef þessum vinum mínum kjarnafóður yfir harðasta tíma vetrarins.

Ég ber óblandna virðingu fyrir þessum fuglum sem standa af sér harðindi hins Íslenska vetrar svo með ólíkindum sætir.

Svo syngja þeir sitt fagnaðar erindi um leið og sólin skáskýtur geislum sínum stundarbrot hér og þar um garðinn.

Vorin eru tími tilfinninga og tilhugalífs. Hreiðurgerð er mikil verkfræðivinna og pörin sem leggja í slíkt hafa með sér dugnað og óbilandi trú á framtíðina.

Ég verð alltaf órólegur á þessum tíma fyrir hönd hinna fiðruðu vina minna.

Þarf að horfa upp á stríalda heimilsketti sitja um fuglana hvar sem þeir reyna að ná sér í korn.

Svartþrösturinn er varðfugl í eðli sínu og heyra má karlfuglinn tísta hvellt ef skuggaldur læðist um í grasinu.

Þetta eru kettir sem koma og fara eins og þeim sýnist og skulda engum reikningskil nema sjálfum sér.

Ekki eru kettirnir þessir svangir, þeir klifra hinsvegar upp í trén og reyta ungana úr hreiðrunum, drepa þá og skilja svo hræin eftir tvist og bast.

Mikið af köttum þessum eru bjöllulausir og ómerktir.

Fressin ganga um og lyktarmerkja sín yfirráðasvæði.

Væru karlkettir geltir myndi veiðieðlið dvína og þörf þeirra að tileinka sér svæði með fúllyktandi spreyi úr þartilgerðum kyrtli hverfa.

Kæru kattaeigendur.

Verið þið ábyrg hvað varðar dýrahald ykkar, setjið í það minnsta bjöllu á dýrið.

Best væri ef kettir væru lokaðir inni eins og hundar svona rétt yfir hávarptímann.

Ps. Þetta breytir því hinsvegar ekki að ég þarf á hverjum degi að þrífa átta til tíu skítahrúgur úr beðum og grasi svo barnabörnin komi ekki inn með þetta á höndum og fótum.

Það þarf ég að gera svo ykkar kettir geti valsað um frjálsir,

Og það versta er you coul’nt care less…

Höfundur er kúasmali, tónlistamaður og dýravinur.