Hulda eignaðist dreng: „Besta af­mælis­gjöf fyrr og síðar“

„Besta afmælisgjöf fyrr og síðar,“ skrifar Hulda í færslu sem hún birti á Instagram í dag en drengurinn kom í heiminn 30. janúar, nóttina eftir afmælisdag Huldu. 

„Litla daðlan okkar Birgis mætti með hvelli aðfaranótt mánudags. Fullkominn lítill drengur sem lét sko ekki bíða eftir sér en beið þó þangað til allir afmælisgestir voru farnir og mamman búin að opna síðustu gjafirnar þar sem hann vildi jú vera aðalpakkinn,“ bætir Hulda við.

Fóturinn poppaði út í stiganum

Hún segir að þau skötuhjúin hafi farið að sofa um klukkan tvö um nóttina og nokkrum tímum síðar hafi hún vaknað til að fara á salernið. Áður en þau vissu af voru þau komin upp á fæðingardeild.

„Ég þvertók reyndar fyrir að fara því ég var handviss um að ekkert væri að gerast en sem betur fer hafði Birgir vit fyrir mér og ég samþykkti það loks með trega. Hann tók mig í fangið og hélt á mér niður stigann (4 hæðir) en á leiðinni niður birtist fótur döðlu, enn í belgnum, undir fínu Minions-náttbuxunum og því var ekki um annað að ræða en að fá bláar sírenur út Bergstaðastræti,“ skrifar Hulda. 

Söng Gamla Nóa hástöfum

Hún bætir við að mamma hennar hafi ætlað að keyra þau á fæðingardeildina en hafi þess í staðin fylgt fast á hæla sjúkrabílsins. 

„Ég bað sjúkraflutningamanninn vinsamlegast að keyra hægar því með hverri hraðahindruninni fannst mér litli kútur vera kominn lengra út og það mátti hann alls ekki. Ég þurfti að „halda í mér“ þar sem barnið var ekki í höfuðstöðu og þessi eina gata að heiman og á spítalann heðfi ekki mátt vera lengri því litla kút lá svo rosalega á að koma í heiminn.“

Hún hafi beðið Birgi að syngja fyrir sig í sjúkrabílnum og alla leið upp á fæðingarstofu hafi hann sungið Gamla Nóa hástöfum. 

„Um leið og ég fékk leyfi til að rembast skaust litli prinsinn í heiminn í einum rembingi. Hann kom út í sigurkufli, eins og amma sín sem rétt náði að vera viðstödd líka og sá þegar belgurinn var klipptur. Ég fékk strákinn okar í fangið og mér fannst mig hljóta að vera að dreyma,“ skrifar Hulda.

„Hvernig hafði ég bara vaknað rétt áðan heima hjá mér tli að fara á salernið en verið hér núna með þennan gullfallega mola í fanginu?“