Réðst á mann vegna „uppsafnaðs viðbjóðs og reiði“

Maðurinn var ákærður fyrir að hafa í október 2020 veist að öðrum manni með ofbeldi, gripið í hár hans að aftanverðu, slegið hann með krepptum hnefa í höfuðið og víðsvegar í líkama þannig að brotaþolinn féll í gólfið, og í kjölfarið veist að honum þar sem hann lá í gólfinu með ítrekuðum höggum og spörkum víðsvegar í líkamann.

Afleiðingarnar voru þær að brotaþolinn hlaut áverka á höfði, eyra, andliti og munni. Fyrir utan marbletti og eymsli reyndist hann vera með brotið kinnbein,sár við eyra og í vör auk þess sem tannbrot eða tannflís af gervitönn fannst í sári.

Maðurinn neitaði sök fyrir dómi en viðurkenndi að hafa gripið í hárlengingar brotaþolans og að hafa kýlt hann.

Sagði árásina hafa verið fyrirvaralausa

Árásin átti sér stað í íbúð sameiginlegrar vinkonu hins ákærða og brotaþola en fram kemur í dómnum að konan sé fötluð og glími meðal annars við greindarskerðingu. 

Brotaþolinn í málinu sagðist hafa verið í heimsókn hjá konunni. Konan hefði farið út og þegar hún hefði komið til baka hefði hinn ákærði verið með henni. Brotaþolinn sagðist hafa kynnst hinum ákærða mánuði áður. Sagði hann manninn hafa komið aftan að sér, ráðist á sig og gripið í hártaglið á honum án nokkurs fyrirvara. Sagði hann ákærða síðan hafa kýlt sig nokkur högg með krepptum hnefa í andlit og líkama. Kvaðst brotaþolinn hafa fallið á gólfið og ákærði þá sparkað í maga hans, bak og brjóstkassa.

Hinn ákærði sagði konuna hafa haft samband við sig áður og óskað eftir aðstoð við að henda brotaþolanum út. Sagðist hann hafa þekkt konuna frá árinu 2019 og tók fram að hún væri lág í greind, með tourette, þráhyggju og á rófinu og „væri ofsalega meðvirk og gæti ekki borið hönd fyrir höfuð sér.“

Þá sagðist hann hafa ráðist á brotaþolann vegna „uppsafnaðs viðbjóðs og reiði“ yfir því hvernig hann fór með sameiginlegan félaga þeirra. Þá sagðist hann hafa haft vitneskju um að brotaþolinn hefði stundað það að setjast upp á konuna, og fleira fólk sem væri veikt.

Hinn ákærði sagðist ekki vera maður sem kallaði til lögreglu en hann kvaðst þó ekki hafa verið að taka lögin í sínar hendur. Þá sagðist hann ekki muna hvort brotaþolinn hefði verið með áverka eftir þetta. Þá sagði hann að ekki hefði verið um að ræða tilefnislausa fólskulega árás á saklausan mann heldur hefði verið langur aðdragandi að þessu máli og uppsöfnuð reiði.

Talin vera í viðkvæmri stöðu

Fram kemur í niðurstöðu dómsins að framburður mannsins og brotaþolans hafi tekið breytingum í gegnum meðferð málsins.

Framburður brotaþolans, um að ákærði hefði gripið í hár hans að aftanverðu og slegið hann með krepptum hnefa í höfuð og víðsvegar í líkamann, þótti stöðugur. Hins vegar þótti ekki sannað að hinn ákærði hefði sparkað í brotaþolann eftir að hann féll á gólfið.

Dómurinn taldi því ósannað að maðurinn hefði veist að brotaþolanum með ítrekuðum höggum og spörkum víðsvegar um líkamann þar sem brotaþoli lá á gólfinu. Að öðru leyti taldi dómurinn sannað að maðurinn hefði veist að brotaþolanum eins og greint var frá í ákærunni.

Við mat á framburði konunnar leit dómurinn til náinna tengsla á milli hennar og hins ákærða og höfð var hliðsjón af því að vegna fötlunar hennar kynni hún að einhverju leyti að vera í viðkvæmri stöðu gagnvart hinum ákærða.

Í niðurstöðu dómsins segir jafnframt að forsaga ákærða og brotaþola og sú vitneskja sem ákærði hafði um framkomu brotaþola gagnvart öðrum hafi ekki gefið hinum ákærða tilefni til að veitast að brotaþola eins og hann hefur nú verið sakfelldur fyrir. Þá hafi ekkert komið fram sem bendir til þess að hann hafi áður beðið brotaþola að yfirgefa húsnæðið.

Sakaferill ákærða allt aftur til ársins 1984. Árið 2005 var hann dæmdur í Hæstarétti í þriggja ára fangelsi fyrir brot gegn almennum hegningarlaga, umferðarlögum og lögum um ávana-og fíkniefni. Síðan þá hefur hann ítrekað verið ýmist dæmdur til refsingar eða gengist undir sektargerð lögreglustjóra,meðal annars vegna brota gegn almennum hegningarlögum og umferðarlögum. Með líkamsárásinni rauf hann skilyrði reynslulausnar.

Við ákvörðun refsingar var litið til þess að háttsemi hans olli brotaþolanum alvarlegum líkamlegum áverkum. Auk fangelsisrefsingarinnar er honum gert að greiða brotaþolanum 700 þúsund krónur í miskabætur.